man verpest zwangerschap

8 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
dineke en angie
afbeelding van dineke en angie
24 apr 2013 - 09:44
man verpest zwangerschap

hoi iedereen ,  ik zag dat iedereen hier even z'n verhaal kwijt is en genoeg lot genoten vind dus ik dacht waarom niet dat lucht vast en op hoop ik , ik ben een mama nu sinds 14 december en ik vind het geweldig , we wisten het wel heel laat pas rond 27 weken ( ja ik weet het is bizar)  ik vond zwanger zijn niet erg maar dankzij m'n partner heb ik even niet kunnen genieten van die korte tijd die ik nog te gaan had ,  hij was best gemeen op z'n momenten ik snap dat het voor hem even moeilijk was maar ik vind het echt jammer dat het zo moest , ik heb dan zelf meer mannelijke vrienden met kinderen en die gaan dan met hun zwangerevrouw een fotoshoot doen of op ze minst lekker samen op de bank, buik ingesmeerd worden met mama creme van alles,  er samen na toe groeien  , is er iemand die dat ook heeft ?

groetjes dineke

esje86
afbeelding van esje86
28 jul 2014 - 12:26

Vervelend dat je man zo was! hoop dat dat nu beter gaat nu de kleine er inmiddels is??
Mijn partner is wel erg betrokken bij mijn zwangerschap. Dit is onze 2e.
We hebben laatst ook een fotoshoot gedaan en hij smeert ook vaak creme en geeft kusjes.

Iedere man is anders en de ene wilt er meer betrokken bij zijn dan de ander denk ik.

evad-494254
afbeelding van evad-494254
28 jul 2014 - 12:09

hier is het precies hetzelfde, mijn vriend is niet zo van het zwangerschapsgebeuren. We hebben een dochtertje van 2 jaar en die pakt het wel helemaal voor hem over ;) Die maakt het helemaal goed, die smeert mama's buik in, die praat er tegen, zingt liedjes.

Mannen merken er gewoon niet veel van, wat het moeilijker maakt. Maar als papa van mijn dochtertje en ongeboren kindje, kan ik me geen betere wensen.

dineke en angie
afbeelding van dineke en angie
25 mei 2013 - 22:50

@ Esther vanaf de geboorte ia hij erg actief en blij met haar  aan 1 kant begrijp ik ook waarom hij niet blij was met de zwangerschap , zelf ben ik wel van het leuke dingen doen qua zwangerschap ik wil er graag mooie herinneringen aan hebben of teminste foto's die ik nu amper heb maar geeft niet ik hoop nog 2/3 kinderen te krijgen dus genoeg zwangerschappen te gaan

Lilypie Second Birthday tickers Daisypath Happy Birthday tickers

 

 

DELETED_Esther1111
afbeelding van DELETED_Esther1111
18 mei 2013 - 00:47

Hi Dineke,

Sommige mannen gaan idd mee naar een fotoshoot, maar dat zie ik die van mij ook niet doen. Ook op de bank de buik insmeren zie ik al helemaaaaal niet voor me. Weet je, sommige mannen zien niet dat je naar dat soort momenten verlangt. Vrouwen zien dat soort momenten als teken dat je man ook blij is met de zwangerschap. Maar sommigen tonen dat echt niet met dat soort dingen. Hij kan niet in jouw hoofd kijken, daarnaast blijft het een man. Wij voelen de baby in ons buik schoppen, de rugpijn die het ons bezorgd, de misselijkheid of de maagzuur. Alles wat we voelen is dan aan de baby gerelateerd, wat we fysiek voelen en emotioneel (met heeeeel veel hormonen:)).

Ik merk hier dat mijn man meer betrokken was bij de zwangerschap van de eerste. Bij de 2e heeft hij persoonlijk ook veel waar hij nu mee bezig is, dus ik neem het hem niet zo kwalijk. Wat nog niet wil zeggen dat ik inderdaad die momenten niet mis: dat je man even over je buik komt aaien, of wat dan ook. Emotioneel wil je gewoon erkent worden dat je jullie kind draagt en dat je alles ondergaat wat daarbij hoort. En mannen ervaren het vaak anders, staan er wat verder van af, is het voor hen nog te abstract ofzo, of onwennig.

Mijn moeder vertelde dat mijn vader nooit met ons bezig was als bezig, pas vanaf een jaar of 2 begon hij ons pas interessant te vinden. En ik kan je zeggen, ik heb een hele fijne vader en alleen maar fijne jeugdherinneringen, en mijn ouders zijn nog steeds gelukkig getrouwd. Voor mannen is dit ook een proces. Ik als vrouw leef sinds de zwangerschap echt in mijn eigen wereld en wil graag gezien worden in wat ik meemaak, maar als dat niet gebeurd... ja dat is lastig om mee om te gaan, maar ik probeer me hoe moeilijk ook in deze fase, toch ook te verplaatsen in hoe het voor mijn partner is. Probeer niet op een verwijtende manier af en toe hints te geven, maar doe wat je moet doen, en probeer het contact tussen je kind en je partner op een neutrale manier te stimuleren.

Groetjes

Gabriella21
afbeelding van Gabriella21
2 mei 2013 - 11:20

Wij waren bij onze eerste 18 jaar oud. Nu bij onze 2de waren we 21 jaar oud. maar nu gaat hij er heel anders mee om. 

Met onze eerste deed hij veel in de zwangerschap alleen niet toen hij geboren was. excuus hij wist niet goed wat hij met hem moest doen want hij was nog zo klein.. ja en dat heeft mij er nooit van weerhouden om dingen te doen. liedjes zingen bijv, dat kan met elke leeftijd. 

dat doet hij nu wel beter met onze 2de vanaf dat ze geboren is doet hij meer met haar. alleen dan wel de leuke dingen dan. verschonen etc komt er niet bij kijken (geef overigens nog bv dus fles kan niet)

ik weet niet wat dat is met mannen ik hoor het meer als ik er met andere moeders over praat dat ze eigenlijk zulke dingen niet doen. en er zijn juist mannen en die doen weer een hele hoop. 

maar die zijn er niet veel haha. 

zoiezo vond ik het genieten van de zwangerschap de afgelopen keer erg moeilijk de eerste tijd, vanwege een eerdere miskraam. dit gevoel is eigenlijk pas een beetje weg gaan nemen na de 25weken. maar ja dan zit je al op de helft maar hij hielp ook niet echt mee met dat gevoel weg te halen. nee hij wilde er niet over praten en nog altijd niet. terwijl ik er juist wel over wilde praten om het te kunnen verwerken. gelukkig heb ik een goede band met mijn familie dus ik kon erg veel tegen mijn moeder praten alleen dat blijft anders dan met je man want die heeft het zelfde meegemaakt. 

nu is mijn kleine meid 7 maanden en hij wil maar al te graag dat ze bepaalde dingen doet (waar ze gewoon nog te jongvoor is) niet dat hij haar dan stimuleert nee hij word boos op mij dat ik dat moet doen.. ja wat denk je dat ik de hele dag doe. buiten het huis onze zoon en de dieren natuurlijk ook haar. maar ieder kind doet het op zijn/ haar eigen tempo. 

 

maar met onze zoon (nu 4jaar ) was hij zijn eerste levensjaar zowat heel de tijd aanwezig. hij studeerde af en kon niet aan werk komen. maar denk je dat hij toen meer met hem deed nee juist niet. en dat vind ik wel erg prettig dat hijdat nu wel doet. hij MOET 1x in de week onze zoon op bed leggen dit niet voor mij maar voor onze zoon. hij vind dat ook leuk als papa dat wel eens doet en stel je voor ik moet een keer weg dan moet het ook kunnen zonder gezeur. maar vaak vergeet hij het gewoon en als ik er wat van zeg is het ja nu niet. 

 

kortom wat ik eigenlijk allemaal bedoel is dat het niet echt uitmaakt hoe ze in je zwangerschap gedragen want als ze geboren zijn gaan ze er toch heel anders mee om. bij mijn zoon  tijdens de zwangerschap deed hij veel toen hij geboren werd deed hij minder en nu dus precies andersom. 

 

hij kan vaak lief doen tegen de kids alleen tegen de oudste is hij dan ook weer gemakkelijk boos. af en toe om de kleinste dingen al. dan zeg ik ook tegen hem als ik daar al boos om moet worden he dan word mijn dag er niet echt beter op. 

 

ik weet niet hoe jou vriend dat zag maar ik zei altijd WIJ zijn zwanger en hij zei altijd niet wij maar jij. ik denk dat het daar ook al ligt van het feit dat je het dus eigenlijk helemaal zelf moet doen. en dus ook dat genieten voor de volgende zwangerschappen zou ik zeggen focus je minder op wij maar op jou en je kindje! ik denk dat je er dan het meeste van kunt genieten. 

ook al wil hij wel er nog een kindje bij ik denk dat de mannen erg blij zijn dat hun die last niet hebben van zwangerschap etc..

 

Groetjes

dineke en angie
afbeelding van dineke en angie
24 apr 2013 - 12:16

hey!

 

wel jammer dat het zo moet ,voor ons bijde was het dan de eerste ik met m'n 19de en hij met z'n 33ste 

met mijn dochter is hij wel erg leuk ,afentoe een luier verschonen flesje geven enzovoorts, wel jammer dat het soms zo moet ik wil graag nog en 2de ..wie weet en 3de  maar dan wil ik het wel leuk hebben lekker samen genieten ervan er na toe groeien,  want ik heb echt het gevoel dat ik wat gemist heb , en hoe is die van jou voor je kids ?

 

groetjes dineke

Lilypie Second Birthday tickers Daisypath Happy Birthday tickers

 

 

Gabriella21
afbeelding van Gabriella21
24 apr 2013 - 12:04

Hoi,

 

Hier deed mijn man ook niks. en vaak alleen maar zeuren bij onze oudste deed hij veel meer, hij zong constant liedjes sprak tegen mijn buik deed van alles en nu de afgelopen zwangerschap deed hij niks. hij wilde nog niet eens zalven. dus ik heb het er ook vaak met hem overgehad want ja ik vond dat niet prettig, waarom hij die dingen nou niet deed was zij niet belangrijk genoeg voor hem. of wat?? gelukkig was dat het niet maar hij had zoiets van ik heb het allenmaal al een keertje meegemaakt dus ik weet al hoe en wat. terwijl het juist voor mij was dat juist omdat je het allemaal weet kun je ook op de kleine dingetjes gaan letten. en aangezien we maar 2 kindjes wilde (nou ja hij) probeerde k er extra van te genieten, want dit zal niet zomaar weer gebeuren. 

nu ze geboren is doet hij gelukkig veel met onze kleine meid. maar hij maakte de zwangerschap er niet echt gemakkelijker op. 

 

ik had al erg vroeg harde buiken en bloedverlies zo nu en dan. dus ze waren bang op vroeggeboorte etc. dus ik mocht vrijwel niks doen. was het ene op gelost in de zwangerschap kwam er weer wat anders zo heb ik dus niet veel kunnen doen. en mocht bijvoorbeeld ook geen grote inspanningen doen zoals poetsen etc. dus dit moest geheel van hem af hangen. nou wat een probleem zeg en dan maar lopen zeiken dat ik me niet aan moet stellen en zeuren en dat de doktoren en verloskundige allemaal geen gelijk hebben en het groter maken dan dat het is. ik had echt iets van het is wel voor de gezondheid van mij en mijn/ onze dochter. kortom heb ik zo nu en dan geprobeerd te genieten maar vaak was het ook meer niet genieten want dan kreeg je dat gezeik weer. 

dit vond ik en vind ik nog altijd erg jammer. we hadden van onze zoon van een van de laatste dagen een mooie foto van zijn handen op mijn buik. dus dit wilde ik ook erg graag van onze dochter hebben. ik heb weken lopen zeuren maar het kwam er maar niet van. nou uiteindelijk moest ik naar het zkh met 4cm ontsluiting (om11uur savonds) wij lopen door het zkh samen met mijn moeder want die had ons weg gebracht (hebben geen auto) dus ik vraag of ze gauw nog een foto kon maken want die hadden we nog geen. nou met nog meer gezeur is de foto eindelijk gemaakt. maar hoe dan ook die foto moest er komen, voor zij geboren werd. 

ik vond het dus ook erg jammer dat mijn man geen interesse toonde en alles.. 

 

hoe gaat jou vent er nu mee om dan?? nou de kleine er is??

en moeilijk voor hem ja ach ik vraag me af wie het zwaarder heeft/ had hij of jij. 

 

groetjes