relatie beindigd door ruzie met schoonmoeder.

7 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
nico-919970
afbeelding van nico-919970
12 mei 2015 - 09:12
relatie beindigd door ruzie met schoonmoeder.

hallo leden, ik zit met een dilemma en ik weet niet wat ik ermee moet doen. ik heb samen met mijn vriend een dochtertje vam bijna 8 maanden. omdat we nog geen eigen huis hebben (wel actief op zoek) heb ik tijdelijk bij mijn schoonmoeder ingewoont. nu is het 2 jaar geleden al een keer uit de hand gelopen en nu weer en wel door de volgende redenen. Mijn schoonmoeder bemoeit zich met alles wat ik met mijn dochtertje doe. ze claimt haar en geeft haar eten etc. waarvan ze weet dat ik niet wil dat ze het krijgt. als ze mijn dochtertje heeft dan krijg ik haar met veel moeite terug. Ook kamp ik sinds de geboorte met een postnatale depressie waardoor ik mijn dochtertje moeilijk los kan laten. ik wil liefst altijd alles zelf doen met haar en andere zo min mogelijk laten oppassen, dit komt meer omdat ik thuis zit met medicatie en mijn dochtertje mij echt op de been houd. Ze dwingt mij om hele huis schoon te maken wanneer zij dat wilt. ik moet alles dan laten vallen zelfs me dochtertje als ze bv moet eten etc. maar als ik zeg dat het op dat moment niet gaat en ik het daarna doe dan krijg ik een vieze blik. ook word er geen rekening gehoude met mijn dochtertje. Mijn dochtertje slaapt door veel geluiden heen maar soms word er zoveel lawaai gemaakt dat ze savonds (om 12 a 1 uur snachts gaat ze nog wel eens stofzuigen boven etc) waardoor mijn dochtertje wakker schrikt en moeilijk weer in slaap komt en overstuur huilt. ze heeft commentaar op mijn gedrag, opvoeding en wat ik zou moeten doen. wanneer ik naar mijn familie wil gaan en er is toevallig al plannen binnen haar familie dan moet ik mijn familie maar aan de kant schijven. ze probeert mij naar haar hand te zetten en als ik dat niet doe dan vind ze dat ik geen respect toon voor haar. Mijn vriend neemt het allemaal niet serieus. nu 4 dagen geleden is de bom ontploft. ik was met mijn schoonfamilie naar disney geweest, heel leuk zou je denken want na 8 jaar samen zijn met mijnvriend was dat onze eerste echte mini vakantie en ook als gezin. het leek allemaal leuk totdat ze mijn dochtertje ging claimen en ineens haar wilde hebben om met haar van alles te doen terwijl ik graag wilde genieten van mijn gezin. dit eindigde dat ik een verschrikkelijke tijd had. ze duwde mijn hand gewoon letterlijk weg toen ik mijn dochtertje wilde pakken. toch hielt ik mijn mond dicht maar heb ik het wel besproken met mijn vriend waarop ik dezelfde reactie kreeg zoals ik altijd al kreeg en dat was dat ik mezeld aanstelde en zijn moeder niets gun. 2 dagen nadat we terug waren wilde ik haar erop aanspreken dat ik het niet fijn vond op de manier hoe ze met mijn dochtertje omgaat. toen ik 1 zin nog niet had uitgesproken begon ze te schreeuwen tegen mij en zei ze dat ik respectloos ben en haar steeds de grond intrap omdat ik niet doe wat zij van mij vraagt ( doe ik namelijk wel maar soms kan dat niet meteen omdat ik bezig ben met mijn dochteertje) dit heb ik toen ook tegen haar gezegt. ze zei dat ze express zo met mijn dochtertje deed om mij iets duidelijk te maken. dit maakte en maakt mij nog woedend. ze gebruikt mijn dochter om mij iets duidelijk te maken en dat is gewoon triest. je gebruikt geen kind om je problemen met iemand op te lossen. ik probeerde het gesprek nog fatsoenlijk af te maken maar ze bleef schreeuwen en over zichzelf praatte terwijl ik toch echt begon over mijn dochtertje. hierdoor viel bij mij de druppel en heb ik gepakt wat ik kon pakken en ben ik weggegaan met mijn dochtertje zodat het allemaal niet meer zou escaleren. en nu komt het.. mijn schoonmoeder vraagt aan mij om het tussen 4 muren te houden terwijl ze heel haar familie heeft gezeft dat mijn vriemd me heeft weggestuurd terwijl ik toch zelf ben weggrgaan. ze zegt dat ik haar zwart maak terwijl ik met niemand vam haar familie gesproken heb sinds ik daar weg ben. mijn vriend zegt dat hij geen kant kiest maar tegelijkertijd zit hij nu wel bij zijn moeder en zit ik en mijn dochtertje alleen. Ze is alleen maar medelijden aan het opwekken en verdraait 3/4de van het verhaal waardoor ik dr slechterik lijk. Ik heb mijn vriend gezegt dat ik niet terug wil naar een plek waar ik niet gelukkig ben en steeds mezelf moet inhouden en mezelf niet kan zijn. Hij dwingt me om terug te komen anders is het voorbij tussen ons want hij wil ook niet naar het huis komen waar ik op het moment ben (bij mijn opa). hij praat alleen maar over wat ik tegen zijn moeder heb gezegt en als ik begin over wat zij jeeft gezegt dan doet dat er ineens niet meer toe. al dagen zijn we bijna niet samen geweest en hij kijkt ook amper om naar zijn dochter. we hebbe 2 dagen al hele erge ruzie hierdoor. 2 jaar gelede was dit ook gebeird.. me schoonmoeder deed precies hetzelfde en toen ik zei dat zij niet bepaald hoe ik leef, waar en wanneer ik wegga of heenga , kon ik zonder pardon meteen me spullen pakken en vertrekken. nu is alles weer precies hetzelfde en mijn vriend kijkt totaal niet naar zijn gezin om. het is zo ver gegaan dat ij denk dat er geen andere optie is dan uit elkaar gaan aangezien ik niet terug wil naar zijn schoonmoeder totdat we iets hebben ( 1 a 2 maanden kunne we in ons huisje) en hij wilt niet hier zijn. ik voel me gekwetst en alleen gelaten, aan de andere kant ben ik heel het gezeur met mijn schoonmoeder zo beu want in de tijden dat wij niet bij haar waren, waren ik en me vriend gewoon goed.met elkaar en gelukkig. iedereen die ik ken neemt natuurlijk partij voor mij maar ik heb een neutraal inzicht nodig. zou ik dit moeten pikken? dat ik zo word weggezet samen met mijn dochtertje? praten met mijn schoonmoeder heeft geen zin, ik ben recht door zee e zeg wat ik van iets vind en zij kan daar niet mee overweg. vorige keer eindigde dat dus dat ik buiten werd gegooit. zij denkt dat ze recht heeeft om een grote mond tege mij te hebnen maar tegelijkertijd moet ik haar respecteren terwijl ze ook nog eens mijn kind gebruikt om mij een lesje te leren. dit maakt mij zo boos, ik zou dst toch niet moete nemen?! ze denkt omdat ze oma.is dat ze ineens zoveel te zeggen heeft over mijn dochtertje ookal heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik en mijn vriend haar ouders zijn en altijd jet eerste en laatate woord.over haar heeft. maar ook dat accepteerd ze niet. ik zou heel graag jullie mening willen vragen, een noodkreet van een vrouw die haar gezin uit elkaar ziet gaan en niet weer wat ze moet doen.

beau-878101
afbeelding van beau-878101
13 jun 2015 - 00:29

Cecile , Heftig joh! Respect! Je hebt de eer aan jezelf gehouden en je kind bescherming gegeven; dat is het beste wat je als moeder hebt kunnen doen!

Cecile@
afbeelding van Cecile@
12 jun 2015 - 18:42

O vreselijk .
IK had ook ooit zo'n 'schoon'loeder ziellepoot ,samen met die dochter van der hebben ze mij het leven knap zuur gemaakt destijds.
Niks kon ik goed doen zelfs de was ophangen deed ik niet goed.
En maar roddelen en afkraken.
Als ze echt van haar zoon had gehouden hadden ze mij geaccepteerd zoals ik was/ben.
Dan had ze er een schoondochter bij gekregen in plaats van een vijand.
Ben blij dat ik het hele zooitje gedumpt heb inclusief 'vriendje de groeten stelletje hufters.
En haar kleinzoon daar heeft ze uiteindelijk helemaal geen band mee.
HIJ mist er niks aan hij weet niet beter.
Wie het laatst lacht lacht het best.
Heb er nu een heerlijke vriend en familie voor terug gekregen.
Die mij als een verrijking zien en niet als een voetveeg.
Lekker gezellig bij je opa blijven en dan zie je wel wat hij uiteindelijk kiest, komt hij niet weet je genoeg en zal zijn moeder altijd tussen jullie in blijven staan.
Laat je niet domineren hoor!
Jij bent eigen baas onthoud dat goed .
Denk aan jezelf en aan de kleine niet aan hem hij denkt waarschijnlijk ook niet aan jou.
Of aan hoe rot jij je voelt.

beau-878101
afbeelding van beau-878101
12 jun 2015 - 15:57

Lieve schat, ik weet dat het een onhoudbare situatie is en ik heb altijd veel respect als iemand zich staande houdt in zo'n situatie; ik ken het! Ik heb een tweeling van nu bijna 17 mnd en ik heb sinds mijn zwangerschap pas echt mijn schoonmoeder leren kennen. Ze eiste heel veel toen en wilde na de geboorte tussen mij en mijn man komen. ..Helaas waar ze mee dreigde en wat ze zei heeft mijn man aan de andere kant van de deur gehoord. Als dat toen niet zo was...had hij me nooit geloofd en waren we nu niet bij elkaar. Ik mocht haar altijd al 12 jaar...totdat ik zwanger werd en zij bezeten leek!

We hebben het alle 3 net geredt met de bevalling. ..en zij bleef zeggen dat ik gefaald heb en nooit een goede moeder kan zijn en ook niet voor mijn man kon zorgen. .dat ik waardeloos was en dat niemand mij ooit zou geloven wat zij tegen mij zei..ik zou snel kruipend naar haar toekomen om mijn huwelijk te redden. .want denk je echt dat mijn zoon jouw geloofd. .? En dat deed hij. ..hij had alles gehoord. Een maand later confrontatie. .zij ontkent en mijn man zegt dat hij het heeft gehoord. .Zij wordt boos en blijft ontkennen en schreeuwen (waar mijn baby's weer bij zijn!) Uiteindelijk staat ze snel buiten. .maanden later weer contact. ..weer ontkennen mijn man aanvallen verbaal en mij ook, ook bijna weer fysiek. Sindsdien is het klaar!

Nu al bijna 12 maanden geen contact en zij heeft ook mijn man haar zoon laten vallen als een baksteen. Zijn broers blijven ook weg doir haar. ..Want zij is nu zielig! Zij zit zogenaamd weg te kwijnen. ..mijn twee mannekes zijn zo lief en vrolijk ik laat haar dat niet kapot maken! Ik knok voor mijn gezondheid en die werd beter nadat het contact verbroken was.

Het is moeilijk en blijft z'n moeder; mijn man kiest voor z'n gezin..en hij gaat voor de waarheid! Een schoonmoeder moet d'r plaats kennen en alleen haar zoon kan haar een halt toeroepen!

Heel veel succes meid!

Bloempje27
afbeelding van Bloempje27
13 mei 2015 - 15:12

Wat een onhoudbare situatie. Ik denk ook dat het veel beter is niet met je schoonmoeder onder één dak te zitten. Ik lees dat je twee jaar geleden ook in deze situatie zat? Woonde je toen ook bij haar in samen met je vriend? Want het lijkt me geen situatie waarin je samen aan kinderen begint. Zeker niet als je verhouding met haar al zo op slechte voet staat. Misschien is de situatie niet zoals ik hem nu schets maar je hebt ook zeker een eigen verantwoording hierin. Hadden jullie niet eerst een huisje moeten betrekken voordat je aan een kindje begon?

Wonen bij iemand betekent ook dat er regels zijn waaraan je je moet houden. Het is haar huis, dus jij kan echt niet je eigen gang gaan. Misschien is dat wel niet zo prettig voor jullie maar het is wel een feit. Als je je niet aan haar regels kunt houden of wanneer zij niet meer de baas is in haar eigen huis, kun je beter een plek voor jezelf zoeken. Dit had je al veel eerder moeten doen. Twee jaar geleden had je de beslissing al moeten nemen niet meer naar haar terug te gaan. Want jullie kunnen niet met elkaar. Geloof me: jouw waarheid is waarheid, maar haar waarheid ook! Ook jij zal dingen gedaan hebben die deze situatie heeft doen ontstaan. Neem je verantwoordelijkheid voor dat deel! Ik lees nu alleen vewijten naar je schoonmoeder, maar ook jij en je vriend hebben fouten gemaakt. Of zij haar fouten nou wil erkennen of niet, dat doet er niet toe... wees eerlijk naar jezelf, praat jezelf niet schoon en geef toe welke fouten je gemaakt heb. Dat kan de relatie met je vriend weer wat verbeteren. Maar ik zou niet meer terug gaan naar die situatie, ook niet na een goed gesprek. Ook niet als je het opgelost hebt met je vriend.

Bedenk dat je niet van je vriend kunt verlangen zijn moeder de rug toe te keren. Wel mag je van hem vragen een standpunt in te nemen. Hij hoeft jou geen gelijk te geven in alles maar mag als man wel kiezen voor zijn gezin. Hij is loyaal aan zijn moeder en durft helemaal niet duidelijk te zijn in het standpunt wat hij wil innemen. Hierdoor lijkt het dat hij achter haar staat en tegenover jou, maar het kan zijn dat hij niet volwassen genoeg is om zelfstandig te worden en zijn grenzen aan te geven. Mag ik weten hoe oud jullie zijn? Waarschijnlijk kan zijn moeder hem ook niet loslaten. Hij verkiest ruzie met jou boven ruzie met zijn moeder. Hij is bang om bij haar in onmin te komen. Het lijkt mij een ongezonde relatie. Moeder die zoon niet kan loslaten en zoon die zijn moeder wil behagen. Hieraan moet echt gewerkt worden anders kun je geen gezonde relatie hebben samen.

Ik zou gewoon open en eerlijk zijn over de situatie, als familie er naar vraagt. Ik zou niet in details treden, maar je kunt zeggen dat de relatie met jou en je schoonmoeder zo gespannen werd dat je bent weg gegaan om rust te krijgen en dat je niet meer terug gaat.

Ook zou je er eens over na kunnen denken om er met iemand over te praten die verstand van zaken heeft. De huisarts kan je zo doorverwijzen. Dan kun je tips krijgen over hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Want ik weet zeker dat één verkeerd woord de zaak kan verslechteren.

Sterkte ermee... lijkt me allemaal erg moeilijk!

Cymberley
afbeelding van Cymberley
12 mei 2015 - 22:35

Wauw wat een verhaal

Ik sluit me helemaal aan bij Suus en we horen alleen jou kant van het verhaal natuurlijk.

Persoonlijk vind ik de bemoeienissen van jou schoonmoeder volledig buiten proporties en heb ik het gevoel dat je schoonmoeder een probleem heeft met werkelijk te uiten hoe zij zich voelt. Dit reageerd ze dus vervolgens op jou af via je dochtertje en dat kan voor je kindje extreme consequenties hebben als je dat toestaat.

Verder heb ik ook eens een relatie gehad waarbij mijn vriend mij niet verdedigde en mij "beschermde" tegen zijn moeder. Dit is vervolgens stuk gelopen toen ik voor mezelf opkwam en het niet meer pikte. Het werd namelijk steeds erger en dat terwijl hij al jaren zijn eigen huisje had. Zijn moeder kwam te pas en te onpas over de vloer zonder respect voor gesloten deuren. Verder zat ze altijd op hem in te praten als ze ook maar 1 minuut alleen met hem had. Zelfs als het tussen ons goed ging was het niet wat het hoorde te zijn en was er altijd wel iets wat niet helemaal klopte.

Ik hoop gewoon dat je waakt voor je kindje. Zij is het belangrijkste en misschien is de vraag of er op deze manier een veilige toekomst in zit voor je dochter als het goedkomt tussen jou en je vriend wel op zijn plaats. Ik weet dat dit geen leuke vraag is maar zal je niet op een bepaald niveau je altijd zorgen maken als je vriend met je dochter bij zijn moeder op bezoek gaat?

Ik hoop echt voor je dat het goed komt en dat je het met je vriend uit kan werken.

Groetjes Kim

suus1980
afbeelding van Anoniem
12 mei 2015 - 09:30

jeetje wat heftig.

kijk ik lees natuurlijk alleen jou verhaal nu.

en naar aanleiding daarvan zou ik zeggen, blijf voorlopig met je dochtertje bij je opa.

je schoonmoeder mag je dochtertje niet gebruiken in de strijd jou iets te laten doen oid.

je hebt gelijk dat jij en je vriend haar ouders zijn en dat oma dus gewoon oma is.

ook vind ik dat je vriend ook jou kant van het verhaal moet horen, maar als hij niet eens naar jou wil luisteren, 

ik weet niet misschien zegt dat genoeg ?

kan zijn dat hij echt gek is op z'n moeder daar kom je soms niet tussen en dat lijkt het geval.

uiteraard hoop ik dat uiteindelijk alles goedkomt en dat je vriend en jij over een paar maanden een eigen huisje hebben met julie dochtertje.

tot die tijd wens ik je het allerbeste.smiley

groetjes suus