Hormonen, verstand, en je relatie

1 bericht / 0 nieuw
dunja87
afbeelding van dunja87
19 mei 2019 - 22:20
Hormonen, verstand, en je relatie

Hoe lastig kan iets zijn. En hoe lastig kan je het jezelf maken. Nou heb ik geen idee wie en of er wel iemand mijn verhaaltje leest. Maar ik moet het ergens kwijt. Ergens waar ik gewoon alles kan zeggen. Waar Niemand mij kent. Waar ik me even niet hoef te schamen.

Inmiddels is mijn mooiste en rijkste bezit alweer anderhalf jaar oud. Na een IvF traject, een taaie zwangerschap, en een storm van een bevalling, ben ik gek op haar. Roze wolk?? Wie dat verzonnen heeft.. nee die heb ik nooit gehad. Ondanks een koemelkallergie, is mijn stinkerd een hele lieve makkelijke meid. Er zit veel pit in, dat mag ik wel. Al gaan die auto’s die door de hut heen vliegen me soms wel wat ver...

En dan, van driekwart van Nederland, dezelfde vraag.... wanneer komt de tweede?? En als je dan uitlegt dat het zo vanzelf niet gaat, kijken ze je aan of je koekwous bent. Als je dan verteld over hormonen spuiten, naalden in je doos, stress en spanning, word er nog gerust gezegd ‘ja maar je krijgt er zoveel voor terug’. Whatever

Nu ben ik niet de type die zich heel druk gaat lopen maken, om wat andere vinden. Maar toch zegt mijn hele facking hormoonhuishouding..... je moet zwanger worden. Mijn eierstokken klapperen, dat horen ze in zuid China, zo hard! Elke zwangere vrouw die ik zie, elke baby die ik hoor, elk verhaal wat ik lees, ik word er helemaal gek van!! Ik ben stront jaloers op iets wat mijn lijf wil.

Ik zeg mijn lijf.... want mijn verstand en hoofd en gevoel zegt wat anders. Ik wil niet weer dat iemand met een naald mijn doos ingaat, door al mijn littekens heen moet steken, in de hoop een eitje eruit te vissen. Ik wil niet weer, maanden amper kunnen lopen omdat ik teveel ben aangekomen. Ik wil geen slapeloze nachten. Ik wil niet de angst voelen of dat mijn baby wat mankeert. Ik wil niet ik wil niet ik wil niet.

En dan nog niets gezegd over mijn huwelijk. Pffff een baby, is niet romantisch. Sex??? Hooguit op tv. En nee, dat ligt niet aan manlief. Ik ben gewoon altijd moe. En al mijn energie ligt om 2100 op bed te snurken. Maar de relatie die het ooit was.... nee
En hij wil niet. Geen baby. En daarom wil ik het misschien ook weer wel. Want ik probeer te verdedigen waarom we het wel zouden moeten proberen. Wat nou als mijn stinkerd wat heeft, krijgt, overkomt? Dan heb ik niks meer. Dan ben ik alles kwijt. Overdreven? Nee zo voelt het gewoon.

Ik wil niet ik wil niet ik wil niet. Maar ik wil zo graag getrappel in mijn buik voelen. Een lief baby’tje op de wereld zetten met al mijn vrouwelijke oerkracht. Maar ik wil niet ik wil niet ik wil niet.

Kak zooi