Regelingen en stalking

1 bericht / 0 nieuw
vantje
afbeelding van vantje
7 sep 2020 - 13:14
Regelingen en stalking

Lieve mama's 

ik schrijf dit met heel veel verdriet en zoek naar duidelijk advies, 

excusus alvast want dit kan een lang bericht worden.

 

Mijn ex partner komt uit Engeland en woond hier inmiddels 4 jaar, hij heeft geen Nederlands cursus gedaan want dat vind hij niet nodig omdat heel Nederland uiteraard gewoon Engels spreek. Wij kregen vrij snel twee kinderen achter elkaar en ik kwam er Achterberg hij achter mijn rug om niet 1 niet 2 maar wel liefst 14 keer is vreemd gegaan met verschillende vrouwen (die allemaal niet wisten dat ik bestond laat staan dat ik zwanger was en kinderen had) dus ik zal die meiden er nooit kwaad op aan kijken. 
Ik als domme oen wilde kosten wat kost werken aan onze relatie en zijn we vorig jaar mei in therapie gegaan, dit was voor ons heel veel geld (zo'n 100 euro per sessie) In deze sessies is hij verhuisd van ons huis (Eindhoven) naar Rotterdam om tot zichzelf te komen.. tijdens de sessies vertelde hij dat hij een knauw had opgelopen tijdens zijn werk als (ja echt ik meen het) undercover agent. 4 sessies lang heeft hij zitten huilen als een klein kind en probeerde ik hem te steunen. In juni zei hij aan de telefoon dat hij zelfmoord ging plegen (ik mocht zijn adres niet weten) en was ik dus in blinde paniek.. in deze tijd heeft hij de kinderen ook niet opgezocht (mijn dochter was net 3 maanden en mijn zoon een jaar en 3 maanden) een heel weekend lang kreeg ik niemand aan de telefoon en heb ik zijn ouders gebeld die klaar stonden om op het vliegtuig te stappen..  hij maakte het wel eind mei uit maar controleerde me in alle opzichten... ik kon niets doen en mocht de deur haast niet uit. Wanneer ik vriendinnen ging opzoeken belde hij met paniek zodat ik me geroepen voelde om terug te gaan en met hem aan de telefoon te zitten. 
 

ik ben van mijzelf geen persoon om overheen te wandelen maar na 3 jaar van manipulatie is dat gelijkelijk aan gekomen en ben ik een grijze muis geworden.. ik walg van mijzelf op deze manier.

 

in september smeekte hij dat hij bij me terug wilde, stond op de stoep met een verlovingsring die ik heb geweigerd. Eerst bewijzen dat je het waard bent. Uiteindelijk kwamen we samen want: ik wil dit zo graag!! (Yes I know, ik ben me er van bewust hoe dom dit is) in december gingen we naar Engeland waar hij me alleen maar de huid vol schold en me kleineerde bij zijn hele familie en bij de kinderen. Ik werd ziek en wilde niet meer... hij wilde niet meer bij me zijn maar zei het toch te willen proberen voor "de kinderen".

Hij sliep vanaf Februarie 4bdagen bij een collega en de rest thuis. Als de kinderen een nachtje bij oma sliepen moest en zou hij thuis slapen  want ik was een slechte moeder als ik naar vriendinnen zou gaan. Ook met Corona mocht ik geen boodschappen doen en mocht ik niet naar mijn ouders etc. 
 

In april kwam ik er achter dat hij al twee jaar lang verloofd was met een Oekraïense schone en dat de enige reden is dat hij bij mij bleef een verblijfsvergunning was... want als hij die een zou hebben konden ze trouwen en kreeg zij er ook een. Ze vertelde elkaar dat ik niet goed was voor mijn kinderen en dat ik in een inrichting zou moeten zitten. Dit deed natuurlijk pijn maar dat had ik wel nodig om even voor mijzelf en mijn kinderen te kiezen. Ik schopte hem het huis uit en kwam er achter dat hij nog een ander huis had samen met haar in Eindhoven. Waar wij soms maar 30€ per week te besteden hadden had hij dus wel genoeg om een duur appartement te huren in het midden van de stad. 
 

ik was klaar en het maakte me niet meer uit. Ik ben in de ziektewet gekomen omdat ik openwerk ben ingestort en wij leven van het minimum (wat totaal niet erg is want we komen er). Ik heb gevraagd om 200€ per maand per kind te betalen wat hij Veels te veel vind.. maar ik moet ook de peuterspeelzaal betalen, de volle mep. Dit moet omdat mijn zoon van nu 2,5 een flinke taal achterstand heeft.

mijn ex kwam te pas en te onpas langs en heb gezegd dat het super vermoeiend is voor de kinderen...wat ik echt denk want ze zijn erg huilerig en geprikkeld van de afgelopen tijd. We hebben de omgangsregelen nu dat hij ze een weekend mee mag nemen eens in de twee weken.. waar ik me ook niet fijn bij voel want hij heeft nooit echt naar de kinderen om gekeken, en wanneer ik de bus melk mee geef die ze voor het slapen mogen optutteren is deze helemaal leeg aan het eind van het weekend waardoor ik bang ben dat ze misschien niet eens goed te eten krijgen. 
 

nu wil hij steeds meer. Nog een dagje en nachtje en hij hem naar school brengen wat betekend dat hij ook hier weer meer over de vloer is. 
 

de kinderen beginnen eindelijk wat beter te praten en merk dat ze zo veel rustiger zijn als het maar een keer in de twee weken is. En ik wil de kinderen absoluut niet weg houden bij de vader want vind een goeie band super belangrijk. Alleen heb ik niet het idee dat het met de goeie intenties is. 
hij stalkt me dag in dag uit om te zien wat ik aan het doen ben... hij stuurt meer dan 40 lange berichten per dag en zodra hij hier is gaat hij niet weg. Ik ben kapot en wil door met ons leven.. ik wil stabiliteit voor mij en mijn kinderen maar wat moet ik doen in deze situatie..

'ik word totaal gemanipuleerd dat ik een vreselijke moeder ben die haar kinderen geen tijd met vader gunt.. want ik dus wel doe maar niet genoeg. Hij drijft me tot waanzin maar ik weet gewoon niet wat ik kan doen... sorry voor dit stress bericht