Beste vriendin niet blij

3 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Soph-1299372
afbeelding van Soph-1299372
7 jul 2017 - 10:52
Beste vriendin niet blij
Hoi allemaal, Ik ben Sophie, 25 jaar, 5,5 jaar samen met mijn vriend Johan en sinds 11,5 week in verwachting van ons eerste kindje. We zijn er heel blij mee! Het is allemaal heel snel gegaan. Begin dit jaar de huur van ons appartement opgezegd en ons huis gekocht. Mijn spiraaltje zat er 5 jaar in en moest er dus uit. We voelden ons er klaar voor. Begin april is mijn spiraal verwijderd, een week later staat als aanteldatum. Heel snel maar heel blij! Mijn blijdschap wordt alleen soms een beetje overschaduwd. Iedereen is ontzettend blij voor ons, behalve een van de belangrijkste personen in mijn leven. Het gaat om mijn beste vriendin. We zijn al ruim 12 jaar bevriend. Zij heeft geen kinderwens en is hier dus ook echt niet mee bezig. Een andere vriendin van ons heeft 3 jaar geleden een kindje gekregen en zij zijn toen een beetje uit elkaar gegroeid. Ze is heel bang dat dat nu weer gaat gebeuren. Ondanks dat ik heel erg mijn best heb gedaan om het voor haar "makkelijker" te maken. Ik heb haar van tevoren verteld dat we gingen proberen om een kindje te krijgen zodat ze vast aan het idee kon wennen. Ik heb al heel snel verteld dat ik zwanger was en haar reactie toen ging me niet in de koude kleren zitten. Later zei ze dat ze voor johan en mij wel heel blij is, maar dat ze het niet leuk vind dat onze vriendschap hierdoor gaat veranderen. Later heeft ze nog min of meer gezegd dat ze me te jong vind. Ik kan hier heel erg moeilijk mee omgaan. Dit heb ik haar ook gezegd. Haar moeder is na 3 jaar ALS, 3 jaar terug overleden. In deze periode heb ik haar in alles gesteund. De meest moeilijke periode in haar leven ben ik er dag in dag uit geweest. Ik heb een racefiets aangeschaft en me het heen en weer getraind om de mont Ventoux op te fietsen voor stichting als. En nu, nadat ik er voor haar was in haar moeilijkste tijd, kan zij er niet voor mij zijn in mijn leukste tijd. Ze vraagt me vaker of ik daar begrip voor op kan brengen. Maar blijkbaar begrijpt zij niet dat ik dat niet goed kan. Hoe graag ik ook wil dat dit goed komt. Door haar huidige gedrag gaat zij wel veroorzaken dat we misschien wel uit elkaar groeien. Ze toont in niks dat ze blij is. We hebben woensdag de 11-12 weken echo gehad en dat wist ze. Ze heeft ons nog geen veel plezier gewenst. Ik wil haar in alles betrekken, maar ik krijg niks terug. Ik heb daar nu de energie niet voor. Ik weet niet goed wat ik moet. Ze is naar mijn idee licht autistisch, dat is alleen nooit getest. Maar vaker dan eens is me dit opgevallen in haar gedrag. En nu duidelijker dan ooit. Heeft iemand dit ook meegemaakt en misschien een goede tip voor me? Groetjes Sophie
Fraggle2511
afbeelding van Fraggle2511
7 jul 2017 - 23:02

Allereerst onwijs gefeliciteerd met je zwangerschap natuurlijk! Jammer dat je beste vriendin niet zo blij kan zijn als jij, maar als ik het zo hoor is dat ook wel enigszins te begrijpen. Vervelend, maar te begrijpen. Voor haar voelt het tenslotte alsof ze wéér een vriendin moet gaan delen met een lieve, schattige, kleine baby die veel aandacht en energie opeist. En als je zelf niet veel met kinderen hebt, kan dat moeilijk te behappen zijn. Hoef je niet eens lichtelijk autistisch voor te zijn.

Ik snap dat je moeite hebt met begrip opbrengen voor haar in deze situatie, zeker nu je zelf in de wolken bent met je zwangerschap en deze blijdschap met haar wil delen. Maar het is duidelijk dat het voor haar wat moeilijker ligt.

Geef duidelijk aan dat je begrijpt dat ze er moeite mee heeft, maar dat jij er heel erg blij mee bent en hoopt dat ze toch bijtrekt zodat je deze mooie periode juist met haar kunt delen en misschien zelfs samen naar babyspulletjes te gaan kijken of zo. Er is geen garantie dat dit werkt, en het zou absoluut niet de eerste hechte vriendschap zijn die sneuvelt op een zwangerschap, maar je kunt in dit geval niet veel anders dan gewoon jouw gevoelens kenbaar maken en hopen op het beste. Je kunt haar niet dwingen om blij te zijn. Als het echt niet beter wordt en het zit je zo dwars, is het misschien toch beter om het te laten rusten en in het ergste geval te accepteren dat jullie vriendschap dit misschien niet overleeft.

Probeer eerst eens alles van haar kant te bekijken, ga een gesprek met haar aan (en blijf hierbij rustig, hoe moeilijk dat ook kan zijn), en kijk wat je ervan kan maken. Misschien valt er wel ergens gemeenschappelijke grond te vinden. (Zo heb ik bijvoorbeeld met een vriendin die kinderen niks vindt, maar biologie en het menselijk lichaam wel reuze interessant vindt, het vooral gehad over wat voor rare dingen er in mijn lichaam gebeurden. Zo bleven we praten, maar hoefde ik me niet te ergeren aan vervelende reacties en zij zich niet te ergeren aan babypraat).

Hennetje1988
afbeelding van Hennetje1988
7 jul 2017 - 11:22

Misschien kan jij aan je vriendin uitleggen dat het je pijn doet dat zij niet blij voor jou kan zijn. En dat er inderdaad het een en ander gaat veranderen maar dat dit niet hoeft te betekenen dat jullie elkaar nooit meer zullen zien en spreken. Misschien kan ze is mee naar een echo zodat het voor haar misschien wat echter word? Lastig hoor zo'n situatie veel sterkte er mee en uiteraard gefeliciteerd met de zwangerschap!