mijn partner en ik...

10 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
binnenspiegel
afbeelding van binnenspiegel
14 mrt 2011 - 15:48
mijn partner en ik...

Hey hallo,

Ik vroeg me af wie nog meer een ietwat angstige man als partner heeft als het om kindjes krijgen gaat.

Eerst even voorop; we hebben nog geen kinderen, we willen wel graag kids maar doen dit rustig aan. Ik studeer 1 juni dit jaar af, aangezien de banen niet meer voor het oprapen liggen ( zeker niet de functie waar ik voor heb gestudeerd) hebben we gekeken naar de mogelijkheden om juist nu voor een eerste kindje te gaan. Ik ben na mijn studie in principe niet gebonden aan een baan ( werk 4u per week) / studie en heb dus alle tijd om voor onze dreumes te kunnen zorgen de eerste maandjes. Mijn vriend zorgt in deze paar maanden voornamelijk voor inkomsten.

Ik merk dat dit voor druk zorgt bij hem. Hij begitn zichzelf allemaal vragen te stellen als "Is mijn inkomen wel genoeg? " ( hebben we uitgerekend en ja we komen goed rond) "ben ik wel goed genoeg als papa? Wat als zij ziek wordt/ zware bevalling heeft en ik voor haar en het kind moet zorgen? Is ons huis wel goed genoeg?" etc etc etc...

Als ik hier met hem over praat komt hij er zelf ook achter dat die vragen eigenlijk meer vanuit onzekerheid komen dan dat ze echt daadwerkelijk spelen... Het financieële plaatje hebben we onlangs helder gekregen en oke, het is geen vet pot, maar we gaan goed rondkomen. Of hij een goede papa zal zijn weten we natuurlijk nog niet maar hij is niet anders dan welke andere jonge man en ja, papa ben je niet dat wordt je Ook als ik/ het kindje extra zorg nodig zou hebben zijn we hiervoor verzekerd hebben we ook uitgeplozen... Ach ja en ons huis. Er moet nog vanalles aan gebeuren ( nieuwe keuken, nieuwe badkamer) maar ja, alles zit erop en eraan en we hebben 4 slaapkamers en een tuin van 29 meter diep. Genoeg ruimte voor kids.

Ik merk dat ik sterk een drang van binnen uit heb naar kindjes en wel kritisch kijk naar het financiële plaatje en hoe het in ons leven zou passen om een kindje te krijgen. Maar mijn vriend kijkt op een hele andere manier naar het krijgen van kinderen. Veel meer vanuit zijn twijfels en of hij wel goed genoeg zal zijn als papa... herkennen jullie dit bij jullie partners?

Ik vind het zo jammer dat hij zo sterk twijfelt aan zichzelf en zijn eigen capaciteiten. Ik probeer hem hierin ruimte te geven en hem te ondersteunen door hem te laten zien wat hij allemaal wel kan en al heeft gedaan. Ik wil niet dat hij al met twijfels begint aan een zwangerschap, tuurlijk is het spannend, dat heb ik ook... Maar hij lijkt alles wat in het negatieve richting hem te trekken..

ben benieuwd... liefs binnenspiegel...

 

 

Marion77
afbeelding van Marion77
23 apr 2011 - 17:51

Hey binnenspiegel


Hier is mijn man ook van happy single naar een trouwe hond gegaan. Wil eigenlijk ook niet zonder mij gaan stappen etc.. Thuis zitten is bijna een hobby en genot geworden. Moet zeggen hebben we een periode gehad waarbij we beide zo'n 60 uur inweek hebben gewerkt en dus weinig tijd voor elkaar hadden. Nu dit anders is geworden is het echt een heerlijkheid om thuis te zijn.


Ook de bevalling etc moet voor hem in het zh omdat hij anders geen rust heeft. Vindt ik geen probleem want heb liever een rustige man naast me als eentje die apen en beren ziet.


@Grethe ook ik had dat gevoel van herkenning Is toch best prettig om te weten dat er meer mannen zijn die zo denken en handelen. Ook wij wilden 2 kinderen redelijk dicht op elkaar.(indien mogelijk). Bij mijn man was eigenlijk de doorslag dat Klaas anders zo alleen zou zijn later en we allebei zijn opgegroeit met meerdere brortjes en zusjes. Ben allang blij dat hij er steeds meer aan gewend raakt. Het is nu niet meer zo'n ver van z'n bed show en raakt steeds meer betrokken bij deze zwangerschap. (Hij had hetzelfde tijdens de vorige dus niets vreemds daar).


Allebei heel veel succes met uitvinden hoe de keus gaat vallen. Ben erg benieuwd

binnenspiegel
afbeelding van binnenspiegel
23 apr 2011 - 17:41

Het Gretha!


Ja, die mannen van ons zijn toch helden he... ;)


Ja kinderen krijgen is keuzes maken denk ik ( haha, zeg ik nu wel terwijl ik nog lang geen mama ben... ) maar dat is wel wat ik zie bij vriendinnen om me heen die aan kindjes beginnen...


Ik zelf denk dat kritisch nadenken prima is en ook twijfels horen erbij. Zoals je je zelf ook afvraagt: "Kan ik twee dreumessen ook handelen...?" Lijkt me een hele gezonde gedachten om daar even bij stil te staan. Maar vervolgens kom je ook snel tot de conclusie dat je hier al ervaring mee hebt met je werk en dat je dit ook prima afgaat...Tuurlijk, je kunt nooit kindjes vergeleijken maar bepaalde dingen zijn toch hetzelfde...


Jammer dat je vriend minder staat te popelen, misschien werkt de tactiek van Martha77 en mij ook bij jou vriend. Wat ruimte geven en af en toe het onderwerp weer eens ter sprake brengen om het in de week te leggen bij manlief...


Heel veel succes hierin!


liefs, rian...

Gretha
afbeelding van Gretha
22 apr 2011 - 22:25

oh wat een herkenning. leuk om te lezen dat er meer twijfelende papa's zijn, ook al is er al een kindje! vooraf wilden we allebei graag 2 kids.. daar waren we snel uit. mits dat zou lukken natuurlijk, dat moet je maar afwachten. maar nu er 1 is, ziet hij er tegenop om evt een 2e te krijgen, te druk, te duur, te weinig tijd voor elkaar, lastiger oppas vinden etc.. erg jammer want ik zou dolgraag dit jaar zwanger willen worden van de 2e zodat er ongeveer 2,5 jaar tussen zit (weer, mits dat natuurlijk lukt.. )
zelf twijfel ik aleen even of ik er wel de energie voor heb, maar ik werk als gastouder aan huis bij 2 zusjes en daar lukt het me ook. dus moet goed komen :) nu vriend nog ;) haha

Lilypie First Birthday tickers

binnenspiegel
afbeelding van binnenspiegel
22 apr 2011 - 19:19

Hey Marion 77,


Allerleerst super gefeliciteerd met het tweede wondertje wat eraan zit te komen!!! Spannend hoor, ik hoop dat alles goed verloopt?


Ja, indd, ik ben ook eerder een typje van: als ik zie dat iets moet lukken dan heb ik er ook gewoon vertrouwen in en dan pak ik de dingen zoals ze komen. Mijn vriend heeft eerder de neiging tot ja.. doem denken wil ik ook weer niet zeggen... maar hij ziet zaken wat minder vanuit de mogelijkheden. Hij is eerder geneigd te kijken naar mogelijke problemen. Iets wat zeker niet verkeerd hoeft te zijn, maar ik merk dat het hem onzeker maakt indd.


Fijn te lezen dat we dezelfde tactiek toepassen en dat dit iets schijnt te helpen... Zoals ik mijn vriend ken ontspant hij zich indd wel als die dreumes er eenmaal is en als de bevalling achter de rug is. Daar ziet hij echt zo enorm tegenop... ( "We moeten echt een hele goede arts erbij en niks moet mis gaan")


Ja, en ik denk dat er ergens toch nog altijd het stereotype geldt van de man zorgt voor inkomen en de vrouw voor het thuisfront bij veel mannen. Hij heeft ook een keer gezegd dat hij zich een mislukking zou voelen als hij geen goed inkomen heeft om voor zn kinderen en mij ( hallo, ik heb ook gestudeerd en werk ook nog) te zorgen...ik zie dat anders, je moet allebei je uurtjes doen in de week om zo de zorg van de kids te delen maar ook om voor een leuk inkomen te zorgen. Dat doe je samen...


Ik denk dat hij moeite heeft die veranwtoordelijkheid goed in te schatten en op een goeie manier hier mee om te gaan..Ja, aan de andere kant 4 jaar geleden was meneer nog de happy single die allerlei feestjes afging. Nu doet hij dat niet meer...mag hoor, heb hem al tien keer gezegd dat hij weer eens moet gaan feesten!.. en toch zit hij nu liever met mij thuis...


Jaja, ze zeggen dat vrouwen complexe wezens zijn...hmm. voor sommige mannen moet je toch ook echt je zijden handschoentjes aan


we zien wel waar het schip strand...Hij gaf gisteravond op de badkamer aan dat september wel een mooi maand zou zijn om te starten met de baby maken..."dan wordt ie in juni geboren"..Lieverd is het toch...


bedankt voor je reactie, heel veel succes met die kleine opkomst!!!


rian...


Marion77
afbeelding van Marion77
20 apr 2011 - 02:20

Hey binnenspiegel


hier ook een man met erg veel onzekerheid en twijfel in z'n hoofd. Inmiddels zijn we zwanger van de 2e en is hij al huisvader voor de oudste maar nog steeds twijfelt hij aan zichzelf. Ik heb geleerd om hem de ruimte te geven voor deze twijfel. Zolang hij er maar over praat komt hij er wel uit. Weet wel dat als de kleine er eenmaal is hij echt door het vuur voor hem/ haar zal gaan


Ook de financiele kant baart hem veel zorgen. Hij heeft nog geen vastigheid in zijn werk en zonder dat geld wordt het toch lastig om een sluitend budget te maken. Moet zeggen dat ik die angst ook echt wel begrijp. Ben alleen iets positiever ingesteld dan hij is.


Ben het helemaal met je eens dat het er niet makkelijker op maakt, maar net wat je zegt: Het is toch ook een kant die bij hem hoort en waar je op gevalllen bent.

binnenspiegel
afbeelding van binnenspiegel
31 mrt 2011 - 11:51

Hey Esther 1111!


Het gaat steeds ietsje beter geloof ik. Ik probeer hem nog steeds veel ruimte te geven in dit hele proces en geef hem ook al aan dat het voor mij anders loopt als voor hem ( het naar een zwangerschap toe leven) en dat ik daar begrip voor heb. Mijn vriend heeft wel echt een klik met kinderen, ook met de buur kindjes is hij erg leuk. Maar ik denk dat met name de verantwoordelijkheid wat het met zich mee brengt gewoon als heel zwaar door hem beleefd wordt.


Ook uitte hij gisteren nog: "Ja, maar wat als er wat met jou gebeurd? Ik weet echt niet wat ik dan moet doen, ik kan niet alleen voor een kind zorgen!" Ik denk dat hij echt nog moet wennen aan het idee, positiever moet worden hierin en wat zekerder moet worden van zichzelf... Hij ervaart zelf ook die dubbele gevoelens. Het ene moment wrijft hij over mn buik, "enne, iemand thuis?"... En het andere moment komt hij met zaken ( gegrond op de angst dat het fout kan gaan) waardoor hij het toch maar erg spannend vind...Zo lijkt hij meer bang te zijn voor de uiteindelijke bevalling dan mij...! arme drommel...


zoals ik al eerder aangaf, we doen het super rustig aan, (ik hoop ergens rond de herfst zwanger te worden dus we zijn nog niet zo fanatiek aan het klussen..haha..) en hoop ook dat mn vriend dan genoeg tijd heeft zich nog wat minder druk te maken om vanalles en nog wat, wat ik overigens wel echt serieus neem...! Ik zou graag willen dat hij ook met een goed gevoel de zwangerschap kan starten zodat hij mij ook beter kan ondersteunen hierin...


Maar ik denk dat hij ook wel zo'n papa zal worden die als de dreumes er eenmaal is trots zal zijn en zal smelten waardoor die angsten misschien ook wat minder worden... Het is gewoon een gevoelige jongen, daar ben ik ook wel op gevallen natuurlijk maar ja... soms is het er niet makkelijker door...haha..


Heel erg bedankt voor je reactie!



liefs, binnenspiegel...






DELETED_Esther1111
afbeelding van DELETED_Esther1111
30 mrt 2011 - 17:02

Hi binnenspiegel,

Hoe gaat het nu met je man? Mannen leven denk ik wat anders naar ouderschap toe. Bij vrouwen is het een heel proces, en zoals al gezegd begint het voor mannen vaak pas vanaf de geboorte. Mijn eigen man had nooit echt wat met kinderen. Maar hij wilde zelf wel ooit kinderen. Nu onze kleine er is, is hij ook heel anders met andere kinderen. Het groeit hijzelf ook in het ouderschap.
Al die praktische dingen die hij aanhaalt, ze zijn natuurlijk belangrijk. Wij zaten ook niet echt in de handigste situatie, klein huis, onzekere financiele toekomst. Maar toen de kleine er eenmaal was zie je dat er overal wel een mouw aan te passen is en dat je met minder af kunt dan je denkt.
Wat betreft zijn twijfels, heel veel komt vanzelf. Als hij zichzelf dat proces gunt en niet van zichzelf verlangt dat hij er van de een op de andere dag klaar voor moet zijn, is er al veel druk van de ketel.

Succes!

binnenspiegel
afbeelding van binnenspiegel
14 mrt 2011 - 16:53

hmhm, ja, ik denk zelf ook dat het wel goed zal komen... Maar ik vraag me af of ik hem nog anders kan helpen om hem iets milder naar zichzelf te laten kijken...


Ja, ben indd bezig met net wat meer uurtjes te proberen op te bouwen. Maar ja, studeer op het moment ook nog, dus is lastig. Meer dan 15u per week zit er denk ik niet in naast mijn huidige studie maar zou al mooi zijn voor de zwangerschap en indd om uit betaald te krijgen tijdens zwangerschaps verlof... Ik werk eraan maar bedankt voor de tip indd...


Dankjewel voor je reactie en heel veel liefs, binnenspiegel..

Mama-Marthe
afbeelding van Anoniem
14 mrt 2011 - 16:41

Voor mannen begint het papa zijn pas op het moment dat de baby er is.
En het is duidelijk dat hij het beste wil voor het kindje, dus het zal vast wel goed komen!


Bij mij vriend was het gelukkig geen onzekerheid, hij kijkt wel naar de financiele kanten. Maarja dat zit erin hij werkt bij de bank.


Even 1 financiele tip, ik zou van te voren iets zoeken waar je meer uren kan werken. Je krijgt ook een zwangerschapsuitkering en dit gaat over de laatste maand voor je verlof. Ik kwam bij de eerste ook net van school en ben toen ik zwanger was een paar maanden 40u gaan werken. In mijn verlof kreeg ik dus ook nog goed uitbetaald.