Driftkop

22 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
marlous1979
afbeelding van marlous1979
17 jun 2008 - 12:48
Driftkop

Thomas is altijd al temperamentvol geweest maar de laatste tijd heeft ie zich ontwikkeld tot een echte driftkop! Als ie z'n zin niet krijgt of hij mag iets niet, nou dan is het huis te klein: hij gooit met dingen, schreeuwt en bijt en krabt mij

Ik ga dan op m'n kniëen voor hem zitten, pak hem bij z'n arm en zeg streng dat dat niet mag en dat als ie het weer doet, hij de box in moet. Daarna gebeurt het natuurlijk nog een keer en dan zet ik hem dus in de box. Daar schreeuwt ie alles bij elkaar en ik zeg dan dat als ie zo boos blijft doen, ik hem gewoon negeer en hij eruit mag als ie normaal gaat doen. Dat kan dan wel even duren maar als ie dan weer rustig is mag ie eruit. Als ie vervolgens weer iets uithaalt herhaal ik het geheel.

Mis ik iets? Heeft iemand nog tips? En is dit normaal als ie zo jong (14 maanden) is?

Marlous xxx

kathinka
afbeelding van kathinka
1 aug 2008 - 11:50

Hoi Chantal,

ik snap heel goed wat je bedoelt. Ik heb met Esther een hele moeilijke start gehad en ik had geen prenatale depressie. Normaal zorgen de hormonen in je lijf er voor dat je de eerste weken alles aan kan voor je gevoel. Je bent alert, je reageert op elk geluidje en daarbij heb je energie voor tien dus kan je alles aan, het huishouden, een kind, en nachten door gaan het maakt allemaal niets uit. Dan verdwijnen die hormonen stukje bij beetje en word het allemaal langzaam wat zwaarder. De meeste moeders krijgen een dipje als de kindjes 6 weken zijn en worden dan ineens heel erg moe. Nou heb jij die fase heel anders mee gekregen door je depressie. Dat duurt gewoon heel lang voor je daar over heen bent en dat zal nu ongeveer zijn. Dan ga je zien wat je al die maanden niet gezien heb. Een leuk kind en heel veel werk. Je weet nu niet hoe je aan alles moet beginnen want normaal leer je het ritme kennen als je kindje de halve dag slaapt. Je bent dan wel moe maar je heb wel tijd. Jij bent nu moe en heb geen tijd. Dat is veel lastiger.

Ik zou gewoon een roostertje maken als je geen hulp kan krijgen van buiten af. Professionele hulp moet je met een wat hoger salaris (meer dan 26000 euro per jaar) ook bijna helemaal zelf betalen.

Als je een rooster maakt van maandag woonkamer + WC, dinsdag keuken + WC, woensdag badkamer + damians kamer, donderdag woonkamer +WC Vrijdag jullie kamer + wc en eventueel andere kamers. Ben je echt zo je huis rond. Ruimtes als de gang neem je mee als je tijd heb. Die hoeven echt niet elke week van onder tot boven schoon. De woonkamer doe je 2 keer zodat je op elk onverwacht moment visite kan verwachten. In het uurtje slaap van Damian kan je best de woonkamer of keuken een normale beurt geven. Als je een lijstje op hangt en elke dag aankruist wat je gedaan heb kan je vriend zien of er iets is blijven liggen. Ik weet niet hoe laat hij thuis is maar je kan natuurlijk ook een uurtje later eten zodat Damian een uurtje later naar bed gaat. Dan hebben je vriend en Damian meer tijd met elkaar en jij heb 's ochtends een uurtje voor je zelf. Als jij ontspannen bent en een sterke indruk maakt wordt je vriend vanzelf ook makkelijker. Als je zorgt dat je lijstje in dat uurtje dat Damian slaapt gebeurt heb je ook minder stress als je met hem samen bent.

Zelf vind ik voor een dreumes 1 uurtje slaap op een dag erg weinig je kan ook gewoon hem in bed gooien van 1 tot 3 als hij slaapt dan slaapt hij is hij wakker is dat zijn probleem. Zo heb je heel veel regelmaat voor hem en wat tijd voor je zelf. Als je weet dat je elke dag van 1 tot 3 de tijd heb aan je zelf heb je ook de rust om met hem te spelen.

Ga er niet vanuit dat hij dat meteen vanaf dag 1 pikt natuurlijk want tot nu toe mocht hij gewoon uit maar als je het langzaam met 15 min. opbouwt heb je over 2 weken een mannetje die misschien langer slaapt en anders tenminste rustig in zijn bed gaat zitten spelen. Als je hem wat knuffels geeft in bed komt dat vast wel goed.

Esther slaapt op een dag ongeveer nog 16 uur en dat is heel normaal voor een kind van haar leeftijd. Ik snap dat je 's avonds geen energie meer heb, dat heb ik ook niet. Mijn huis is ook niet perfect in orde en als er iemand mijn huis komt inspecteren op vuil zullen ze veel vinden. Maar mijn huis is wel bewoonbaar met kinderen en dat vind ik belangrijker dan dat het schoon is.

Wordt minder kritisch op je zelf en doe het rustig aan. Ik heb natuurlijk heel leuk een rooster gemaakt maar je kan best het wat aanpassen op de dagen dat je werkt. De makkelijke dingen kan je op een werk dag neer zetten en de grotere klussen op een vrije dag. En ik heb makkelijk praten weet ik want ik ben gewoon een thuis blijf mama.

Maar je bent een sterke vrouw want je heb gewoon een kind gebaard. Als je dat aan kan moet de rest ook lukken. Hebben je in het weekend een keer geen tijd voor alleen maar leuke dingen is dat ook echt niet erg hoor. Damian wordt daar echt niet minder van. Van de situatie die er nu is is duidelijk dat het niet zo goed voor hem is.

Ik weet niet wat er mis is binnen je relatie en daar kan ik je ook echt niet mee helpen maar ik denk dat als je beter in je vel zit je relatie ook weer beter wordt.

Liefs Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
mama-van-damian
afbeelding van Anoniem
31 jul 2008 - 21:42

hoi allemaal,


dit zijn wel veel berichtjes om op te reagerenWink


hoi mamajob,


damian was vanaf dag al onrustig, toen hij 3 weken oud was heeft hij ook 1 week in het ziekenhuis gelegen om zijn ritme enz weer op orde te krijgen en zodat wij even tot rust konden komen, maar zoiets doen ze nu niet meer zo snel op deze leeftijd (ik heb het hier in het ziekenhuis nagevraagd, hij heeft niets medisch)


mn vriend vind dat ik me niet zo aan moet stellen, dus steun hoef ik van hem niet echt te verwachten (wel met damian, want hij doet alles met hem. maar voor mij niet echt) en we kunnen jammer genoeg allebei geen vrij krijgen, ik zit al aan mn vrije uren omdat damian een paar x flink ziek is geweest dit jaar. en mn vriend moet wachten tot na de zomer voor hij vrij kan krijgen. ik weet dat het gezin voor gaat, maar we kunnen dit soort dingen jammer genoeg niet regelen met de bazen en als we allebei ontsl*gen zouden worden schiet ook niet echt op, maar ik ben wel erg blij met alle tipsSmile


hoi kathinka,


wat je schrijft daar kreeg ik gewoon kippevel van, want het klopt helemaal, ik zit helemaal aan mijn top door alles wat we hebben meegemaakt en damian voelt dat idd. ik kan me ook niet echt geven aan hem omdat mijn hoofd idd vol zit met wat ik allemaal nog moet doen, mn vriend helpt gelukkig nu wel wat meer mee, maar we moeten ook nog aan onze relatie werken, we kunnen heel moeilijk met elkaar praten, daar krijgen we ook hulp voor, want ik wil echt voor ons gezinntje gaan. ik heb jammer genoeg niemand die 1 dag per week kan komen (iedereen werkt) en een hulp in huishouding kunnen we niet betalen. op mn werk lopen er ook heel veel moeders rond, ik heb zoveel adviezen gevraagd, maar ik kom er niet uit. zal denk ik toch maar aan profesionele hulp moeten gaan denken, leuk is het niet, want ik wil het graag zelf doen, maar als dit beter is voor mij en voor damian dan heb ik het ervoor over, het gaat tenslotte om zijn toekomst en daar wil ik het beste voor doen wat ik kan doen.


groetjes chantal

kathinka
afbeelding van kathinka
31 jul 2008 - 14:37

Hoi chantal,

Op mij komt nu gewoon over dat jij op bent door Damian en het weer doorgeeft aan Damian. Heb je geen vriendin of (schoon)moeder in de buurt die eens af en toe kan helpen. Iemand die je 1 keer per week kan helpen met het huis schoonmaken zodat je het alleen maar hoef bij te houden. Ik denk dat je nu teveel van jezelf wilt en daardoor nooit ECHT tijd voor Damian heb. Als je nu met hem bezig ben zit heel je hoofd vol met wat je nog moet doen. Damian voelt dat heel goed en wilt jou bij hem houden. Daarom gaat hij misschien wel klieren omdat hij weet dat het nut heeft. Negeer je de eerste stap van het klieren gaat hij net zo lang door tot hij door het lint gaat en zichzelf gaat beschadigen. Je kan het spiraal door breken door zelf van een afstandje te kijken wat je doet en wat jij in damian zijn geval het fijnste zou vinden.

Ik snap ook dat je niet te veel aan je vriend wilt vragen maar een beetje hulp kan hij wel bieden. Zo ga jij er straks aan onderdoor.

Ik merk aan mijn man (It-er) dat hij het juist fijn vind om thuis iets met zijn kinderen of handen te doen want hij hoeft zijn hoofd dan niet te gebruiken. Hij is geestelijk moe na zijn werk en niet lichamelijk.

Ik verwacht ook niet van Steef dat hij het hele huishouden doet zou een beetje krom zijn als ik altijd thuis ben. Maar af en toe een handje hulp is wel fijn al is het maar 's avonds met de vaat.

Ik denk dat als je het allemaal rustig aan hem uitleg hij je wel begrijpt hij snapt nu echt wel dat een kind krijgen en opvoeden niet niks is. En ook al werkt hij veel, hij kan je beter nu helpen dan als je straks overspannen bent.

Maar probeer eerst eens iemand die je goed kent om hulp te vragen. Het liefste iemand met grote kinderen die weet wat je mee maakt en je begrijpt. Ik denk dat dan de helft van je stress al voorbij is.

Heel veel succes en lucht gerust je hart hier af en toe.

Liefs Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
mama-van-damian
afbeelding van Anoniem
31 jul 2008 - 14:08

hoi maaike,


ik heb hem idd wel eens een flinke tik op zn broek gegeven en ik verhef mn stem dan ook, maar daar trekt hij zich niets van aan.


bij mn vriend gaat het goed (eerst was het juist andersom), maar ja, ik kan ook niet alles op hem afschuiven. ik bedoel, moet er zelf ook leren om ermee om te gaan. en toevallig zei ik ook tegen mn vriend dat het best zou kunnen dat hij me mist en idd die andere dagen alle aandacht opeist.


het probleem kan idd ook bij mij liggen, omdat we een hele moeilijke start hebben gehad, geen hechtingsfase (door omstandigheden in het ziekenhuis) en daarna had ik een lichte postnatale depressie. ik voel heel veel spanningen en onzekerheden over de stomste dingen zoals: doe ik het wel goed. pak ik hem niet te hard aan, eis ik niet teveel van hem.


ik heb ook al allerlei adviesen enz aan verschillende instanties gevraagt, heb bij een maatschappelijk werker gelopen om me wat zekerder te gaan voelen, maar het werkte niet. ik voel over het algemeen die spanningen boven komen als damian zo tekeer gaat en die negatieve spiraal zou ik moeten doorbreken, alleen weet ik niet hoe.


ik werk 3 dagen en de andere 2 dagen moet ik ook het huishouden doen, dus ik kan niet constant tijd voor hem hebben. je zou zeggen dat ik het huishouden ook 's avonds of in het weekend zou kunnen doen. 's avonds ben ik zo moe dat ik er geen energie meer voor kan vinden (mn vriend werkt meer dan 50 uur per week, dus aan hem vraag ik dat ook niet) en in de weekenden doen we leuke dingen met damian, want we vinden het belangrijk om juist dan tijd met zn 3en door te brengen. op het moment slaapt damian ook niet langer dan een half uur tot 1 uur per dag. ik kan dan wel iets doen, maar niet veel.


groetjes chantal

kathinka
afbeelding van kathinka
30 jul 2008 - 14:47

Hoi Chantal,

Je heb echt bijna alles al geprobeert.

En ja met kinderen heb ik niet zo veel ervaring. Ik heb er 2 van mezelf en 1 jongetje van 9 maanden gehad waar ik nany van was. Nou ja ik kan me mensen met meer ervaring voorstellen. Wel mooi dat zowel de kinder arts als kdv zeggen dat er niets aan de hand is. En het missen van wisseling zou het best kunnen zijn. Je kan nu met het mooie weer kijken naar buurt speeltuintjes, kinder boerderijen, en een zwembadje voor in de tuin. Dat zijn meestal leuke afwisselingen voor kinderen. Hier doet een tentje het ook goed trouwens.

Plastic boekjes is de oplossing ja. Ik heb hier van die badboekjes (on sloop baar) van plastic en ook boekjes met geluid er in (een bumba boek) die zijn het helemaal. Heel veel succes en misschien hebben meer moeders tips.

Liefs Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
mama-van-damian
afbeelding van Anoniem
29 jul 2008 - 18:47

hoi kathinka,


mijn buurvrouw had het ook over autisme, omdat haar zoon ook autistisch is. dus heb ik op het kdv gevraagd of ze hem konden opserveren, dat hebben ze 2 weken gedaan en hij maakt gewoon contact met andere kinderen, doet ze na, speelt naast ze (met doen ze op deze leeftijd nog niet echt) ik ben ook bij de kinderarts geweest en die kon ook niets vinden wat op autisme duidt. (gelukkig), maar we weten nu nog niet wat het wel is en wat we eraan kunnen doen.


normaal zit bij ons de tussendeur van de woonkamer dicht, maar vanmiddag heb ik hem open gezet en het gaat ineens een stuk beter, omdat hij meer vrijheid heeft. damian is al vanaf dag 1 heel onderzoekend geweest, dus zou het kunnen dat hij zich thuis gewoonweg verveeld? we wisselen regelmatig het speelgoed om zodat het lijkt alsof het weer nieuw is voor hem.


qua ritme en regelmaat zit dat ook wel goed. hij heeft ongeveer (zou misschien hooguit eens een keer een half uurtje verschil zijn) altijd hetzelfde ritme, ik hou die van het kdv aan, zodat het verschil voor hem niet zo groot is.


hij slaapt alleen erg weinig op het moment, hooguit 1 uurtje, maar voor de 2de keer op bed leggen werkt niet, want dan krijst hij de boel bij elkaar en gaat echt niet slapen. net heb ik maar gestofzuigd waar hij bij was en dat vond hij helemaal geweldig, de stofzuiger achterna, hahaha.


bij bol.com heb ik een stoffen kraakboekje gekocht (vandaag binnen gekomen) en dat vond hij wel leuk, ik wil nog een paar van die plastieke kopen, want ja dat kan geen kwaad, maar die kartonnen boekjes eet hij helemaal opConfused. de box heeft hij trouwens nooit leuk gevonden, dus daar zit hij nooit meer in, het is nu een beetje zijn strafhoekje geworden, vooral als hij gaat bonken, in de box kan dat nog niet zoveel kwaad.


zoals je leest heb ik dus al van alles geprobeerd, maar ik ben blij met alle tips die ik krijg, want wie weet zit er iets tussen dat ik nog niet heb geprobeerd.


groetjes chantal

kathinka
afbeelding van kathinka
29 jul 2008 - 17:57

Hoi Chantal,

Wat een lastige situatie hebben je samen zo zeg. je kan misschien terug gaan naar de basis en een nieuwe regelmaat terug geven. Wat je typt klinkt voor mij als autistisch maar pin je er niet op vast ik ben geen deskundige. Ik zou het wel verder laten onderzoeken. Het kan namelijk zijn dat hij lief en rustig is bij het kdv omdat hij het daar niet begrijpt. Hij gaat dan in zijn eigen wereldje zitten. Als hij alleen is laat hij zijn chaos aan jou zien. Het hoeft dus niet maar zo klinkt het nu voor mij.

Je kan dan het beste terug gaan en op zijn veilige niveau gaan zitten. De box geeft dan veel rust de woonkamer is namelijk heel groot. Zorg er voor dat hij altijd weet dat je in de buurt ben door contact met hem hem te houden. Als je zingt voelen kinderen zich vaak op hun gemak. Als hij het boekje op eet neem je samen een boekje wat kapot mag bij de bartsmit verkopen ze boekjes van 1 euro.

geef hem het gevoel dat hij het goed doet. Prijs hem voor 10 seconden zelf spelen. Zet je hem op de grond ga dan lekker bij hem zitten. Doe het huishouden als hij slaapt. Als je een beetje geluk heb slaapt hij 4 uur per dag overdag dan kan je best wat doen.

Ik snap dat je er heel moe van wordt en niet vrolijk. blijf tegen het CB klagen je moeten gewoon geholpen worden.

Heel veel succes.

Liefs Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
mama-van-damian
afbeelding van Anoniem
29 jul 2008 - 12:38

hoi kathinka,


damian gaat idd ver de grens over. hij kan ook echt niet zelf spelen. hij zit 3 dagen op het kdv en daar gaat het heel goed, ze vergeten hem soms zelfs een beetje omdat hij zo rustig aan het spelen is. nou thuis is dat wel anders, want hij wil niet zelf spelen, je moet er constant bij zijn, of hij wil alleen op je schoot zitten en een filmpje op hebben, maar dat wil ik niet de hele dag. ik bedoel dat ik ook nog meer te doen heb (huishouden enz) en de hele dag tv vind ik ook niet goed.


vanochtend gaat het weer hetzelfde als altijd, huilen, bonken en krijsen. ik heb hem nu ondertussen al een keer of 6 in zn bed gezet en als hij dan rustig is haal ik hem eruit, troost hem, zeg dat ik van hem hou en zet hem bij zn speelgoed neer en zeg dat ie even lief moet gaan spelen, maar nog voor ik hem neer heb gezet begint het weer van voor af aan, dus maar weer naar zn bed toe.


ik heb het ook al geprobeerd met de kookwekker, dan zet ik die op 15 min en dan moet hij zelf even spelen, ik negeer hem dan ook als hij bij me staat te huilen, na die 15 min ga ik naar hem toe om even wat samen te doen, maar ook dit werkt niet.


damian loopt een beetje achter met de ontwikkeling, hij loopt nog niet, hij praat nog niet. boekje lezen houdt hij niet vol en hij eet het boekje op.


ik ben duidelijk en consequent tegenover damian, maar thuis is hij bij mij onhandelbaar.


groetjes chantal

kathinka
afbeelding van kathinka
29 jul 2008 - 11:25

Hoi Nancy,

Jij geeft je zoontje ook al straf. Als je nee zecht en verder actie onder neemt is dat ook al straf geven. Helemaal als je hem eerst even laat doen als hij boos wordt en daarna gaat troosten. Je laat eerst even doordringen wat de regels zijn.

Dat verscheeld heel weinig met wat de meeste moeders hier doen. Ik zet Esther alleen even in de kinderstoel na 3 waarschuwingen en kleine correcties omdat ze anders gewoon door gaat met wat ze doet. Bij haar helpt de andere kant van de woonkamer niet. Ze draait zich om en loopt terug naar waar ik ze vandaan haalde en gaat verder met wat ze aan het doen was.

Je moet ook niet denken dat Esther en de andere kindjes bij elk wisse wasje in de kinder stoel worden gedaan maar het is echt even een plek als ze heel stout zijn en echt niet naar de regels luisteren.

Ik snap jou standpunt ook want volgens de boekjes snappen ze straf op deze leeftijd nog niet. Mijn ervaring is toch echt anders. Ze snapt het best dat ze straf krijgt en na de kinderstoel is het gewoon over. Als ze er uit komt is de straf vergeten en mag ze weer gewoon spelen. dat werkt hier beter merk ik want als ik haar een stukje verder zet blijf ik op der vitten als ze iets doet wat niet mag want net deed ze ook al iets stouts.

Jij zegt ook dat je zoontje snel is. Ik heb met Esther het probleem dat ze op het zelfde niveau zit als een kind van ongeveer 2- 2,5 jaar. Alleen haar lopen is niet zo ver ontwikkeld maar verder alles wel. Zij zit dus ook al midden in de zelf doen fase. Overal nee op zeggen en heel goed haar eigen ikje verdedigen. Dat levert ook wat meer conflicten op.

Groetjes Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
NancyJa
afbeelding van NancyJa
28 jul 2008 - 22:10

hallo


Ik heb een zoontje van 12 maanden en als ik dit topic lees is mijn eerste gedachte wat snel nu al straf geven op zo een jonge leeftijd. Mijn zoontje is best vlot, hij zegt al enkele woordjes en kan door middel van wijsen onwijs goed duidelijk maken wat hij wil. OOk is hij snel driftig, wanneer hij niet zijn zin krijgt, b.v. als hij iets wil hebben wat niet mag gaat hij huilen, laat zich op de grond vallen en een periode deed hij ook bijten. is nu weer even weg.


Ik straf hem nooit tot nu toe, maar ben wel redelijk concequent. Nee is nee, wordt hij boos, omdat hij b.v. niet tegen de tv mag slaan of iets mag gooien, dan haal ik hem weg van die plek en zet ik hem een metertje verder. Ik zeg dan duidelijk nee. dus eerst een waarscuwing, nee niet dat doen en daarna weg halen. Als ik hem dan op een andere plek ik dezelfde rumte neerzet gaat hij op de grond liggen en huilen enzo.Ik laat hem een paar sec en soms troost ik hem dan. Ik denk dan bij mezelf, tja het is voor zo een kleintje best moeilijk omgaan met alles wat je niet mag, want als je kan lopen is dat ineens zoveel he. Dan mag je best even huilen en boos zijn en daarna lekker verder spelen. maak er geen grote troostpartij van. Lekker een knuffel en een kus en dan bied ik hem een speeltje aan. Voor ons werkt dit heel goed. Ik denk dat hij best al kan leren wat wel en niet mag, maar verwacht nog niet teveel van hem. hij is nog jong en ook al weet hij soms dat iets niet mag, is het natuurlik onwijs moeilijk voor een jong kindje om dat ook die nieuwsgierigheid in bedwang te houden toch??


goetjes Nancy

kathinka
afbeelding van kathinka
28 jul 2008 - 19:05

Hoi Chantal,

Damian is zeker een driftig ventje. Zo ver lopen de gemoederen hier in elk geval niet op. Maar misschien is dat het verschil tussen een jongetje en meisje. Ik zou het proberen met steeds straf geven als hij drijgt te gaan slaan met zijn hoofd. Negeren is leuk tot je kind zichzelf of anderen echt schade toe gaat brengen en zo te lezen doet Damian dat. Je kan hem best straf geven want een kind van een jaar snapt best dat je boos wordt van iets. Ik snap dat je er al lang mee bezig bent maar probeer hem na de straf uit de driftbui te halen op een veilige manier. Ik heb een peuter puberende meid en dat is heel anders dan een knul maar hier werkt rustig lezen, kleuren en verven (iets rustigs in 1 op 1 aandacht) en heb ik geen tijd ga ik even wandelen. Dat lucht Esther ook op. Bij Esther komt een driftbui vaak in combinatie met vermoeidheid en in bed stoppen wilt dan ook wel eens helpen.

Ik hoop dat je tips heb die je nog niet heb geprobeerd. En negeren is volgens mij tot een bepaalde grens. Damian gaat ver over die grens heen in mijn ogen.

Heel veel sterkte.

Liefs Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
Tykz
afbeelding van Anoniem
27 jul 2008 - 22:46

Ik denk dat het gewoon een fase is, ons kleintje heeft dat nu ook, met zijn hoofdje tegen muren bonken of hij laat zich vallen, en dat gaat soms behoorlijk hard, ik waarschuw hem, en als hij dan doorgaat zet ik hem op z'n kamertje, en gaat hij daar maar even afkoelen.
Ik ben tegenwoordig ook niks meer, voor een knuffel nog net wel, maar andere mensen zijn reuze interesant.

mama-van-damian
afbeelding van Anoniem
27 jul 2008 - 16:03

hoi,


hier nog een moeder van een heel driftig ventje.


als damian zijn zin niet krijgt dan begint hij te krijsen alsof hij word vermoord ofzo. ik heb overal al advies gevraagd en iedereen zegt dat ik het moet negeren, alleen werkt dat bij damian niet!!! hij gaat dan met zn hoofd op de vloer of muur bonken (we hebben plavuizen en laminaat, dus erg hard), nu na maanden tobben weet ik het nog steeds niet, het negeren werkt echt niet, hij blijft doorgaan, soms zelfs wel 4 uur lang en dan heb ik hem al die tijd genegeerd. ik ben radeloosCry


hij accepteerd niets van mij, hij wil geen knuffel, niet getroost worden, geen kusje, ik kan niet met hem spelen. papa is alles voor hem, maar die is er niet altijd. ik weet niet meer wat ik moet doen. ik heb ook al hulp van een opvoedingsdeskundige ingeschakeld, maar ook die zegt: NEGEREN.


ik hoop dat iemand hier tips voor me heeft, want ik ben op het punt van opgeven en weggaan.

MamaSan
afbeelding van MamaSan
10 jul 2008 - 10:20

Dit herken ik!

Lilian staat dan meestal, begint te krijsen en laat zich dan op haar kont vallen.Om vervolgens nog harder te gillen.

Ik probeer ook eerst het probleem te achterhalen en haar te helpen.Lukt dat niet dan negeer ik haar een minuutje.Als ze dan nog doorgaat krijgt ze een waarschuwing.Gaat ze dan nog door dan gaat ze in de stoel (minuutje).Met bijbehorende uitleg.Na het minuutje nog eens praten, dikke knuffel en kus en dan weer lekker spelen.

Slaan en klauwen heeft zij ook gedaan.Daar kreeg ze eerst een waarschuwing voor en daarna ook in de stoel.Gelukkig is het geweld opgehouden

Succes!

Liefs Sandra
Tykz
afbeelding van Anoniem
9 jul 2008 - 14:53

Ons zoontje is nu ruim anderhalf jaar, en kan ook behoorlijk driftig zijn, het nadeel bij ons is dat de omgeving dat dus niet snapt, want "het valt allemaal wel mee, hij is toch altijd lief?" ja, als hij ergens nieuw is wel ja.

Er zijn nu gelukkig wel een aantal mensen die zijn drift buien hebben gezien, en dus gelukkig niks meer zeggen.
Maar het blijft lastig, wat ik meestal doe is negeren, en als het me te erg word (kei hard gillen, huilen enz) dan gaat hij naar zijn kamertje heen, ook zeg ik hem duidelijk dat ik dat niet lief van hem vind, en dat ik wil dat hij daar mee ophoudt, meestal krijg ik dan een pets in mijn gezicht, ook het bijten klinkt mij bekend in de oren
Ik duim maar elke keer dat dit een fase is, en dat als hij wat ouder is, en meer begrijpt dit op den duur wel weg zal gaan

Marlala
afbeelding van Marlala
21 jun 2008 - 11:51

Hihihi


Nou je hebt nu de Sonja-style gezien hè


Oe we zijn vandaag in Emmen, we gaan naar de dierentuin. Kijk niet raar op als we aan je deur staan hoor nee hoor, gwapje, doe ik niet zomaar.


marlous1979
afbeelding van marlous1979
17 jun 2008 - 13:51

Bedankt voor jullie reacties. In de gang zetten heeft geen nut want dat vindt ie alleen maar geweldig: kan hij daar de boel eens ontdekken / afbreken! Hij speelt verder nooit in de box, het is echt zijn strafplekje.

Marlous xxx

kathinka
afbeelding van kathinka
17 jun 2008 - 13:26

Hoi Marlous,

Ik heb een dochter van 15 maanden met een erg temprament vol karaktertje. Ze is snel boos en soms ook echt driftig. Bij een driftbui kan het aan 2 kanten zo hoog oplopen dat ik ze in bed gooi om samen af te kunnen koelen. Maar vaak probeer ik het eerst op een positieve manier op te lossen. Ik probeer haar uit haar drift bui te halen door de reden te zoeken en op te lossen of door de reden uit de weg te gaan. Een puzzel die niet lukt kan namelijk een driftbui opwekken. Maar ook iets wat ze niet mag zoals de keuken in willen maar de deur niet open krijgen. Vaak begint een druftbui met mopperen waar ik niet op tijd bij bent en dan gaat het er hier ook hard aan toe.

Is een driftbui op mij gericht gaat ze in de kinderstoel om af te koelen 1 minuut want langer snapt ze het nog niet. Ik vertel haar waarom voordat ze de stoel in gaat en omdat ze dan toch niet luistert ook nog een keer als ze er uit komt. Ik laat haar ook haar verhaal "vertellen" en luister naar wat ze "zegt" het merendeel is natuurlijk onsamenhangend gebrabbel voor mij maar ze voelt zich wel gewaardeerd. Ook vertel ik haar rustig als ze is afgekoeld dat het niet leuk is als ze zo driftig word en dat ik liever heb dat ze het eerst verteld. En ja soms lijkt het te helpen. Over een paar weekjes begrijpen je elkaar beter en worden de driftbuien minder. Want vaak begint een driftbui bij een kind omdat ze zich onbegrepen voelen. (jij denkt dat hij met de bal wilt spelen maar hij bedoelt de knuffel jij speelt met de bal en dat pikt hij niet hup driftnbui. Jij bent even bezig en hij wilt samen spelen hup drift bui) Vertel bij alles wat je doet en laat hem terug praten ga in op kleine reacties die je wel begrijpt en de driftbuien zullen langzaam iets af nemen.

Heel veel succes.

Groetjes Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
Meer
afbeelding van Anoniem
17 jun 2008 - 13:22

Ja idd Gerien...gebrek aan woorden kunnen ze zich ook aan irriteren....ze willen dingen zeggen, maar t lukt ze niet...

Grietjenb
afbeelding van Grietjenb
17 jun 2008 - 13:20

Hoi,

Lastig als ze zo temperamentvol zijn! Maar volgens mij doe je het heel goed.
Gewoon zeggen dat het niet mag en als het wel weer gebeurd af laten koelen. En verder het gedrag negeren. In de box zit hij veilig.

Gaat hij verder nog wel eens in de box? Want anders gaat hij misschien de box als een strafplek zien en wil hij er mss niet meer gewoon in spelen.
Hij is denk ik nog wel jong om hem op bijv. een strafstoeltje te zetten. Daar gaat hij denk ik gewoon af.

Wie weet heeft hij wel heel snel door dat hij op deze manier zijn zin niet krijgt.

Praat hij al veel of nog erg weinig? Het kan ook een stukje frustratie zijn, omdat hij iets wil en het niet kan vertellen.
Ons tweede dochtertje was laat met praten en heeft ook lang gegild om haar zin te krijgen. Dit kwam denk ik door het gebrek aan woorden zeg maar.

Succes met je kleine driftkikker!!

Groetjes Gerien

Groetjes van Grietje

Meer
afbeelding van Anoniem
17 jun 2008 - 13:19

Hoi Marlous,

Sem kan soms ook echt zijn zin door willen drijven of dingen doen die echt niet mogen(net als elk kind dat wel doet)...ja het beste is duidelijkheid tegen je kind. Dan weet hij waar hij aan toe is. T straffen wat je doet is op zich niet zo verkeerd hoor. Alleen zou ik hem juist in zijn kamertje zetten of in de gang bv. Juist waar hij jou dan even niet kan zien. Ik zet sem op zijn stoel in zijn kamer...dit werkt erg goed.

En blijf duidelijk tegen hem, laat hem weten dat jij de baas bent!

En met 14 mnd is t niet jong hoor..ze weten precies wat ze wel en niet mogenMeer39616.4729166667