Relatie ging zo goed ,, totdat ik erachter kwam dat ik zwanger ben..

8 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
kelly1987
afbeelding van kelly1987
8 apr 2013 - 11:00
Relatie ging zo goed ,, totdat ik erachter kwam dat ik zwanger ben..

Hallo allemaal ,,

Ik heb nu 1 jaar en 3 maanden een relatie met mijn huidige vriend. Afgelopen Donderdag zijn we erachter gekomen dat ik in verwachting ben , ben nu 5 weken en 1 dag zwanger. Ik was eigenlijk best geschrokken want het is zeer onverwacht maar ook heel erg blij dat ik weer een nieuw wondertje op de wereld mag zetten met de man waar ik zielsveel van hou. Tot tegenstelling van mijn vriend , die zei gelijk heel kwaad ik wil nog geen kind , ik ben er niet aan toe je moet het weghalen... Ik schrok me kapot , dit had ik niet verwacht van hem , hij is zo'n lieve zachtaardige jongen en deze reactie had ik nooit verwacht. Ik dacht hij moet het even verwerken en hij draait misschien nog wel bij. Nu zijn we dus een aantal  dagen verder en het is nu dus zover dat hij vandaag zijn spullen komt ophalen en weggaat en niet meer terug komt als ik het NIET weghaal. Wij wonen sinds Januari samen en alles ging eigenlijk op rolletjes , ik heb een zoontje van bijna 5 jaar met mijn ex-vriend en dat ging goed samen met mijn huidige vriend. Hij speelt met hem en helpt mij een stukje bij het opvoeden. De eerste 4 jaar heb ik alles alleen moeten doen qua opvoeden e.d. en ik ben heel bang dat dat nu dus weer gaat gebeuren want weghalen is voor mij geen optie. Het voelt een beetje alsof ik geen keus heb omdat HIJ wil dat ik het weghaal maar ik heb toch ook een recht van spreken , het is ook mijn kindje toch ?!!! Ik bedoel het is een kindje , ik heb al een kindje ik weet hoe mooi het ouderschap is en ik weet ook heel goed dat het pittig is soms maar ik weet dat ik het aankan en dat ik vecht voor mijn kind(eren). Weghalen is voor mij geen optie , de mensen om mij heen weten het nog niet behalve mijn moeder , ik durf het niet  aan de rest te vertellen omdat iedereen weet dat de relatie goed zat , ik ben bang dat ik een alleenstaande moeder wordt met 2 kinderen van verschillende vaders. Veel mensen kijken hier scheef tegenaan maar eigenlijk kan mij dat niks schelen , ik vraag mij af of er iemand is die ook zoiets dergelijks heeft gehad/meegemaakt. Komt het vaker voor dat mannen zo reageren ? Draaien ze met de tijd nog bij ? Of denken jullie dat mijn vriend echt de benen neemt en gewoon nooit meer terug komt ? Het is zo moeilijk in te schatten allemaal =( ben heel blij met de baby maar ook heel bang voor wat er komen gaat als mijn vriend weet dat ik het hou en dat de baby gewoon komt ondanks dat hij ons in de steek laat. Hij is wel de liefde van mijn leven en we voelen dat we bij elkaar horen en alles zat goed , nu valt alles in duigen en staan we niet meer naast elkaar maar tegenover elkaar. Weet echt niet wat ik moet doen en hoe ik hem moet vertellen dat ik het hou. =(

nisa-823793
afbeelding van Anoniem
28 jul 2013 - 23:01

Hoi,

 

Ik herken echt heel veel in jou verhaal. Ik ben inmiddels 25 weken zwanger en mijn ex is ook vertrokken. Hij was het ook niet eens met de keuze dat ik het wilde houden. Hij vond ook maar dat ik het moest weghalen, terwijl ik dat niet wilde en kon. Met ups en downs draaide hij af en toe bij, dan wilde hij de baby weer wel en dan weer niet. Heb hem toen voor de keuze gesteld dat het geen speelgoed is dat hij of een vader is of wegblijft dat ik het alleen doe. Uiteindelijk kwam hij met het idee om weer rustig aan wat op te bouwen omdat het inmiddels al over was. Ook in het belang van de baby, uiteindelijk heeft hij het ook erkend. Ik dacht dat we toen de goede weg op gingen maar niets bleek minder waar hij lag ondertussen met een andere vrouw in bed te rollen bollen en dat noemde meneer samen weer wat opbouwen? Als reactie kreeg ik dat hij vrijgezel was en hij kon doen en laten wat hij wilde. Hij heeft nergens mee geholpen en betaald ook niks. Heb inmiddels het contact verbroken omdat hij niet volwassen kan worden stappen en andere vrouwen vind hij belangrijker. En zo kan ik nog een beetje rustig van mijn zwangerschap genieten zonder stress van een vervelende ex.

Misschien dat hij nog bijdraait en dat hoop ik ook voor jullie kindje. Maar laat je keuze niet van hem afhangen. En wat andere mensen er van zullen vinden moet je je ook niet druk om maken anderen mensen vinden overal wel wat van.

 

Sterkte!

DD0610
afbeelding van DD0610
9 jun 2013 - 11:18

Hoi Kelly,

Ik vroeg me af wat nu de stand van zaken zijn?

Ik was in 2011 ongepland zwanger. Samen besloten om er voor te gaan naar 6 mnd na bevalling is de vader alsnog vertrokken. En dat terwijl hij heel blij was met de zwangerschap en ik heel erg moest wennen. Weghalen is voor mij ook nooit een optie geweest. Het is zwaar en dat weet jij zelf ook natuurlijk maar dat komt zeker wel goed

Bloempje27
afbeelding van Bloempje27
23 apr 2013 - 14:23

Tja... wat een situatie zeg. Maar je bent echt niet de enige die dit meemaakt. Ik heb eenzelfde verhaal al tientallen keren gelezen en ik kan er ook zo kwaad over worden. Waarom denken de vaders dat ze kunnen weglopen van hun verantwoordelijkheden. Wel volwassen dingen doen, maar niet volwassen reageren op de gevolgen. Je ziet het gewoon heel vaak gebeuren dat ze een vrouw zwanger maken en vervolgens de benen nemen. Denk maar aan tv-series als Tienermoeder. 9 van 10 keer vertrekt de man. Het is een schande. Want wie vrijt (met of zonder voorbehoedsmiddelen) loopt een risico. Vrijen is geen vrijblijvende zaak. Daarom is vrijen voor mij alleen een optie geweest binnen een relatie waarin je ook de gevolgen gedragen kunnen worden. Kortom waarin je zeker van elkaar bent, waarin je elkaar goed kent en waarin je het financieel ook kunt dragen. Het christelijke standpunt is echt nog niet zo gek. Vrij met degene die je trouw beloofd hebt, die jou ook trouw heeft beloofd en wanneer je geld en ruimte hebt voor een baby! Zo kom je niet voor onverwachte verrassingen te staan.

In dit geval zou ik de baby natuurlijk houden, abortus is nooit een optie. Er worden en duizenden kindjes vermoord om allelei redenen. En in Den Haag maken ze zich er niet druk over. Alsof abortus geen moord is. Alsof het  geen leven is. Nee, je kindje is ontstaan omdat jullie vrijden... daarom moet het houden. Het heeft recht op een bestaan, omdat jullie zelf gelegenheid hebben gegeven tot zijn ontstaan.

En je vriend? Tja.. stel hem voor een voldongen feit. Het kindje kom er, met of zonder hem. Als hij deel wilt uitmaken van zijn/haar leven dan moet hij ook 100% vader willen zijn. Anders moet hij zijn vaderrechten maar opgeven. Als hij de benen neemt, is hij niet de man van je dromen. Ja als alles over rozen gaat, dan kan iedereen gelukkig zijn en dan zijn zulke woorden snel gesproken. Maar als het moeilijk wordt dan willen velen er niet meer voor gaan. Zo iemand maakt jou alleen maar ongelukkig. Geloof me, samen gelukkig blijven is hard vechten en dat gaat helemaal niet vanzelf. Maar voorwaarde is wel de trouw aan elkaar en het voor elkaar en voor het gezin willen gaan. Ik hoop dat hij dat nog snel gaat inzien, anders ben je beter af zonder hem.

Geloof me jij wordt echt wel weer gelukkig, ook als hij er niks mee te maken wil hebben.

En geniet jij maar van je twee kindjes straks, het is een grote schat die je heel gelukkig kan maken. En geloof me: er zijn echt nog genoeg lieve mannen die wel gek worden op een vrouw die 2 kinderen heeft van een andere man. Die die verantwoordelijkheid wel kunnen dragen.

Zay01
afbeelding van Zay01
8 apr 2013 - 19:44

Ja mijn mening is.... Je kent niet iemand door en door na een ander half jaar... Je leert hem nu op dit moment beter kennen en is helaas niet de mcdreamy die je had gehoopt dat hij zou zijn.

 

Duidelijk dat hij geen zin heeft in een kind en ik vind een relatie van 1 jaar en 3 maanden erg pril. Het is allemaal vers en ja iets vers rot nog lang niet.

 

 

Je zegt wel dat jullie voelen dat jullie bij elkaar horen maar je schrok wel van zijn reactie en dat is gewoon omdat je hem nog niet door en door kent en dat is mijn mening. Ik snap best dat dat zo voelt maar Je leert mensen echt pas kennen na jaren.

 

En je vraagt of het vaker voorkomt dat mannen zo reageren... nou nee want je kan mannen niet over 1 kam scheren. Vrouwen kunnen precies zo reageren als mannen. ligt aan wat voor persoon je voor je hebt, niet welk geslacht.

 

 

En het is inderdaad ook jou kind dus jij hebt ook zeker er wat over te zeggen. En ja mensen kijken je scheef aan .. maar ja elk mens maakt fouten en daar hoeven wij ons niet voor te schamen. even heel grof gezegd: schijt aan wat andere mensen denken.

 

 

En tuurlijk is het makkelijker om voor het kindje van 5 heel leuk mee te zijn want dat is zijn verantwoordelijkheid ook niet. Hij zit er niet aan vast. Hij kan komen en gaan wanneer hij wilt.

 

 

 

Als het echt je ware man is dan komt hij wel weer terug en zou hij je nooit in een kut situatie laten zitten want daarvoor houd hij dan teveel van je. Want ja als jij zijn ware vrouw bent.. wat is dan het probleem? dan zou die vast en zeker wel bij draaien. Want voor elk stuk liefde in een mens zijn leven is altijd ruimte voor!

dineke en angie
afbeelding van dineke en angie
8 apr 2013 - 17:40

als hij zo'n offer van je vraagt  terwijl hij weet hoe je erover denkt, dat lijkt me afgrijselijk, veel sterkte!

Lilypie Second Birthday tickers Daisypath Happy Birthday tickers

 

 

LJB
afbeelding van LJB
8 apr 2013 - 13:26

Hoi Kelly,

Ik heb geen ervaring op dit gebied, dus kan je wat betreft geen advies geven. Maar wat bevind jij je in een nare situatie zeg! Ik denk dat het heel belangrijk is dat je nu dichtbij jezelf en je eigen gevoel blijft. Ik snap dat je heel veel van je vriend houdt, maar ik moet eerlijk zeggen dat het een belachelijk ultimatum is dat hij stelt. Ik vind dat hij niet van jou mag eisen dat je het kindje maar weg moet laten halen, alleen omdat hij er nog niet aan toe is. Net wat Gabriella ook al zegt, hij was er zelf bij.Dat hij nu zo resoluut zijn spullen pakt en weggaat, vind ik heel veel zeggen over hoe hij in de relatie staat. Ookal geef jij aan dat jullie elkaars liefde voor het leven zijn, ik vind dat hij door zijn reactie aangeeft dat hij er anders instaat. Ik hoop heel erg dat hij jullie nog ruimte geeft om goed in gesprek te gaan en te blijven, want weglopen (wat hij doet) lost natuurlijk helemaal niks op. Ik wil je heel erg veel sterkte wensen in deze moeilijke situatie. Wat je ook beslist, doe het omdat jij er zelf honderd procent achter staat. Dan weet je dat je geen spijt zal krijgen. O ja, wat ik je ook nog mee wil geven: trek je niks aan van wat andere mensen denken. Zij weten niet hoe de situatie precies is en vullen dingen gewoon in naar eigen mening. Blijf trouw aan jezelf, jij weet hoe de situatie in elkaar steekt en waarom je tot bepaalde keuzes bent gekomen. Veel sterkte.

Babytickers

Gabriella21
afbeelding van Gabriella21
8 apr 2013 - 11:15

Hoi,

 

Ten eerste, Gefeliciteerd! 

Misschien klinkt het hard maar als voor jou weghalen geen optie is, en hij het dan maar laat afweten ondanks dat jullie ziels veel van elkaar houden etc, dan lijkt mij dat hij het niet waard is. en dat er dus misschien iets anders al niet goed zit. Uhm een beetje moeilijk om het te verwoorden zo, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.

ik hoop dat hij nog bijdraait voor jou en jullie kindje, als hij echt om je geeft gaat hij zoiets niet uit de weg. dan had hij zijn broek maar aan moeten houden, want zulke dingen gebeuren gewoon. 

ik denk dat je beter er niet te veel de nadruk op kunt leggen bij hem dan. want misschien heeft hij wel inderdaad tijd nodig. Maar doe zeker wat je zelf wilt en denk niet van dan haal ik het maar weg omdat hij dat wil ( vrouw heeft altijd laatste woord hierin, jij beslist hij niet) dan ga je hier nog spijt van krijgen want je zegt al dat dit geen optie voor jou is. en straks ga je het hem nog kwalijk nemen lijkt me ook niet best voor je relatie. 

 

hoe moeilijk het ook is ik denk dat het enige juiste is om hem direct en zo vlug mogelijk te vertellen dat je het houd. hoe langer je ermee wacht hoe moeilijker het word om het te vertellen. ik zou dit niet in een ruzie of discussie vertellen maar gewoon wanneer hij rustig is. jij weet vast wel wanneer hij het het beste kan hebben als je tegen hem in gaat. 

 

2kindjes ja ach van een andere vader ze zijn toch van jou. en jij houd ontzettend veel van hun. laat andere maar lekker praten als je zelf maar gelukkig bent!!

 

Succes!

Groetjes