Verlatingsangst

7 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
SNB
afbeelding van SNB
2 apr 2009 - 23:18
Verlatingsangst

Onze zoon van ruim 8 maanden heeft sinds enkele weken een gezonde dosis verlatingsangst: elke keer als we de kamer uit gaan, of uit beeld zijn voor hem, zet hij het op een krijsen.


Vreemd genoeg heeft hij geen last van eenkennigheid, hij vindt het overal en bij iedereen gezellig, zolang hij maar niet alleen wordt gelaten, dan is hij echt ontroostbaar.


Wie herkent dit? Ik word er af en toe stapelgek van! Koken is bijna niet meer te doen, tenzij ik elke minuut terug loop naar de kamer, of hem meeneem naar de keuken....

sonnetje
afbeelding van sonnetje
3 apr 2009 - 13:16

Dit is gewoon een periode wat bijna elk kind wel doormaakt.

Heeft te maken met het hechten aan mensen die belangrijk zijn in zijn leven.

Vooral de ouders dus.

Gaat echt wel over !

Heb het vier keer meegemaakt.

Idd vertellen waar je heen gaat en dat je zo weer terug komt.

Deur open laten zodat het kind naar je toe kan komen of hoort wat je doet.

Kiekeboe spelletjes zijn altijd goed om dat te leren.

Niet stiekem er tussen uitglippen.

Dat schend het vertrouwen.

En Maaike bij anderen is het niet anders dat Job even krijst als je naar de wc gaat.

Ik nam ze ook weleens mee naar de wc als ze konden lopen.

En kiekeboe spelen hoef je ook niet de hele dag te doen.

Succes alle mama's.

Trouwens vind ik het wel hartverscheurend om je kind huilend ergens achter te laten.

Bijvoorbeeld bij het kdv als je moet werken.

Dat breekt mijn hart.

Ook al weet je dat het na 5 minuten weer over is.

Groetjes Son


Sandra25
afbeelding van Sandra25
3 apr 2009 - 11:09

Maaike,Snap best dat je niet bij iemand anders dat gaat doen! Maar thuis kan je er wel mee oefenen zodat hij het meer begrijpt.

Dewi heeft die periode ook gehad en door kiekeboe te spelen was ze er vrij snel vanaf!

Als ik nu naar de keuken ga komt ze naar het hekje toe om zelf kiekeboe te spelen dus ze snappen het later ook en dat is alleen maar leuk!

Groetjes San



SNB
afbeelding van SNB
3 apr 2009 - 11:00

ja gek is dat he... mijn zoon is overigens niet zo snel, en kruipt dus ook nog niet. Ik laat hem dus meestal op de grond achter, waar hij normaal heerlijk kan spelen.


Tenzij ik dus niet in de buurt ben. Ik vertel hem ook wat ik ga doen, hoewel hij er natuurlijk nog niets van begrijpt. Kiekeboespelletjes doen we regelmatig, vindt hij ook erg leuk, zo lang het maar geen 'menens' is.


Het gekke is dat hij zich uren kan vermaken op de grond, lekker spelend. Maar dan moet mama (of papa, of wie dan ook) wel in de buurt zijn, voor het geval hij toch even opkijkt... zucht!


Ik heb trouwens op heel veel sites gelezen dat het juist niet verstandig is om stiekem weg te glippen, omdat dat het vertrouwen van het kind juist kan schaden.... dus beter om wel te vertellen wat je gaat doen (en dus een krijsend kind) dan stiekem er tussenuit...


nb: voor de kinderen die al wel begrijpen wat je zegt is het dan natuurlijk belangrijk dat je ook echt gaat doen wat je zegt, en terugkomt natuurlijk!


Ik weet dat het over gaat... maar ja, hij maakt me soms echt gek!

Groeten,

Saskia


<
mamajob
afbeelding van mamajob
3 apr 2009 - 10:38

Hoihoi,

Ja hier ook heeeeeeeeel herkenbaar.
Thuis is het over want dan kruipt ie me gewoon achterna en kan ik ook rustig even naar boven terwijl ie in de gang blijft zitten.
Maar bij anderen hoef ik idd maar een stap bij hem vandaan te zetten en hij krijst alles bij elkaar.
Sja wat doe je eraan?
Je kunt bij een ander niet constant kiekeboe spelletjes gaan spelen dus dan laat ik hem maar even krijsen of aan de ander over als ik naar de wc ofzo moet.
Bij mensen die hij kent gaat goed, meestal.

Liefs Maaike

diana78
afbeelding van diana78
3 apr 2009 - 01:46

Ja, ik weet heel goed wat jij bedoelt en voelt SNB! Mijn zoontje van 9,5 maand heeft er ook last van, enorm. Alles goed en wel, maar zodra ik maar een stap verzet begint het geschreeuw! Als ik alleen maar naar de keuken loop om wat te pakken, als ik heel snel naar de bijkeuken of alleen maar naar de toilet... als hij me niet meer ziet is het gillen. Ik heb geprobeerd te vertellen wat ik ga doen: "mama gaat even naar de keuken, broodje voor jou maken" "mama gaat even naar de diepvries, vlees eruit halen" "mama gaat even naar de wc, even plassen"... Het is net alsof hij het dan door heeft, want meestal begint het dan al. Ik ga mijn ding dan wel gewoon doen hoor, laat hem maar schreeuwen, maar ik word er niet goed van. Soms probeer ik gewoon weg te lopen, als hij net even niet kijkt, maar ja, als hij dan opkijkt en ziet dat ik weg ben/ga, dan is het natuurlijk niet goed... Ik weet ook niet meer hoe het moet. Ik laat hem echt huilen en schreeuwen nu, heb er genoeg van dat hij zo tekeer gaat. Ik moet toch ook mn ding kunnen doen! Soms is het wel heel erg en heeft hij echte dikke krokodillentranen, dan voel ik me ook knap lullig dat ik hem heb laten krijsen. En ik heb het niet alleen als ik hem in de box laat. Ook als ik hem op de grond neerleg en ik loop ff weg, dan is het hetzelfde verhaal, terwijl meneer heel goed kan tijgeren/kruipen! Zo raar!

En stomme is, net wat je zegt, eenkennigheid heeft hij helemaal geen last van! Op de crèche, als ik dan wegga, vindt hij het helemaal geen probleem, gunt me nog net een blik van 'dag mama', maar speelt dan snel weer verder haha! Tis me wat, dat kleine spul! Heerlijk!

Ben ook heel benieuwd naar reacties en hoe andere moeders hier mee om gaan?

diana7839906.0009722222


Sandra25
afbeelding van Sandra25
3 apr 2009 - 00:09

Ja die eenkennigheid is heel normaal hoor.Zo wat ieder kindje heeft dat.

Probeer zoveel mogelijk te vertellen wat je gaat doen en waar.Dus bijvoorbeeld als je gaat koken zeggen dat je naar de keuken gaat om te koken.

Probeer een kiekeboe spelletje met hem te doen.Dat hij je niet ziet en dan ineens wel weer soms wil dat ook wel helpen en kunnen ze wat langer zonder je..

Verdere tips heb ik niet het is een periode en vaak gaat het snel weer voorbij!

Succes ermee!

Groetjes Sandra