Tips over pijnbestrijding

47 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Anoniem
afbeelding van Anoniem
28 feb 2012 - 15:32
Tips over pijnbestrijding

Over ongeveer 3 maanden ga ik (als het goed is) bevallen. Ik zie stiekem best op tegen de bevalling en de pijn. De afgelopen maanden ben ik heel erg moe en ik vraag me af of ik voldoende energie heb om mijn kindje op de wereld te zetten. Ook ben ik van nature nogal een stresskip en zie ik mezelf gemakkelijk in paniek raken. Toch wil ik graag zo ontspannen mogelijk de bevalling in en door. Binnenkort ga ik op op cursus en ook heb ik enkele sessies vooraf bij een haptonome.

Wat zijn jullie ervaringen met pijnbestrijding? Ik hoor graag tips, do & don'ts.

zipp-1075340
afbeelding van zipp-1075340
3 nov 2015 - 01:20

Bedankt voor de boekentip, ga m bestellen! Grtjs

Leopien
afbeelding van Leopien
15 dec 2013 - 11:59

Ik ben ingeleid met 41 weken, ik stond nuchter erin qua pijnbestrijding,

ik had zoiets van ik zie het vanzelf wel, ik weet niet wat ik ga voelen.

De weeenopwekkers waren helemaal opgehoogd tot de 1 na hoogste stand.

uiteindelijk heb ik gekozen voor injectie met pethidine, erg pijnlijk als het vloeistof ingespoten wordt.

ik ben er erg suf van geweest, veel dingen weet ik niet meer. Naar mijn idee merkte ik qua pijn verschil niks,

het is een hele zware bevalling geweest, ons zoontje kon niet door mijn geboortekanaal en is met een vacuümpomp gehaald, flinke knip met vele hechtingen.

maar ondanks zoveel pijn zou ik volgende keer weer voor de injectie gaan. Ook omdat ik al aan de toeters en bellen zat en ik niet teveel wou risceren voor ons mannetje

elineockhuijsen
afbeelding van elineockhuijsen
11 nov 2013 - 14:49

ik ben bang voor prikken maar ben toch voor de ruggenprik gegaan en ben er echt blij mee,

toen ik de prik had genomen heb ik helemaal geen wee meer gevoeld de onstluiting ging er sneller door

en ik kon lekker slapen alleen een uurtje voor het persen ben ik heel erg misselijk geworden en moest ik steeds overgeven maar ik denk zelf dat dat is gekomen door de combinatie van de weeenopwekkers samen met de ruggenprik maar toen ik eenmaal bevallen was heb ik daar ook geen last meer gehad ik heb ook nergen meer last van gehad toen het eraf werdt gehad en bij een volgende bevalling zal ik zonder twijfel er nog 1 nemen.

LiannedV
afbeelding van LiannedV
29 aug 2013 - 18:12

bij mijn 1e bevalling heb ik een ruggeprik gehad, was echt een super ontspannen bevalling. 

Bij de 2e heb ik een pompje gehad. Was ook erg prettig tot het infuus er aan het eind uit ging ;)

Helaas hadden we dit pas door toen Davey er al uit was. 

Roan.Aron
afbeelding van Roan.Aron
7 aug 2013 - 12:02

Bij mn eerste behoorlijk wat pijnstillers geregen, ruggeprik, paracetamol. uiteindelijk maar een morfinespuit erin en toen dat niet werkte maar een keizersnede.

de 2e heb ik niet een paracetamol gekregen terwijl ik kapot ging van de pijn, misschien achteraf ook maar beter heb vaak nog last van mijn rug door de ruggeprik van de eerste.

dineke en angie
afbeelding van dineke en angie
7 aug 2013 - 10:37

gewoon de ruggenprik genomen mijn moeder (toen ze nog leefde) zij altijd kind het beste wat je kan nemen de ruggenprik heerlijk!  nou zo heb ik het dus ook ervaren.. heerlijk!! ik ben daarna zo inslaap gevallen!  ik weet dat velen zeggen ik wil thuis en zonder pijnbestrijding maar ik ga echt niet lijden dus mijn bevalling was makkelijk.. niks te klagen

Lilypie Second Birthday tickers Daisypath Happy Birthday tickers

 

 

Elllkke
afbeelding van Elllkke
29 apr 2013 - 13:42

Wat leuk om alles te lezen! Ik wilde in eerste instantie zo lang mogelijk zonder pijn bestrijding de bevalling doen. Ik zal erg op tegen een ruggenprik en wilde als het nodig zou zijn een pethidine spuit. Maar toen ik na 36 uur weeen en nog geen 3 cm ontsluiting nog thuis zat ben ik maar naar het zh gegaan en heb ik een ruggenprik gekregen zodat ik zou kunnen gaan slapen. Nou echt.. die ruggenprik stelde niets voor. De anesthesist legde keurig uit stap voor stap wat hij deed en wat ik ongeveer zou voelen. De verdovingsspuit is het 'pijnlijkst' tis een prikje.. thats all. verder voel je er niets van en t werkt prima. Enige nadeel is inderdaad kans op een blaas ontsteking. Die pethidine spuit is minder prettig.. deze spuiten ze rechtstreeks in je beenspier en zon spuit is geen grapje die doet zeer (heb ik me laten vertellen door de verpleegkundige) ik heb deze gehad in combi met een ruggenprik en ze zetten hem in zn mn verdoofde been dus heb er niets van gevoeld. echter hier werd ik erg misselijk van. succes in ieder geval mocht je nog niet bevallen zijn! Je kunt het!

ilona9888
afbeelding van ilona9888
5 feb 2013 - 16:52

Omdat ik erg bang ben voor prikken wilde ik zonder pijnbestrijding bevallen.maar om dat mijn zoontje te klein was voor de zwangerschaps duur moest ik met 40wekek ing worden. ddus wat heftiger blijkt te zijn. Het ziekenhuis vond dat ik wat aan pijnbestrijding moest kiezen voor het geval dat. Uit eindelijk heb ik gekozen voor een pijn pomp. Achteraf zo blij mee want ik ik kreeg na ongeveer 10uur lichte weeen kreeg ik een weeen storm die zo heftiig was dat ik de weeen niet meer op eigen krach kon opvangen dus kreeg ik het pijnpompje en hoewel de pijn niet volledig weg ging kon ik wel wat slapen en kracht opdoen voor het persen wat een uur later gebeurde. n meteen kwartiertje persen hat ik onze mooie zoon inmijn armen! Ikheb geen spijt gehad van mijnbeslissing en ik kan het iedereen aanraden zeker als je geen rugggen prik wil is dit eeen goed alternatief!

mss
afbeelding van mss
7 jan 2013 - 21:45

Ik heb een ruggenprik gedaan omdat ik veel pijn had en het wilde maar niet opschieten..

Het was echt een uitkomst... Jammer dat je achteraf wel 90% kans op een blaasontsteking heb door de catheter die je krijgt. Verder is het echt een aanrader, ben in tijden niet zo blij ergens mee geweest als daarmee....

jootjev
afbeelding van jootjev
23 dec 2012 - 03:04

Ik ben bevallen op 19 januari 2012 van mijn dochter demi.

 

ik wilde juist wel in het ziekenhuis bevallen maar geen pijnbestrijding. Dat was ook anders gelopen... Ik kreeg een infuus om haar op te wekken maar kreeg daardoor een weeenstorm... Dat was echt niet uit te houden en wij ( ik en de verloskundige) vonden het maar een goed idee om een ruggeprik te krijgen. 

Niks van gemerkt en kon even bijkomen van het hele gebeuren en even op kracht komen voor de persweeen. 

 

Pijn heb je altijd en je moet gewoon vanuit gaan van het ergste dan valt het altijd wel mee... Ik moet zeggen dat je het echt heel snel vergeten bent hoe de pijn was... Dat is echt zo!

mira_29
afbeelding van mira_29
9 dec 2012 - 13:56

Hoi

tijdens mijn zwangerschap riep ik:" ik wil thuis bevallen en geen pijnbestrijding. Na bijna 6 uur weeen wilde ik toch naar het ziekenhuis en daar besloten om een ruggenprik te nemen, goede keuze want ik had van 1 cm ontsluiting binnen 2 uur 10 cm ontsluiting en meneertje lag muurvast. Kortom blij met de pik.

mira

Baboe85
afbeelding van Baboe85
6 nov 2012 - 11:19

toen ik moest bevallen had ik door dat de ziekenhuis mij al sinds half 2 s´nachts wakker hield niet geslapen

en ik kreeg een beenprik en precies 2 minuten later had ik volledige ontsluiting en pers weeèn probeer dan maar eens wakker te blijven met zo weinig slaap ?? kort om vanwege mij hebben ze veel protocols in maasstad veranderd!!!

xxfayxx
afbeelding van xxfayxx
11 sep 2012 - 19:46

Hallo, ik ben op 29aug (2012) bevallen van mijn zoontje Djayden , ik wou het eerst zonder pijnbestrijding doen maar had heftige rugweeën uren lang en meer dan 2cm werd het maar niet.Ben dan ook met 2 cm al naar het ziekenhuis gegaan ( inmiddels had ik al 9/10uur heftige weeën ) Ruggeprik werd gezet en   menteen daarna werd ik aan een infuus gelegd waardoor ik weeënopwekkers toe kreeg gediend ( om de weeën nog heftiger te laten worden met kans op meer en snellere onsluiting ) de weeën werden dan ook pijnlijker en de Ruggeprik leek geen effect te hebben de dosis werd meerdere malen verhoogd maar de pijn werd maar niet minder. Later kwam een arts met een ijsblokje aanzetten ik moest mijn ogen sluiten en ze gingen met het ijs blokje over mijn buik en boven benen heen. Het bleek dat mijn rechterdijbeen TOTAAL gevoelloos was!! fout geprikt dus.... heb de bevalling dus toch nog op eigen kracht gedaan, ze vroegen of ik hem overnieuw wou laten prikken maar heb dat afgewezen. Hellaas weet je nooit van te voren hoe een bevalling gaat lopen en is maar beter ook denk ik ,maar als ik ook nog een 2de neem ( vast in de toekomst ) Neem ik geen ruggeprik meer.................( hoewel er vast mensen zijn waarvoor het prima en wel werkt )

jotje1987
afbeelding van jotje1987
3 sep 2012 - 18:13

Ik ben 18 aug bevallen van onze eerste kleine. Ik ben ingeleid omdat ik 42 weken zwanger was en de natuur nog niet zijn werk had gedaan. Ik was om 7 uur in het ziekenhuis en om half 9 werden mijn vliezen gebroken en werd ik aan de weeën opwekkers gelegd. In het begin waren de weeeën nog erg goed te doen tot ongeveer één uur lukte het mij goed om ze weg te puffen, ondanks dat ik al flinke weeën had wilde de ontsluiting maar niet vlotten, om ongeveer twee uur heb ik gezegd dat ik pijnbestrijding wilde. De weeën kwamen nu meteen achter elkaar en ik kon ze niet meer weg puffen. Ik was zelf erg bang voor de ruggeprik en vroeg daarom eerst info over een pijn injectie in het been. De verloskundige kwam bij mij en vertelde mij dat die prik maar voor ongeveer twee uur werkte en dat ik nog zoveel centimeters te gaan had dat zij een ruggeprik een beter idee vond. Ik vertelde haar dat ik dat best eng vond omdat het kan zijn dat de prik niet lukt of dat hij niet helemaal goed zit. Bij mij kon dit makkelijker gebeuren omdat ik last heb van overgewicht en de epidurale ruimte miss niet te bereiken was. Ik heb me over mijn angst heen gezet na een gesprek met de verloskundige en ik werd naar de afdeling gebracht. Ik werd daar begeleid door een verpleegkundige van de kraamafdeling en mijn partner. De anastesist legde precies uit wat ze gingen doen en hoe alles in zijn werk ging wat mij erg gerust stelde. Al met al heb ik niets gevoelt van de hele procedure en viel het allemaal heel erg mee en was ik blij dat ik het gedaan heb omdat ik om 21:30 naar de Ok werd gebracht om alsnog te bevallen via een keizersnede. Als ik al die tijd de pijn van de weeën had moeten door maken was ik gek geworden denk ik haha.

TIP: geef je over aan de kundige handen avn de anastesist en vraag hem je mondeling door het proces te begeleiden...als je weet wat er gaat gebeuren is het misschien minder eng omdat toch alles achter je gebeurd en je niets kunt zien...en luister goed naar wat ze je vragen te doen dat helpt je ook te ontspannen en weet je het zal altijd wel een beetje spannend blijven hoe dan ook...

Gretha
afbeelding van Gretha
2 aug 2012 - 22:44

1e bevalling dus ruggenprik (zie een vorige post hier). heel bang voor 2e bevalling veel voorbesproken met gyneacoloog etc wat me iig geruststelde dat het verhaal bekend was en er goed op gelet werd of het nu dezelfde kant op ging of niet.

erg bang voor het weer inleiden. maar is me deze x alles meegevallen. dochter zat enorm klem (1e bevalling) en kon draai niet maken. maar zoon (17juli 2012) zat totaal niet klem tussen bekken en ribben wist ik al. hoopte dus op een betere bevalling maar ergens geloofde ik er niet in. het werd uiteindelijk inleiden met 40 weken en 4 dagen ik begon al met 4 cm ontsluiting. (ha ik week ervoor ook al bij controle bij de gyn.... maar het zette niet uitzichtzelf door..). het begon met vliezen breken. dit leek niets te toen op een simpel krampje na. dus toch maar gauw infuus eraan (bij 1e bevalling 2 agen met gebroken vliezne gelopen wilden nu dus niet te lang wachten op weeen). na half u infuus op laagste stand. dit werkte echter wel deze x! en flink ook!!! 8.30 infuus aan ofzo ?? of pas 9uur? weet t niet eens. half 10 vroeg ik al om een ruggenprik. trok het al niet meer, weeen kwamen al erg snel. gyn voelde, verpleegkundige overlegde met gyn, (arts ass) zei belde de gyn. toestemming. yes! nu wachten op anesthesie dat we erheen mochten en natuurlijk nog een x toucheren vlak ervoor. oops al 6 cm.. dat mocht dus niet meer. of ik al persdrang had.. ehm ja ergens wel een beetje... oops :(

kreeg gelukkig petidine (? of hoe het ook maar heet). want ik trok het echt neit toen ik hoorde dat ik geen ruggenprik meer mocht. het ging al zo snel. gelukkig deze x wel maar 1 wee tegelijk ipv 3 zoals bij 1e bevalling. maar erg pijnlijkt krachtig en heftig en snel achter elkaar. ze konden af en toe tussendoor iets doen, maar het was echt wee opvangen, slokje water, billen vegen, en weer handje pakken voor volgende wee. voor meer was geen tijd. maar ze deden wel wat!! om 11u mocht ik al persen en om 11.17 was Jeremy geboren :D helemaal zelf.. (zonder vacuum etc.. )heerlijk..!! wat een geweldige en bijzondere ervaring zonder ruggenprik en zonder vacuum. en nee ik raad een ruggenprik niet af hoor. als de pijn te heftig is is dat echt heel fijn dat het mogelijk is. maar oh wat was het bijzonder om ook dit mee te mogen maken! de pijn was bijna niet te doen toen het hoofdje stond maar oh wat hels was het bij dochter toen ze er echt uitgetrokken werd door vacuum :( ik voelde me toen echt in 2en gesplitst, ook weken last gehad van bekken, was zwart/paars/blauw van onder, etc.

nu behalve de snelheid een normale bevalling met lichte pijnstillen. zo bijzonder :) echt dubbelop genieten, inhalen van de vorige bevalling ;)

Lilypie First Birthday tickers

mart-684737
afbeelding van mart-684737
2 aug 2012 - 20:40

hoi

Hier hetzelfde verhaal als dat van Ilona: na 12 uur weeen en onzekerheid of ik weeen of voorweeen had (de weeen kwamen nog steeds maar om de 7-8 min en ik durfde snachts daarom de verloskundige niet uit bed bellen; die had me op t hart gedrukt pas te bellen bij elke 3 min een wee)  had ik 5 cm ontsluiting. ik had van tevoren besloten dat ik pijnstilling zou vragen als ik vond dat ik 12 uur of langer veel pijn had gehad. Ik ben van t principe; bij de tandarts ook verdoving dus waarom nu niet na voldoende te hebben gevoeld en ervaren.. Dus s ochtends, toen de verloskundige kwam besloten tot pijnstilling. Bedenk dat je op tijd naar t ziekenhuis moet voor pijnstilling want bij 8-9 cm ontsluiting krijg je meestal geen ruggeprik meer! Omdat de anaestesist (het zal eens niet) bij een spoedgeval was moest ik wel uren wahcten op een ruggeprik dus kreeg ik eerst ook nog petidine. Dat is morfine waardoor je de pijn wat verzacht maar juist de ergste pijn voel je er zeker doorheen! tussen de weeen door heb je daarvan iets meer rust, dat wel. Hielp echter bij de pieken van d e weeen helemaal niet bij mij zodat ik toch ook een ruggeprik wilde.

Ik ben achteraf blij met mijn keuze die ik dus van het moment en het verloop van de bevalling/pijn heb laten afhangen en niet alleen van een vooropgestelde vaste keus. Als ik al voldoende ontsluiting gehad had was ik misschien voor pure natural gegaan maar zo zie je dat je niet precies weet hoe jouw bevalling gaat lopen en bij een eerste kind weet je ook niet hoe goed/lang je tegen de pijn kan...Achteraf heb ik ook het gevoel dast ik genoeg heb ervaren en gevoeld hoe weeen zijn en ook het persen voel je vind ik voldoende ondanks de verdoving!

succes met je keuze; mijn tip is dus; laat het afhangen van het verloop van je bevalling! je kan nog alle kanten op als t zover is.

 

mart-684737
afbeelding van mart-684737
2 aug 2012 - 20:40

hoi

Hier hetzelfde verhaal als dat van Ilona: na 12 uur weeen en onzekerheid of ik weeen of voorweeen had (de weeen kwamen nog steeds maar om de 7-8 min en ik durfde snachts daarom de verloskundige niet uit bed bellen; die had me op t hart gedrukt pas te bellen bij elke 3 min een wee)  had ik 5 cm ontsluiting. ik had van tevoren besloten dat ik pijnstilling zou vragen als ik vond dat ik 12 uur of langer veel pijn had gehad. Ik ben van t principe; bij de tandarts ook verdoving dus waarom nu niet na voldoende te hebben gevoeld en ervaren.. Dus s ochtends, toen de verloskundige kwam besloten tot pijnstilling. Bedenk dat je op tijd naar t ziekenhuis moet voor pijnstilling want bij 8-9 cm ontsluiting krijg je meestal geen ruggeprik meer! Omdat de anaestesist (het zal eens niet) bij een spoedgeval was moest ik wel uren wahcten op een ruggeprik dus kreeg ik eerst ook nog petidine. Dat is morfine waardoor je de pijn wat verzacht maar juist de ergste pijn voel je er zeker doorheen! tussen de weeen door heb je daarvan iets meer rust, dat wel. Hielp echter bij de pieken van d e weeen helemaal niet bij mij zodat ik toch ook een ruggeprik wilde.

Ik ben achteraf blij met mijn keuze die ik dus van het moment en het verloop van de bevalling/pijn heb laten afhangen en niet alleen van een vooropgestelde vaste keus. Als ik al voldoende ontsluiting gehad had was ik misschien voor pure natural gegaan maar zo zie je dat je niet precies weet hoe jouw bevalling gaat lopen en bij een eerste kind weet je ook niet hoe goed/lang je tegen de pijn kan...Achteraf heb ik ook het gevoel dast ik genoeg heb ervaren en gevoeld hoe weeen zijn en ook het persen voel je vind ik voldoende ondanks de verdoving!

succes met je keuze; mijn tip is dus; laat het afhangen van het verloop van je bevalling! je kan nog alle kanten op als t zover is.

 

ipeijen
afbeelding van ipeijen
17 jun 2012 - 16:48

Hallo Masha,

Ik ben 2 dagen geleden bevallen van een knappe meid Robyn.

In 1e instantie wilde ik absoluut geen ruggeprik en alles puur natuur doen.Totdat ik na 12 uur weeen, (waarvan  ik de eerst 8 uur echt prima kon opvangen en daarna hevige rugweeen had) nog maar 5 cm ontsluiting had. Ik was uitgeput,ook omdat ik die nacht al slecht had geslapen.En tot overmaat van ramp had Robyn ook nog in het vruchtwater gepoept. Na overleg toch een ruggeprik dit is me allemaal reuze meegevallen. En heeft me 4 uur de rust gegeven om bij te komen. Daarna kon ik meteen aan de rit persweeen beginnen en dit verliep uiteindelijk prima in 40 minuten. Ben achteraf erg blij dat ik deze mogelijkheid had.

Gr Ilona

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
22 mei 2012 - 13:07

Van harte gefeliciteerd met de kleine! 

Lilypie Third Birthday tickers

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
22 mei 2012 - 10:26

inmiddels ben ik bevallen met spoedkeizersnee, 4 weken te vroeg :-)

Dus mijn vraag en zorgen vooraf bleken niet nodig achteraf gezien.

Om 22.00 verloor ik de slijmprop, om 4 uur in de ochtend braken de vliezen.... eenmaal in het ziekenhuis bleek er al weeenactiviteit, maar dat voelde niet vervelend. Een beetje als menstruatiepijn. 'smiddags rond half 3 is mijn zoon geheel pijnloos geboren met een keizersnee. Ook de ruggenprik deed geen zeer.

die middag en de volgende twee dagen had ik wel behoorlijk pijn in mijn buik. Nu...Een week later loop ik weer redelijk goed rond en heb nauwelijks pijn meer aan de wond oid.

Jade..
afbeelding van Jade..
21 mei 2012 - 19:18

Na 12 lange uren die alleen uit rugweeën bestonden ben ik alsnog naar het ziekenhuis gegaan om te bevallen met pijnbestrijding. Kon de weeën niet meer opvangen en was helemaal kapot. De bedoeling was om thuis te bevallen maar dat was uiteindelijk nog niet gelukt. Ontsluiting schoot niet op, en toen het na uren wel zo ver was zat onze kleine man zat vast in de geboortegang. Al met al een heel gedoe maar die ruggenprik was mijn beste keuze ooit.

mamaLoessie
afbeelding van mamaLoessie
28 mrt 2012 - 21:55

Hoi,

Ik wou nog even kwijt dat je echt niet uren pijn hoeft te hebben tijdens een bevalling om het gevoel te hebben dat je bevallen bent! En veel pijn bevorderd ook echt niet de band met je kind!
Ik ben nu zwanger van mijn 4e kindje. Bij alle drie de bevallingen heb ik een zo goed als pijnloze ontsluiting gehad (zonder medicatie, gewoon mazzel). Bij mijn eerste bevalling ging er bij het persen veel fout en moest ik na 1,5 uur naar het ziekenhuis waar na in totaal 3,5 uur persen mijn dochter is geboren. De andere twee bevalling duurde minder dan 30 minuten. Maar echt niet dat ik de laatste 2 bevallingen minder ' echt' vond.
Ik ben voorstander van medicatie op het moment dat je denkt dat je het nodig hebt (niet preventief dus)

Succes met de bevalling!

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
23 mrt 2012 - 15:17

Fijn om te horen Mascha. Alvast veel succes met de bevalling!

Hopelijk slaap je de laatste tijd ook beter, want van weinig slaap wordt je niet vrolijk. Dan voel je vaak alleen nog maar meer stress en zie je gauw apen en beren die er niet zijn. ;) Ook hoop ik voor je dat je wel een beter gevoel bij het andere ziekenhuis krijgt.

Kennis is macht. :D

Lilypie Third Birthday tickers

Gretha
afbeelding van Gretha
23 mrt 2012 - 10:47

super! fijn dat je er ondanks onze erg persoonlijke verhalen toch de info uithaalt die voor jou nuttig is!!

en ik hoop voor je dat je kan kiezen en dat je bevalling een beetje gat zoals je zou willen :) en het uiteindelijk een mooie belevenis is samen als gezin!

Lilypie First Birthday tickers

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
23 mrt 2012 - 10:27

Dat miljoenen vrouwen eerder zijn bevallen van een kind betekent inderdaad niet dat het gemakkelijk is. Zoveel vrouwen, zoveel verhalen. En vaak veel pijn of zaken die ze heel graag een volgende keer anders zouden zien.

Inmiddels heb ik voldoende informatie om te weten dat ik niet kan plannen, mezelf pijnmedicatie gun als dat nodig is is en ik vooral samen met mijn man de geboorte wil beleven. Hij heeft me overtuigd er voor mij te zijn en in te grijpen als ik dat zelf niet meer kan. Hij heeft al een bevalling meegemaakt vanuit zijn eerste huwelijk.

Vorige week heb ik een informatie bijeenkomst gevolgd van het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem, ik vond het een aanfluiting en een een gedeelte van het personeel was niet aardig..... Volgende week gaan we in Nijmegen kijken. Als we geluk hebben kunnen we kiezen, en anders doen we het gewoon zoals het gaat :-)

 

 

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
22 mrt 2012 - 18:48

"Miljoenen vrouwen hebben het al gedaan, dus jij kunt het ook!" Ooh... ik kan zo kriebelig worden van die uitspraak... Op zich is het wel waar hoor, maar dat werd er ook tegen mij gezegd door de verloskundige toen ik kenbaar maakte dat ik wel wat tegen de bevalling op zag en eigenlijk best wel bang was voor de pijn. Mijn angst werd dus afgewimpeld met een: "Miljoenen vrouwen zijn je voorgegaan, dus waarom zou jij het niet kunnen?" En dat was dat. :S Niet echt zo netjes als je het mij vraagt en gelukkig zal ik hierdoor nu sowieso anders een volgende bevalling instappen. 

Een bevalling valt helaas niet te plannen. Ik wou op een baarkruk, maar toen ons meneertje in het vruchtwater had gepoept moest hij gemonitored worden. En eindigde ik dus continu op bed en uiteindelijk op de operatiekamer. Maar op dat moment zelf dacht ik echt niet meer terug aan de baarkruk en kon me dat ook niks meer schelen.

Geldt het niet met alles in het leven dat je je het beste flexibel op kunt stellen?

Van hetzelfde dacht je eerst dat je een ruggeprik wilt en op het moment dat je er ligt vind je het nog prima gaan en hoeft het om je niet. Hetzelfde kan ook andersom. Sommigen hadden van te voren zo bedacht om het zonder pijnstilling te doen en kunnen vervolgens niet wachten totdat ze eindelijk een vorm van pijnstilling krijgen.

Het is zo persoonlijk! Elke bevalling is anders. Iedereen ervaart de pijn anders. Iedereen ervaart de pijn bij de verschillende bevallingen anders. Als je van te voren gewoon weet wat de verschillende pijnmedicatie voor je kan doen, dan is dat al heel wat. Dan hoeven ze je het niet meer uit te leggen en weet je ook gelijk of je het wel of niet wilt. Hoe het uiteindelijk zal verlopen weet je niet eerder dan dat het zover is.

Succes!

Lilypie Third Birthday tickers

Gretha
afbeelding van Gretha
22 mrt 2012 - 16:06

ondanks een ruggenprik heb ik het ziekenhuis bij elkaar gegild van de pijn toen ze eruit getrokken (ja getrokken!!) werd met vacuum. is niets om bang van te worden maar pijn deed het wel. net als de weeen die echt niet meer te houden waren. 3 achter elkaar (voelde (en zag op monitor) ze afzwakken en gelijk opkomen) met hooguit 30 seconden ertussen. zat toen op 5 cm ontsluiting ofzo.. ? 4 ? dat ga je niet volhouden tot de 10..

ik heb echt wel het gevoel dat ik bevallen ben en ondanks de ruggenprik een hele zware bevalling.. dus iedere vrouw is anders. tuurlijk kan je het! gaat het lichamelijk niet vanzelf dan helpt je verloskundige daar waar ze kan of het ziekenhuis en desnoods een keizersnee. dus tuurlijk kan je het en komt het kind eruit!

maar ga er alsjeblieft niet van uit dat het een soort vanzelf gaat en ga er ook niet van te voren vanuit dat je een ruggenprik wil of dat een ruggenprik voo raanstellers is ofzo. elke bevalling is anders. de een voelt de weeen nauwelijks en er plopt opeens een kind uit na het gevoel te moeten poepen en een ander heeft 3 dagen weeen.. tja.. en alle mogelijkheden ertussen in...

 

laat dingen op je af komen, het is niet te plannen. je kan wel bepaalde ideen over iets hebben, er met je verloskundige over praten etc, heel goed juist! maar het loopt waarschijnlijk toch anders dan je dacht ;) probeer dus idd flexibel te zijn en mee te gaan in wat er gebeurd...

moet eerlijk zeggen dat t voor mijn gevoel niet zo'n zware bevalling was daardoor, alles op me af laten komen, maar de verpleging moest op mn buik duwen en gyn moest haar er echt uit trekken. voelde me net een koe waar en kalf  uitgetrokken werd. mn bekken wrd voor mn gevoel uit elkaar gerukt omdat het gewoon niet paste! maar het lukte en dus was er geen keizersnee nodig!  wel ben ik erg blij dat ik een ruggenprik kreeg toen ik erom vroeg (ok duurde bijna uur maar toen was mn infuus met weeenopwekkers wel uit dus dat uur was vol te houden daardoor) maar gewoon blij dat ik gehoord werd. ik denk dat dat het belangrijkste is! er ewrd oo kniet gezeurd over andere pijnbestrijding ze zagen gewoon dat het te zwaar werd en de rest neit voldoende zou werken en hebben dat dus ook niet geprobeerd. heerlijk!

maar verkijk je niet op een ruggenprik. de weeen voel je niet meer of minder, maar het bevallen zelf echt nog wel! (niet om je bang te maken maar ik heb dus echt wel het gevoel dat ik bevallen ben van mijn prachtige dochter! en niet dat ik er niets voo rheb gedaan ofzo)

Lilypie First Birthday tickers

Zonnebloem123
afbeelding van Zonnebloem123
22 mrt 2012 - 15:41

Hallo Mascha,

Ik heb twee bevallingen achter de rug, met en zonder ruggerprik. Bij mijn eerste heb ik een ruggeprik gehad en achteraf vind ik dat best jammer. De ruggeprik opzich is heerlijk, want de pijn was bij mij helemaal weg. Maar daardoor had helemaal niet het gevoel dat ik was bevallen. 

Voor de weeen moet je niet bang zijn, ze bouwen zich heel langzaam op. Het is echt niet zo dat je van het een op andere moment pijn hebt! Goed dat je jezelf voorbereid, maar pas wel op. Een bevalling kun je niet plannen, er gaat altijd wel iets anders dat je had gedacht. Blijf dus wel flexibel!

Miljoenen vrouwen hebben het al gedaan, dus jij kunt het ook!

Marlies van Wol...
afbeelding van Marlies van Wolfswinkel
19 mrt 2012 - 15:20

Hallo,
Ik ben 4 weken geleden bevallen en het was geen makkie. Ik wilde in eerste instantie geen pijnbestrijding,
maar toen ik al uren op 7 cm zat en er geen schot in de zaak zat was ik blij dat ik in het ziekenhuis was en pijnbestrijding kon krijgen.
Ik heb remifentanil gekregen. Door dit middel voel je nog wel pijn, maar de scherpe kantjes gaan er vanaf en kun je je weer beter concentreren op je weeen.
Het zorgt ervoor dat je tussen de weeen door op adem kunt komen en even kunt uitrusten. Je krijgt ook zuurstof toegediend, omdat je er wel suf van wordt en af en toe vergeet adem te halen. Dat klinkt erger dan het is. Er gaat een alarmpje af als je te weinig hebt geademd en dan kan je partner je aansporen om te ademen. Mocht er geen partner bij zijn, dan doet de verpleging dat. Bij dit middel krijg je een drukknop in je hand, waardoor jezelf het middel kan toedienen. Je kunt niet overdoseren, want je kunt pas drukken als het lampje groen is. Het voordeel van dit middel is, is dat je kindje er geen last van heeft, dat je toch bewust de bevalling mee maakt en dat het na een half uur weer uit je systeem is. Ik heb het als heel positief ervaren, maar misschien denken anderen daar anders over. Je verloskundige kan hier natuurlijk ook meer over vertellen.

Daarnaast is het zo dat alle vrouwen kunnen bevallen. Jij dus ook. Er komt een soort oerkracht in je los, waardoor je echt je kindje op de wereld kunt zetten. Daar hoef je je echt geen zorgen om te maken. De verloskundige zucht met je mee als je je weeen op moet vangen, dus er is altijd iemand bij je die je helpt als het even niet lukt. 
Je kunt het!!

Ik hoop dat je er iets aan hebt. Succes!

 

 

Marlies van Wol...
afbeelding van Marlies van Wolfswinkel
19 mrt 2012 - 15:17

Hallo,
Ik ben 4 weken geleden bevallen en het was geen makkie. Ik wilde in eerste instantie geen pijnbestrijding,
maar toen ik al uren op 7 cm zat en er geen schot in de zaak zat was ik blij dat ik in het ziekenhuis was en pijnbestrijding kon krijgen.
Ik heb remifentanil gekregen. Door dit middel voel je nog wel pijn, maar de scherpe kantjes gaan er vanaf en kun je je weer beter concentreren op je weeen.
Het zorgt ervoor dat je tussen de weeen door op adem kunt komen en even kunt uitrusten. Je krijgt ook zuurstof toegediend, omdat je er wel suf van wordt en af en toe vergeet adem te halen. Dat klinkt erger dan het is. Er gaat een alarmpje af als je te weinig hebt geademd en dan kan je partner je aansporen om te ademen. Mocht er geen partner bij zijn, dan doet de verpleging dat. Bij dit middel krijg je een drukknop in je hand, waardoor jezelf het middel kan toedienen. Je kunt niet overdoseren, want je kunt pas drukken als het lampje groen is. Het voordeel van dit middel is, is dat je kindje er geen last van heeft, dat je toch bewust de bevalling mee maakt en dat het na een half uur weer uit je systeem is. Ik heb het als heel positief ervaren, maar misschien denken anderen daar anders over. Je verloskundige kan hier natuurlijk ook meer over vertellen.

Ik hoop dat je er iets aan hebt. Succes!

 

 

Teer
afbeelding van Teer
19 mrt 2012 - 14:35

Hoi allemaal,

 

Ik ben nu zwanger van de 2e en heb dus al een bevallig meegemaakt..

Heb geen 'horror' verhalen, een thuis bevalling van 8 uurtjes ongeveer.

Nu ik weer richting een nieuwe bevalling ga en dus net als iedereen de gezonde zenuwen voel werd mij een boek aangeraden; Vrije geboorte geschreven door Anna Myrte Korteweg. Nu wil ik het iedereen aanraden! En dacht ik jeetje, had ik dat boek maar eerder gelezen! Zeker bij een eerste!

Hoop dat jullie er iets aan hebben, baat het niet schaad het niet.

En ohja, had bij de eerste een doula en ga dat nu weer doen, heel goed 'bevallen' :)

 

clayden
afbeelding van clayden
8 mrt 2012 - 11:42

Gelukkig dat je goed naar jezelf luistert en dat je man zo begrijpvol is, dat is nu het allerbelangrijkste, je gezin! Een slaapmedicatie krijgen is denk ik het een van de minder erge dingen van alles wat er kan gebeuren, toch? Je hebt je slaap momenteel nou eenmaal heel hard nodig. Niet alleen jij maar ook je kleine. Het is alleen maar fijn dat je er wat voor kunt krijgen. Nou maar hopen dat het ook werkt! Heel veel succes ermee!

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
7 mrt 2012 - 19:56

Hi Clayden, je hebt helemaal gelijk. "Gelukkig" kreeg ik in januari erge griep waardoor ik sowieso 2 weken thuis moest blijven. Toen realiseerde ik me dat ik helemaal niet meer echt aan het werk moest gaan. Ik werk nog 10 % nu en zelfs nu moet ik goed naar mijn lichaam luisteren en mijn grenzen (vooral voor mezelf) stellen. De omgeving is niet altijd begripvol, dat vind ik wel moeilijk. Ik wil altijd alles goed doen en als mensen denken dat als je maar even flink de schouders er weer onder zet alles weer goed komt is dat hard. Ik ga inmiddels de strijd niet meer aan. Mijn kleintje en ik staan op 1. Gelukkig heb ik een erg begripvolle man en begint de omgeving te wennen dat ik thuis ben. Ik slaap alleen heel slecht. Maximaal 2 uur achtereen. Volgende week heb ik een afspraak in het ziekenhuis voor slaapmedicatie. Niet leuk, misschien wel nodig. Want soms breek ik om 11 uur 's ochtends al af..

clayden
afbeelding van clayden
7 mrt 2012 - 18:54

Als je vanaf 4 weken al last hebt van erge vermoeidheid zou ik zeker aanraden om zoveel mogelijk te slapen wanneer je het nodig hebt. Ik ben ook heel erg moe geweest tijdens mijn zwangerschap en heb mezelf al die tijd gepusht om maar door en door te gaan. Voornamelijk op mijn werk. Met gevolg dat ik met 28 weken móest stoppen met werken omdat ik eronderdoor aan het gaan was. Ik trok het gewoon niet meer. Omdat ik niet heb toegegeven aan mijn vermoeidheid had mijn zoontje een groeiachterstand van 5 weken, vandaar dat ik met spoed ben worden ingeleid. Als dat die dag niet gebeurt was, was ik hem waarschijnlijk kwijt geweest. Na de bevalling bleek dan ook dat ik een zwangerschapsvergiftiging had. Wat ik ermee wil zeggen is luister vooral naar je lichaam en laat je niet gek maken door anderen die alles tijdens hun eigen zwangerschap zogenaamd beter hebben gedaan dan jij nu doet. Als je heel erg emotioneel en moe bent raak je gestrest en dat merkt je kindje ook. Nadat ik gestopt ben met werken heb ik een week lang alleen maar geslapen, maar daarna had ik wel energie voor 10 en werd mijn zwangerschap een stuk prettiger. Luister naar je lichaam en laat je niet gek maken, het draait tenslotte om de gezondheid van jou en je kindje!

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
7 mrt 2012 - 10:32

Je verhaal klinkt zo relaxed. Dit klinkt als een wensbevalling (vanaf de morfineprik dan). Vanochtend is het niet gelukt met de verloskundig over de bevalling en pijnbestrijding te praten. Ik was te emotioneel omdat ik sinds week 4 van de zwangerschap heel slecht slaap. Vanmiddag gaan we overleggen of slaapmedicatie een optie is.

clayden
afbeelding van clayden
6 mrt 2012 - 18:39

Ik heb een super ervaring gehad met de pijnbestrijding! Omdat mijn zoontje niet groot genoeg was voor de termijn van mijn zwangerschap ben ik ingeleid. Mijn verloskundige had me wel van tevoren gewaarschuwd dat de weeën na aanleiding van een inleiding veel heftiger zijn dan natuurlijke weeën, maar ik had niet verwacht dat ze zo heftig zouden zijn! Na 2 uur lang een weeënstorm te hebben gehad hield ik het niet meer van de pijn en was daardoor doodmoe. Omdat ik nog niet voldoende ontsluiting had kon ik geen ruggenprik krijgen. Het enige wat ze mij op dat moment konden aanbieden was een morfine-prik (de naam ervan weet ik niet). Dat hielp gelijk! Het enige nadeel ervan was dat ik heel suf en slaperig werd. Na 2 uur werden de weeën nog heftiger en ook de morfine hielp niet meer. Gelukkig had ik toen wel genoeg ontsluiting voor een ruggenprik. Vanaf dat moment is de bevalling heel soepeltjes verlopen. Ik voelde de weeën nauwelijks meer en de laatste uurtjes waren dan ook heel relaxed. Binnen no-time zat ik pijnloos op 9cm ontsluiting. In de verloskamer heb ik nog een uurtje heerlijk kunnen slapen en kon zo vol energie ertegenaan. Mijn ontsluiting bleef op 9cm steken en mocht dan ook daarmee gaan persen. Na 16 minuten persen was mijn zoontje geboren en dat zonder pijn!!! Geen knip, geen scheurtje, niks. Ik ben om 22.16 uur bevallen en moest die nacht nog in het ziekenhuis blijven vanwege de ruggenprik, maar dat vond ik totaal geen ramp. De volgende ochtend mocht ik alweer om 11 uur naar huis. Bij een volgende bevalling zal ik dan ook gelijk wanneer het mogelijk is voor de ruggenprik kiezen. Sommigen zeggen dat het veel mooier is om alles bewust mee te maken, maar naar mijn idee heb ik net alles veel bewuster meegemaakt doordat ik geen pijn had. Ik zag erg op tegen de bevalling, maar was uiteindelijk door de ruggenprik heel relaxed. Ik zou het dan ook zo weer overdoen en aan iedereen aanraden!

Natasja-1976
afbeelding van Natasja-1976
5 mrt 2012 - 13:53

Het was in eerste instantie de bedoeling om thuis te bevallen, waar geen mogelijkheid tot pijnbestrijding is. Maar ik hield wel in mijn achterhoofd dat ik altijd alsnog naar het ziekenhuis zou kunnen. Uiteindelijk moest ik ook naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik vrijwel meteen te horen dat ik geen pijnbestrijding kon krijgen, omdat ik al te ver was. Vervolgens bleef ik steken op zo'n 9 cm ontsluiting. Het schoot niet op en ik verrekte van de pijn, mede doordat ik zowel buik- als rugweeën had. Toen kreeg ik toch nog pijnbestrijding: een pompje met remifentanil. Ik vond dat super! Ik voelde nog steeds wel pijn, maar de pijn was veel minder en goed uit te houden. Voor het persen is het pompje weer afgekoppeld. Dat was niet erg, want de persweeën deden nauwelijks pijn.
-
Ik zou remifentanil dus aanraden: het haalt de scherpe kanten van de pijn weg en ik had geen last van bijwerkingen als dufheid.

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
5 mrt 2012 - 08:51

Dank je wel voor je reactie Rietje. Ik denk als ik de pijn echt niet meer te houden vind ik de mogelijkheid openhoud om ook een ruggenprik te vragen. Fijn ook een positieve reactie te lezen :-)

Rietje79
afbeelding van Rietje79
4 mrt 2012 - 20:58

Ik heb tijdens m'n bevalling ook een ruggenprik gekregen en ik ben er lyrisch over! Vond het een super uitvinding! Ik bleef een paar uur hangen op 3 cm ontsluiting en daar was ik op een gegeven moment klaar mee. Die pijn van de weeën, terwijl het niks opschoot. Toen naar het ziekenhuis gegaan (waren we rond 1 uur 's nachts), maar daar was het op dat moment best wel druk. De verloskundige heeft toen eerst de vliezen gebroken om te kijken of dat de ontsluiting nog wat zou bevorderen (niet dus). Om 2.30 uur werd de ruggenprik gezet (de anesthesist was toevallig in het ziekenhuis i.v.m. een spoedkeizersnee) en dat gebeurde snel. Eerst een verdoving en toen de prik. Heb er niks van gevoeld. Het begon na een kwartier al te werken en ik vond het een verademing. In het ziekenhuis lag ik op een bed en daar wist ik niet meer hoe ik de weeën weg moest puffen. Toen de ruggenprik begon te werken, voelde ik de weeën nog heel licht. Maar het was bij lange na niet meer wat het daarvoor was. Kon zelfs een beetje indommelen! En na 3,5 uur had ik zelfs volledige ontsluiting. Het enige nadeel vond ik wel dat de medicatie eerst uitgewerkt moest zijn voordat ik mocht gaan persen. Dat duurde nog wel 1,5 uur.

Ik zou een ruggenprik dus zeker aanraden!

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
29 feb 2012 - 14:16

goede tip, ik zit nu op 2 haha. Het leek me al wat onhandzaam.

Heb de komende tijd nog tijd en informatierondes genoeg om tot de kern te komen.

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
29 feb 2012 - 14:12

Waak ervoor dat je geboorteplan niet te lang word. Eigenlijk moet het op 1 A4'tje passen, want in alle drukte hebben zusters natuurlijk geen zin om zo'n ding helemaal te lezen, terug te lezen of te onthouden. Kort maar krachtig is denk ik het beste.

Lilypie Third Birthday tickers

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
29 feb 2012 - 13:42

Dank je wel voor je verhaal. Daar heb ik heel veel aan! Dat je rustiger werd naar mate de bevalling dichterbij kom is sowieso inspirerend, dat had ik laatst ook al van iemand gelezen :-)

Vanochtend maar gelijk de koe bij de horens gepakt.
Ik heb direct een online geboorteplan opgesnord en en 14 maart ga ik samen met mijn partner naar de open informatieavond van Rijstaete Ziekenhuis in Arnhem. Daar kan ik me laten informeren over de mogelijkheden van pijnbestrijding. TENS lijkt mij ook niks, remifentanil lijkt me een aardige optie en dan het liefst vanaf de start.

mama-monique
afbeelding van mama-monique
29 feb 2012 - 00:42

In het ziekenhuis waar ik ben bevallen hadden ze een info avond over alle soorten pijnbestrijding. Ik moet zeggen dat dit erg prettig was, omdat je meestal alleen mensen hoort praten over een ruggeprik. Nou ben ik uiteindelijk bevallen zonder pijnbestrijding, simpelweg omdat ik in het ziekenhuis aankwam met 9cm ontsluiting. Als ik nou wel op tijd was geweest, had ik gekozen voor een middeltje dat de weeen verlicht, maar waarbij je ze wel goed blijft voelen, waardoor je de bevalling veel intenser meemaakt. Ben alleen even de naam kwijt.
succes.

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
29 feb 2012 - 00:02

Tja, ik weet niet goed of ik nu wel of niet moet reageren. Ik heb namelijk zelf niet zo'n geweldige ervaring qua pijnbestrijding gehad. Maar door deze ervaring weet ik nu wel hoe ik het bij een volgende niet wil.
In het begin was ik ook bang voor de bevalling, want ik ben best wel kleinzerig. Maar hoe dichter ik bij de datum kwam hoe rustiger ik werd. Iedereen kan het, dus waarom ik niet? Ik had uitgebreid gesproken met de verloskundige over pijnbestrijding en ik was ook naar het plaatselijke ziekenhuis geweest naar een open middag van de afdeling. Op de site van het ziekenhuis stond dat een ruggeprik niet 24/7 aangeboden kon worden en ook een zuster van het ziekenhuis zei dat het eigenlijk alleen tijdens kantooruren kon. Ik vond dit heel vreemd, want hoe zat het dan met operaties??? Ook kreeg ik sterk de indruk dat de zuster het onzin vond dat ik misschien een ruggeprik zou willen, want bij een bevalling hoort pijn. Vervolgens heb ik dit besproken met mijn verloskundige en die vond het ook vreemd, want er was met hun afgesproken dat een ruggeprik altijd beschikbaar zou zijn en ze had het speciaal nog nagevraagd en het werd bevestigd. Dus ik ging de bevalling in met het idee dat het wel zou kunnen mocht ik het nodig vinden.
Maar mijn gevoel dat er in onze regio heel terughoudend met pijnstilling om word gegaan werd helaas wel bevestigd. En doordat ons zoontje ook nog in het vruchtwater had gepoept waren ze al helemaal terughoudend. Nadat ik tig keer om pijnbestrijding heb gevraagd, kreeg ik TENS. Dit hielp voor geen meter. (Ik had namelijk geen rugweeën) Na nog meer gesmeek kreeg ik een pompje met remifentanil. Bij een deel van de mensen helpt het wel tegen de pijn, maar het maakte mij alleen maar suf en deed bij mij niks af aan de pijn. Uiteindelijk duurde de bevalling voor ons jongetje te lang, want hij had het moeilijk. En dus is er een keizersnede uit voorzorg gedaan. Het was geen spoedkeizersnede, dus het kon met een ruggeprik.
Het plaatsen van de ruggeprik als je volop in de weeën zit is niet prettig, want je moet je rug rond maken terwijl je een dikke buik hebt. Voordeel is wel dat je meer met de weeën bezig bent dat het zetten van de ruggeprik niet ook nog pijn doet. Maar dat is wel anders dan een ruggeprik bij een normale bevalling.
Nou, een heel verhaal. Maar wat ik nu dus anders wil:
- mijn man krijgt duidelijke instructies om niet passief te zijn en moet meer voor mijn belangen opkomen. (Nu zat hij eigenlijk maar stilletjes in een hoekje.)
- een ander ziekenhuis (zal wel moeten, want dit kleinste ziekenhuis van nederland gaat straks o.a. de afdeling sluiten)
- een geboorteplan opstellen
- van te voren bespreken dat ik qua pijnbestrijding de beschikking wil hebben over een ruggeprik en dat ik daarin serieus wordt genomen en me niet laat afschepen met 'We wachten hier nog eventjes mee' (totdat het te laat is)
Veel vrouwen hebben wel baat bij een pompje met remifentanil, dus qua pijnbestrijding zou dat eerst ook kunnen. Mocht het bij jou ook niet helpen, dan kun je dan altijd nog vragen om een ruggeprik.
Volgens mij heb je er al veel onderzoek naar verricht en ga je zeker niet onwetend de bevalling in. Hopelijk heb je ook nog iets aan mijn verhaal.

Lilypie Third Birthday tickers

Mascha8888
afbeelding van Anoniem
28 feb 2012 - 22:08

Dank je wel Nina voor je reply. Ik ga binnenkort idd een geboorteplan maken en ook een bezoek brengen aan het ziekenhuis waar ik van plan ben te gaan bevallen. Volgende week heb ik gesprek met een verloskundige van de praktijk. Ik weet niet van te voren wie ik krijg, dus ik zet de afspraken van te voren op papier.

Waar ik nog benieuwd naar ben is wat mensen van de ruggeprik vinden. Ik heb nog weinig positiefs hierover gehoord terwijl het idee van geen pijn met wel aanspreekt.

Nina23
afbeelding van Nina23
28 feb 2012 - 17:56

Mijn tip: ga van te voren het gesprek aan met de verloskundige over pijnbestrijding. Laat je niet het bos insturen met: dat zien we dan wel. Een 'pijnplan waar jij een goed gevoel bij hebt kan je heel veel rust geven'. Ik wilde mede vanwege de mogelijkheid tot pijnbestrijding (ruggeprik) in het ziekenhuis bevallen. Ik heb dat ook met mijn verloskundige besproken en van de drie ziekenhuizen in de buurt vielen er toen al twee af omdat haar ervaring was dat je daar in de nacht vaak uren moet wachten of hem helemaal niet krijgt omdat er geen personeel voor is. Uiteindelijk heb ik geen pijnstilling nodig gehad maar de gedachte dat het kon was voor mij rustgevend vooral in de tijd naar de bevalling toe. Over de vermoeidheid zou ik me niet te druk maken. De hoeveelheid energie die vrijkomt tijdens zo'n bevalling is enorm! Trek wel tijd uit voor het herstel. Ik heb echt twee dagen op bed geleden. Ik had voor de angst echt heel veel aan de verloskundige die er toevallig de hele bevalling bij kon blijven maar in een drukke praktijk kan dat bijna nooit dus dat was echt mazzel. Als je toch graag iemand bij de bevalling wilt om je gerust te stellen kun je denken aan bv je moeder/schoonmoeder/zus of een doula.