Waardering

2 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
M.A.W.
afbeelding van M.A.W.
6 feb 2018 - 23:38
Waardering

Ik ben trotse 24jarige moeder van een gezonde zoon van bijna 2,5jr, werk 24u als Helpende in de zorg en volg nu 1 dag id week gedurende 2jaar de bbl opleiding tot Verzorgende IG... Daarnaast heb ik nu zo'n 12jaar last van chronische pijn en volg hiervoor nu een pijnrevalidatie traject wat ook zo'n 4 tot 8 uur per week in beslag neemt.
Mijn partner werkt zo'n 40u per week, van maandag t/m vrijdag en heeft daarnaast geen hobby's oid en draagt verder weinig tot niet ergens aan bij.
Ik doe enorm mijn best om alle ballen de lucht in te houden... werk, studie, revalidatie, regelen en plannen van afspraken en kinderopvang en daarnaast een goede en leuke moeder te zijn die ook haar zoon de aandacht wil geven die hij verdiend en ohjaa... ook de wasmachines moeten blijven draaien... en doe ik mijn best om het huishouden enigzins bij te houden!
Al mijn examens en overige schoolopdrachten heb ik ruimvoldoende behaald tot vandaag... Examen verpleegkundig rekenen stond op het programma, flink voor geblokt maar helaas gezakt... een 8.2 ipv de benodigde 8.5, shit happens, ik heb mijn best gedaan en ga voor de herkansing met een goede afloop. Het minste waar je dan op hoopt is bij thuiskomst van manlief een opbeurende reactie, maar niks leek minder waar... de wind van voren en ipv een opbeurende reactie werd ik gewoon keihard de grond ingestampt, want na zijn zeggen gooi ik er met de pet na... Slik? WTF zeg je me nu?! Ik kijk hem aan alsof ik water zie branden en begin te huilen en krijg er nog een reactie overheen dat hij er niets aan toe te voegen heeft... Auw dat doet godsgruwelijk pijn! Na mijn idee doe ik zo mijn best om alles en iedereen het na de zin te maken... ben ik nou zo gek?! Ik laat het en vraag hem even later of hij nog op zijn uitspraak terugkomt... en nu wordt ie nog mooier...: wat denk je zelf, tuurlijk niet en wat meen je nou? Je zet me nog voor lul ook bij mijn ouders...(ik had mijn hart ondertussen gelucht bij mijn schoonmoeder en die heeft zeer waarschijnlijk vriendlief van kritiek voorzien.) De rest van de avond hebben we weinig tot niet gecommuniceerd, ook al had ik gehoopt dat hij terug zou komen op zijn uitspraken en deze zou rectificeren... Vriendlief slaapt nu alsof er niets aan de hand is en ik... ik lig wakker te kijken, voel me gekwetst en lig te malen... en toch ondanks dat, ligt manlief zijn brood gesmeerd en wel in de koelkast en is zijn drinkfles gevuld en staat morgenavond het eten om half 6 weer op tafel... en waarom? Omdat ik van hem houd. Maar wat had ik het fijn gevonden dat er toch ergens een stukje waardering en steun betuigd was mijn kant op...
Zo, dit voelt iig goed om van mij afgeschreven te hebben!
Liefs,
M.

lili89
afbeelding van lili89
7 feb 2018 - 07:20

Het spijt me, maar zoals ik dit lees ben je veel te lief voor je "vriendlief". Brood smeren en drinkfles gevuld? Meid, heeft hij zelf geen handen? Je hebt er gewoon een extra kind bij!

Ik weet natuurlijk niet alles van jullie maar als ik dit zo lees beginnen mijn handen te kriebelen om hem eens even goed duidelijk te maken wat er gaat veranderen. In het huishouden maar het meest nog richting jou!

Wat als jij straks in een burn-out terecht komt omdat je alles op je neemt, of een depressie? Dan moet hij ineens meer doen, zal hij dat ook doen of grijpt hij de kans om te vluchten....

Het spijt me maar zoals ik dit lees gebruikt hij je als slaafje of is zijn liefde ver te zoeken. Beide is niet gezond voor jou.