6 maanden NA de bevalling en niet lekker in mijn vel

17 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Anoniem1985
afbeelding van Anoniem1985
12 dec 2012 - 13:12
6 maanden NA de bevalling en niet lekker in mijn vel

Inmiddels ben ik zo'n 6 maanden geleden bevallen van ons eerste kindje, een dochtertje, via een (uiteindelijke) keizersnee. 
Zelf vindt ik dat ik wel een heftige bevalling heb gehad, al denk ik dat iedere bevalling heftig is. 
In het kort; thuis vliezen gebroken, weeen, ziekenhuis, wee-opwekkers, ruggenprik, ontsluiting die maar niet vorderde en na een totale bevalling van 37 uur is onze dochter geboren met een keizersnee.
Ik heb het hier wel moeilijk mee gehad, vond mijn bevalling mislukt. Inmiddels zie ik wel in dat ik wel degelijk een bevalling heb gehad, en heftig die wat bizar lang duurde. En ook dat ik van geluk mag spreken dat de keizersnee bestaat, anders was het misschien wel helemaal fout afgelopen. Dus dat besef ik wel.
Ik ben nu een echte "huismama", ik zorg voor het huishouden en mijn dochter. En ik zorg echt met alle liefde en plezier voor mijn dochter. Toch merk ik dat ik minder geduld krijg, wordt sneller boos op iets. Mijn dochter is een vrolijk meisje, lacht veel, snel tevrede. Niks om te klagen dus! Maar als ze huilt "zonder rede" (dan is ze verschoond, voeding gehad, gespeeld/voorgelezen en dat ik bijv. iets in het huishouden wil doen en ze dan alleen maar huilt en krijst) dan merk ik aan mezelf dat ik boos wordt, en/of geirriteerd. Ik wil dat helemaal niet, geef alle liefde aan m'n dochter en laat mijn irritatie (geen idee waar het vandaan komt!!) niet aan haar merken. Zo ga ik dus, als ik me geirriteerd voel, even alleen op het balkon staan. 
Ik zou graag vanalles met haar willen doen (meedoen met babyzwemmen bijvoorbeeld), zodat we "iets te doen hebben", dat je ervaring kan uitwisselen met andere moeders die je dan op zo'n cursus/activiteit tegenkomt enz. Helaas kan ik dit niet doen, omdat ik geen rijbewijs/auto heb. Met het openbaar vervoer is het zwembad zeer moeilijk te bereiken en ben je erg lang onderweg (bijna 1 uur! terwijl het fietsend 15-20 minuten is..) En onze dochter kan nog niet zelfstandig zitten, dus kan haar nog niet in een fietsstoeltje zetten.
Ik voel me zeg maar aan huis vastgebonden, alsof ik niet weg kan. Het enige "uitstapje" is met mijn dochter in de kinderwagen buiten een rondje lopen, naar de supermarkt of naar de kinderboerderij...maar dat heb ik inmiddels ook wel gezien. Ze ligt nog in de kinderwagen, dus dan pak ik haar op bij elk ander dier wat je tegenkomt op de boerderij. En dan samen kijken. 
Maar verder kunnen we eigenlijk niks doen (denk ik). 
Ik wil een leuke (huis)mama zijn voor mijn kindje, maar ik zit niet lekker in mijn vel. Iemand tips??
Ben mijn irritaties, "wat moet ik nu doen-gedachten", het moe zijn, regelmatig verdrietig/eenzaam voelen gewoon zat. Tijd voor mijn (verlopen..) studie heb ik ook niet, of kan me er niet toe zetten omdat ik mijn aandacht er niet bij kan houden of denk van "ik wil ook wel weer eens iets leuks voor mezelf doen". Ben ik nu een slechte moeder, omdat ik tijd voor mzelf wil hebben? (al weet ik niet eens met wat, want financieel zitten we nogal krap)
Ik weet het allemaal gewoon ook niet...

Anoniem1985
afbeelding van Anoniem1985
19 mei 2013 - 21:16

Hallo

Gelukkig kan ik zeggen dat het inmiddels veel beter gaat. Gewoon hoe de dagen/weken verlopen, ik heb er een goede draai in. smiley
Wel is er het 1 en ander veranderd hier thuis, eerder zaten mijn vriend en ik samen werkzoekend thuis die situatie is verbeterd; Mijn vriend studeerd nu fulltime (geen baan te vinden dus de keuze gemaakt weer te gaan studeren, je moet toch wat maar het voeld wel veel beter dan een uitkering want een uitkering is niks!!) en zelf ben ik wel elke dag thuis, maar dat is helemaal niet erg. Ik zorg voor mijn dochter, het huishouden en dat gaat de hele dag door en als mijn vriend rond 16.00/17.00 thuis komt gaan we eten en 's avonds onze dochter voorlezen, zij gaat daarna naar bed en daarna hebben we de avond voor onszelf. Dochter wordt ś avonds 1 tot 2 keer wakker maar slaapt verder prima! Dus 's avonds tijd voor ontspanning; boek lezen, computer, tv, samen kletsen over de dag o.i.d. etc.
1x per week ga ik 's avonds zwemmen en dat vind ik heerlijk!! Even wat anders, sportief en toch ontspanning (en het werkt ideaal voor het slappe hangerige buikje die is inmiddels goed bijgetrokken: BLIJ!laugh)

Ik heb dus best lang moeten "uitpluizen" hoe ik nou de dag moet indelen met een kleintje erbij, maar het is gelukt en nu ben ik er blij mee.
Naast mijn "ontspanningstijd" ben ik ook bezig om een boek te schrijven. Altijd al willen doen en opeens had ik inspiratie en ben ik er gewoon mee begonnen. Ik ben nog lang niet klaar ermee, maar het heeft geen haast. Het is meer voor mijn eigen plezier dan dat ik er rijk van wil worden. smiley

 

DELETED_Esther1...
afbeelding van DELETED_Esther1111_anonymized
18 mei 2013 - 01:03

Hi anoniem,

eerste wat ik dacht bij je verhaal is; vergeet niet dat je ook nog aan het ontzwangeren kunt zijn. Ik had tot 9 maanden na de bevalling nog last van allerlei dingen, op emotioneel gebied, tot hoofdpijn. De hormonen vliegen niet uit je lijf wanneer je baby je buik uit is. Je moet echt weer helemaal herstellen!

Daarnaast kan ik me helemaal voorstellen dat je wat tijd voor jezelf wilt. Dat vind ik helemaal niet raar. Mijn kindje ging met 3 mnd naar het kinderdagverblijf, gevoelsmatig had ik nog langer thuis willen blijven met haar. Aan de andere kant is het op een gegeven moment wel weer prettig om af en toe met andere/'eigen' dingen bezig te zijn. Om weer andere mensen om je heen te hebben en het over andere dingen te hebben.

Je hoeft niet elke dag iets te ondernemen met je kindje. Zijn er mensen om je heen die af en toe bij je kunnen oppassen zodat jij een paar uurtjes de hort op kan? Een vriendin, familielid?
Je kunt ook langs het CJG in je buurt, zij weten veel van wat er in de buurt evt wordt geboden aan moeders met baby's, misschien zijn er wel activiteiten in het buurthuis oid. 

Mijn dochtertje is nu 3 en als ik een paar dagen met haar thuis ben word ik soms al dol. Dan wil ik gewoon even niks, zappend voor de tv liggen ofzo. Vanavond nog, was ik helemaal op na het avondeten en kon ik wel slapen! Toen gingen man en dochter vast naar boven, en de rust die er toen kwam.... HEERLIJK, krijg er letterlijk energie van en ben ipv naar bed gegaan het huis gaan opruimen! Soms moet je er idd even tussenuit, met en zonder kind.

Succes!

chloe amber
afbeelding van chloe amber
16 mei 2013 - 14:51

hoi hoi ik ben nieuw op de site en jou verhaal lijkt op dat van mij.  ik ben zeven en halve maand terug bevallen van een dochter.  kort samengevat: ik kreeg woensdag op donderdag  nacht weeen om 9u sóchtends had ik anderhalve cm ontsluiting daarna stopte het rond 12u s'middags, eind van de middag weer weeen om 7u s ávonds verloskunige gebeld. toen ze kwam had ik 3cm, om half 10 lag ik in het ziekenhuis voelde me erg goed had weinig last van de rugweeen. iets na 23u hebben ze vliezen gebroken had toen 5cm ontsluiting en toen ging het fout. baby had in het vruchtwater gepoept spoedkeizersnee,ruggeprik ging fout kreeg toen een totale narcose. alles moest snel snel en je had niets in te brengen en voor dat je het weet lig je op de ok.. mijn dochter is om 23:25 geboren maar ik werd wakker dacht ik om kwart over 12 maar toen was het al kwart over 1 geweest. rond half 2 ben ik weer naar de gewone afdelig gegaan. maar weet er niets meer van,ben heel veel dingen kwijt, en die nacht heb ik mijn dochter leren kennen, ze was als een vreemde voor me. en nu meer dan 7 maanden later ben ik een trotse moeder en dol op mijn dochter. maar ik heb net als jij vragen en kom dingen tegen waar ik niet zo goed mee om kan gaan" vooral dat over je dochter begrijp ik volkomen"  toch goed om te horen dat je niet alleen bent en meerdere moeders het zelfde hebben meegemaakt.  

Anoniem1985
afbeelding van Anoniem1985
25 jan 2013 - 16:34

Mijn schoonmoeder/-vader gaat mee met babyzwemmen, we gaan 1x per 2 weken. Dus dat vind ik wel aardig want ze doen dat voor mij zodat ik er even uit ben met mijn kleine. Echt even wat anders. En het babyzwemmen is goed bevallen (al 1x geweest).
En daarnaast ga ikzelf 1x per week ook zwemmen; baantjes zwemmen (nu 1x gedaan) en dan wil ik misschien ook aqua-robic gaan doen, en dat dan om en om. Dus ene week bijv. babyzwemmen + baantjes zwemmen en de andere week aquarobic etc.
Nadat ik terug kwam van het zwembad (baantjes zwemmen, dus even alleen van huis) voelde ik me gewoon vol energie (en ik had ruim 1 uur baantjes gezwommen, en mijn conditie was nogal achteruit gegaan stond op een heeeel laag pitje, en toch was ik niet moe, maar juist fit) Heerlijk. Ik denk dat het ook wel kwam dat ik ECHT even tijd voor mezelf had, en als ik dat 1x per week heb vind ik dat al heerlijk! Ben er opgewekt van en voel me gewoon beter. Dus denk dat het dat was, dat ik teveel thuis zat en verder niks deed en nu heb ik weer "even iets voor mezelf" en dat is heel erg fijn!!

jerina00
afbeelding van jerina00
25 jan 2013 - 12:16

hoi

snap precies was je bedoelt ben sinds 3 maanden moeder van een prachtige dochter en heb totaal niks te klagen wat betreft haar want ze is ontzetend zoet huilt alleen als ze honger heeft of gepoept heeft en slaapt snachs al 12 uur door.

maar snap wat je bedoelt met dat gevoel alsof je vast zit in je eigen huis heb hiervoor altijd gewerkt in kinderdagverblijven du s ben hele drukke dagen gewend, zit vaak ook in een dip maar ligt ook een beetje aan het weer moetk zeggen.

ga vanaf zondag beginnen met babyzwemmen ik doe dit dan in het weekend zodat me vriend kan rijden is dat voor jou geen optie dat in het weekend je dan samen met iemand kan gaan?

en wat betreft geld als je slim er mee omgaat en goed bijhoudt zul je zien dat er wel is wat over blijft wij moeten het namelijk ook doen van een minium loon krijgen gelukkig wel het een en ander aan toeslagen, wij zijn beide nog vrij jong ik ben zelf 22 dus die drang naar af en toe er tussen uit in het weekend zit er en af en toe gaan we er dan ook wel is tussen uit ff wat eten bij de wok onbeperkt eten voo rniet zo veel ;) of even de stad in zelf wat drank in een flesje meenemen en dan gewoon cola bestellen ;) en oppasen dat doet zijn family voel je je hier schuldig over dan geef je ze af en toe wat geld of wat dingen die je zelf niet meer gebruikt maar zij wel kunnen gebruiken zo hadden wij nog een dure jas liggen die we beide niet paste en zij wel dus zo konden we t een beetje compenseren.

ga zelf weer paardrijden 1x in de twee weken zodat t niet te duur wordt

veel sucses en kraad je egt aan iets voor jezelf te gaan zoeken dat heb je gewoon af en toe egt nodig om de week weer met frisse moed in te kunnen gaan

java
afbeelding van java
9 jan 2013 - 19:44

Fijn om te horen! Je klinkt positief en opgewekt!

Een avondje iets voor jezelf is helemaal niet vreemd.

Ik ben ook thuis met de kinderen en zeker bij je eerste mis je dan aanspraak.

Als die naar de peuterspeelzaal of school gaat, dan kom je er al veel meer "uit" en spreek je ook meer volwassenen en dat is erg prettig.

Geniet van je dochter, ze worden zo snel groot wink

Anoniem1985
afbeelding van Anoniem1985
9 jan 2013 - 15:50

Hallo allemaal

Ik kan vertellen dat het hier goed gaat! laugh

Heb mijn bevalling denk ik eindelijk redelijk verwerkt, dat wil zeggen in plaats van er meerdere keren per dag aan te denken, denk ik er nu soms nog aan, lang niet meer dagelijks. Blijft wel een heftige gebeurtenis, zeker als het niet "volgens het boekje" gaat. Maar het is ook niet meer dat ALS ik aan de bevalling terugdenk, dat ik moet huilen, in paniek raak of dat ik denk NOOOIT meer. Dat laatste is eigenlijk best wel vreemd, maar dat zal de natuur wel zijn.

Ook jaloers gedrag van mijn zus laat ik varen, zo is ze nou eenmaal en als we elkaar zien en ze zeurd weer denk ik van; ach over een uur is ze weg... Misschien ook niet helemaal normaal, maar het helpt wel.  Om een voorbeeld te geven, tijd geleden een verjaardag en haar zoontje zette het op een krijsen (en die huilt/krijst zo ongeveer altijd als hij wakker is en echt dat je oren serieus pijn doen, dus snap wel dat dat niet leuk is maar toch) en toen zat ze zeer ongeduldig haar zoontje op schoot heen en weer te wiegen (nou ja, te schudden...), ik heb er niks van gezegd.  Doordat hij ging krijsen, begon die van mij natuurlijk ook en toen zei ze nog van; kan je je dochter niet stilhouden... Het was even gekkenhuis hier, 2 krijsende baby's... Maarja ik blijf dan rustig en mijn zus wordt ongeduldig/boos. In haar ogen is bij mij altijd alles goed en bij haar niet, zelf de bevalling.... Maar dat laat ik varen, zo is ze nu eenmaal. "wat zij meemaakt is altijd erger dan een ander"

Ritme in huis gaat ook redelijk goed. Ik kom niet altijd aan alles toe wat ik vanplan was, maar dat geeft niet. (eerder maakte ik mij daar wel druk over)

Het enige wat ik nog vanplan ben is om een sport of een een of andere hobby-cursus (puur voor plezier) te zoeken zodat ik bijvoorbeeld 1x per week een avondje ergens anders ben met andere cursusten op bijvoorbeeld een cupcake-cursus, tekencursus of wat ook voor cursus. Gewoon om 1 avondje even "weg te zijn" van het "huishouden-boodschappen-mama-zijn-leven". Klinkt misschien egoistisch, maar ik denk dat ik dan weer helemaal kan opladen voor de rest van de week. Ontspanning (en een andere omgeving, even zonder kind/huishouden) is ook wel eens prettig,

 

java
afbeelding van java
9 jan 2013 - 14:59

Hoi hoi,

Ben benieuwd hoe het nu met je is....

heb je je draai een beetje gevonden?

 

Liefs

java
afbeelding van java
17 dec 2012 - 19:55

Hoi,

Inderdaad lastig als je het allemaal niet weet.
Bij twijfel kan je altijd eens langs de huisarts gaan. Soms is het dus wel medisch.

En anders zou je kunnen proberen iets te zoeken buiten de deur waar je energie van krijgt. Misschien weet het cb iets voor moeders? Waar ik woon zijn er projecten door moeders voor moeders. Kan echt een uitkomst zijn.

Een kindje krijgen is altijd een grote verandering. Ik hoop dat je snel je draai vindt.....

Liefslaugh

Anoniem1985
afbeelding van Anoniem1985
17 dec 2012 - 19:39

Ik ben inderdaad vrijwel altijd thuis. Huishouden, zorg voor de kleine en verder geen baan of studie waar ik mee bezig ben. 1x per 2 weken ben ik 's avonds op een cursus, die ik naast mijn thuisstudie (die ik wel heb liggen maar er inmiddels gewoon niet aan toe kom) moet doen. De cursus moet ik blijven volgen om het diploma geldig te houden, en heb een geldig diploma van de cursus nodig om uiteindelijk examen te doen voor mijn huidige studie. Zoek nog steeds een weg om mijn studie weer op te pakken (=thuis-studie). Hoop dat ik daar per januari weer een aantal avonden per week mee bezig kan zijn, moet me erzelf toe zetten. Eerder lukte dat opzich wel, maar sinds onze kleine er is, kom ik er overdag niet aan toe, en 's avonds als ze op bed ligt en slaapt ben ik blij dat er "eindelijk rust in huis is" en plof ik neer op de bank voor de tv, of ga achter de computer zitten. Even wat tijd voor mezelf en dan is de avond snel voorbij. Ik probeer ook altijd optijd te gaan slapen (tussen 22.00-22.30)
Ik voel me wel veel moe, heb geen zin en geen energie 's avonds in de thuisstudie (wat ik toch wel weer wil gaan doen, maar zit te denken om die thuisstudie als avondopleiding te gaan doen, maar voorlopig kan dat nog niet i.v.m. de kosten van de opleiding). 
Mijn partner volgt overdag een voltijd studie op een school. Hij is dus eind van de middag pas thuis en dan is het al snel tijd voor het avondeten en dan is het dus alweer avond. 

Dus misschien zit ik niet helemaal goed in mijn vel omdat ik altijd thuis ben. Geld voor een sport of iets wat ik kan gaan doen hebben we niet (zo kom je ook met regelmaat onder de mens en ben jezelf lekker bezig) dus dat valt ook af. 

Maar het is ook niet zo dat ik elke dag moet bedenken van wat ik moet gaan doen. Zodra ik uit bed kom is het ons kindje voeden, in bad, zelf douchen, zelf eten, kindje voeden en dan begin ik aan het huishouden. Met uiteraard tussendoor ons kindje aandacht/voeding/zorg e.d. geven. En dan is eigenlijk vaak de dag zo om. Soms laat ik het huishouden voor wat het is, en dan ga ik met onze kleine een stukje wandelen, naar de winkel of kinderboerderij. Zo ben je dan ook wel weer een middagje weg.

Wel ben ik de laatste tijd veel moe, dat ik dan weer denk; waar ben ik moe van... elke moeder zorgt voor de kinderen en huishouden, en sommige moeders werken er dan nog bij. Ik heb geen baan.  
Daarnaast ben ik iemand die eigenlijk nooit een medische klacht ergens achter ziet, en zeker niet bij iets zoals dit; je niet lekker in je vel voelen, moe zijn, daardoor geirriteerd worden... Misschien is het een periode, dat het over bijv. 3 maanden weer over is.. Ik weet het niet.

java
afbeelding van java
17 dec 2012 - 16:42

Hoi,

Is het zo dat je niet lekker in je vel zit omdat je aan huis gebonden bent of voel je je lichamelijk ook niet lekker?

Bij dat laatste zou je kunnen overwegen om eens langs de huisarts te gaan en eventueel je schildklierwaardes te laten nakijken. Na de bevalling van mijn oudste ging het eerst heel goed, totdat ik moe en lusteloos werd, bijna depressief. Alles liep niet lekker en ik had nergens puf voor. Bij controle bleek mijn schildklier veel te langzaam te werken en dat kan komen na een zwangerschap (en gebeurt vrij regelmatig). De klachten lijken op een postpartum depressie, maar hebben dus een lichamelijke oorzaak die met medicijnen op te lossen is. Nog 2 zwangerschappen later, slik ik nog steeds altijd medicatie en als ik niet goed ingesteld ben, dan merk ik dan onmiddelijk.

Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jou is, maar je zou het in je achterhoofd kunnen houdensmiley

Succes!

Groetjes Java

LJB
afbeelding van LJB
17 dec 2012 - 16:18

Wat fijn om te lezen dat je zo genoten hebt van het uitje. De rest komt vanzelf! Veel geluk!

Anoniem1985
afbeelding van Anoniem1985
17 dec 2012 - 16:13

Vandaag samen met mijn dochter en haar oma (mijn moeder) een middagje weggeweest naar een tuincentrum. Beetje rondsnuffelen en een kopje thee en een broodje buiten de deur genuttigd. Heerlijk! En onze dochter sliep lekker in de maxicosy in de winkelwagen. Vond het echt super om even weg te zijn. Mijn moeder komt om de week op bezoek, en zoals vandaag dus even weggeweest. 
Nu nog iets vinden om alleen met mijn dochter te kunnen doen (tuincentrum is lopend niet te doen). Wel een kinderboerderij in de buurt, maar zijn daar al vaak geweest, en om daar nou elke dag naartoe te gaan, ben je ook snel uitgekeken

Maar heb er echt wel van genoten (tuincentrum)! Ook samen met mijn dochter bij de diertjes kijken, en de kerstspulletjes (staat dan mooi uitgestald, echt mooi om te zien. alles beweegt/geeft licht) . 

Maar moet echt nog wat verzinnen om "iets te doen als ik me verveel". 

Ook nog naar "mama & baby zwemmen" of iets dergelijks gekeken. Het zwemmen heb je wel hier in de buurt, maar dat begint om 9 uur 's ochtends en is voor 30 minuten "zwemmen". Met de fiets is het al zo'n 15-20 minuten fietsen (en ik kan nog niet met haar op de fiets)... Dus lopend is dat te ver. Dan ben ik nooit optijd als het om 9 uur begint!

Ik denk ook dat ik vooral iets zoek, zodat ik niet "altijd alleen" ben, en iets om ervaringen enz. te delen als je (net) moeder bent. Daarvoor ben ik nog een beetje voor naar het kijken, maar het moet dan dus wel in de buurt zijn waar ik makkelijk naartoe kan en het mag ook weer niet teveel kosten (ook zo'n vreselijk punt; geld.. alles is al snel te duur) .

Gelukkig vind ik het ook erg prettig hier te kletsen met andere moeders, die dus ook zelf zo hun punten hebben waar ze tegenaan lopen. Zo kan je hier kletsen/advies krijgen e.d. en dat vind ik ok wel prettig. Gewoon dat "kletsen met andere moeders". smiley  

 

 

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
13 dec 2012 - 02:10

Oh... Ik had het bijna zelf kunnen schrijven rond die tijd! (Bij mij was dat rond de 7 à 8 maand, omdat zoonlief toen makkelijker werd en ik dus eindelijk ook niet meer zo geleefd werd.) Nu even geen tijd om te reageren, maar wil wel alvast zeggen dat het helmaal niet zo apart is om deze gevoelens te hebben. Bij mij is dit gevoel rond de 10 à 12 maand overgegaan. Dus er is nog hoop. ;)

Lilypie Third Birthday tickers

mamaCornel
afbeelding van mamaCornel
12 dec 2012 - 20:40

je bent totaal geen slechte moeder! Het is leuk een kleine krijgen, maar het zet wel je wereld op je kop.

Overdag kan je misschien moeilijk de deur uit, (over een paar maand kan je waarschijnlijk lekker fietsen met je meisje!) hoe zit dat in de avonden? Heb je 's avonds je eigen ding, sporten, bezoekje aan een vriendin, andere hobby's? Iets wat jou ding is, en even zonder je meisje. Spreek desnoods af met je vriend/man hoe je de avonden in deelt, wanneer je tijd voor je eigen heb.

In welke buurt woon je? misschien zijn er meerdere moeders met kids in dezelfde leeftijd en kan je samen naar baby zwemmen?

Goed dat je het durft aan te geven en ik hoop dat je snel weer beter in je vel zit.

groetjes Cornel

LJB
afbeelding van LJB
12 dec 2012 - 16:21

NEE, je bent absoluut geen slechte moeder! Ik denk dat ik wel snap hoe je je voelt. Je wereld is zo ontzettend klein, je hebt helemaal geen moment voor jezelf. Ik vind het wel lastig om tips te geven hoe je die tijd voor jezelf wel kan creëren. Misschien kan 1 van de opa's of oma's of een ander familielid 1 keer per op komen passen? Ook al is het maar 1 middag of ochtend, maar dan kun jij die tijd aan jezelf besteden. Wat je dan gaat doen, maakt denk ik nog niet eens zo heel erg veel uit. Maar je hoeft je dan even helemaal nergens druk om te maken en het kost niet meteen heel veel geld. Anderen hebben misschien nog wel beter tips. Maar het belangrijkste is, dat je echt geen slechte moeder bent hoor! Iedereen heeft tijd voor zichzelf nodig en tijd nodig om even uit huis te zijn en wat anders om handen te hebben. Heel veel sterkte en ik hoop dat je snel wat meer balans vindt.