Profiel DOCK

januari 2018: Mijn kind vertelt niks over haar schooldag

Mijn 4-jarige dochter is een aantal weken geleden begonnen op de basisschool. Als ze uit school komt, ben ik altijd erg benieuwd naar wat ze heeft meegemaakt. Ik vraag elke dag hoe het op school was en wat ze allemaal heeft gedaan, maar ik krijg bijna nooit antwoord. Mijn dochter zegt dan bijvoorbeeld dat ze het niet meer weet.

Ik maak me er een beetje zorgen over en ik vind het ook wel jammer dat ik niet meekrijg wat ze beleeft op school. Ik vraag me af of ze het wel naar haar zin heeft. Wat kan ik in deze situatie doen?

Beginnen op de basisschool is natuurlijk spannend. Het is voor je dochter, maar ook zeker voor jou, een grote stap. Jullie zullen allebei moeten wennen aan een nieuw ritme en aan de school. Je bent zeker niet de enige ouder die hier onzeker over is.

Vermoeiend
Alle nieuwe indrukken en de lange dagen op school kunnen best vermoeiend zijn voor je dochter. Dit kan ervoor zorgen dat ze niet veel zin heeft om over haar dag te vertellen als ze eenmaal thuis is.

Probeer haar even de tijd te geven om bij te komen. Dit kun je doen door na thuiskomst even een rustmoment in te plannen. Je kunt haar dan even iets te drinken geven, naar de televisie laten kijken of muziek laten luisteren.

Kijken en luisteren
Een kind van 4 kan nog niet zo goed terughalen wat er op een dag allemaal is gebeurd. Als je dochter iets heeft meegemaakt wat ze erg leuk vond, zal ze dat waarschijnlijk wel onthouden en vertellen. Maar het kan ook voorkomen dat ze niet meer weet wat ze in de klas heeft gedaan.

Kinderen spelen vaak situaties uit het dagelijks leven na. Je dochter kan nu dus ook situaties uit de klas gaan nadoen als ze speelt. Door naar haar te kijken als ze aan het spelen is, kun je daardoor ook een idee krijgen van hoe het verloopt in haar klas.

Veel dingen die ze heeft geleerd, zal ze waarschijnlijk vanzelf vertellen of laten zien. Misschien hoor je haar wel een nieuw liedje zingen, of vertelt ze wat ze heeft geleerd over de winter als jullie samen buiten lopen. Je hoeft dus niet per sé vragen te stellen om te weten wat voor avonturen je dochtertje beleeft op school.

Vragen stellen
Vragen stellen over de schooldag van je dochter mag natuurlijk wel! Je kunt vragen wat ze heeft gedaan en hoe ze dat vond. Het kan ook leuk zijn om andere vragen te stellen. Vraag bijvoorbeeld wat ze vandaag grappig vond, naast wie ze in de kring heeft gezeten of wat ze juist helemaal niet leuk vond. Tegenwoordig bestaan er boekjes die je kunnen helpen bij het bedenken van vragen die het voor je dochter makkelijker en leuker kunnen maken om te praten over school.

Als je je toch nog zorgen maakt om je kind, kun je de juf of meester van je dochter vragen hoe het met haar gaat in de klas. De leerkracht zal daar niet elke dag de tijd voor hebben, maar hij of zij zal vast begrijpen dat de start op de basisschool voor jullie erg spannend is. Je kunt dus zeker eens met hem of haar gaan praten, maar probeer het wel te beperken. 

december 2017: Kerst zonder stress

Ik ben moeder van 3 jonge kinderen. Wanneer de decembermaand in aantocht komt raak ik lichtelijk in paniek. Er gaan dingen door mijn hoofd zoals: hoe ga ik het dit jaar doen met Sinterklaas? Wordt de rest van mijn familie niet gek tijdens het kerstdiner van mijn 3 stuiterballen? Mijn vraag is hoe kom ik de decembermaand door?

De stress die je ervaart is niet gek. Vanaf november tot eind december zullen er vast veel dingen in je agenda staan. Je bent zeker niet de enige. Meer ouders ervaren deze stress elk jaar weer opnieuw. Je kinderen zitten in een fase dat zij zelf graag willen ontdekken en activiteiten ondernemen. Zij hebben hier wel ondersteuning bij nodig van jou als ouder. Hierbij is het geven van duidelijkheid ook erg belangrijk.

Agenda beheren
Kinderen van deze leeftijd zijn super enthousiast over sinterklaas en kerst en zullen inderdaad soms veranderen in ‘stuiterballen’. Ze zijn rond die leeftijd vooral gericht opzich zelf en kunnen nog moeilijk rekening houden met de rest van de omgeving. Al met al een drukke maand, maar voor jou en je kinderen maar vast ook een leuke maand.

Een belangrijk tip is om mee te beginnen is dat jij als moeder de agenda beheert. Onthoud daarbij dat je kinderen echt niet bij elk feest aanwezig hoeven te zijn. Breng daarnaast veel rustperiodes in thuis. Vind hierin de balans. Een ritme aanhouden ook in de vakantie kan hierbij prettig zijn. Een kalender kan een hulpmiddel te zijn om het voorspelbaar te houden voor de kinderen. Tijdens de periode van kerst kan je praten over wat de kinderen ervan verwachten, en wat er dan bijvoorbeeld gebeurt op school.

Het kerstdiner is niet altijd voor iedereen een pretje. Het organiseren is voor jou als ouder een stressvolle klus. Dit voelen kinderen ook. Kinderen hebben vaak op de dag zelf een lange zit en ook is het huis vaak vol met familie. Probeer aan het begin van de dag voldoende rust in te brengen. Denk hierbij aan tv kijken, muziek luisteren, lezen of puzzelen. Een actieve activteit kan hier ook ook goed bij helpen. Zorg dat je zoon en dochters ook inspraak hebben tijdens het kerstdiner. Zo hebben zij het gevoel dat zij ook iets hebben bijgedragen. Dit kan bijvoorbeeld door samen een voorgerechtje te maken of je kind laten helpen met de toetjes. Voor de kinderen is het niet leuk om uren aan tafel te moeten zitten. Het is leuk als ze ook wat te doen hebben of tussendoor van tafel mogen.

Hopelijk kun je hier iets mee zodat jij en je gezin een fijne decembermaand hebben.  Kijk daarbij goed wat bij jou en je gezin en kinderen past. 

november 2017: Sinterklaas bestaat niet

Ik heb een zoontje van 3 jaar. Ik wil mijn kind liever niet laten geloven in Sinterklaas, maar ik weet niet hoe ik dat moet aanpakken. In deze periode gaat het nergens anders meer over, en ik ben bang dat ik mijn kind tekort doe. Hoe kan ik omgaan met deze situatie?

Beste ouder,

Bedankt voor je vraag!

In de weken voor 5 december lijkt het in Nederland alleen maar over Sinterklaas te gaan. Het voelt daardoor misschien alsof je de enige ouder bent die ervoor kiest zijn kind niet te laten geloven in Sinterklaas. Maar, er zijn echt meer ouders die dat om verschillende redenen doen, bijvoorbeeld vanwege hun geloof of gewoon, omdat ze hun kind de waarheid willen vertellen.

Verwarrend
Het kan allemaal best verwarrend zijn voor je zoontje. Overal ziet hij Sinterklaas, maar jij zegt dat hij niet echt is. Kinderen van 3 denken vanuit zichzelf en wat ze waarnemen. Als je zoontje Sinterklaas ziet, bijvoorbeeld op school of op straat, dan is de Sint op dat moment echt voor hem. Dat hoort bij de leeftijd van je zoontje, je hoeft hier als ouder dan ook niet steeds tegenin te gaan. Wel kun je reageren op vragen van je zoontje. Als hij bijvoorbeeld bang is, kun je hem geruststellen en uitleggen dat Sinterklaas niet echt is. Je zult dit als ouder waarschijnlijk vaak moeten herhalen, want om zich heen ziet en hoort je zoontje iets anders.

Als je zoontje eraan toe is, kun je hem vertellen dat Sinterklaas vroeger een beschermheilige van kinderen was, waarvan in een aantal verhalen genoemd wordt dat hij arme kinderen hielp, en dat we nu nog steeds feest vieren ter ere van hem. De Sinterklaas die hij nu overal ziet, is in werkelijkheid iemand die verkleed is.

Voor de kinderen die wel in Sinterklaas geloven, is het natuurlijk niet leuk als jouw zoon hen vertelt dat de Sint niet echt is. Maar je zoontje denkt op zijn leeftijd nog vooral vanuit zichzelf en kan zich nog niet goed inleven in anderen. Ook kan hij, omdat dit onderwerp voor hem verwarrend is, het nodig hebben om hardop uit te spreken dat Sinterklaas niet bestaat.

Wat je kunt doen, is met je zoontje afspreken dat het een geheimpje tussen jou, je kind en eventueel de juf van de peuterspeelzaal blijft dat de Sint niet echt is. Je kind heeft zo een aantal mensen tegen wie hij dit hardop kan zeggen. Daardoor zal hij minder snel de behoefte hebben dit ook met andere kinderen te delen.

Geen Sinterklaas en Piet, wel feest
De periode voor 5 december is voor veel kinderen spannend en leuk. Ze krijgen cadeautjes, er wordt met pepernoten gestrooid en er wordt pakjesavond gevierd. Als je je kinderen niet laat geloven in Sinterklaas, hoeft dat niet automatisch te betekenen dat je kind al deze dingen moet missen. Je kunt er voor kiezen om op 5 december gewoon een gezellige avond te hebben met pepernoten en een cadeautje. Je kunt je zoontje bijvoorbeeld ook gewoon eens iets extra's geven in die periode, of samen iets leuks gaan doen. Ga bijvoorbeeld samen pepernoten (of koekjes) bakken of ga samen tekenen of knutselen.

Veel succes!

oktober 2017: Mijn kind wil niet in eigen bedje

Mijn zoon van 4 jaar wil niet in zijn eigen bed slapen. Ik probeer het elke avond, maar uiteindelijk ligt hij toch bij mij in bed. Dan laat ik hem maar liggen, omdat ik zelf te moe ben om hem weer in zijn eigen bedje te leggen. Hoe zorg ik ervoor dat mijn kind in zijn eigen bed slaapt?

Bedankt voor je vraag. Er zijn meerdere ouders die hiermee te maken hebben. Het is pas echt een probleem als jij het als ouder vervelend vindt. Het is belangrijk dat je als ouder je eigen gevoel volgt. Denk hierbij niet alleen aan wat het beste is voor je zoontje, maar ook aan je eigen nachtrust en privacy. Het is natuurlijk vervelend als je zoontje niet in zijn eigen bed wil slapen. Vooral vervelend omdat je je privacy ervoor moet opgeven.

Eigen slaapkamer

Het is belangrijk dat je zoontje een eigen slaapkamer en bed heeft. Belangrijk bij het maken van een slaapkamer voor kinderen is dat het ‘eigen’ en niet te druk is. Wat kan helpen, is dat je jou zoontje mee laat kiezen hoe zijn kamer eruit gaat zien. Laat hem bijvoorbeeld een thema, kleur of dekbedovertrek uitzoeken. Het is belangrijk dat kinderen zich fijn voelen in hun eigen kamer. Veel drukke prints, een hele volle slaapkamer of niet donker genoeg of juist te licht kan er (mede) voor zorgen dat je zoontje minder lekker slaapt in zijn kamer.

30 dagen om te wennen

Wil je er echt aan gaan werken om je zoontje in zijn eigen bed en kamer te laten slapen realiseer je dan dat het niet altijd even makkelijk zal zijn. Sommige kinderen geven niet direct na een paar uur of één dag toe.Je moet er dus als ouder ook echt aan toe zijn om hieraan te beginnen. Maar als het tijd is om je bed weer voor jezelf te hebben, zal je ondanks de tranen en strijd moeten volhouden. Het kan dus een hele klus zijn. Als ouder moet je zelf ook uitgerust zijn en de tijd hebben om dit aan te pakken. Bovendien is het belangrijk om te weten dat kinderen gemiddeld 30 dagen nodig hebben om nieuw gedrag aan te leren, geef  dus niet te snel op!

Vast bedritueel

Een eerste en belangrijke stap om je zoontje in zijn eigen bed te laten slapen is een vast bedritueelop een vast tijdstip. Hierbij kun je een vaste volgorde aanhouden van tandenpoetsen tot instoppen. Je kunt eventueel gebruik maken van bepaalde liedjes of rijmpjes om je kind te laten weten wat er allemaal moet gebeuren voor het slapen gaan. Zorg er voor dat je tijdens het bed-ritueel echt de aandacht hebt voor hem. Het is verstandig om hem ook nog even naar de wc te laten gaan, zodat hij hiervoor niet wakker hoeft te worden ’s nachts. Daarnaast is het goed om kinderen (vanaf het begin) aan te leren dat soms mama, soms papa en soms mama én papa het naar bed zullen brengen. Dan krijg je geen problemen wanneer een van beiden een keer niet thuis is voor het bed-ritueel.

Alleen in zijn bedje

Blijf, als je besluit naast je zoontje te gaan liggen, niet te lang liggen. Anders leer je hem aan dat hij iemand naast zich nodig heeft om in slaap te kunnen vallen.Even gezellig knuffelen kan best, maar zodra het echt tijd is om te slapen kan je zoontje het beste alleen in zijn bed liggen. Als je toch in de buurt wilt blijven, kun je beter even op de gang of naastgelegen kamer wat rommelen. Kinderen vinden het vaak fijn om nog wat bekende geluiden te horen en te weten dat papa of mama in de buurt is.

Matras naast bed

Het kan voor sommige kinderen prettig zijn om eerst te kunnen wennen aan het slapen in een eigen bed. Je kan je zoontje laten wennen door bijvoorbeeld eerst het bedje/matras op jouw kamer naast je eigen bed neer te zetten/leggen. Door hier een aantal nachten alleen in/op te slapen zal je zoontje leren om niet meer bij jou in bed te slapen. Vervolgens kan je de  volgende stap zetten en afspreken dat je zoontje nu in zijn eigen kamer gaat slapen en dat je een aantal keer komt kijken. Het aantal keren dat je komt kijken bouw je per avond steeds meer af.

Aanleiding

Soms is het prettig om een bepaalde aanleiding te gebruiken voor de verandering. Bijvoorbeeld: ‘Nu je 5 jaar bent, ben je al een grote jongen en grote jongens slapen elke nacht in hun eigen bed!’Houdt je vervolgens aan deze regel door je zoontje, ondanks de tranen, steeds weer terug te brengen naar zijn eigen bed. Je kan er eventueel ook een beloningssysteem aan koppelen wanneer je zoontje de hele nacht in zijn eigen bed heeft doorgebracht.Doe dit pas als je kind hiervoor nog een klein zetje nodig heeft en het dus een succes ervaring wordt en niet een teleurstelling of 'strafsysteem' .

Maak het de regel

Als het echt tijd is om te ga slapen, hou het dan kort. Neem afscheid met één dikke knuffel en beloof hem bijvoorbeeld dat je na 10 minuten even komt kijken, niet om te praten, maar echt alleen kijken. Doe dit als ouder ook echt. Wanneer je zoontje zijn bed en/of kamer uit komt, breng hem dan zonder te veel woorden te gebruiken, weer rustig terug. Ook als het inmiddels twee uur ’s nachts is. Benoem alleen de regel dat hij nu in zijn eigen bed moet slapen. Als hij meerdere keren uit bed komt hoef je de regel niet steeds te herhalen maar kun je hem ook zonder wat te zeggen terug brengen naar zijn eigen bed.

Veel succes!

september 2017: Niet luisteren

Ik heb een zoontje van 1,5 jaar. Als ik hem vertel dat iets niet mag, reageert hij hier wel op. Hij schudt ook nee schudden of  maakt geluiden. Maar vervolgens doet hij toch datgene wat niet mag. Wat kan ik hieraan doen?

Beste ouder,

Bedankt voor je vraag. Het is niet raar dat je peuter van 1,5 jaar alles aan wil raken of vast wil pakken. Je zoontje is de wereld om hem heen aan het ontdekken. Alles is nieuw en interessant. Je zal voor je gevoel al wel 100 keer tegen je zoontje hebben gezegd dat dat niet mag. Waarschijnlijk kijkt hij je dan aan en doet het dan alsnog. Vat dit niet op als een belediging of als negeren. Je zoontje kan gewoon nog niet anders! Al die dingen lijken hem te roepen en jouw nee hoort hij waarschijnlijk niet eens en/of het komt nog niet echt bij hem binnen.

Wat kun je doen?
Als je zoontje niet luistert, ga dan dicht bij hem staan en ga op zijn hoogte zitten.Raak hem even aan, maak oogcontact en vertel kort en duidelijk wat je wilt. Bijvoorbeeld: ‘niet aankomen’ en haal zijn handje bij het voorwerp weg. Steeds als hij het weer doet, zeg en doe je hetzelfde. Je zoontje heeft deze herhaling nodig om te ervaren wat je bedoelt. Het kan een langere tijd duren, voordat je zoontje het niet meer doet. Hij is aan het leren. Geef hem hiervoor ook de tijd.

'Nee'ontdekken
Hoe gaat het verder? Als je zoontje straks wat ouder wordt, gaat hij vanzelf ook het woord 'nee' ontdekken. Bijvoorbeeld als jij zegt dat hij zijn jas aan moet doen of zijn tanden moet gaan poetsen. Dit is een reden voor hem om zich te gaan verzetten. Dat kan als ouder erg lastig zijn, maar voor je zoontje kan het ook een gevoel zijn dat hij iets nieuws heeft ontdekt in zijn leven. Je zoontje ontwikkelt zich. Hij ontdekt dat hij een persoon is met een eigen wil.

Tip: Bedenk eerst of het echt belangrijk is dat hij bijvoorbeeld zijn jas aan moet. Tanden poetsen moet natuurlijk. Neem hem dan rustig mee naar de badkamer of naar plek waar hij zijn tandjes moet poetsen. Doe dit elke dag op dezelfde manier en plek tot hij eraan gewend is dat dit de manier is hoe het gaat. Pas wel op, als je een enkele keer afwijkt van je eigen routine, bijvoorbeeld door het tandenpoetsen over te slaan, kan dit verwarrend zijn voor je zoontje.

Positieve aandacht
Je zoontje wil op een bepaalt moment ontdekken wat er gebeurt als hij ‘nee’ zegt of  iets doet wat niet mag. Reageer je heel uitgebreid of boos kan dit interessant zijn voor je zoontje en wil hij het dan juist nog een keer doen. Je zoontje maakt op deze leeftijd nog geen bewust onderscheid tussen positieve en negatieve aandacht. Als er maar wat gebeurt. Het is vooral belangrijk dat je het simpel houdt. Probeer niet teveel uit te leggen. Hou het dus kort en rustig. Herhaal 2  à 3 keer dat het niet mag en haal zijn handje dan ook weg bij het voorwerp waar hij niet aan mag zitten, helpt dit niet, probeer je zoontje dan af te leiden of haal de verleiding bij hem vandaan.

augustus 2017: Kind wil niet avondeten

Mijn dochter van 4 jaar eet heel weinig. Tijdens het avondeten geeft zij na 3 happen al aan dat zij niet meer wil eten. Elke avond is het een strijd om haar te laten eten. Ik weet niet meer wat ik moet doen.

Beste ouder,

Bedankt voor uw vraag. Voor veel ouders zal het herkenbaar zijn. Peuters of kleuters die geen brood, vlees of groente willen eten, hun bord niet leegeten en/of alleen maar om snoep vragen. Dit zorgt voor veel strijd aan tafel, huilende kinderen en ongeruste ouders.

Tussendoor eten

Soms maak je je als ouder zorgen omdat je kind naar je idee niet genoeg eet. Vergis je echter niet in de hoeveelheid die  jonge kinderen nodig hebben en ongemerkt gaat er overdag vaak toch wel wat naar binnen (stukje worst, bij de bakker een krentenbol, stukje kaas, fruit enz.). Als je dochter gezond is, goed groeit en als ze gewoon lekker speelt en lichamelijk bezig is, is er wat dat betreft meestal weinig aan de hand.

Eettips voor kleuters

Wil je toch je dochter stimuleren om meer te eten, vind je  hieronder een aantal tips dat zou kunnen helpen.

  • Allereerst geldt dat eten gezellig en ontspannen moet zijn. Dat is het niet als je voortdurend op allerlei manieren zit te pushen nog een hap te nemen.
  • Je kunteen kind niet dwingen te eten. Je kunt wel een hapje in haar mond stoppen, maar haar niet dwingen om te slikken, dit moet je dochter zelf doen. Als zij niks wil doorslikken, doet ze dat ook niet. In sommige gevallen wordt het zelfs een manier om (negatieve) aandacht te vragen.
  • Vindt je dochter groenten niet zo lekker, dan kun je groenten pureren en zo veel verstoppen in bijvoorbeeld lasagne of spaghetti. Als het goed gaat, geef haar dan complimentjes.
  • Het is natuurlijk belangrijk dat je dochter niet al vol zit, van allerlei tussendoortjes,  voor het avondeten.
  • Neem de tijd, ga niet haasten. Het gaat erom dat het gezellig is en de sfeer ontspannen. Aan de andere kant moet je het ook weer niet onnodig rekken. Kleine kinderen hebben vaak moeite met al te lang stil zitten.
  • Is de maaltijd klaar en heeft je dochter haar bordje nog niet leeg (en wil ze ook niet meer eten), haal het bord dan gewoon zonder mopperen weg.
  • Gebruik het toetje niet als strafmaatregel. Daar kunnen juist nog voedingsmiddelen inzitten die je dochter nodig heeft, zoals zuivel.
  • Laat je dochter zelf opscheppen, zo kan ze aangeven hoeveel ze gaat eten (leert zo luisteren naar haar eigen maag). Het geeft haar het gevoel dat ze mee mag beslissen over hoeveel ze eet, waardoor de druk en spanning daarover wegvalt. In het begin zal ze misschien heel weinig opscheppen. Maar zeker als zij een complimentje krijgt als haar bord leeg is, zal ze het na een tijdje aandurven meer op te scheppen.
  • Kinderen vinden het vaak leuk om mee te helpen. Laat je dochter zo nu en dan meehelpen met koken. Laat haar zelf een groente uitkiezen en doe samen boodschappen.
juli 2017: Op pad met baby én peuter

Met een baby en een peuter een uitstapje maken, vind ik een hele klus. Mijn zoontje van 2 jaar heeft weinig geduld en wil continu aandacht. Maar ik kan mijn dochtertje van net een paar maanden ook niet de hele dag laten liggen, om met mijn zoon te spelen. Hebben jullie tips voor een geslaagd middagje uit?

Beste ouder,

Je zoontje kan op een duidelijke manier veel aandacht vragen. Hij moet eraan wennen om mama’s aandacht te delen met zijn zusje en nog leren omgaan met wachten. Goed dat je je aandacht zo wilt verdelen dat zowel je zoon als je dochtertje het naar hun zin hebben en krijgen wat ze nodig hebben.  

Kies een activiteit waarbij je zoon zich goed kan vermaken, ook als jij met de baby bezig bent. Vindt hij het leuk om vlakbij andere kinderen te spelen of speelt hij liever ergens alleen? Houdt hij van speeltoestellen of speelt hij liever met speelgoed? Neem wat van zijn eigen speelgoed mee.

Vertel waar je naartoe gaat en wat je daar kunt doen. Je kunt benoemen dat de baby ook meegaat. Mama gaat zowel met hem spelen, maar ook voor de baby  zorgen. Betrek hem bij het voorbereiden van het uitje, bijvoorbeeld samen babyspullen en eten/drinken in een tas doen.

Verken bij aankomst samen met je zoontje wat er te doen is en help hem zijn draai vinden en lekker te gaan spelen. Wanneer je niet met hem aan het spelen bent, kun je (van een afstandje) laten merken dat je er bent en dat je ziet hoe hij aan het spelen is. Als hij om aandacht zeurt, kun je duidelijk aangeven waarmee je bezig bent. Zeg wanneer je naar hem toe komt. Geef complimentjes als hij aan het spelen is. Zo leert hij op een positieve manier aandacht te vragen en te krijgen.

mei 2017: Bijten

"Mijn dochtertje (2,5 jaar) is ineens begonnen met bijten. Ook de juf van de peuterspeelzaal heeft mij hier al over aangesproken. Mijn moeder heeft gezegd dat ik gewoon een keer hard terug moet bijten, om te laten voelen wat zij bij de andere kinderen doet. Ik wil dit eigenlijk niet doen. Maar andere ouders zeggen ook dat dit bij hen geholpen heeft."

Het bijten van andere kinderen komt vaker voor bij peuters van 2 jaar.  Het is een uiting van emoties. Je dochtertje is nog niet goed in staat om haar gevoelens te uiten met woorden. Ze doet dit door te bijten. Een peuter heeft nog geen inlevingsvermogen en is zich er dus niet van bewust wat hij een ander aandoet. Jij bent een rolmodel voor je dochtertje. Zij zal jouwgedrag dus kopiëren.  Door zelf je kind te bijten geeft je een dubbele boodschap. Je zegt aan de ene kant dat het niet mag, maar doet het zelf ook.

Je kunt je dochtertje duidelijk maken dat bijten niet de bedoeling is door “AU!! “ te roepen als zij bijt. Als je al 'straf' geeft, zorg dan dat je duidelijk uitlegt waarom het gedrag niet goed is. En welk gedrag je dan wel verwacht. Hou het kort en bondig. Het kan ook zijn dat je dochtertje op deze manier om aandacht vraagt. Ook negatieve aandacht is een vorm van aandacht. Probeer er dan niet teveel aandacht aan te geven. Anders loont het voor haar dit gedrag te herhalen.

Probeer het gevoel achter het bijten te achterhalen. Is dit bijvoorbeeld bijten uit ‘liefde’ leg dan uit dat een kusje of een knuffel beter is en probeer dit uit. Is het bijten uit boosheid, probeer dan bijvoorbeeld een kussen waar het kind op mag slaan. Of laat je dochtertje heel hard roepen “Ik ben boos!!” of “ik vind dit niet leuk!!”. Wat de reden dan ook is waarom ze heeft gebeten. Hierdoor ontdekt je dochtertje waarom ze boos is en hoe zij dit met woorden kan laten merken.

Bij je dochtertje gebeurt het vaak bij andere kinderen. Het is dan ook goed om beide partijen bij elkaar halen. Laat je dochtertje sorry zeggen door middel van een knuffel of een kusje. 

april 2017: Richtlijnen voor de tablet

"Iedere ochtend als mijn dochter (3 jaar) wakker wordt, pakt zij meteen de tablet. Ook als ze thuis komt van de peuterspeelzaal en voor het slapen gaan, wil ze op de tablet. Ik vind het moeilijk om daarin grenzen aan te geven. Hoe moet ik dat doen?"

Bedankt voor je vraag! Je bent niet de enige ouder die hier tegenaan loopt. Doordat de media en het mediagebruik volop in ontwikkeling zijn, is het lastig om terug te vallen op tradities. Hierdoor ontstaan er veel vragen rondom het gebruik. Omdat je dochter nog jong is, is het belangrijk om voor jezelf als ouder duidelijk te hebben wat je wel goed vindt en wat niet. Wanneer je dit voor jezelf duidelijk hebt, is het stellen van grenzen makkelijker.

Rustmoment
Het kan zijn dat je dochter een rustmoment nodig heeft na haar ochtend op de peuterspeelzaal. Op dat moment vindt ze het misschien fijn om een filmpje te kijken of een spelletje te doen op de tablet. Hierover kan je duidelijke afspraken maken. Het kan bijvoorbeeld werken om een wekkertje te zetten. Als deze afgaat, dan moet ze stoppen. Als je dochter het moeilijk vindt om daarna zelf te gaan spelen, kan je wat anders aanbieden. Denk hierbij aan een spelletje dat jullie samen beginnen. Ze kan hiermee daarna zelf verder spelen.

Hieronder volgen enkele  adviezen over de beeldschermtijd die bij elke leeftijd past:

Tot 2 jaar: 5 minuten per dag samen

2 - 4 jaar: 5 tot 10 minuten per keer, tot maximaal een 30 minuten per dag

4- 6 jaar: 10 tot 15 minuten per keer, tot maximaal 1 uur per dag

februari 2017: Zoontje wil geen tanden poetsen

Mijn zoon van 5 jaar wil zijn tanden niet poetsen. Hij wil ook niet dat ik hem help. Kunnen jullie mij advies geven over hoe ik dit het beste kan aanpakken?

Beste ouder,

Bedankt voor je vraag! We begrijpen goed dat je het niet leuk vindt dat je zoon hier moeite mee heeft. Tandenpoetsen is heel belangrijk voor het gebit. Het is een activiteit die dagelijks terugkomt. Daarom is het extra vervelend als dit steeds problemen oplevert. Het is daarom goed nu al aandacht aan dit probleem te besteden. Om te voorkomen dat het niet willen tandenpoetsen tot steeds grotere weerstand of een slecht gebit zal leiden. Heb je wel eens aan je zoon gevraagd waarom hij zijn tanden niet wil poetsen? Misschien vindt hij de tandpasta niet lekker, de borstel in zijn mond kan voor hem een vervelende ervaring zijn of vindt hij het gewoon niet fijn om te doen.

Maak er een leuk moment van
Misschien helpt het voor hem en jou om aan hem uit te leggen waarom het zo belangrijk is om je tanden te poetsen. In de bibliotheek zijn hier ook leuke boekjes over te vinden bijv. ‘Knap hoor pap’ van Erik van OS.

Maak van het tandenpoetsen een leuk moment en neem er de tijd voor. Het kan helpen als je er een spelletje van maakt (gekke gezichten trekken tijdens het poetsen), je er een liedje bij zingt voor hem of je zelf gelijk met hem je tanden poetst. Op YouTube staan verschillende leuke liedjes over het tandenpoetsen bijv. Okki’s tandenpoetslied. Kijk hier samen met hem naar.

Mocht dit allemaal niet helpen, vraag dan aan de tandarts of mondhygiënist hulp. Er zijn tandartsen en mondhygiënisten die gespecialiseerd zijn in het helpen van kinderen.

Pagina's