Ik merkte...

23 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Jojannepan
afbeelding van Jojannepan
6 mei 2010 - 14:12
Ik merkte...

... dat ik ineens veel meer toetrok naar vriendinnen die ook zwanger waren of al een kleintje hadden. Terwijl vriendinnen die daar niet mee bezig waren bijna in een andere wereld leken te leven ineens. Eigenlijk is dat na de bevalling ook wel een beetje zo gebeleven. Wie heeft dat ook zo ervaren?
Het is denk ik toch heel anders om iets zelf te ervaren of dat je het als buitenstaander meemaakt...
 

leonie12
afbeelding van leonie12
28 feb 2011 - 16:11

hoi hoi

mijn relatie met mijn vriend is eigenlijk niet veranderd. we hebben soms alleen wat meer ruzie over de verantwoordelijkheden die je nu ook met je meedraagt. hij vind het namelijk nog steeds leuk om te gaan stappen. ik heb daar op zich geen problemen mee maar vind dat je met drinken wel op een bepaald punt kan stoppen, zodat je niet de volgende dag met een kater in bed ligt. maar gelukkig komt dit niet meer zo vaak voor! het enigste wat veranderd is is dat we nu alles van te voren plannen, voorheen gingen we vaak spontaan wat doen.



mama-van-wouter
afbeelding van Anoniem
28 feb 2011 - 15:30

Hoi allemaal,

jullie hebben het allemaal.over relaties met

vrienden maar hoe gaat is jullie relatie vernlandert

met je partner?

Saskia84
afbeelding van Saskia84
29 jan 2011 - 11:53

Ik kan me ook helemaal inleven in de meiden hier.


Mijn vriendinnen en ik zijn altijd echte feestgangers (geweest). Veel uit en veel naar dance feesten. Ik ben de eerste die met zwangerschap bezig is. Nu ik zwanger ben zit feesten er voor mij voorlopig niet meer in. Een avondje "rustig" stappen gaat nog wel, want ik ben nog niet zo ver. Maar de grote feesten ga ik dus echt niet heen nu ik zwanger ben.


Ze weten nog niet dat ik zwanger ben want ik wil het in een keer vertellen aan iedereen als ik op 12 weken ben. Ik ben dus erg benieuwd wat de reactie van ze zullen zijn.



 

foreverlasting
afbeelding van foreverlasting
5 jan 2011 - 13:41

Hi,


Hopelijk wordt dit forum ook weer up 2 date! Maar ik had hetzelfde probleem als alle anderen. Ik zelf zocht geen contact met andere moeders, omdat ze er gewoon niet waren. Ik was 21 toen ik zwanger was, en merkte dat mijn interesses totaal niet meer paste bij die van mijn vriendinnen. Die waren druk bezig met sjansen dansen etc. Kan ik ook begrijpen, maar ik vind het erg jammer dat na 8 jaar elkaar te kennen, zij mij duidelijk laten maken, dat er geen ruimte meer voor mij was. Er werd niet meer gebeld, we zagen elkaar niet meer. Nu is een van vriendinnen alweer een jaar moeder, en nu zoekt ze mij weer op. Nu zitten we weer op een lijn, en gelukkig zien we elkaar nu wat vaker dan eerst.


www.janista.toddler.nl


leonie12
afbeelding van leonie12
5 aug 2010 - 00:29

hoi hoi


ja idd ik zie dit ook als een soort dagboek waar je al je vragen en frustratie's even kan wegschrijven, en het leuke is dat je dan ondekt dat je niet de enige bent met al die onzekerheden, echt een fijn gevoel dat je niet de enige bent.


wat jammer dat je'z'n relatie met die vriedin hebt gehad, ken het ook wel heb er zelf een paar gehad die alleen contact opnamen als ze je nodig hadden. nou dan ben je bij mij wel een beetje aan het verkeerde adres als je het te vaak doet. hoop voor je dat ze nu is veranderd, leeftijd doet soms ook wel eens wat bij mensen.


groetjes

maks
afbeelding van maks
4 aug 2010 - 14:07

hoi,


het is helemaal niet erg als het een klaagmuur wordt, we houden niet van mensen die onnodig klagen, en zelf doen we dat ook niet, maar alleen op het forum, iedereen begrijpt hier waar je het over hebt, zo niet, dan moet je maar even niet mee lezen haha! Ik vind dit een soort een dagboek waarbij je lekker alles van je af kan schrijven, en het mooie is dat je in je zorgen vaak nog gerustgesteld wordt ook!!! heerlijk toch!


Maar wat ik wel merkte is dat die verloren vriendig, zeg maar, wel contact wil houden, maar er (nog) geen moeite voor doet, en ik heb nu 3x contact gezocht en laat het de volgende keer van haar kant komen, want ik vind het leuk en bijzonder, maar ga der geen overdreven moeite voor doen. Heeft waarschijnlijk met onze geschiedenis te maken, toen deden wij er ook veel moeite voor en zij niet. het kan ook zijn dat het nu allemaal anders is en dat ik gewoon bevooroordeelt ben!!!


Nou tot schrijfs!!!

leonie12
afbeelding van leonie12
3 aug 2010 - 22:28

hey maggie,


ja leuk is dat hé dat je dan weer vriendinnen van vroeger ziet. heb dat zelf ook, ben een paar vriendinnen tegen gekomen waarvaan ik zelf dacht dat ze nooit kinderen zouden krijgen. wel heel leuk dat je door zulke dingen weer bij elkaar komt.


lijkt me ook niet fijn als je je werk mee naar huis neemt, dan blijf je maar malen. denk dan ook wel dat het beter is als je mindert. ik had dat zelf altijd na de nachtdiensten, kon dan echt niet slapen overdag.


misschien word het wel een klaagmuur maar dan kan iedereen even zijn frustratie's uiten, ook belangrijk toch

LekkerDing
afbeelding van LekkerDing
3 aug 2010 - 18:21

amen!

     Trotse mama van:
Bollie & Billie 10-12-2007
                &
      Mr X 01-03-2011
maks
afbeelding van maks
3 aug 2010 - 16:37

ik ben een jaar of 4 geleden een vriendin "uit het oog verloren", volgens mij koos ze er bewust voor om niet meer met ons groepje om te gaan, maar nu zijn we allebei zwanger, en heb ik haar een sms gestuurd en laatst kwam ik haar tegen bij de verloskundige, en het lijkt erop dat we op de één of andere manier toch weer een band hebben.


Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn eigen vriendinnen die nu niet zwanger zijn of dat nog nooit zijn geweest niet meer leuk vind of zo. Ik vind het heerlijk om dingen te delen en degene die dat nu ook doormaakt begrijpt je het beste, waar is anders dit forum voor!!!!!!


En die verhalen over klagen, daar kan ik ook niet tegen. Je bent zwanger niet ziek of gehandicapt, het leven gaat door, probeer te genieten, want inderdaad, voor je het weet is je rust voor bij!! haha


ik ben nu 22 weken zwanger bij 20 weken ben ik 8 uur minder gaan werken (32 ipv 40) en niet omdat ik het niet aan kan, maar omdat ik mezelf niet toesta om rustig aan te doen, ik deed het meeste werk van iedereen, dingen die ik niet zou mogen (werk op laboratorium) deed ik toch maar omdat het anders niet gebeurde, zo ook tillen van kratten van 25 kilo. en dan was ik 's avonds helemaal kapot en onrustig omdat ik (in mijn hoofd) het werk mee naar huis neem, en het niet los kan laten. NU ik sinds 2 weken minder werk (2 middagen vrij) voel ik al veel meer rust in mijn hoofd, kan het allemaal wat beter van me af zetten, dat moet ook wel, want straks ben ik er 4 maanden niet en daarna kom ik nog maar voor 2 dagen terug.


Ik klaag niet gauw, maar ik noem het wel op, als ik last van mijn rug heb mogen ze dat best weten op mijn werk, niet om te klagen maar om er rekening mee te houden.


Ik heb ook eigenlijk niks te klagen haha, ben niet misselijk geweest en heb voor de rest ook geen kwaaltjes, alleen heel moe, maar ik kan dus nu lekker rusten.


Maar sommige mensen denken altijd dat hun verhaal het ergst is, daar heb ik zo'n hekel aan. Begin je te praten en dan gaan ze er overheen: Ja dat heb ik ook mee gemaakt, maar dan erger! Ja geloof je het zelf!!!


Nou mensen, dit forum begint zo wel een op een klaagmuur te lijken!!


Groetjes Maggie

maks40393.6115162037

leonie12
afbeelding van leonie12
3 aug 2010 - 15:37

je hebt idd een verschil tussen klagen en klagen, ik wou soms ook wel eens mijn hart luchten als ik even niet lekker in me vel zat. maar sommige moesten in ieder smsje, telefoontje of gesprek zeuren over hoe slecht ze zich wel niet voelden, hoefde daar niet eens naar te vragen want dat was meestal het eerste waar ze mee begonnen in een gesprek.


ik heb ook best een vervelende zwangerschap gehad, er zat niets mee. ik heb na de bevalling wel eens tegen de anderen gezegd hoe mijn zwangerschap was geweest, en dan stonden ze versteld dat ik nooit stond te klagen. ik heb er gewoon het meeste van genoten, kreeg soms wel weer een enorme domper als er weer iets was, maar daar bleef ik niet lang in hangen. ik denk ook wel dat dat het beste is wat je op dat moment kan doen en gewoon weer gaan genieten, je bent tenslotte maar een hele korte tijd zwanger en het vliegt zo voorbij.


mijn schoonzusje was ook zo, dat ze met 13 weken al niet meer werkte want ze mocht zogenaamd niet meer tillen, ik heb zelf gewoon alles gedaan, als ik iets niet kon dan werd ik daar ook in beperkt, en dan vroeg ik het pas. kreeg na mijn bevalling van haar ook te horen, dat ik niet zo moest klagen na mijn bevalling want ik had geen weeen gehad, nee idd, maar ze willen niet inzien dat ik na 10 maanden nog steeds aankwakkel en zij liep na 1 week alweer vrolijk te huppelen.


ieder zwangeschap is idd anders, ik kan ook niet aanvoelen hoe iemand anders zich voelt. maar als je te vaak het zelfde verhaaltje hoort is het wel vervelend. wil ook niet zeggen dat ik het zwaar heb gehad en dat ik dat wel mag, want vind dat als je zelf iets irritant vind je het zelf ook niet moet doen.

LekkerDing
afbeelding van LekkerDing
3 aug 2010 - 10:46

ik vind het geen klagen als je er naar vraagt hè, idd, anders moet je niets vragen, maar sommigen klagen al om niets en daar kan ik niet zo goed tegen. klagen hele dagen en vergeten te genieten van het feit dat er iets bijzonders met je gebeurd.

en ja tuurlijk weet ik dat t voor iedereen anders is en elke zwangerschap anders, maar je hebt klagen en klagen...

     Trotse mama van:
Bollie & Billie 10-12-2007
                &
      Mr X 01-03-2011
Gretha
afbeelding van Gretha
3 aug 2010 - 01:10

zolang je lichaam het toestaat idd werken, leuke dingen doen, maar enkel zoveel je zelf wil en je eigen lichaam t toestaat en dat verschilt nogal.. waarom daar moeilijk over doen? wij voelen niet wat een ander voelt, ieders pijngrens is anders, respecteer dat gewoon


en tja, klagen? eh precies zoal je zegt, iedereen vraagt steeds hoe t gaat.. vraag t dan niet als je t niet horen wil, ik ben nou eenmaal eerlijk.. ;)

Lilypie First Birthday tickers

LekkerDing
afbeelding van LekkerDing
3 aug 2010 - 00:34

ik vind dat je daar helemaal gelijk in hebt! ik kotste soms ook van vriendinnen die al bij 13 wkn minder moesten gaan werken etc, banden pijn etc

misschien had ik het makkelijker met de tweeling maar dat denk ik niet. maar sommigen kunnen zo vreselijk klagen idd...

     Trotse mama van:
Bollie & Billie 10-12-2007
                &
      Mr X 01-03-2011
leonie12
afbeelding van leonie12
2 aug 2010 - 23:26

hoi


nou ik heb zelf van iedereen de ergste bevalling gehad, ik mag blij zijn dat ik nog op deze bol sta, werd op de ic wakker na een nabloeding. en kreeg vervolgens de reactie dat ik dan maar niet voor een ks(stuitligging) had moeten kiezen, en dat ik me niet zo moest aanstellen. ben namelijk nog steeds niet volledig herstelt en dat is pas moeilijk na bijna 10 maanden.


vandaar mijn reactie over dat iedereen het maar moeilijk heeft, zwanger zijn is niet moeilijk je moet er van genieten en je niet opsluiten, en klagen dat het zo moeilijk is.


ging ook niet stappen naar de discotheek, stappen heeft een groter begrip als alleen dat. wat ik er mee bedoel is dat ik regelmatig uit eten ging naar de bios of gewoon winkelen zolang je die vrijheid nog hebt om overal heen te gaan moet je die benuttigen, vind ik zelf.

LekkerDing
afbeelding van LekkerDing
2 aug 2010 - 22:29

toen ik zwanger wa ging ik ook niet stappen maar deed andere dingen. vond toen de rokerige ruimtes echt vreselijk (toen werd er nog gerookt dus haha)

maar theater en bios super leuk!

     Trotse mama van:
Bollie & Billie 10-12-2007
                &
      Mr X 01-03-2011
leonie12
afbeelding van leonie12
2 aug 2010 - 21:31

hoi hoi


ik heb dat eigenlijk niet gehad, vond het fijn om bij vriendinnen te zijn die zwanger waren, maar ook bij mij andere vriendinnen.


ik was het soms wel zat om iedere keer het zelfde verhaaltje te doen hoe je je voelt, en het geklaag van de anderen aan te horen, was zelf ook wel misselijk maar klaagde daar nooit over. als de anderen dat wel doen gaat je dat begeven moment wel erg irriteren. vond het ook nooit leuk dat de zwangeren vriendinnen geen tijd meer hadden om een eer op stap te gaan, was zelf ook zwanger en ik deed dat allemaal nog wel, je kan misschien wel misselijk zijn maar dat hoeft toch niet te betekenen dat je 24/7 in huis moet zitten. snapte dat nooit helemaal. vond het daarom ook zo fijn om gewoon met de anderen op stap te gaan, hun zagen mijn zwangerschap gelukkig niet als een ''handicap''.

LekkerDing
afbeelding van LekkerDing
20 jul 2010 - 11:09

hai allememaal,


mijn beste vriendin en ik begrepen elkaar niet meer. het leek wel alsof ze jaloers was ofzo, en ik heb echt van alles geprobeert. dagjes plannen zonder mijn kids etc maar ze had geen interesse in wat ik meemaakte, of dat nu wel of niet over de kids ging. als ze dan kwam, zei ze er om 7 uur te zijn zodat ze de kids kon zien en om half 8 konden we ze dan naar bed brengen samen. helaas stond dan altijd de brug open en zat ik met 2 jankende kids te wachten tot kwart voor 8 ofzo. Als ze ging stappen vroeg ze me nooit meer mee "want ik had kinderen" terwijl ik vind dat ik zelf wel mag beslissen of ik weg wil.... Als ik er iets over zei, zei ze dat ik best "mee" mocht.... mee mogen met haar? waarom niet met zn allen afspreken? voelde me op een gegeven mome t echt overbodig en te veel.


uiteindelijk heb ik besloten af te wachten tot ze me weer zou bellen..... dat is nu meer dan 1,5 jaar geleden. ik heb in januari een mail gekregen dat ik geen contact meer met haar hoef op te nemen omdat haar vrienden haar hadden gewaarschuwd voor mij?!


nu hoorde ik dat ze zelf zwanger is en hoop voor haar dat alles goed gaat. hoop ook dat ze tot het besef komt dat er bij een moeder heel wat verandert in je leven.


dus ik vond dat er best heel wat veranderde vanaf de zwangerschap. gelukkig heb ik nu een grote groep vrienden waarvan ook niet iedereen kids heeft, maar die we allemaal dag en nacht kunnen bellen voor wat dan ook. en we doen leuke dingen met elkaar, ook zonder kinderen. dus het kán wel, als je elkaar maar in zijn waarde laat toch?

     Trotse mama van:
Bollie & Billie 10-12-2007
                &
      Mr X 01-03-2011
mii88
afbeelding van mii88
21 jun 2010 - 14:09

hmmmz. nee eigenlijk heb ik dat niet zo heeeeel erg.. natuurlijk is het fijn om te praten met meiden/vrouwen die in het zelfde schuitje zitten. maar ik vind het nog net zo gezellig met alle andere mensen. en daar trek ik tijdens een verjaardag bijvoorbeeld net zo veel mee op!! ik vind het ook wel eens leuk NIET alleen over de baby en de zwangerschap te praten. het voelt soms alsof mensen zich verplicht voelen er naar te vragen en het er met me over te hebben....

mamachrista
afbeelding van mamachrista
11 jun 2010 - 16:53

Je hebt ineens een totaal ander leven die in bijna niets meer lijkt op die van mensen zonder kinderen dus het is logisch dat je meer toetrekt naar mensen met een zelfde leven als jou.


Tegelijkertijd vind ik het ook wel weer verfrissend om met vriendinnen af te spreken die geen kinderen hebben. Even lekker weer mezelf zijn in plaats van mama. Dat is echt even mijn ontsnapping uit het leven als moeder!

lieffie
afbeelding van Anoniem
28 mei 2010 - 20:58

Ja zeker herkenbaar. Vind het wel grappig, een collega van me is vlak na mijn bevalling papa geworden en sindsdien gaat de praat meer over poepluiers, eten, huiltjes en nieuwe dingen die ze kunnen dan over het werk hahaha.

Gretha
afbeelding van Gretha
9 mei 2010 - 22:51

idd heel herkenbaar
maar voor mij ook omdat ik mensen zonder kinderen niet wil opzadelen met al mn gebabbel over toen zwangerschap en nu over wat mn dochter alelmaal kan en doet.. kan me voorstellen dat veel er niet op zitten te wachten
iedereen vraagt wel hoe t is, maar willen vooral horen goed en ff iets kleins van hoe t nugaat, maar niet heel de dag over wat ze kan, gedaan heeft, eet, etc:p

Lilypie First Birthday tickers

Mamavanroos
afbeelding van Mamavanroos
9 mei 2010 - 21:05

hey meid!


Same here!


vriendinnen uit de vriendengroep van mn vriend waren of er mee bezig of ook zwanger, eigen vriendinnen nog laaaaaang niet.


Je trekt toch naar je "lot"genoten toe. lekker over je kwaaltjes zeuren, samen fantaseren over de kleine die op komst is, je onzekerheden delen etc. etc.


Ook nu onze docvhter geboren is merk ik goed verschil. het is juist zo leuk met de andere mammies op te trekken en zeker aangezien onze kleintjes allemaal niet zo veel in leeftijd verschillen