Buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Als je net zwanger bent, bestaat er een kleine kans dat de bevruchte eicel zich niet in de baarmoeder innestelt, maar op een andere plek. In dat geval spreken we van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Dit gebeurt meestal in één van de eileiders, maar is ook mogelijk in de eierstokken, baarmoederhals of buikholte.

De klachten van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ontstaan meestal tussen de 5e en 12e week van de zwangerschap, met een piekmoment rond 7-8 weken.

Kans op buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Van iedere 100 zwangerschappen is er één buitenbaarmoederlijk. De kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is groter wanneer de eileiders beschadigd zijn. Dit kan bijvoorbeeld door een ontsteking in de onderbuik of eerdere operaties in de buikholte.

Ook een spiraaltje vergroot de kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Een spiraaltje kan een ontsteking in de baarmoeder veroorzaken, die omhoog ‘kruipt’ naar de eileider. Daardoor werkt de eileider niet naar behoren wat de weg van de bevruchte eicel naar de baarmoeder vertraagt. Als de bevruchte eicel niet tijdig in de baarmoeder aankomt, zal het zich uiteindelijk gaan innestelen in de eileider.

Als je ooit chlamydia hebt gehad, is er een sterk verhoogde kans op onvruchtbaarheid of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Chlamydia kan een ontsteking van de vrouwelijke geslachtsorganen (waaronder de eileiders) veroorzaken, die weer verstopping of verklevingen tot gevolg kunnen hebben. Hier kan de eicel dan in blijven ‘hangen’.

Als de eicel zich nestelt in één van de eileiders, groeit het embryo en zwelt de eileider op. Ook tast de placenta het weefsel aan. Dit is meestal pijnlijk, kan bloedingen tot gevolg hebben en er uiteindelijk toe leiden dat de eileider barst.

Symptomen buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Wanneer je een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebt, doen zich doorgaans rond de 5e tot 12e zwangerschapsweek symptomen voor. Mocht je de volgende symptomen krijgen, dan moet je dit direct met je arts bespreken:

  • buikpijn aan één van beide zijden
  • vaginaal bloedverlies
  • pijn in de schouderstreek
  • flauwvallen
  • misselijkheid

Wanneer deze verschijnselen zich voordoen, kan er sprake zijn van een subacute vorm van de buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Vaak kan de betreffende eileider in dit stadium nog worden gered. Een acute buitenbaarmoederlijke zwangerschap betekent dat er onmiddellijk een spoedoperatie moet worden uitgevoerd. De acute vorm doet zich voor wanneer de eileider barst en dat gaat gepaard met de volgende symptomen en shockverschijnselen:

  • heftige pijn
  • bloeddrukdaling
  • snelle pols
  • bleke huid

Onderzoek

Omdat een aantal van de symptomen ook kan voorkomen bij een normale zwangerschap, doet de arts goed onderzoek voordat hij de diagnose kan stellen. Bij een vermoeden van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt er meestal (één van de) onderstaande onderzoeken uitgevoerd:

  • Met behulp van een echo kan een arts vaak zien dat het om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gaat, doordat er bloed in de buikholte te zien is, afkomstig van de beschadigde eileider. Ook is het vaak mogelijk het embryo te lokaliseren in de eileider of eierstok.
     
  • Bij een laparoscopie wordt een soort camera, via een klein sneetje in de onderbuik ingebracht om de binnenkant van de buikholte te bekijken. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is hiermee relatief eenvoudig vast te stellen.
     
  • De bepaling van de hoeveelheid zwangerschapshormoon HCG is een andere manier om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vast te stellen. Bij een normale zwangerschap verdubbelt de hoeveelheid HCG ongeveer elke twee dagen. Als het HCG niet naar verwachting toeneemt, kan dat een teken zijn dat er iets niet in orde is.

Artsen zullen altijd proberen om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te ontdekken voordat de eileider barst. In dat geval blijft de schade meestal beperkt en zijn de risico’s op inwendige bloedingen en complicaties aanzienlijk lager.

Behandeling

Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt de zwangerschap altijd afgebroken en probeert de arts onvruchtbaarheid te voorkomen. Hoe later het wordt ontdekt, hoe groter de kans dat je er blijvende gevolgen aan overhoudt. Wanneer er sprake is van een subacute vorm, wordt vaak in eerste instantie geprobeerd om het embryo in te spuiten met een middel waardoor het afsterft en wordt geabsorbeerd door je lichaam. Een behandeling met methotrexaat is vergelijkbaar: dit medicijn krijg je in het ziekenhuis ingespoten in je bloedbaan, waarna je zwangerschap wordt afgebroken. Dit kan o.a. worden gecontroleerd door een afname van het HCG-gehalte en het verdwijnen van de symptomen. De betreffende eileider kan zo meestal gespaard blijven.

Is de situatie ernstiger - bijvoorbeeld omdat de eileider al is gesprongen - dan is een chirurgische ingreep nodig. Het embryo wordt dan operatief verwijderd, waarbij vaak ook de eileider moet worden weggehaald en een bloedtransfusie nodig kan zijn. In extreme gevallen moet soms de eierstok ook worden verwijderd.

Kans op herhaling

Vrouwen die een buitenbaarmoederlijke zwangerschap achter de rug hebben, lopen een verhoogd risico van ongeveer 12% op herhaling. Je moet dit dan ook altijd melden aan je arts of verloskundige, omdat je dan extra controle krijgt. Hoewel het zo is dat je onvruchtbaar kunt worden na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, komt dit ‘slechts’ in 10% van de gevallen voor. Veel vrouwen ervaren een buitenbaarmoederlijke zwangerschap als heftig; 30% van de vrouwen wil daarna niet meer zwanger worden … Ongeveer 60% van de vrouwen wordt opnieuw zwanger.

Neem zeker de tijd om te herstellen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Misschien ben je in korte tijd flink ziek geworden of valt het verlies van je zwangerschap je heel zwaar. Je voelt je waarschijnlijk heel verdrietig. Gun jezelf de tijd om je verlies te verwerken. Je hebt net een ingrijpende gebeurtenis meegemaakt, het is normaal dat het enige tijd duurt voordat je weer jezelf bent. Praat erover als je daar behoefte aan hebt. Neem iemand in vertrouwen die dichtbij je staat, vaak lucht dat op. En misschien heb je wat aan ons artikel over rouwverwerking.

 

Wij zouden het vervelend vinden als je ongewenst informatie over je zwangerschap blijft ontvangen van WIJ als je een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebt gehad. Vergeet daarom niet om je zwangerschap af te melden in je profiel op WIJ.nl. Je kunt ook contact opnemen met onze consumentenservice.

Reacties (1)

afbeelding van ilonka1990
28 mei 2013
Hoi allemaal.
Ik was 6+weken en toen kwamen we er achter dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had. heb toen 3 nachten in het ziekenhuis gelegen en moet nu aankomende vrijdag weer naar ziekenhuis om bloed te laten prikken en dan kunnen ze in me bloed me hormonen zien, als het gedaald is dan is het vruchtje vanzelf weg gegaan. Ik krijg die dag ook weer een innerlijke ego kijken of het vruchtje vanzelf weg is gegaan, als het nog niet vanzelf weg is gegaan, dan moet ik als nog onder het mes. spannend. gelukkig ken ik wel beide eileiders houden. Want heb wel een grote kinderwens.