waarom een moeilijke man!

47 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
lottehug
afbeelding van lottehug
10 dec 2011 - 12:24
waarom een moeilijke man!

Waarom ben ik de gellukige. In blijde verwachting 27 weken. Hij groeit goed, beweegt heel erg veel en ik heb het gevoel dat hij ook al op mij reageerd met hoe ik mij voel. Het kan niet mooier...
Nou ja, was het maar zo mooi! Ik heb het geluk dat de vader van mijn zoon weg gaat. Weg zoals niet meer samen. De rede... Omdat ik de eerste drie maanden van de zwangerschap geen behoefte had in intiem contact en hij mij daar mee terug wil pakken. En het terug pakken houdt in dat hij elke dag aan het zuipen is in de stad. Niks met mij wil doen en niks met mij temaken wil hebben... Ik heb hem nu gisteren duidelijk gemaakt dat ik dat niet normaal vind in een relatie. Reactie... Nu gaat hij weg bij mij en moet ik alles maar in mijn eentje doen. Ik ben de boosdoener... Volgens hem. Dan zal je toch verwachten dat een man van 35 een beetje volwassen is.
Is het nou echt zo raar dat ik niet wil dat hij alleen maar drinkt en feest met zijn beste vriend? Dat ik gewoon graag samen wil zijn. Samen genieten. Samen.... Nee ik doe alles verkeerd omdat ik alleen mazr zeur en ziek ben. Ziek klopt. Ik ben in de 3e maand van de zwangerschap   geopereerd en heb net weer een week op bed moeten liggen omdat ze dachten dat ik weeen had. Is een klein beetje liefde en aandacht teveel gevraagd.

Ligt het nou echt aan mij?

Scarlet
afbeelding van Scarlet
1 mrt 2012 - 22:58

Ach dame, wat naar voor je! Helaas komt dit mij ook bekend voor. Het is begrijpelijk dat je steun e.d. van de vader/jouw partner wilt, maar soms ben je zelf alleen sterker dan dat je dat samen bent. Ik hoop echt voor je dat hij bij zinnen komt, een schop onder zn reet krijgt en zn ogen opent en verantwoordelijkheid neemt. Doet hij dat niet, maak het jezelf dan makkelijk en kies ervoor om zelf verder te gaan. Jij en je kindje zullen er veel meer aan hebben als jij alleen, maar minder gestressed en ongelukkig bent. Ik hoop echt dat het goed komt voor jou en je kindje, want ik herken deze situatie. Mocht je misschien meer willen weten dan kun je me altijd een berichtje sturen.
Heel veel sterkte!!

heddos
afbeelding van heddos
7 jan 2012 - 10:17

Allereerst

Lotte, doe gewoon wat je hart je ingeeft. Jij moet je er fijn bij voelen. Bedenk alleen wel dat de eenzaamheid veel groter is in een ongelukkige relatie dan als je alleen woont. Er is niks zo eenzaam als samen wonen met een man die alleen maar op je scheld en fysiek is (wat ik zelf echt wel een grensoverschrijding vind)
Ben heel benieuwd wat je intussen gedaan hebt.

Groetjes Hilde

babyluck
afbeelding van babyluck
6 jan 2012 - 22:12

al zou hij het wel erkennen Niempje ...... pas als er gezamelijk gezag is heeft hij ergens direct recht op ! ;-) Als hij het hoog speelt krijgt hij het ws wel ( omdat rechter altijd vind dat kind zijn / haar vader leert kennen.




liefs Ineke en Lisa x
Niempje
afbeelding van Niempje
6 jan 2012 - 13:54

@Lotte, ik heb ook (bijna) alles gelezen en heb het echt met je te doen! Inmiddels zijn we al een paar weken verder, ben je inderdaad uit huis gegaan? Hoe gaat het nu?


Op zich vind ik dat ieder kind recht heeft op een moeder èn een vader. Ook dat iedere vader recht heeft zijn kind te zien, maar als ik jouw verhaal lees, denk ik dat je voor jezelf en voor je kind moet kiezen en met hem moet breken.


De keus is aan hem of hij het kindje erkent en vader wil zijn, of het aan jou overlaat....


Als hij het kindje niet erkent, heeft hij volgens mij nergens recht op, dus ook later niet qua omgangsregeling etc. tja ook geen financiele verplichtingen, maar volgens mij is het het 1 of het ander.


Ik hoop dat je wil laten weten hoe het met je gaat, sterkte!

d0lphine
afbeelding van d0lphine
28 dec 2011 - 23:38

Ik heb het hele verhaal zitten lezen, en jeetje wat erg allemaal... Maar ook ik zal de keuze maken voor jezelf en je kindje te kiezen...


Ik zie dat er alweer eventjes niet is geschreven, hoe gaat het nu met je?? En hoe is de situatie nu???


Spintsje
afbeelding van Anoniem
20 dec 2011 - 21:42

@Storm: Dat snap ik wel. Zoals ik ook al zei: "Hij heeft wel de schijn tegen zich". Maar wat ik meer wil zeggen is: Wij waren er niet bij en dus vind ik het te ver gaan om te (ver)oordelen. Het klinkt allemaal wel erg vreemd, maar het is aan Lotte (en dus niet aan ons) om die keus te maken. Zij moet zelf beoordelen of er wel of geen toekomst in deze relatie zit. Mijn gevoel zegt ook: dit deugt niet en dit is in ieder geval geen gelijkwaardige relatie. Maar het is aan haar om te beslissen of ze wel of niet bij hem blijft. Ik ben misschien van nature wel wat naïef, omdat ik geen nare dingen heb meegemaakt. Ik ben erg voorzichtig met conclusies trekken waar weinig/vage bewijzen voor zijn. Vandaar.

storm75
afbeelding van storm75
20 dec 2011 - 18:46

@spintsje; Ik bedoel het niet verkeerd maar hoeveel signalen wil je hebben? Zelfs al zou hij niet vreemd gaan,dan nog komt hij op mij over als een onbetrouwbaar en agressief persoon,en bij zo iemand wil je toch niet blijven en je kind aan toevertrouwen. Daar zou ik me in ieder geval te goed voor voelen. Dat verdient niemand.....


Nina23
afbeelding van Nina23
20 dec 2011 - 18:31

Hoi Lotte,


Ik heb ook sterke bedenkingen (maar dat wist je al). Het zijn niet de dingen op zich. Iedereen kan wel eens uit zijn slof schieten, eens dom doen met geld, misschien zelfs een keer vreemdgaan en daar toch samen uitkomen. Het hele plaatje bij elkaar is wel heel somber. Als hij nou nog wilde werken aan jullie relatie dan zou ik zeggen probeer samen in therapie te gaan. Als het dan niet lukt weet je in ieder geval dat je alles gedaan hebt. Als ik het zo inschat zal jouw vriend niet bereid zijn om in therapie te gaan en daar echt aan te werken.


Ik ben ook wel heel benieuwd waarom je zegt: iemand als ik kan niet alleen voor een kind zorgen. Wat ben je dan voor iemand? En denken anderen ook zo over jou? (Vrienden etc?)


Heb je al met vrienden of je moeder over deze situatie gesproken of probeer je 'de schijn nog op te houden'? Praat erover met mensen die je vertrouwt. Er is meer hulp en liefde voor jou beschikbaar dan je misschien denkt. Heb je vriendinnen van vroeger die je door deze relatie uit het oog bent verloren? Neem contact met ze op! Wees voorzichtig met gezamelijke vrienden.


Praat eens met je huisarts. Die weet ook meer over mogelijke hulp voor jou en je kind.


Als je toch in deze relatie wilt blijven: je bent er geen minder goed mens om. Ik ben wel bang dat je met zo'n partner een minder goede moeder kunt zijn vanwege de stress etc.


Sterkte meid!


Nina2340897.8546875

Angelique79
afbeelding van Angelique79
20 dec 2011 - 18:07

Nou ik vind het ook een vreemd verhaal.. geld

uitlenen en dat opnemen bij een hotel?? sorry hoor

maar een hotel is geen bank en op iedere hoek van

de straat zit een pinautomaat.. dus als ie geld uit

wilde lenen dan had hij het wel ergens gepind ipv bij

een hotel.. maar goed als je daar nog over wil

twijfelen, dat is nog niet het ergste, het feit dat hij

het omdraait en JIJ je weer schuldig voelt over iets

wat HIJ doet.. is tekenend.. Hij is blijkbaar zo

manipulatief dat je meteen aan jezelf gaat twijfelen..

dat je zegt 'hoe moet iemand zoals ik een kleine

zoon in haar eentje opvoeden..' JA JUIST IEMAND

ZOALS JIJ! Blijkbaar heb je heel goed in de gaten

wat er speelt en luister je naar je instinct!! Je

oergevoel!! waarschijnlijk al je MOEDERGEVOEL!

Het geeft mij wel aan dat hij je blijkbaar al heel veel

zelfvertrouwen ontnomen heeft dat je er zelf niet zo

in gelooft!! Maar jij bent straks de moeder van je

kind.. en hij is waarschijnlijk nooit een echte vader

voor je kind, ja als het leuk is en als hij een leuke

baby aan anderen kan showen.. maar waar zal hij

zijn als je kind 's nachts wakker is? als het gekotst

en gepoept heeft? als jij ziek bent en je kind wordt

's nachts wakker?? zal hij dan voor jou en je kind

zorgen?? Blijkbaar vindt hij geld 'uitlenen' aan

'anderen' ook belangrijker dan jouw

zorgverzekering!! Zal hij dan ooit echt voor jou

kiezen?? Meid stap eruit, de liefde die je

voelt, is dat niet de liefde die je zou willen voelen? Is

die liefde er wel echt? Volgens mij niet meis..

Angelique7940897.7147453704

Spintsje
afbeelding van Anoniem
20 dec 2011 - 16:44

Ik vind dat Storm het inderdaad wat te hard zegt. Ik geef toe dat je vriend de schijn tegen heeft, maar om nu meteen te zeggen dat hij vreemdgaat??? Nee, dat gaat mij te ver. Als ik die omschrijving van zijn kameraad/compagnon hoor, kan ik me ook goed voorstellen dat hij het geld aan hem heeft geleend zodat deze vent een slippertje kan maken. Maar ook dan slaat het natuurlijk nergens op. Dan had hij dit ook meteen tegen jou kunnen zeggen.


Wat ik echter niet snap is: Waarom sms je hem?!! Ik zou liever wachten totdat ik thuis kwam en hem er dan mee confronteren. Dan kun je ook meteen aan zijn ogen en zijn reactie zien of hij liegt of niet. Nu weet hij dat hij ermee geconfronteerd wordt en heeft hij natuurlijk zijn verhaal al klaar.


Was het trouwens jouw bankrekening? Of was het een gezamenlijke bankrekening? Eén tip mocht je het overwegen om bij hem weg te gaan. Haal jouw deel (dus niet alles) van de rekening voordat hij het doet. Hoe vaak ik wel niet hoor dat de man of vrouw eerst snel de gehele rekening leegplundert en dan pas verteld dat hij/zij uit de relatie stapt. Uit elkaar gaan moet natuurlijk ook financieel eerlijk gebeuren. Een manier om dit onopvallend te doen is om bij de supermarkt elke keer iets extra op te nemen.


En verder: Natuurlijk kun jij het ook!!! Iedereen kan het, maar gemakkelijk is het niet inderdaad.


storm75
afbeelding van storm75
20 dec 2011 - 16:04

160,- opgenomen in een hotel???? Lijkt me duidelijk: wegwezen!!!


Haal je kop uit je kont en kies voor jezelf en je zoontje dit gaat niks meer worden....... sorry voor het harde taal gebruik. Maar als ik dit allemaal lees wordt ik zo giftig


Groot compliment dat je het alle kans van slagen hebt gegeven Hou de eer aan jezelf en ga. Hij zal niet veranderen en als je kindje er straks eenmaal is is het allemaal nog moeilijker. Als ik het zo lees acht ik de kans groot dat het ook lichamelijk gaat worden. Doe het jezelf niet aan om hierop te "wachten" Nu is het supermoeilijk om te gaan; het is allemaal al onzeker genoeg en ook financieel een onzekere tijd.


Welke provincie woon je? Heb je een vriendin of broer/zus die dit weet en je kan helpen? Schaam je er niet voor hoe moeilijk ook. Ik weet zeker dat er veel mensen zijn die je willen helpen....


Gretha
afbeelding van Gretha
20 dec 2011 - 15:28

wat bedoel je met hoe kan iemand zoals ik een kleie zoon in haar eentje opvoeden ??
waarom zou jij dat niet kunnen ?? tuurlijk is het eng en tuurlijk is het zwaar om dat in je eentje te doen!! maar het is zwaarder om bij hem te blijven en je altijd schuldig te voelen om dingen die niet jouw schuld zijn zoals zijn uitgaven in een hotel.. :S
een zeur ben je niet meis.. je bent erg onzeker en staat voor een verschrikkelijk moeilijke keus... heel veel sterkte! maar kies alsjbelift voor je zelf en voor je zoontje!

Lilypie First Birthday tickers

lottehug
afbeelding van lottehug
20 dec 2011 - 15:18

Hey dames,


Was hier even een tijdje stil aan het front... Ik dacht dat doordat ik hem duidelijk had gemaakt dat ik weg ging hij rustiger werd. Nou dat was ook zo. We hebben nu een paar leuke dagen gehad. Nou ja rustige dagen. Redelijk normale dagen...


Maar ja hoor... Vandaag is het weer zo ver. Ik kijk op mijn bank rekening en wat zie ik dat hij vorige week vrijdag 160 euro in een hotel heeft opgenomen. Ik stuur hem een sms omdat ik natuurlijk aan het werk ben met waarom hij dat doet. Zegt hij dat hij geld heeft uitgeleend... Ja ja... En nu is hij weer boos op mij dat ik daar wat van heb gezegd. Zegt hij... Kom je tekort ofzo! Verd*mme weder excuus voor de taal maar ik heb deze maand mijn zorgverzekering niet kunnen betalen omdat meneer geen geld had over gemaakt. Nu heeft hij wel wat over gemaakt en vraag ik aan hem zal ik deze maand bij volgende maand doen? Zodat ik niet achter ga lopen en we een leuke kerst enz kunnen hebben doet hij dit weer.


En ja het ligt weer aan mij omdat ik er wat van zeg...


Aan de ene kant wil ik weg. En ben ik verschrikkelijk dankbaar voor jullie steun endergelijke. Aan de andere kant wil en durf ik niet weg. Hoe moet iemand zoals ik nou een kleine zoon in haar eentje opvoeden. Ik hou heel veel van mijn vriend echt te veel... En ik ben bang dat ik het niet alleen kan.


Dus weder een probleem... Wat een zeur ben ik ook...

Spintsje
afbeelding van Anoniem
19 dec 2011 - 11:20

Ik anders ook wel, maar kan helaas zelf ook niet veel missen. Daar waar onze kleine uitgegroeid is, wil ik graag bewaren voor een volgende (mochten we ooit dat geluk weer hebben). Wat ik wel kan bieden is dat ik je belastingaangifte gratis wil doen. Ik wens je heel veel sterkte bij het maken van een keuze.


In die maand dat je even in een vriend zijn huis zit, zou ik zoveel mogelijk uitzoeken wat de mogelijkheden zijn. En ook wat je ZELF wilt! Laat je niet opjutten door wat wij zeggen. Laat deze verhalen je sterken in wat jij wilt. Ik weet niet in welke mate je je vriend herkent in Nina haar opsomming, maar als dat meer als de helft is dan denk ook ik dat het beter is om bij hem weg te gaan. En dan liever vóór de geboorte dan na de geboorte, zodat je met je kindje een frisse start kunt maken. Maar dat moet je voor je zelf uitzoeken. Je kunt best veel hulp krijgen van instanties/onbekenden/familie/vrienden als je je verhaal doet. Daar sta je nog versteld van wat iedereen dan wil doen. Het moeilijkste is woonruimte vinden en de normale financiën. Kleertjes, bedje e.d. kun je heel vaak wel lenen of krijgen van iemand. Ook een bank en tafel en stoelen is niet zo moeilijk om aan te komen als je maar niet kieskeurig bent.


Nogmaals sterkte!


Nina23
afbeelding van Nina23
18 dec 2011 - 21:24

[QUOTE=wma]

en over materiele zaken hoef je zeker geen zorgen te maken ik denk dat iedereen je wel wilt helpen met evt kleertjes voor je kleine. ik wel!


[/QUOTE]


Ik ook!

wma
afbeelding van Anoniem
15 dec 2011 - 14:41

jeetje meid,


als hij je al slaat terwijl je zwanger bent zal hij nooit veranderen. kies voor je eigen en je kindje. ik heb nog nooit tegen iemand gezegd dat ze weg moeten gaan bij hun relatie. maar nu durf ik dat toch wel hardop te zeggen.


heb je niet een vriendin waar je (tijdelijk) terecht kan of een oom/tante, ook al heb je daar niet of nauwelijks contact mee. als je zegt ik ben zwanger en mijn vriend mishandelt mij verbaal en non-verbaal dan weet ik zeker dat er iemand is die je wilt helpen.


en over materiele zaken hoef je zeker geen zorgen te maken ik denk dat iedereen je wel wilt helpen met evt kleertjes voor je kleine. ik wel!


meid dit hoef je niet te pikken!! hele dikke knuffel


groetjes sandra

Nina23
afbeelding van Nina23
15 dec 2011 - 12:46

Pfooeeh, ik word er helemaal naar van! Ik hoop dat je de kracht vindt om voor je eigen toekomst en die van je kind te kiezen.


@Sassa87 !!


Angelique79
afbeelding van Angelique79
15 dec 2011 - 11:38

Kies voor jezelf en je kindje! Daar voel je je straks

zo ontzettend sterk van. Als je zwanger bent, dan

voel je je moe dan heb je weinig energie in het

begin. Bij mij bleef dit helaas zo, daarnaast kreeg ik

veel last van mn bekken en kon ik niet zo veel en

ver lopen.. terwijl ik het heerlijk vind om te lopen. Na

16 wkn trok eindelijk de misselijkheid weg..

ALSJEBLIEFT! Dat was toch niet MIJN schuld dat

ik toen niet vrolijk en heppie de peppie was?

Tuurlijk was het jammer, maar mijn man heeft mij er

geen moment op aangekeken. Heeft alles voor mij

uit handen genomen. Ook toen ik bevallen was en

pas na 3 wkn en nog een ziekenhuisopname weer

normaal de trap af kon lopen.. Hoe moet het dan

met jou straks? Als het dan ook even tegen zit? Nu

probeert hij je sociale contacten af te kappen en je

een weekend uit huis te zetten.. JE BENT

ZWANGER EN HIJ PROBEERT JE HET HUIS UIT

TE ZETTEN OMDAT HIJ EEN FEESTJE WIL?? Hij

gaat nooit veranderen!!

Probeer nu alles te regelen. Bel de gemeente op

wat je moet doen, bel vrienden of ze je willen

helpen. Familie waar je misschien terecht kunt.

Alles is beter dan dit..

Sassa87
afbeelding van Sassa87
15 dec 2011 - 11:37

Ik zit dit verhaal te lezen nogmaals... om te kijken hoe het met je gaat... en ik lees dat lijstje van nina... en echt waar, PRECIES mijn ex!!!!!
Van punt tot punt!!!!!!!! Prince charming in het begin, daarna die isolatie, familieleden en vrienden belachelijk maken, ALLES!!!!!!!!!!!!!!

En idd ook in de zwangerschap van mijn oudste zo tekeer gaan tegen me en schelden en fysiek + verbaal geweld gebruiken...
Toen mijn zoon 10 maanden was en we een tafel aan het verhuizen waren van massief hout en 2 meter lang... (en ik dus bekkenklachten heb etc)... het lukte me niet en meneer zei elke keer: "Wat ben je toch lomp he... wat ben je toch stom... jij bent echt zo dom he" Ik zei: hou nou eens even je mond joh... hij: "WAT? ZAL IK DIE VAN JOU EENS DICHT KOMEN SLAAN?"...

Volgende dag zei ik: kom je even aan tafel zitten, ik wil even met je praten. Hij zei: nee. Ik zeg: waarom niet? Zegtie: daar heb ik geen zin in.
Ik heb gezegd: dan mag je nu je spullen pakken en naar je ouders vertrekken.
En dit heeft ie gedaan, op een donderdag... vergeet het nooit meer. Hij zou eigenlijk nog terug komen om te praten, maar die avond belde hij op en zei hij dat ie bij zijn ouders bleef en niet meer terug zou komen.

Dit is 3 jaar geleden geweest en hij is idd nooit meer langsgekomen om te praten...

Echt meid, BESTE BESLISSING VAN MIJN LEVEN!!!!!!!

kom voor jezelf op!!!!!

En misschien moet je maar eens even weggaan, kijken hoe hij er dan over denkt!!!!!

Dikke knuffel meid en wat je ook beslist, hou ons in je hoofd en als er iets is kan je altijd hier kletsen!!!!!

Kus,
Sanne

miranda83
afbeelding van miranda83
14 dec 2011 - 23:15

Hier ook geen advies, maar ik wil je wel even sterkte wensen!

Ik hoop dat alles er snel wat rooskleuriger uit gaat zien voor je, of dat nu met of zonder je vriend is!

leentje86
afbeelding van leentje86
14 dec 2011 - 21:22

wat een verschrikkelijk verhaal dit!!!

heb je nog iemand die je in vertrouwen kunt nemen en

die je misschien kan helpen met dingen waar je tegen

aan loopt? familie misschien?

verder niet veel adviezen, behalve dat je echt voor

jezelf en je kindje moet kiezen!! Niemand verdient het

om zo behandeld te worden

sterkte!

lottehug
afbeelding van lottehug
14 dec 2011 - 20:10

Hallo meiden,

Wederom lief dat jullie mailen. Is vandaag weer

geweldig! Net weer de volle laag gekregen! Dat ik

verschrikkelijk ben, een heel scheld kanon over mij

heen. Echt top!

Ik weet niet watvik doe. Ik zie het nog een week aan

en dan als het niet beter is ga ik in het huis van een

vriend van mij zitten. Kan ik een kleine maand zitten

want hij is op vakantie.

Reagerend op de vraag of hij agressie naar mij toe

heeft gehad, ja nu 2x in de zwangerschap. Dat heb

ik hem wel vergeven. Maar ben nu ook gewoon

bang dat hij het misschien weer gaat doen.

Dus vandaar die week.

Ik wis ook alles wat op de tab als linkje staat. Lig nu

lekker in bed en zoals jullie weten komt hij hier toch

niet. Ik heb al gekeken of ik met spoed een huis kan

aanvragen. Alleen weet niet zo veel waar ik dat

allemaal moet regelen.

Ik ben gewoon bang, eenzaam en verdrietig. Ik weet

het allemaal niet meer. Dacht dat het wat beter ging

maar niet dus.

Zondag heb ik een hele leuke dag gehad. Ben bij

vrienden geweest en was ook laat weer thuis. Ik

dacht doe gewoon het zelfde wat hij bij mij doet en

wat hij wil. Heb hem ook niks laten horen. Doet hij

namelijk ook nooit. En ja hoor kreeg net te horen

dat die vriend van mij, overigens homo niet meer

hier mag komen en ik dit weekeinde maar moet

oprotten omdat hij een feest gaat geven voor zijn

vrienden. Ik moet maar weg...

Ik vind het allemaal kut! Excuus voor de taal maar

zo voelt het echt!!!

DELETED_Joanne
afbeelding van DELETED_Joanne
14 dec 2011 - 16:09

Heb niet veel tijd, maar moet ff reageren op dit topic. Wat ontzettend goed dat je het voor jezelf bespreekbaar maakt zo, helpt om alles op een rijtje te krijgen want dat is lastig genoeg met alle hormonen.

Het is een moeilijke beslissing die je zelf moet nemen. Je hebt al veel tips gekregen van de andere meiden, ik hoop dat je eruit komt wat je moet doen.

Heel veel sterkte ermee en liefs,
Joanne


Nina23
afbeelding van Nina23
14 dec 2011 - 09:52

Lotte,


Wat een afschuwelijk verhaal weer.


Hij smst dat deze ruzie normaal is?


Misschien is dit voor hem normaal maar voor de rest van de wereld echt niet hoor!


Geloof me, een liefhebbende zorgzame man doet niet zo. Iedereen kan wel eens ruimte voor zichzelf nodig hebben. Maar dan kun je nog wel normaal tegen elkaar doen.


Ik ben echt bang dat hij bezig is met een spelletje om jou klein te krijgen. Storm schrijft dat je haar geen onderdanig type lijkt. Pas op: de sterkste vrouw kan door zieke spelletjes gaan twijfelen aan zichzelf en helemaal het contact met haar eigen wensen en gevoelens kwijtraken en als schaduw van haar partner dor het leven gaan. Dat heeft niets met karakter, intelligentie, opleiding of wat dan ook te maken.


Kun je afstand nemen? Wil je dat? Of ben je er nog absoluut niet aan toe?


Heb je ook al professionele hulp (psycholoog) gezocht?



Ik weet niet of er ook sprake is van fysiek geweld? Slaan, schoppen of dreigen daarmee? Let er dan op dat hij niet kan zien dat je hierover praat op internet. Gebruik geen computer in huis of wis alles (inclusief de cookies) als je klaar bent. Op de site die ik je eerder linkte staat ook een stukje over surf anoniem.


Weer veel sterkte gewenst voor vandaag.

Angelique79
afbeelding van Angelique79
13 dec 2011 - 22:40

Oh echt ik denk dat je vriend nog volwassen moet

worden. Als ik je verhaal lees denk ik echt dat er bij

hem een steekje los zit.

Sterkte met je besluit, maar ik denk dat je wel weet wat

het beste voor jou en je kind is.

storm75
afbeelding van storm75
13 dec 2011 - 16:28

Ik heb met je te doen...


Het klinkt mij als het aantrekken/afstoten verhaal. Toch lijk je me niet het onderdanige tiep wat dit soort mannen nodig heeft om zich het heertje te voelen. Je maakt goede keuzes mtb je moeder en haar vriend en dat dat geen goede omgeving is voorjou en je baby. Helaas moet jij toch zelf beslissen hoe je verder gaat..... Als ik in jou schoenen stond zou ik uit elkaar gaan. Eerst tijdelijk om rust en ruimte te krijgen. Geen contact zoeken dus ook geen sms.


Pas na de afgesproken tijd neem je weer contact op en evolueer je de tijd appart. Misschien dat hij van gedachte veranderd is,maar dan moet hij wel werken aan zijn houding!!!!!! Blijf daarin ook op je strepen staan zoals het nu gaat kun je niet samen oud worden.... Ook voor je kindje is het beter om 1 liefhebbende ouder te hebben dan 2 ouders die elkaar het leven zuur maken. Ik zie het dan echt vanuit het kindje die heeft hier niet om gevraagd.... Wellicht vind je op termijn wel een andere leuke man die je kindje wel accepteerd (zelfs al is het niet van hem) en jullie gelukkig kan maken. Het kan zo heerlijk zijn. Mijn vriend heeft een eigen bedrijf en werkt 6 dagen in de week. Desondanks is hij er altijd voor zijn kinderen daar maakt hij tijd voor! Het is heerlijk om te zien hoe hij op zondag van zijn gezin geniet. Iedereen verdien een gelukkig leven en een veilige haven. Jij bent degene die daarvoor kan zorgen, ook zonder die flapdrol die je nu hebt....


Succes en veel sterkte

Spintsje
afbeelding van Anoniem
13 dec 2011 - 16:14

Och lieverd, je zit op het moment even helemaal in de knoei met de situatie. Het ene komt bovenop het andere en dan is het voor jou ook moeiljik om rustig te reageren. Want het zit je hoog! Logisch. Ik snap wel dat je vriend vind dat je zijn vriend er buiten moet laten. Je weet natuurlijk ook niet wat die vriend precies heeft gezegd. Als je een confrontatie met zijn compagnon wilt, kun je dat beter face to face of telefonisch doen. In een sms'je komt de toon ook niet goed naar voren.


Misschien is het beter om al je gevoelens (en verwachtingen) eens op papier te zetten. Schrijf een brief aan je vriend en vraag of hij dat eens rustig wil lezen op een moment dat hem uitkomt. Dan komt het ook niet als een rechtstreekse aanval over. En of hij daarna hierover met jou wil praten. Is het zo erg om hem je tranen te laten zien? Ik vind van niet. Of hij je nu wel of niet terugwil, die tranen laten hem wel zien dat jij verdrietig bent. Als hij van je houdt, kan hij je troosten. Als hij niet van je houdt, dan zal hij zich vast goed schuldig voelen over de situatie. De liefde kan voor hem denk ik ook niet in één keer weg zijn.


Sterkte!

lottehug
afbeelding van lottehug
13 dec 2011 - 15:59

Hey Vero,


Ja baal er ook van dat hij zo doet. Het ene moment zegt hij dat het over is. En doet hij nog steeds wat hij altijd deed. Nu slaapt hij op de bank en zegt hij echt helemaal niks meer.


Messchien ook wel naar om te zeggen maar doe het toch. Hij heeft een vriend (ja zijn beste vriend nog wel) en die jongen is echt niet goed. Dat is de meest vrouwonvriendelijke man die er is. En volgens mij stangt hij de boel ook nog eens op. Vanochtend vroeg ik... Wat de vader van mijn kind ik weet ook niet hoe ik hem nu anders moet noemen... nou wil. Geen reactie. geen woord. Toen werd ik gewoonweg weer boos en ben ik gaan stofzuigen. Ja wat moet ik anders... Ruzie heb ik echt geen zin meer in. En is ook nog eens heel slecht voor de kleine. Toe kreeg hij dus een telefoontje van zijn beste vriend, tevens compagnon... Was hij heel nonchalant aan het vertellen dat ik het maar was die lawaai maakte en aan het stofzuigen was. Ik merkte gewoon aan de reactie van hem dat die vriend dus weer nare dingen aan het zeggen was. Echt walgelijk. Toen is hij weg gegaan en ben ik ingestort op de vloer. Huilend.. Ja ga hem toch niet laten zien dat ik zo verdrietig ben...


Toen ik weer een beetje bij zinnen kwam was ik zo kwaad en heb ik die vriend dus een sms gestuurd met dat ik wel weet dat hij van deze situatie geniet. Dat ik het echt heel knap van hem vind en dat ik hem echt een flinke vent vind. NOT!!!


En geloof het of niet. Ik krijg een sms terug van de vader van mijn kind... Daar stond in dat ik normaal moest doen en dat ik niets tegen die kerel mocht zeggen. Dat ik hem er buiten moest houden. Maar dat hij de kleine en mij niet in de steek zal laten en dat deze ruzie normaal is... Dat het in de loop van de tijd misschien wel weer beter werd. En dat het aan liefde van hem niet ontbrak.


Nou toen brak mijn klomp... Ik denk wat moet ik hier nou weer mee!!!


Dus ik moet normaal doen en alles wat gebeurd hoort er bij. Mij verdriet doen en pijn... Niks zeggen, negeren, altijd boos aankijken en ik kan niks goed doen...


Ligt het nou zo aan mij... Ben ik zo onredelijk? Ik doe alleen maar mijn best en probeer echt normaal tegen hem te doen. Gisteren wilde ik normaal even met hem praten maar dat was hem al te veel.


Ik snap het echt allemaal niet meer :'(

vero24
afbeelding van Anoniem
13 dec 2011 - 10:25

hey meiden


ik heb mijn inbox leeg gemaakt


lotte wat erg zeg dat ie nu zo doet.misschien is een break toch wel ff goed


liefs vero

lottehug
afbeelding van lottehug
13 dec 2011 - 09:56

Hallo Nina,

Ik vind het alleen maar behulpzaam dat je dat er

neer hebt gezet. Ik begrijp dat het been aanval is. In

sommige dingen herken ik hem heel goed. Maar

dacht dat dat de zorgzame/bezorgde kant was.

De man van mijn moeder heeft mij niet opgevoed.

Ben ik blij toe! En dat ga ik zeker mijn kind niet

aandoen...

Ik snap het nog steeds niet. Ik houd zo veel van

hem. Hij slaapt op de bank en ik in bed. Ik

probeerde gister weer wat normaler te doen. Maar

hij praat ook niet eens meer tegen mij. Misschien

dom maar ik hoop gewoon dat het nog steeds beter

kan worden. Als hij maar wil. Man ik ben echt zo

verdrietig. Dikke rotzooi!

Ik wil het zo niet meer!

Nina23
afbeelding van Nina23
12 dec 2011 - 22:04

@Vero 24: Wat ontzettend rot voor jou en je gezin dat je weer in deze situatie zit. Ik wilde je een pmtje sturen maar ben denk ik niet de enige want je inbox zit vol. Veel sterkte voor jou in ieder geval ook.


@Lottehug: Spintsje heeft natuurlijk helemaal gelijk dat ik je vriend niet ken. Ik kan dus niet over hem oordelen en probeer ook helemaal niet je tot een bepaalde beslissing te pushen. Ik wilde je informeren over bepaalde kenmerken van relaties waarin je niet op verbetering hoeft te hopen.


Ik vind het trouwens knap van je dat je besloten hebt je kind te beschermen tegen de man van je moeder. Ik hoop dat ze je wel kan steunen zonder hem erbij. Ben jij ook door hem opgevoed? Of kwam hij later?

Spintsje
afbeelding van Anoniem
12 dec 2011 - 10:48

Mocht je je trouwens herkennen in Nina haar verhaal, dan moet je hem ECHT NIET terugwillen. Zo'n zwager heb ik ook en dan heb jij GEEN LEVEN meer. Dat meen ik serieus. Met zulke types wordt je gebrainwashed en dan ben jij jij niet meer, maar een versie van wat hij wil dat jij bent.


Misschien is hij anders altijd wel heel leuk lief en aardig geweest en is hij nu ontzettend bang dat hij een slechte vader zal zijn en kan hij dat niet op een andere manier uiten dan door te zuipen en te ruziën. Is natuurlijk niet goed, maar mocht dit het geval zijn, dan is er nog wat aan te doen. Praten, praten en praten. En niet zeurend overal op reageren, want dat werkt averrechts. Blijft lastig, maar als het kind er dan eenmaal is dan kan hij wel weer ineens heel anders zijn. Mannen zijn namelijk slecht in nadenken en vooruitkijken. Mannen moeten het daadwerkelijk doen en voelen. (Tenminste, zo is de mijne. )

Spintsje
afbeelding van Anoniem
12 dec 2011 - 10:42

Fijn dat je je nu sterker voelt. Het is ook niet niks en het is logisch als je eerst denkt: "Ik kan dit niet!", maar waar een wil is is een weg. Maar wij hebben natuurlijk wel hier gemakkelijk praten. Wij kennen je vriend niet en we weten niet hoe hij en hoe jij je diep van binnen voelen. Het is en blijft JOUW beslissing waar je zelf wel 100% achter moet staan.


Als je nog wel van hem houd en je denkt dat hij ook nog wel van je houd, maar zo reageert omdat hij bang is voor alles wat op hem af komt. Dan zou ik in ieder geval proberen een goed gesprek met hem te hebben hierover. Want waarom zet hij het op een zuipen??? Mijn man moest eerst ook ontzettend wennen aan het idee dat hij vader werd. En pas toen de baby er was, was het niet meer zo onwerkelijk voor hem. Het gedrag van je vriend is echt 'not done'. Maar wil je hem nog een tweede kans geven als hij zijn excuses zou aanbieden voor zijn gedrag en beterschap beloofd?


Moeilijk hoor!

Nina23
afbeelding van Nina23
12 dec 2011 - 10:28

Hoi Meid,


Sta niet gek te kijken als hij je straks opeens terugwil en daar 'alles' voor over heeft. Dit soort mannen spelen stevige spelletjes aantrekken en afstoten en dan weer aantrekken etc etc. Totdat je helemaal niet meer weet hoe het zit.


Zeker als je in de goede tijd die jullie hadden nu achteraf een of meerdere van de volgende dingen herkent trap er dan niet in:


- Al snel 'helemaal voor de relatie'gaan: dus heel erg verliefd uiten, zeggen dat jij echt de ware bent, al zijn eerdere exen zijn bitches (of iets dergelijks) maar jij bent het helemaal.


- Vaak contact met je zoeken (veel bellen, smsén, e-mailen etc). Dat is geen verliefdheid dat is controleren waar je bent.


- Duidelijk of juist heel subtiel je vrienden en familie afkraken. Dat kan heel openlijk maar ook als je zelf eens verdrietig bent over iets wat er voorvalt heel sterk jouw kant kiezen, zeggen dat je hem toch hebt, hij zal er altijd voor je zijn, die vriendin/familielid waardeert je toch niet en is niet goed genoeg voor jou. (Langzaamaan raak je geïsoleerd en heb je steeds minder contacten)


- De relatie is goed als alles gaat zoals hij wil. Als er eens iets niet loopt zoals hij wil dan is hij erg chagrijnig (en vaak ook lang). Ze kunnen vaak niet zelf uit hun rotbuien komen. Jij moet iets doen om het 'weer goed te maken'. Als je hebt geraden wat dat precies is slaat de stemming om en is het weer goed.


- Kinderen uit een eerdere relatie waar hij geen contact mee heeft.


- Veel boze exen. Een man die veel boze exen heeft is een man die óf dingen doet waar vrouwen boos van worden of heeft een slechte smaak op het gebied van vrouwen (dan is het geen compliment als hij op je valt).


- Als er ruzie is geweest waarbij hij 'door het lint gaat' (verbaal of lichamelijk) er daarna niet meer over praten of zeggen dat het niet goed is wat hij deed maar dat jij hem tot het uiterste gedreven hebt. Als je dat niet meer doet dan komt het niet meer voor, zegt hij. Vaak worden de redenen waarom hij door het lint gaat steeds lichter. En als vrouw ga je onbewust steeds meer op je tenen lopen.


- Vaak moeilijk doen als je aandacht voor anderen hebt. Bijvoorbeeld als je met een vriendin weg wilt of langer bij je familie blijft.


Veel sterkte en wijsheid gewenst.



lottehug
afbeelding van lottehug
12 dec 2011 - 08:29

Wederom mega attent van jullie allen. Dit geeft mij

iets meer vertrouwen. Echt bedankt. Ik dacht echt

dat het allemaal mijn schuld was. En dat ik juist zo

raar deed...

Over de relatie, ja we hadden een hele goede

relatie. Gelukkig, veel plezier, dansen in de

woonkamer je kent het wel. Bijna 4 jaar samen en

de zwangerschap waren we zeker samen mee bezig.

Dus een keuze van ons beide en dacht dat we er

samen gelukkig mee waren.

Of ik naar mijn moeder kan, nee... Mijn moeder is

een goede vrouw. Echt! Alleen is zij getrouwd met

de meest verschrikkelijke man ter wereld. Een man

die nooit kinderen heeft gehad, gewild en er ook

nooit voor open staat. Ik kan mijn zoon niet laten

opgroeien bij zo'n haat dragende man. Daarbij mag

die man mij niet omdat ik de dochter van mijn

moeder ben en hij echt niks met kinderen heeft. Ja

alleen als ik ja en amen tegen hem zeg. Dus nee dat

is echt geen go.

Ik heb over een week het huis van een vriend

beschikbaar. Alleen dat voor een maand. Dan is hij

weer terug van vakantie.

En vero, ik heb ook echt met jou te doen. Dacht dat

ik het al zwaar had. Daar is mijn verhaal een zucht

bij.

Ik vind het echt heel eng wat de toekomst mij zal

brengen. Heb ook veel verdriet. Ik merk ook dat de

kleine nu veel rustiger is dan normaal. Hij schopt

veel minder. Ik wil al die stress niet voor hem.

Heb veel om over na te denken. Maar jullie zorgen

er voor dat ik mij sterker voel. Ik put veel energie

uit jullie attentheid. Echt immens bedankt!

vero24
afbeelding van Anoniem
11 dec 2011 - 21:33

hey meid


sow hey wat een verhaal,maar wat al vele hier zeggen je bent beter waard meid,dit is 3x niks.laat je aub niet zo behandelen,jij bent zwanger en of je nu ziek bent of niet,er spelen allemaal hormonen mee,en da kun jij ook niks aan doen,je vriend moet je er juist door heen slepen,en niet gaan zuipen


ik zou zeggen laat hem gaan meid,echt waar,kan je misschien een tijdje bij je moeder of iemand anders terecht?zodat je urgentie kunt aanvragen bij de woningbouw of wat dan ook?


misschien denk je jij hebt makkelijk praten maar ik zit ongeveer hetzelfde als jou,mijn ex is dus bij mij weg gegaan toen ik net 3 en een halvemaand zwanger was,ik ben nu 7maanden zwanger,ik had al 4 kids,dus nu de 5de opkomst,niet gepland maar was heeel welkom,maarja hij loog heel veel enzo,en hield heeeeel veel gheld achter waardoor ik steeds meer in de schulden kwam enzo.dus op een gegeven moment ging hij gewoon ruzie maken om de stomste dingen omdat ik dingen van hem verlangde enzo zodat hij zou bewijzen wa het geld bleef enzo,maar dat kon hij dus niet en hging dus ruzie maken.uiteindelijk is hij zelf weg gegaan om niks zeg ma,gewoon om een ruzie,maar dat was voor hem makkelijker dan de waarheid schijnbaar te zeggen.dus ik zit nu ook alleen met 4 kids en 7maanden zwanger van de 5de.ik zal je zeggen het is heel zwaar echt waar,maar je komt er door heen echt waar,en wat t erkennen betreft ik ben da heel hard in geworden.lekker niet doen,lekker jou achternaam enzo,dan heeft de vader ook nooit wat te willen,niet dat je t kind bij de vader weg mot houden ofzo,maar ik heb dus met 2andere vaders te maken en zoveeeeeel stress erbij dat wil je niet weten,mijn 4de kindje is ook niet erkend en nu mijn 5de kindje word ook niet erkend.gwoon omdat ik al zoveel zeik heb gehad met die andere 3 kids en hun vader.ik kan hier nog wel ff uren door schrijven ma dat schiet niet op,als je wilt kun j mij een prive bericht sturen dan kletsen we nog ff verder.


ik hoop dat je de juiste keuze maakt en wat je ook beslist het komt goed meid echt waar.


een hele dikke knuffel voor jou


liefs vero

storm75
afbeelding van storm75
11 dec 2011 - 20:40

overal is wel een mouw aan te passen!! Kun je rekenen op hulp van je familie? Misschien weer even thuis wonen tot de zaken op orde zijn? Alles is beter dan blijven bij iemand die niet (meer) van je houd en van jullie kindje... Kun je erover praten met een vriendin ofzo? Dit kun je niet alleen oplossen lijkt me.


Even over het erkennen. Wij zijn ook niet getrouwd en volgens mij is het zo dat als hij het niet erkent (kan ook nog na de geboorte maar dat is veel ingewikkelder) dat hij ook geen plichten heeft tegen over het kind. Als er iets met je vriend/ex gebeurt krijgt het kindje niks... Hoe het precies zit weet ik niet maar het niet willen erkennen geeft al aan dat het hem geen zak intreseerd.

Spintsje
afbeelding van Anoniem
11 dec 2011 - 19:46

Wat vreselijk meid! Jij verdient wel even een dikke .


Even uit nieuwsgierigheid: Waren jullie al lang bij elkaar en was het een geplande zwangerschap? En hou jij nog steeds van hem???

Nina23
afbeelding van Nina23
11 dec 2011 - 11:03

Hoi Lottehug,


Ik begrijp dat je heel bang bent om er alleen voor te staan straks. Maar ik denk dat je er met deze man ook al helemaal alleen voor staat! Zoals hij zich nu gedraagt denk ik niet dat je straks veel aan hem hebt.


Mijn vader was een beetje zoals jouw man (niet naar de kroeg etc en hij deed ook wel wat met zijn kinderen) maar wel heel jaloers, bezitterig, om de kleinste dingen boos en agressief etc. Hij was ook jaloers op de aandacht die mijn moeder aan de kinderen gaf en er waren vaak hele nachten ruzies. Dus over de gebroken nachten etc. Je bent waarschijnlijk beter af in je eentje.


Ik zelf had in ieder geval liever met mijn moeder op een klein flatje gewoond en een veilige jeugd gehad dan alle ellende moeten meemaken in een mooi groot huis.


Heb je familie waar je op terug kunt vallen? Vriendinnen?


Heel veel sterkte gewenst met het nemen van de beslissing!


Heb je hier al eens naar gekeken?


http://www.steunpunthuiselijkgeweld.nl/slachtoffer



Sterkte meid


Gretha
afbeelding van Gretha
11 dec 2011 - 08:50

ik ben nu 8,5 week zwanger. k lig halve dagen op bed, doe niets in het huishoduen behalve wassen, koken en boodschappen... rest gebeurd gewoon niet... in weekenden dat we thuis zijn lig ik smiddags op bed te lezen en mag vriend onze dochter bezig houden. vind hij ook moeilijk maar het is niet anders. ik ben ook gewoon bekaf (van niets voor mijn gevoel :p)

ik snap dat het je heel moelijk lijkt in je uppie.. dat zou ik oo khebben. het lijkt mij ook vreselijk en zo goed als onmogelijk. maar dit lijkt me ook geen fijne situatie en komt het er op neer dat je ook alles alleen moet doen.. ?? zeker als hij toch niet wil erkennen :S dan kan je hem nergens toe verplichten, ook niet financieel.. ik denk dat hij er gauw klaar mee is en je alsnog het huis uit zet in de eerste weken dat je zoontje er is.. al is het maar met de smoes dat hij veel huilt en je vriend wakker houdt ofzo.. :S dus misschien kan je beter nu ast dingen op een rijtje proberen te krijgen en te regelen.. ? kijken van wie je in je omgeving hulp kan krijgen ? kleertjes via hier/mp of babyspullen.. maar ook vrienden die er voor je zijn om te helpen met wat dan ook of familie.. inventariseer alles. waar je zou kunnen wonen.. (ouders? andere famile? eigen huisje? inschrijving dan regelen etc)
dit gevecht met je vriend ga je niet winnen volgens mij :( en natuurlijk is dat vreselijk moelijk.. maar voor nu voor de gemakkelijkste weg kiezen (bij hem blijven) doet alleen maar meer pijn en wordt alelen maar moeilijker..

Lilypie First Birthday tickers

lottehug
afbeelding van lottehug
11 dec 2011 - 02:14

En nog een mooie grap... Onze kleine is nu een half

jaar ( nou ja in de baarmoeder ) en hij heeft zijn

eigen zoon nog niet eens erkent. Ik vroeg daar de

laatste tijd ook om of we dat nou eindelijk een keer

regelen. Zijn reactie; ik heb het te druk...

Hoe graag wil je dan een zoon?

lottehug
afbeelding van lottehug
11 dec 2011 - 02:06

Dank jullie wel allemaal :-)

Maar ik weet niet wat ik moet doen. Hem dumpen

en alles alleen doen beangstigd mij. Het huis staat

op zijn naam en hoe kan ik een kind opvoeden met

een baan die 40uur per week van mij vraagt. Ik was

van plan om voor mijn kleine jongen 16 tot 20 uur

te gaan werken. Maar zoals het er nu uit ziet moet

ik wel meer. Ik weet het allemaal niet meer.

Wel dat ik dit zo niet meer wil. Maar hoe verder?

Was alles maar een stuk makkelijker. Zonder stress

en klappen. Ik heb respect voor de vrouwen die het

wel allemaal regelen en kunnen. Ik zit nu al in zak

en as

Ik ben ook niet de makkelijkste geweest begin van

de zwangerschap. Veel moe, ziek, en chagerijnig.

Nergens lust en zin in. Maar verdien ik het dan echt

zo? Is het zo ongebruikelijk dat vrouwen in de

zwangerschap prikkelbaar en minder leuk zijn...

Volgens mij hoort dat er bij!

Het enige wat ik nu kan denken is of het allemaal

wel goed komt met mijn zoon. Deze sh*t en hij is

nog niet eens geboren

Sassa87
afbeelding van Sassa87
10 dec 2011 - 15:40

Klinkt bekend... had ook relatie troubles aan het begin van mijn zwangerschap... (tot 25 weken zwangerschap).
Maar mijn vriend wilde me niet "terugpakken" of deed zo onvolwassen... Nee, hij was er voor de volle 100% voor me, alleen dacht hij niet meer van me te houden (Hij is 21, wilde nog geen kinderen... kwam allemaal een beeeeeetje zuur op zijn dak), daarom wilde hij bij me weg. Maar hij had het me nooit allemaal alleen laten doen.
Inmiddels weer gelukkig en is hij dol en dol gelukkig met onze dochter hoor Hij was gewoon tijdelijk even helemaal in de war

Maar als hij had gedaan zoals die van jou nu doet... ik sluit me aan bij Ineke en Storm... dan had ik em ook gedumpt.
Jij hebt wel andere dingen aan je hoofd dan je zorgen maken om een 35 jarige onvolwassen
En zeker om die reden... alsjeblieft zeg... ik dacht dat relaties inmiddels wel volwassen genoeg waren om te beseffen dat het niet allemaal om de sex draait. Don't get me wrong, ik vind het ook belangrijk... maar niet de fundering van een relatie.
Belachelijk...

En ik zal nu maar gauw stoppen, want het is ook niet mijn bedoeling de vader van je kind zo naar beneden te halen
Sommige mannen halen gewoon het slechtste in ons naar boven

(p.s. mijn ex, de vader van mijn eerste kind was dus WEL zo... maar daarom noem ik hem nu dus ook mijn EX )

Succes meid... nooit makkelijk, zulke dingen...!!!

babyluck
afbeelding van babyluck
10 dec 2011 - 15:15

tjeetje ............. ik sluit me bij Storm75 aan ! DUMPEN en houdt de eer aan je zelf.
EN hij zoekt maar een bilmaatje of zo ........

Over het alleenstaand zijn ........... meid dat KAN je ! geloof me ik spreek uit zeer persoonlijke ervaring. Het zal heftig zijn en alle nachten komen op jouw aan. Maar toch redt je het.
Alles is beter dan een respectloze relatie babyluck40887.5949189815




liefs Ineke en Lisa x
storm75
afbeelding van storm75
10 dec 2011 - 12:58

Het is normaal als je geen zin hebt!!! Het is niet normaal als je daarom je partner die je kindje draagt verlaat!!!!


Ik weet niet wat er allemaal speelt maar mijn gedachte is dat hij een excus zoekt om bij je weg te gaan..... Ik ben keihard daarin maar dumpen die gozer. De kans dat hij je niet trouw blijft lijkt me erg groot en na de bevalling is het ook normaal dat je geen zin hebt. Je bent dan net mama, moe door de gebroken nachten en komt nauwelijks aan jezelf toe laat staan aan je partner.


Walgelijk dat hij zo respectloos is naar jou en zijn kindje! Als hij zo graag sex wil schakelt hij maar over op de handbediening.


Heel veel sterkte en blijf aub niet aan die man hangen. Wees sterk voor je jezelf en je kindje. Zo'n man is helaas niet te vertrouwen en gaat het waarschijnlijk buiten de deur zoeken. Ik spreek uit ervaring een goede vriendin van mij heeft precies hetzelfde meegemaakt. Ze heeft er alles aan gedaan om hem tevreden te stellen (zelfs vrijen tegen haar zin) maar meneer ging toch gewoon naar de kroeg en bleek later al 8 maanden het bed te delen met een collega....


Gretha
afbeelding van Gretha
10 dec 2011 - 12:33

oh meis wat een vreselijke vent!! nee dat ligt niet aan jou!
mijn vriend vond het wel moeilijk dat ik geen zin heb.. ( ben nu 8 weken zwanger) maar hij accepteert het wel.. en zo hoort het ook!
als hij nu al zo reageert terwijl je zwanger bent, ben je misschien beter af zonder hem.. hoe moeilijk ook... :( hoe zal hij omgaan met zijn verantwoordelijkheid als vader... ???
maar heel veel sterkte meis... dit is niet makkelijk

Lilypie First Birthday tickers