De relatie tussen jou en je moeder?

17 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
DELETED_Babswor...
afbeelding van DELETED_Babswordtmama
8 dec 2011 - 09:11
De relatie tussen jou en je moeder?

Hallo allemaal,

Ik heb drie weken geleden mijn eerste echo gehad, was toen 6 weken en 4 dagen zwanger. Blijdschap was er al maar helemaal toen we een hartje zagen kloppen!!!

Opper-trots ben ik naar mijn moeder gegaan zodra we bij de vk weg kwamen. En liet haar op de foto's "Ons" rijstekorreltje zien! Daar werd matig op gereageerd... Ook toen ik zei dat er al een hartslag te zien was boeide haar vrij weinig, ze bleef gewoon naar de tv kijken ze heeft niet eens naar de foto's gekeken!!! Ik vraag wat er is? Blijkt ze zoooo boos te zijn omdat ze niet mee mocht naar onze allereerste echo (waarvan ik al helemaal stijf stond van de zenuwen, en mijn vriend was bij me)... Ik heb al drie weken niets van haar gehoord en ik niet van mij.... Mijn  relatie met me moeder is dus over... Om één echo....

Daarom wil ik graag weten hoe de relatie is tussen jou en jullie moeders????

Suussie
afbeelding van Suussie
8 mrt 2012 - 17:54

Heel vervelend als je zo´n realtie met je moeder heb. Ik kan er helaas ook over mee praten.
Zodra we vertelde dat we zwanger waren en we de uitgerekende datum zeiden, kwam mijn moeder er gelijk mee dat ze dan nog met haar chemo´s zat (achteraf was ze in november al klaar). Vervolgens bij alles wat we deden of zeiden was er commentaar of gewoon geen leuke reactie.
De band is al jaren aan het verslechteren, maar geloof dat we momenteel wel een een diepte punt bereikt hebben. Ik hoop dat het straks verandert als de kleine er is, maar heb er een hard hoofd in.
Het is als ik de band verbreek met mn moeder ik waarschijnlijk ook mn vader niet meer zie, anders zou ik t wel weten, zou een hoop¨irritatie schelen.
Gelukkig heb ik een lieve (soms ietsjes opdringerige) schoonmoeder en een schat van een oma die een hele hoop goed maken, maar toch is niets zoals je eigen moeder.

MamavanMike
afbeelding van MamavanMike
2 mrt 2012 - 10:24

Vreselijk als je moeder zo reageert op de eerste echo. Ze hoort gewoon blij voor je te zijn.
Helaas heb ik ook zo'n vreselijk mens als moeder. Mijn eerste zwangerschap was een complete verrassing. Ik had best moeite met die verrassing, omdat ik er gewoon nog niet klaar voor was, nog midden in een opleiding zat en nog aan de pil was. Het kostte mij dus een hoop moeite om die zwangerschap een plekje te geven. Ik wilde daarover met mijn moeder praten. Even uitschreeuwen hoe klote ik het eigenlijk vond, zodat ik daarna verder kon. Na mijn zwangerschap was ik echt superblij met mijn lieve jongen. Ik kan me geen leven zonder hem meer voorstellen, maar heb dus niet echt genoten van mijn eerste zwangerschap, omdat ik dat niet wilde. In plaats van steun van mijn moeder, waar ik op hoopte, en een luisterend oor... Verweet ze me dat ik mijn zwangerschap voor haar had verziekt. Ik wilde gewoon één keertje mijn verhaal kwijt, maar dat mocht niet bij haar. Er is een hoop gebeurd tussen mijn moeder en mij in de loop van de jaren en ik heb dan ook uiteindelijk, toen Mike 8 maanden was, het contact met mijn moeder verbroken. En deze zwangerschap? Ik mis haar niet eens! Ik had de vorige keer niets aan haar, en nu mis ik haar aanwezigheid niet eens. Ik geniet wel van deze zwangerschap, met mijn eigen gezin en zonder stress en gezeik!

DELETED_shar-652949
afbeelding van Anoniem
24 feb 2012 - 13:09

Jeetje, als ik dit zo allemaal lees... wat ben ik dan blij en dankbaar dat mijn moeder is wie ze is! Ik heb gelukkig altijd een heel goede, nauwe band gehad met mijn moeder. Kan natuurlijk ook een probleem zijn op het moment dat ik zwanger ben, omdat ze dan misschien altijd overal bij moet en zal zijn, maar gelukkig snapt ze heel goed dat ze het niet voor mij kan bepalen allemaal. Ze vindt dat ik mijn eigen leven moet leiden, mijn eigen fouten en beslissingen moet (kunnen) maken. Ze zal er altijd voor me zijn, en nu ik daadwerkelijk zwanger ben is ze ontzettend blij, betrokken en steunt ze me in alles, maar ze laat het aan mij over om haar er wel of niet bij te laten - welk aspect het dan ook betreft. Het is mijn keuze.

Wat zou ik je (of zeg maar jullie, ook degenen die hierop gereageerd hebben) graag zo'n moeder toewensen zeg! Als ik bedenk hoe ik zou reageren als ik in jouw situatie zat... Ik denk dat ik hetzelfde zou doen, zeker na een geschiedenis als die. Het moet toch niet gekker worden, straks blijft ze je leven bepalen - terwijl ze zelf ook niet bepaald een rolmodel is geweest... Lekker bij je gevoel blijven meis! Stand up straight!

Skylarsmama
afbeelding van Skylarsmama
17 dec 2011 - 16:03

Van je moeder verwacht je juist de enthousiastste reactie! maar helaas het is dus niet vanzelfsprekend.. Ik heb het helaas ook ondervonden. Ik woonde nog bij haar in toen ik haar vroeg of ik thuis gewoon mocht kramen. Maar ze zat meer over haar eigen zaken in dan de mijne (en haar kleinkind) dat ze wakker zou worden van het gehuil en de rotzooi in huis Na een paar dagen vond ze het toch wel oke.. Maar heeft tot nu toe nog niet echt leuk gereageerd. Zelfs niet toen ze mee mocht naar de vk om het hartje te luisteren. Nu ben ik 25 weken zwanger en woon nu bij mijn vriend in omdat de situatie bij mijn moeder uit de hand gelopen is, Er is nog wel contact maar vraag niet hoe natuurlijk. Zelf vond ze het wel een 'gezonde' situatie dat ik weg ging. Maar goed ik ga alleen nog maar genieten van mijn zwangerschap de reacties en meningen van anderen die kunnen me rug op. Ik hoop dat jij en alle dames hier toch nog het contact kunnen verbeteren en lukt het niet.. dan zegt dat genoeg toch? Jullie geluk is het belangrijkste!!

Everyone wants happiness & no one wants the pain. But you can't have a rainbow without a little rain.
 

Spintsje
afbeelding van Anoniem
8 dec 2011 - 16:48

Wat erg voor je! Dat verdient wel even een dikke


Je wilt graag een goede band met je moeder en je hebt het gevoel dat je er alles aan doet, maar dat het geen zin heeft. Die indruk krijg ik een beetje. Je zegt dat je meer door je grootouders groot bent gebracht dan door je eigen moeder. Kan het zo zijn dat je moeder het eigenlijk gemist heeft om jou groot te brengen en dat nu probeert in te halen met haar kleinkind? Of is het misschien zo dat je grootouders ook dominant waren en je moeder hebben 'ondergesneeuwt' en zij daarom nu hetzelfde probeert te doen?


Je moet inderdaad je eigen dingen doen. Je eigen regels in je eigen gezinnetje. Misschien is het een idee om nog één keer RUSTIG om tafel te zitten met je moeder en het uit proberen te praten. Niet geïrriteerd de dingen vertellen die je dwars zitten, maar kalm. En ook zeggen waarom jij je op een bepaalde manier voelt. En vraag aan je moeder waarom ze bepaalde dingen graag wil regelen. Waar komt dat vandaan? Begrip voor elkaar opbrengen en elkaar respecteren met de eigen keuzes, dat is volgens mij het belangrijkste voor een 'goede' relatie.


Jullie bepalen zelf wat de baby gaat dragen, maar zou je het erg vinden als je 1 of 2 kledingsetjes hebt die je moeder zelf heeft gemaakt? En als het heel lelijk is, dan doe je het 1 of 2 keer aan. Maak je er een mooie foto van en geef je de foto aan je moeder. Toch? Wat niet weet, wat niet deert.


Sterkte met dit alles! Oja... en natuurlijk ook gefeliciteerd met je zwangerschap!!!

DELETED_Babswor...
afbeelding van DELETED_Babswordtmama
8 dec 2011 - 13:37

Oh maar dat doe ik zeker!!!

Ik geniet er echt van!!!

En niet boos worden... dat helpt toch niet.... en

afgedaan is afgedaan...

En ik ga echt geen sorry zeggen voor haar koppigheid!!!

babyluck
afbeelding van babyluck
8 dec 2011 - 13:31

Snap ik heel goed.
Elke keer maakte ik het weer goed en elke keer kreeg ik die zelfde deur tegen me neus. ( pfoeh maakt bij mij nog wat onverwerkte gevoelens los ! krijg bijna plaats vervangende boosheid )
Wel lekker blijven genieten van je zwangerschap hoor !




liefs Ineke en Lisa x
DELETED_Babswor...
afbeelding van DELETED_Babswordtmama
8 dec 2011 - 13:27

Een vader heb ik niet meer.... en iedereen waar ik het

aan vertel vind dat ik een punt heb... en mijn besluit

staat ook vast ik laat mijn leven niet meer domineren

DOOR NIEMAND NIET!!! Kijk ik ben ook niet makkelijk ik

ben ook een stijfkop! dat krijg je rotterdams haagenees

stijkop dus ja ik denk dat als ze er achterkomt dat ze

zichzelf ermee heb het van mij niet meer hoeft... Want

ik denk dat ze het toch nog weer zal proberen om de

gehele situatie te gaan regelen.... en dat wil ik

voorkomen

babyluck
afbeelding van babyluck
8 dec 2011 - 13:05

pittig hoor !!
Ook wel typisch moeders eigen : bemoeien , zo ook over keuzes maken , wel of geen wieg, kleur wandelwagen , kamertje , borst of kunstvoeding ect ect ect .
En dat maakt je zwangerschap er niet leuker op ! Zeker als jij je eigen ding gaat volgen.
Sta niet graag in je schoenen .... ik had al gebroken met mijn (L)moeder toen ik zwanger was.
Ik mocht zelfs na de bevalling van me zusje niet naar het zhs ! (ben toch gegaan)

UIteindelijk zal ze zichzelf er mee hebben met dit dominerende gedrag.
Wat zegt je vader er van en broer / zus




liefs Ineke en Lisa x
Gretha
afbeelding van Gretha
8 dec 2011 - 11:22

ai moeilijke situatie. maar je hebt wel gelijk :)

Lilypie First Birthday tickers

DELETED_Babswor...
afbeelding van DELETED_Babswordtmama
8 dec 2011 - 11:16

pfff je haalt me de woorden uit de mond!!!

Daar wou ze namelijk ook al bij zijn en ze reageerde

al een beetje gepikeerd toen ik zei dat ik dat niet wil

hebben...

Ze was zelfs al aan het plannen dat het kindje dan

de eerste zoveel weken alleen maar wit moest

dragen... dat lijkt namelijk zo lief... en ze zou ook

wel gordijntjes haken en kleertjes breien.... en ja

ook dat viel niet zo goed toen ik zei dat ik het daar

niet over eens was... heb gezegd mijn kindje mijn

gezin mijn regels en daar moet je het mee doen

mam...

Maar was na die domper van die echo wel heel erg

teleurgesteld in haar...

babyluck
afbeelding van babyluck
8 dec 2011 - 11:11

[QUOTE=Babswordtmama]

En daarnaast komt bij zij mag graag alles naar eigen
hand zetten... en dit gebeurd er dus als je daar niet
aan mee werkt... En ik heb geen zin meer om naar
haar pijpen te dansen....[/QUOTE]


Kom voor jezelf op hoor meissie ! Ik heb ook zo'n moeder "gehad" ik heb compleet met haar gebroken. (dat raad ik je niet aan hoor ! )
maar als ze dominant gaat lopen doen omdat ze niet mee mocht naar de 1e echo ( iets van jouw en je man samen !!!! ) Ze was er (even ordinair gezegd) ook niet bij toen kindje verwekt werd .......

Straks is ze mss wel boos omdat ze niet bij de bevalling mag zijn of zo ...... er zal altijd wel iets zijn.
DUS mijn tip : doe je EIGEN ding ! Deel wat je wil delen , en je hoeft echt niet alles te delen !! Je bent een volwassen vrouw en je krijgt straks je eigen gezinnetje.
Je moeder zal moeten accepteren dat het nou eenmaal zo is. En hoef jij niets voor goed te maken !
Sterkte meid !




liefs Ineke en Lisa x
DELETED_Babswor...
afbeelding van DELETED_Babswordtmama
8 dec 2011 - 10:10

En nee ze was heel erg blij toen ze hoorde dat we

zwanger waren, en ze mag mijn vriend heeeel graag

dus daar ligt het niet aan...

DELETED_Babswor...
afbeelding van DELETED_Babswordtmama
8 dec 2011 - 10:09

Hallo,

Nee ze wist van te voren dat ik het niet wou

hebben... Het is mijn eerste kindje dus dit wou ik

samen met mijn vriend doen!!! En dat wist ze.

En speelt er mee, tja heb eigenlijk nooit zo goed met

mijn moeder kunnen worden... ben meer door me

opa en oma opgevoed omdat zij van die fijne kerels

in huis haalde.

En daarnaast komt bij zij mag graag alles naar eigen

hand zetten... en dit gebeurd er dus als je daar niet

aan mee werkt... En ik heb geen zin meer om naar

haar pijpen te dansen....

DELETED_Joanne
afbeelding van DELETED_Joanne
8 dec 2011 - 09:58

ik denk dat geen 1 relatie te vergelijken is, zoveel personen zoveel verschillen, maar wat ik me sterk afvraag, is of zij aan jou kenbaar heeft gemaakt, van te voren, dat ze de verwachting had om mee te mogen. Zo niet, dan zou je haar nu alsnog kunnen vragen om dingen uit te spreken die zij van jou verwacht, puur om het bespreekbaar te maken voordat onwetend aan verwachtingen voorbij gegaan wordt.

Is het voor jou te aanvaarden dat je moeder mee gaat naar een volgende echo? dat zou denk ik voor je moeder veel goed kunnen maken als je haar meevraagt, je kan ook overwegen (weet niet wanneer ze jarig is oid, kan ook voor kerst ofzo) haar een pretecho kado te doen, dan heb je tijdens die echo zelf niet de spanning omdat er medisch naar je kindje gekeken gaat worden en je daar uitslagen van krijgt.

Sterkte ermee in ieder geval, ik zou het er niet bij laten zitten om op die manier in 1 klap alle contact kwijt te raken. (of is de situatie complexer omdat er meer speelt dan dit ene?)


Gretha
afbeelding van Gretha
8 dec 2011 - 09:32

kan er wenig over zeggen al 7 jaar geen contact met mn moeder dus ook niet tijdens zwangerschap
wel heel goed contact met mn schoonmoeder, ze is echt een schat. maar wil zich niet opdringen! zo superfjn!! ze waardeert het dus ook oprecht als ze wel mee mag naar een echo!! dan staan de tranen in haar ogen om het feit dat we het met haar willen delen. maar ze laat ons vrij om ons eigen ding te doen...
k kan je dus niet echt adviseren.. behalve het los proberen te laten. probeer er evt over te praten op een niet oordelende maar informerende manier. je hoeft geen begrip te hebben voor haar reactie maar weten waarom is misschien wel fijner dan het niet weten en zelf dingen verzinnen ?
misschien spelen er hele andere dingen.. vind ze je partner niet goed? en vnd ze het daarom moeiljk dat je zwanger bent? misschien denkt ze terug aan haar eigen zwangerschap en haar ouders? of een miskraam?? of nog heel andere dingen... moeilijk maar als je niet weet wat er is.. blijft het tussen jullie in staan

Lilypie First Birthday tickers