Die ***hond

8 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Anoniem
afbeelding van Anoniem
12 mei 2014 - 13:06
Die ***hond

We hebben een hond, tegen mijn zin. Maar mijn man wilde al zo lang een hond, en ik weet dat het goed is voor kinderen om met huisdieren op te groeien. Maar ik wist het van te voren. Het klikt niet tussen zo'n beest en mij.

Ik, die vroeger op de dierenambulance reed, kan gewoon niet tegen de stress die een jong gezin plus hond met zich meebrengt.

We hebben twee kinderen, van 2,5 en 1, de derde is op komst. Sinds de hond er is schreeuw ik vaker en ben vaker verdrietig. Ik word gewoon zo gefrustreerd.. niemand luistert! En van mijn zoontjes kan ik dat verwachten, maar dan dat ***beest er nog bij... En hij kan er niks aan doen. Een hond heeft nou eenmaal ook aandacht, begrip en liefde nodig.

Wat moet ik nou doen? Ik wil niet zo egoistisch zijn om te zeggen: de hond moet weg. Mijn man vindt hem te gek en de kinderen ook. Maar ik ben de hele dag thuis met hond en kinderen. Ik kan het beest niet lekker uitlaten met een rebelse peuter en een baby. Al helemaal niet in de regen. Ik heb er eerlijk gezegd ook geen zin in.

Ik ben moe, de jongste slaapt nog steeds niet door en als ik de kinderen 's middags op bedje heb, wil ik ook gewoon uitrusten. Maar dan kan je weer haren stofziugen en word je heel de tijd aangestaard met een blik van: 'ik wil eruit'. Ja, dat kan niet, ik kan nu niet van huis.

Ik heb 'ja' gezegd, dan kan ik hem ook niet zomaar wegdoen. Maar ik baal er zo van. Iedereen geniet van dat beest en ik heb er alleen maar last van... En ik word er geen leuker persoon door:(

maritelise
afbeelding van maritelise
5 jan 2015 - 14:11

Sorry ik had een heel verhaal neer gezet,
Maar het is al te laat lees ik nu. Dus laat maar :P.

Donut
afbeelding van Anoniem
10 nov 2014 - 09:35

Dank voor jullie lieve en confronterende berichten.

Ik heb tegen mijn man gezegd dat het me teveel werd. De hond is superlief voor de kinderen, maar pakte wel koekjes en ballen af en klom op tafel en in de box(!). Daardoor moest ik hem continu in de gaten houden of in de bench doen. De stress van het politieagentje spelen in combinatie met mijn zwangerschap zorgde voor een erg kort lontje en ik ben nog nooit zo opgelucht geweest als sinds ik heb aangegeven een ander gezin voor de hond te willen zoeken. Mijn man vond het erg jammer maar begreep wel dat als hij een hond wil, hij meer thuis moet zijn. En dat lukt gewoon niet met de lange dagen die hij maakt. 

De hond verdiende ook beter en dat heeft hij nu gekregen. Hij is naar bekenden gegaan met een zoontje, bij wie de hond zelfs op de bank mag. Op de foto's zien ze er gelukkig uit! 

Ik heb hem sinds hij weg is nog geen dag gemist. Ik geniet weer volop van mijn peuters en bereid me in alle rust voor op de komst van onze derde. Ik heb er zin in!

evad-494254
afbeelding van evad-494254
28 jul 2014 - 11:50

Ik vind het ook wel erg sneu voor die hond eigenlijk. Wij hebben ook een hond (was vroeger als de dood voor honden). Nu is hij echt mijn maatje en zou hem niet meer kunnen missen. We betrekken hem hier ook helemaal bij het gezin, iedereen is weg van hem.

Misschien moet je je best doen om met het beestje overweg te kunnen, want volgens mij krijgt het beestje de kans niet echt bij je. Je lijkt me inderdaad meer geirriteerd omdat je op bent. 2 kleine kindjes en zwanger zijn is nu eenmaal niet makkelijk.

Ik wens je veel succes!

DELETED_Skye24
afbeelding van Anoniem
24 jul 2014 - 17:01

Tja..Ik vind dit wel een kwalijke zaak. Waarom heeft je titel Die****hond? Dat arme beestje heeft er niet om gevraagd en jij bent hier degene geweest die geen inzicht heeft getoond. Die titel slaat in principe gewoon op jou wat mij betreft.
Wij vangen veel honden op en ik kan hier eigenlijk best kwaad om worden. Je vriend wilde een hond en dan had jij aan moeten geven dat het niet gaat.

Ik weet hoe vermoeiend het is om alle zaken te moeten balanceren en een hond de aandacht geven die het verdiend terwijl er ook kinderen rondlopen, maar altijd zijn de huisdieren de dupe van het zwanger worden, kinderen etc. En daarna de mensen die de hond weer moeten opvangen, terwijl de honden vaak aan het eerste gezin zijn gehecht.

Ik zou sowieso een hondenuitlaatdienst regelen en overwegen het aan een gezin te geven die de energie en liefde heeft.
Want dat is duidelijk niet bij jou het geval. Uiteindelijk kun je het afwachten zodat het zich weer mobiliseert, maar als ik je er zo over hoor, vind ik het zielig voor het beestje en zou ik hem persoonlijk nog bij je weg willen halen.

Gipsy
afbeelding van Gipsy
13 jun 2014 - 20:45

Wij hebben momenteel geen hond, maar een paar jaar geleden wel eentje uit het asiel gehaald (ze was een oudje). Hier niet m'n man, maar juist ik die er heel graag één wilde (zou nu nog steeds willen, alleen financieel even geen optie).

Op dat moment hadden we nog geen kinderen, man lief vind honden wel leuk, maar wilde het toch niet echt. Uiteindelijk kwam er uit dat hij het uitlaten gewoon niet leuk vond. We hebben toen een heel duidelijke afspraak gemaakt dat het uitlaten mijn verantwoording zou zijn. Zo gezegd ook zo gebeurt, natuurlijk kwam het wel eens voor dat hij onze hond uitliet, maar zelfs al was ik helemaal niet lekker of iets dergelijks dan vroeg ik het hem en ging ik er niet van uit...

Misschien een idee om zoiets met je man af te spreken? Is mogelijk wat lastiger nu de hond er al is.

Later is onze dochter gekomen, met 1 kind vond ik het zelf nooit een probleem de hond uit te laten (ook toen was ik degene die het eigenlijk altijd deed). Daar m'n man ploegendienst loopt, betekende dit dat ik in de ochtend er ook wel eens helemaal alleen voor stond. Weer of geen weer, wel of niet op tijd weg om te gaan werken. Wat ik als zeer prettig heb ervaren is een draagzak voor toen ze nog klein was. 

Met 2 kinderen kan ik me voorstellen dat het wat lastiger wordt, ligt natuurlijk ook een beetje aan hoe je kind is. Mijn dochter was nog net geen 2 toen we onze hond moesten laten inslapen. Tot die leeftijd erg makkelijk en vinden ze het vaak nog leuk om mee te gaan.

Ik begrijp ook dat de regen het niet leuker lijkt te maken, maar geef je rebelse peuter kaplaarsjes en een regenjas en laat 'm lekker in de plassen stampen.... dat kan al helpen ;). En vooral jezelf niet te druk maken.

Nu ja gezien het niet echt jouw eigen keuze was, zou ik eerst eens in gesprek met je man gaan en misschien de afspraak maken zoals ik hierboven suggereerde. Kan hij de hond uitlaten voor en na werk (werkte voor mij ook gewoon goed, met evt. wat langere wandeling). En als het nodig is, kan je altijd de hond tussen de middag nog even naar 'het grasveldje' in de buurt laten gaan voor de hoognodige behoefte. Dat haalt de druk voor jou er van af en als het weer er dan wel eens lekker voor is, je rebelse peuter juist even wat 'ren' tijd buiten kan gebruiken, wie weet vind je het dan wel handig dit te combineren met toch een leuk rondje met de kleintjes en de hond!

Succes!

 

 

Lilypie Fourth Birthday tickers

Lilypie First Birthday tickers

 

Krullevaar
afbeelding van Krullevaar
12 mei 2014 - 19:59

hi,

Ik heb zelf geen huisdieren, dus wat dat betreft geen ervaring. Wel denk ik dat suus een goed punt raakt, namelijk dat je er zelf waarschijnlijk gewoon heel erg moe van wordt, met 2 peuters, een hond en zwanger zijn, en het kost gewoon tijd voordat iedereen een goed ritme daarin gevonden heeft. Wat ideeen die bij me opkomen om het in ieder geval wat minder druk en stressvol te maken:

Leg de jongste in de buggy te slapen, dan kun je ook op die momenten gewoon 'het huis uit'

Vraag of een buurvrouw op de babyfoon wil letten als jij met de hond uit gaat

Ga in het weekend met man, kinderen en hond naar het bos/park/duinen/... Met twee volwassenen heb je handen genoeg om op twee peuters te letten en de hond aan zijn trekken te laten komen.

Laat de haren van de hond een keer lekker liggen, en geniet van je eigen rust. Alle haren die er vandaag liggen, liggen er morgen ook nog wel, en niemand die het je kwalijk neemt als ze een keer niet opgeruimt worden. Of vraag je man om eind van de dag de stofzuiger nog een keer door het huis te halen.

Probeer minder van jezelf te 'moeten' en meer te genieten van alle leuke momenten die je met man, kinderen en hond beleeft! Wordt het voor iedereen gezelliger van ;-)

Ik hoop dat je hier iets mee kunt!

 

 

suus1980
afbeelding van Anoniem
12 mei 2014 - 19:20

haha, ik denk niet dat ´t zozeer aan de hond ligt, maar aan dat je zelf een beetje `op` bent.

ik begrijp je heel goed hoor, het is ook niet gemakkelijk om met 2 jonge kinderen de hond uit te laten.

en dan zeker niet met dit weer !!! en idd vreselijk die haren maar ja ach.

en ja ik heb zelf ook een hond en kinderen.

maar joh,  ´t komt straks vanzelf goed. geloof me maar.

succes. 

groetjes suus