Abortus of toch niet?

4 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
aliice91
afbeelding van aliice91
17 dec 2020 - 21:44
Abortus of toch niet?

Hallo allemaal,

1,5 week geleden ben ik erachter gekomen dat ik ongepland zwanger ben. We gebruikten condooms maar ondanks dat is er dus toch een langs geglipt. Ik bedacht me op eens dat ik toch wel al een meer ongesteld had moeten worden dus er toch maar even een testje gedaan.. en ja hoor!! Hardstikke zwanger! Hoefde amper te wachten of het tweede streepje was al in beeld! Totaal in shock! Voelde me gewoon niet goed worden, werd gewoon duizelig en trok wit weg! Mijn vriend vroeg toen ik de kamer in kwam gelijk: wat is er met jou aan de hand!

 

ik ben overigens 29 jaar oud en we hebben al 2 mooie gezonde kindjes samen! Een meisje van 4,5 en een jongen van 2. Een derde kindje hadden we niet volledig uitgesloten, maar we merkten wel steeds meer dat het goed was zo! Dat we intens gelukkig en blij zijn met wat we hebben en het ook gewoon weer heerlijk vinden dat ze beiden wat ouder zijn en we weer meer vrijheid krijgen en makkelijker dingen kunnen ondernemen met z'n allen. 
 

het feit dat ik nu zwanger ben bevestigd dit alles eigenlijk alleen maar meer! Weer de slapeloze nachten (beide kids zijn echt drama geweest met slapen!) vriend is hiervoor niet uit zijn bed te krijgen dus dit komt weer op mij neer! Weer rekening houden met slaapjes, weer altijd van alles meeslepen en daarnaast ook nog 2 kindjes hebben rondlopen. En dan kijkend naar het financiële plaatje...

we mogen echt niet klagen, hebben het goed voor elkaar maar dit gaat wel heel veel bepalen! We moeten de gehele bovenverdieping gaan verbouwen om een kamer te creëren en er zal een nieuwe auto moeten komen. Nog een kind in de kleren, dat eten moet, naar school moet, meeteld in de energierekening, een fiets, een telefoon enz. Enz.

en dan nog de drukte die het met zich mee brengt! brengen en halen naar sport, speelafspraken, logeerpartijtjes, muziekles, zwemlessen enz. Volgens mij ga ik handen te kort komen!! 
 

ik merk nu gewoon heel erg dat dit echt niet het leven is dat ik voor me zag! We willen leven MET de kinderen en niet VOOR de kinderen. We hebben alles voor ze over maar wij zijn er zelf ook nog! Willen ook de rust en de ruimte om dingen voor onszelf te doen, wat we dus net weer een beetje terug kregen. Maar vooral de ruimte om dingen samen te doen! Samen dagjes weg, weekeindjes weg, mooie reizen maken! Onze kinderen laten zien wat de wereld te bieden heeft en het gene samen met hun doen waar we zelf zo van houden! Dit zien we gewoon niet voor ons met een gezin van drie! Niet alleen qua drukte maar ook qua financiën.

maar dan heb je toch ook weer dat andere gevoel dat af en toe de kop op steekt. Het is toch wel weer iets van ons samen wat in mij groeit! Moet je kijken wat voor prachtige kinderen we hebben, hier kan gewoon nog een van komen. Wie ben ik om te zeggen dat dit kindje er niet mag zijn. 
 

maar dan komt het gevoel van: nee ik wil dit niet! Toch ook weer heel snel! Wie heeft ook zoiets meegemaakt? Wat hebben jullie toen gedaan? Sta je nog steeds achter deze keuze? Ik hoor graag verhalen van anderen.

aliice91
afbeelding van aliice91
17 jan 2022 - 23:27

Hallo,

 

we zijn toch voor een abortus gegaan! De meest vreselijke en moeilijke beslissing die ik ooit heb moeten nemen. De eerste week erna heb ik geleefd met enorme spijt, hoe had ik dit ooit kunnen doen! Ik heb me bijna al die tijd opgesloten in m'n kamer, kreeg geen hap door me keel, alleen maar huilen en zelfs m'n kinderen kon ik niet om me heen hebben. Langzaam ging dit steeds weer beter, ging ik de redenen inzien waarom we het gedaan hadden en langzaam weer meer genieten van wat we allemaal hebben. Uiteindelijk heeft het ons juist veel gebracht! We zijn heel erg bewust geworden van wat we hebben en kunnen en genieten veel meer van elk moment, van elk klein dingetje! Ook dingen die we steeds lieten liggen hebben we aangepakt en zijn we ondanks dit verder naar elkaar toe gegroeid.

 

maar er gat natuurlijk geen dag voorbij dat ik er niet aan denk, en dan bedenk ik me ooo hoe het nu zou zijn als we wel drie kinderen hadden gehad. Juist nu de kinderen weer wat ouder zijn (3 en 5) en het wat makkelijker wordt en meer rust en ruimte is denken we er toch aan om alsnog voor een derde kindje te gaan! En dan nu wel in een rustig hoofd, goed voorbereid en twee kindjes die door hun leeftijd alles heel bewust van meekrijgen... de knoop is nog niet officieel door gehakt maar de kans is zeker aanwezig. 
 

dus ja... ondanks de keuze, het enorme spijt gevoel dat ik eerst had en dat er geen dag voorbij gaat dat ik er niet aan denk, gaat het goed met ons en kan ik zeggen dat we oprecht gelukkig zijn! 
 

mag ik vragen op welke manier jij je hier in herkent? Sta/stond je voor deze keuze? 

audr-1555629
afbeelding van audr-1555629
27 dec 2021 - 22:59

Jeetje, wat een herkenbaar verhaal. Mag ik vragen wat jullie uiteindelijk besloten hebben en hoe het nu met jullie gezin gaat? 

andr
afbeelding van andr
18 dec 2020 - 13:42

Wat loopt je hoofd ineens om van gedachten en zorgen! Er komt ineens weer heel veel op je af, neem die tijd ook! Mijn ervaring is dat ik die eerste weken van een zwangerschap ook nodig had om aan het idee te wennen. Als ik je verhaal zo lees hebben jullie een liefdevol gezin, wat fijn! Eigenlijk is de keuze al voor jullie gemaakt. Jullie verwacht weer een lief kindje! En ja dat brengt heel veel met zich mee maar daar komen vast wel oplossingen voor. (er zijn ook organisaties die jullie kunnen ondersteunen) Bedenk ook wat een abortus met je doet... Is je het dat waard?