Zwaar

5 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
1love
afbeelding van 1love
11 jul 2017 - 19:36
Zwaar

Hoi dames, ik heb nu een heel mooie zoon van 4 weken oud en een zoon van 2 jaar. Ben ontzettend gelukkig met hun,maar wat kan het allemaal heel zwaar zijn met 2 kinderen. Wist ik al van te voren dat het drukker zal worden. Maar jeetje...met onze 1ste zoon ging de bc niet makkelijk, te weinig productie. Hij was ziek geboren dus de eerste 2 maanden sliep hij alleen in mijn armen. Met het gevolg dat hij ons nog nodig heeft om in slaap te vallen, snachts wakker wordt en soms om 06.00 al wakker is. Onze 2de zoon slaapt stukken beter. Maar ook dit keer geen optimale productie van bv ondanks alles en echt alles dat ik probeer. Nou ja behalve rusten. Ik kom er gewoon niet aan toe. Ik ben constant bezig. Mijn man is zzp'er en kan dus niet altijd vrij nemen en werkt onregelmatige diensten. Het kan zelfs voorkomen dat hij 2 diensten achter elkaar niet werken. Of even thuis komt om daarna een nachtdienst te werken. Betekent dat ik er vaak ook alleen voor sta en handen tekort kom op bepaalde momenten. Soms is zoon nummer 1 snachts wakker...dus ga ik naar zijn kamer..en ben ik met hem bezig terwijl ik aan het stressen ben dat zoon nummer 2 niet wakker wordt. Met onze 1ste zoon was ik soms al bekaf na een hele dag met hem te zijn, nu is het alleen zwaarder. Ik heb enorme respect voor alleenstaande moeders!! Er zijn momenten dat ik denk...dit is toch niet leuk? Gebroken nachten die ik al 2jaar lang heb en nu sinds 4 weken is dit alleen erger. Bv dat maar niet opgang komt Ik val tijdens bv in slaap of heb soms geen energie om de baby in zn bed te leggen dus slaapt hij soms in mn armen omdat ik te moe ben. Ik werk ook onregelmatige diensten...ik schiet bijna in paniek als ik al aan het idee denk om weer te gaan werken. Wie heeft hiermee ervaring...help aub..hoe breng je een peuter naar bed als je een baby hebt die ook je aandacht nodig heeft? Hoe slaap je? Hoe kook je? Wanneer kun je zelf douchen? Hoe is het mogelijk om in de ochtend 2 kinderen klaar te maken voor de opvang als je moet werken en alleen bent? En dan nog 1 bv geven voordat je gaat werken.. Hoe moet dit allemaal? Hoe?

MerelSV
afbeelding van MerelSV
13 jul 2017 - 15:38

Hey Iris,

Leuk, wij zaten samen in de augustus groep van 2015 geloof ik en hebben meerdere berichtjes naar elkaar gestuurd. Ook wij verwachten hier een tweede erbij, weliswaar pas over 12 weken.

Ik denk dat je soms even voor jezelf moet gaan kiezen. Ik kan me voorstellen dat je heel graag borstvoeding wilt geven maar ik denk dat je de lat wel erg hoog legt voor jezelf. Als het niet lukt, kies dan bewust voor flesvoeding, zodat de kindjes hopelijk snel doorslapen. Geeft jouw ook wat meer rust 's nachts.

En verder zullen de mannen soms even moeten wachten. Mama heeft gewoon even een momentje nodig voor zichzelf! Zet de oudste lekker even voor de tv als je kookt, leg de kleinste in de box. Ze zullen het ook echt moeten leren dat ze soms even moeten wachten. Neem de kleinste mee als je de oudste in bed legt en andersom.

Niet bang zijn voor je werk, dat is pas over een paar weken en dan zitten jullie vast weer in een ritme. Het is even zoeken, maar dat komt echt wel!

Succes Iris!

kare-555391
afbeelding van kare-555391
13 jul 2017 - 13:41

Hey iris. Och ik kan van alles wel een heel mooi verhaal maken, maar dan zou ik liegen hihi. Het is zoals het is en het is af en toe gewoon echt geen rozengeur en maneschijn. Had nog zitten nadenken over wat ik heb gedaan om het voor mezelf allemaal wat makkelijker te hebben gemaakt. Schoot me te binnen dat ik eerst altijd alle boodschappen zelf in de winkel, maar sinds mijn laatste zwangerschap bestellen wij het voortaan via de jumbo app en komen ze het aan huis bezorgen. Echt heerlijk!! Sommige boodschapjes moeten we nog tussendoor halen zoals groente, fruit en vlees bij de slager, maar dat is altijd gezellig om dat kleine boodschapje samen te doen. Ook maak ik soms meer eten en dan gooi ik een deel in de vriezer. Als ik dan al weet dag ik een drukke dag heb dan haal ik gewoon wat uit de vriezer en hoef ik Savonds niet veel meer te doen. Ik snap trouwens dat je tijdens je zwangerschap ook een dut deed, dat deed ik ook. Het was allemaal zo vermoeiend, kinderen en met die dikke buik rondlopen. Het valt ook echt niet mee on alle ballen hoog te houden. Werk, poetsen, wassen, strijken, tuin, noem maar op. Je sociaal leven ook nog bijhouden is ook nog zoiets. Wij hebben sinds de kinderen eigenlijk een beetje een nieuwe vriendenkring opgebouwd. Vrienden die allemaal zelf ook kinderen hebben en het dus ook goed begrijpen als je niet kan of gewoon even geen zin hebt en dan erbij heb ik zelf ook geleerd dat je gewoon eerlijk je gevoel uit moet spreken. Hierdoor krijg je zo veel meer begrip met alles. Mensen gaan er zo vlug vanuit dat je alles wel "even" kunt en zal doen. Nou, dus niet. We MOETEN al zo veel. Poetsen is bij mij ook een stuk minder geworden eerlijk gezegd. Voor de kinderen was ik echt een pietlut en alles moest spik en span zijn. Nu, zorg ik ervoor dat voordat we gaan slapen het huis opgeruimd is zodat we de volgende ochtend zeg maar zen beneden komen en ik niet eerst alles op moet ruimen voordat ik de boterhammen kan smeren. Maar dan heb ik het niet over de stof die er eventueel ligt, die ligt er de volgende dag ook nog wel denk ik dan maar hihi. Wat doe je eigenlijk voor werk en hoe veel uur? En waar ben je naar op zoek in eventueel iets nieuws? Groetjes van karen ( sorry trouwens, weer een heel verhaal:)) 

1love
afbeelding van 1love
11 jul 2017 - 22:35

Hey Karen...wauw...jij hebt het meerdere malen drukker dan ik. Ik bewonder je ook hoor. Alleen lijkt het alsof je kindjes een goede ritme hebben. Onze eerste zoon slaapt overdag niet meer sinds de kleine geboren is, gaat wel rond 19.00 naar bed. Daar ben ik wel minstens een half uur mee bezig (exclusief douchen). Omdat hij snachts nog wakker wordt en om de fles huilt en soms krijst...krijgt hij dat ook nog, ondanks zn papfles van 19.00uur. Zelf in slaap vallen lukt hem echt nog niet. Dit is deels onze eigen schuld. We zijn soms zo moe om de strijd aan te gaan. En tijdens mn zwangerschap waar ik trouwens bij beide kindjes 9 maanden lang heb zitten braken, sliep ik overdag naast hem, ik had die slaap nodig. Dus ook echt mijn schuld dat hij het nog niet helemaal alleen kan. Ik begin om 07.15 te werken (half uur rijden) dus ben om 06.15 de deur al uit. Ben nu op zoek naar een andere baan ook al betekent het een andere cariere...ik wil ook die vastigheid en geen onregelmatige diensten meer. Zo'n nijntje wekker wil ik ook wel proberen. Lees alleen dat als de oogjes open gaan het veel lawaai maakt en sommige kindjes wakker van worden. Maar ik moet echt iets...tis elke nacht net een tikkende bom...elk moment kan hij wakker worden en de dag begint dan ook heel vroeg, een keer al om 05.00 uur. Misschien heeft dat ook te maken met mijn werkdagen, dan moet hij om 06.00 al op. Koken...lukt nog niet zoals ik dat graag wil. Ik hou heel erg veel van koken, het liefst super uitgebreid met verschillende gangen en dan ook nog gezond. Maar sinds de geboorte van de 1ste ben ik al blij als er iets op tafel staat. Bij de 1ste deed ik na elke bv nog nakolven...ik was kapot. Nu wil ik zo'n kolfschema volgen waar je dus elk uur 10 min moet kolven om de productie op gang te krijgen maar tja...dat gaat denk ik niet lukken. Ik baal er heel erg van. Ik wil echt heel graag bv geven maar het gaat gwn niet, dus ik geef het nog een paar weken de tijd. Ik vind hartstikke knap hoe je het allemaal voor mekaar krijgt. Dank voor het delen van jouw verhaal, ik kan er zeker wel iets mee. Klinkt gek maar het geeft mij een beetje rust om te lezen dat ik niet de enige ben die het allemaal zo zwaar ervaart. Ik ben dus niet aan het overdrijven. Ik ben idd gelukkig maar ik heb wel echt van die momenten dat ik droom over mijn leven voor de kinderen, ook al kan ik ze voor geen cent missen. Ik moet met de tijd een goede planning maken in mn hoofd en misschien hoe vaker ik dit allemaal oefen hoe handiger ik hierin wordt en meer aan kan. Dank nogmaals, kus,Iris

kare-555391
afbeelding van kare-555391
11 jul 2017 - 22:02

Hoi iris. Jeetje, wat klinkt en is dat dan idd veel op een hoop en idd ik vind ook de alleenstaande moeders toppers hoor. Ik kan mezelf niet helemaal met jou vergelijken, maar ik weet donders goed dat het druk is.  Wij zijn een gezin van 5 en onze hond Djego. Mijn man en ik natuurlijk en onze 3 dochters, Keylie van 3 jaar, Quinty van 2 jaar en Lizzy van 3 maanden. En eigenlijk hebben wij ook nog een zoontje, maar die is na een zwangerschap van 23.6 weken overleden. Bij onze eerste 1ste dochter heb ik gekloft, ook maar 3 weken, maar daarna vond ik het genoeg. Het was zo een gedoe. Bij onze tweede dochter hetzelfde verhaal en toen vond ik het nog meer gedoe omdat onze eerste toen ook nog rond liep. Die tweede dochter was daarbij ook nog een lastige dame met eten en slapen, zij heeft tot haar 16 maanden 1 nachtvoeding gehad. Dit was echt slopend, aangezien het gewone leven natuurlijk ook gewoon doordraait. Daarbij was er in 3 jaar tijd ontzettend veel gebeurt in ons gezin, waaronder ook het overlijden van ons zoontje. Dit verdriet borrelde weer heel erg hoog en zorgde ervoor dat ik in een depressie belande. Ik was net een zombie die op de automatische piloot stond en maar gewoon doorging, voor iedereen zorgen behalve voor mezelf. Toen kwam er een moment dat mijn man mij erop wees en zei dat ik er is iets aan moest gaan doen omdat hij het zo ook niet mij mij vol kon houden als dat nog langer door zou gaan. Ik ben vervolgens in de ziektewet gegaan en heb hulp gezocht, dit was ook echt nodig.Ik heb het echt moeten leren, maar uiteindelijk heb ik mezelf eraan over gegeven dat ook ik niet alles perfect kan doen en dat niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor mezelf Rust, Ritme en Reinheid belangrijk is. Ik vind het prettig om kwa baan vastigheid te hebben in dagen en tijden, zodat ook mijn kinderen een ritme hebben in oppas, peuterspeelzaal en oppas hebben. Als ik ga koken vind het wel belangrijk om toch gezond te eten, in ieder geval lekker met verse groentes. Meestal zijn mij kookkunsten wel makkelijke recepten, ben meestal in een half uur klaar. Ik laat tijdens het koken de 2 oudste dames gewoon effe tv kijken en onder onze box zitten wieltjes en dan rol ik onze kleinste er gewoon bij in de keuken. Kan ik kletsen en koken tegelijk :). Ik laat ook de twee oudste gewoon mee helpen met kleine klusjes, vinden ze altijd leuk en voor mij is het makkelijk. Douchen doe ik altijd al vroeg. Bij onze oudste 2 dames ( die slapen op 1 kamer) staat een Nijntje wekker en die staat ingesteld op 07.30u. Ik sta zelf om 06.30u op om effe mijn momentje te pakken en effe te douchen, opmaken en mijn haar te doen, dan heb ik daarna alle tijd voor de kids. Ik heb eigenlijk ook altijd al, mochten ze naar de kinderopvang moeten, hun tasjes de avond van tevoren al ingepakt. Dat scheelt me stress sochtends. Savonds als onze twee oudste naar bed moeten, dan leg ik vaak de kleinste even in haar bedje. Dan poets ik bij de dames de tandjes, effe de washandje erover, pyamas aan. Dan pak ik de kleinste weer uit bedje en zet ze bij mijnop schoot om met zijn alle effe een verhaaltje te lezen. Vaak willen dan die twee oudste ook van de kleinste een knuffel en dan gaan hun slapen. Daarna is de kleinste weer aan de beurt en werk ik haar ook in een ritme naar bed. Onze kinderen gaan overigens ook niet iedere dag in bad of douche. Ik denk dat dat 3x in de week gebeurd, scheelt ook een hoop gestress. Ik spring wel echt van de hak op dr tak en ik weet ook niet of je aan sommige dingen iets hebt. Blijf in ieder geval ook echt goed aan jezelf denken. Ben jij gelukkig, dan zijn jou kinderen dat ook. Borstvoeding heb ik verder dan geen ervaring mee. Ik vind het prachtig om te zien en geweldig als het lukt. Maar eerlijk gezegd heb ik het na onze derde dochter niet eens geprobeerd, want ik had geen zin in het gestress of het zou lukken en anders weer het kolven. Vandaar gewoon de fles en dan kan mijn man er ook gewoon bij helpen. Mijn man werkt overigens 50 uur in de week ofzo, waardoor ik het meeste werk heb met alles. Vandaar dat ik al zei dat ik donders goed weet hoe het is. Succes met jou rust en ritme te vinden, het is ook niet niks allemaal. Veel liefs van karen