Ouders zien liever andere kleinkinderen.

2 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Dingo
afbeelding van Dingo
3 okt 2017 - 16:07
Ouders zien liever andere kleinkinderen.

Wij zitten een beetje met mijn ouders die alleen maar lijken te geven om hun andere kleinkinderen.
Ze hebben al gezegd dat de kinderen van mij broer er eerst waren en dat hun dochter hun opa en oma heeft gemaakt. Toen kreeg mijn broer een zoon dus waren ze helemaal gelukkig, iemand die de familie naam kan doorgeven. En mijn moeder verteld dan doodleuk op mijn verjaardag dat het er niet meer toe doet dat er bij ons een kindje komt en wat het wordt want ze hebben een kleindochter en kleinzoon. Zo leuk om te horen, niemand wist hoe die moest reageren.
Een paar maanden later
kregen mijn man en ik een zoon en onlangs nog een zoon. Maar helaas noemen ze mijn oudste zoon telkens niet bij zijn naam maar met de naam van het zoontje van mijn broer. Als ik met mijn ouders bel of als mij zoontje van bijna drie met mijn ouders belt vragen ze hem alleen maar naar de kinderen van mijn broer; of hij gehoord heeft dat ze op de schoolfoto zijn geweest en of mijn zoon al gehoord heeft dat hun zoon zindelijk is.
Als ik met ze praat gaat het ook alleen maar over mijn broer zijn gezin en hoe geweldig ze wel niet zijn en dat wij de jongens net als zij moeten opvoeden dan zouden we geen problemen hebben met opvoeden (oudste heeft een lichte achterstand vanwege vele oorontstekingen en telkens weggestuurd bij de kno. Nu eindelijk buisjes, en loopt hij flink in met de achterstand). Maar het maakt mijn ouders niks uit wij doen het fout en zij niet.
Ook praten wil niet want ze luisterden enkel naar zichzelf en verdraaien ieder verhaal ( daar interesseer ik me niet meer voor, ik kan me daar nu wel bij neerleggen).
Maar waar ik mij wel druk om maak zijn natuurlijk mijn zoontjes. Mijn oudste begrijpt denk ik nog niet echt dat hij continu bij de verkeerde naam wordt genoemd en dat opa en oma het alleen maar hebben over zijn neefje en nichtje. Welke met bijv sinterklaas ook grotere cadeaus krijgen. Maar er komt een tijd dat hij zich gaat afvragen of hij iets verkeerd doet en of opa en oma wel van hem houden (wat ze wellicht wel doen).
Heeft iemand nog tips met hoe ik mijn zoon het beste kan vertellen dat er niks met hem is dat opa en oma zo zijn. Want mijn man en ik weten het even niet meer.

driemusketiers
afbeelding van driemusketiers
28 okt 2017 - 23:38

Lieve Dingo,

Wat akelig voor jullie dat ze jullie zo achterstellen met jullie lieve kinderen die voor jullie natuurlijk de allerliefsten zijn van de hele wereld. Zij zouden dat ook moeten beseffen. Je kunt dit echter niet eisen. Misschien kun je jouw broer erbij betrekken met zijn vrouw? Ik weet niet hoe jouw relatie is met hen? Misschien vinden zij ook dat opa en oma de kleinkinderen gelijk moeten behandelen en dat dit voor iedereen het beste is. Om te beginnen moeten ze erkennen dat het naar voor jullie kind is dat het kampt met een achterstand die veroorzaakt is door een tijdelijk slecht gehoor. Ze mogen trots zijn dat jullie daar liefdevol mee omgaan en dat jullie je niet zomaar laten wegsturen bij de arts. Dat zijn allemaal dingen waar zij trots op kunnen zijn. Ik denk, dat als je er serieus als familie over praat, dat jouw ouders meer bewust worden van hun gedrag en vooral van de invloed daarvan op hun kleinkinderen als ze wat groter zijn. Blijf vragen stellen die beginnen met: Hoe kan het dat jullie...... 'Waarom'-vragen zijn namelijk al veroordelend. 'Hoe kan het' vraagt naar het gedrag en niet naar de persoon. Daardoor zijn mensen ook meer geneigd dat gedrag te veranderen. Ze hebben dan niet het gevoel dat zij als persoon worden beoordeeld, maar dat hun gedrag wordt be-, eventueel veroordeeld. Dat voelt minder erg. Heel veel succes en ik hoop dat jullie je allemaal gelukkig zullen voelen nadat er constructief is gesproken met elkaar.