Broer (5) kleineert broertje (3)

3 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Anoniem
afbeelding van Anoniem
11 aug 2018 - 11:17
Broer (5) kleineert broertje (3)

Ik heb 3 zoons van 6, 5 en 3,5 jaar, en een dochter van 1,5 jaar.

De oudste jongens zijn echt twee handen op één buik. Heel close, kunnen urenlang samen spelen. De jongste en de oudste zoon spelen ook leuk samen, de oudste houdt rekening met het leeftijdsverschil. Maar de middelste zoon (5) doet dat niet. Hij kleineert zijn broertje vaak, en kan erg negatief reageren op bijvoorbeeld een bouwwerk of een gemaakte tekening. 

Nou hoeft hij natuurlijk niet altijd posistief te zijn, maar ik vind het toch wel erg sneu dat hij hem vaak  afbrandt. "Oh, dat kan ik al heel erg lang", of: "Bah, Nijntje is echt voor baby's, jij bent een baby".

Ik begrijp dat al mijn zoons een verschillend karakter hebben, maar ik wil niet dat de jongste zich minder voelt dan de anderen, en ik ben bang dat de middelste hem dat gevoel wel kan geven.

Nu zeg ik er af en toe wat van. Bijvorobeeld: "Je broertje is nog maar 3, kan je niet gewoon zeggen: mooie tekening? Dan wordt hij helemaal blij en een compliment geven kost jou niks". Hij is pienter genoeg om dit te begrijpen, denk ik dan. Hij snapt al zoveel...

Heeft iemand tips/soortgelijke problemen?

Ik heb dit gezien bij mijn 3 neven, waarvan de oudste twee de jongste tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 20, 18 en 15) kleineren en afbranden. Ik vind dit echt ontzettend sneu voor hem, en kan me goed voorstellen dat je hier heel erg onzeker van wordt.

Nou hebben wij natuurlijk nog een kindje, waardoor de jongste zoon altijd wel bij iemand aanlsuiting vindt, maar ik zou zo graag zien dat de middelste hem niet meer zo vaak kleineert.

Donut
afbeelding van Anoniem
16 aug 2018 - 13:34

Bedankt voor de tips! Eén op één is hier lastig in verband met werktijden van vader en bedtijd van de kinderen. Meestal is het eten, even spelen en dan naar bed. Maar ik neem je tips zeker ter harte en ga zoeken naar momenten om 'dat soort dingen' te bespreken. 

De oudste deed dit niet, is een heel ander kind...

andr
afbeelding van andr
11 aug 2018 - 21:36

Ik lees graag met je mee. Hier ook een 5 jarige die ineens ontdekt al wel 5 jaar te zijn, groter is, enz. Ik kan het nog niet echt kleineren noemen, wel altijd het beste willen zijn. Zelf dacht ik dat dit wel de leeftijd zou zijn, dat ze ineens door gaan hebben dat ze groter en ouder zij dan de ander. Voor mij is het de oudste dus geen vergelijking. Nu speelt het karakter natuurlijk ook erg mee. Je oudste heeft dit niet gedaan? Of komt dat meer omdat toen je oudste 5 was, de middelste ook al 4 was en op school zat? Meer gelijkwaardig? Bewustmaken is wel het beste ja. Hoewel ook lastig op die leeftijd.

Ander inzicht...
Hoe zit hij zelf in zn vel? Krijgt hij aandacht alleen? Of word hik gezien de leeftijd van oudere broer vaak samen met zn broer gezien? Soms kan het helpen (spreek ui ervaring in mijn omgeving) om bijvoorbeeld savonds een rondje met hem te fietsen oid even alle aandacht, en dan op een geschikt moment zoiets ter sprake brengen. Zo van tjonge wat is dit gezellig met jou! Dat zouden we vaker moeten doen, zouden je broers dat ook leuk vinden? En waarom dan? Willen jullie alles hetzelfde als elkaar? Wat vind jij dat je goed kan? En waar is je broer goed in? En je broertje? He trouwens... zou jij het leuk vinden als je oudere broer zegt dat jij dit niet goed kan, waarvan jij net zegt dat je er goed in bent? Nee he... en zou je jongere broertje het leuk vinden als jij zegt dat hij het niet kan? Enz... dat kan je zelf ook wel bedenken. Maar zo ontspannen 1 op 1 kan je veel beter iets bespreken. Misschien zelfs zeggen dat je het best vaak merkt dat hij iets benoemt wat een ander niet goed kan. En vragen of hij elke dag wil proberen een compliment te geven ofzo. Daar kan je dan elke avond even op terugkomen.

Weet niet of je hier iets aan hebt