Gemiste miskraam / missed abortion (afwachten & misoprostol/cytotec)

14 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
29 mei 2019 - 20:30
Gemiste miskraam / missed abortion (afwachten & misoprostol/cytotec)

Vandaag was ik 9 weken zwanger van mijn eerste zwangerschap. We hadden vanochtend de eerste echo, maar het beeld zag er niet goed uit. Het vruchtje was te klein (grootte van 7 weken) en de vk kon het ook niet goed herkennen als embryo. Eigenlijk had ik tot dit weekend nog veel zwangerschapskwaaltjes, heel vermoeid, misselijk en pijnlijke borsten. Ik merk sinds gisteren dat dit minder is. Dus ik denk zelf dat de zwangerschap ongeveer een week geleden is misgegaan en nu de HCG-waarden wel echt aan het dalen zijn. Ookal voel ik me nog wel een beetje misselijk en mijn eetlust is nog steeds minder, maar ik heb geen pijnlijke borsten meer en voel ook dat ik meer energie heb.

Ik was wel erg verdrietig na het nieuws, zeker ook omdat we wel wat goed nieuws konden gebruiken. In januari is mijn vader plotseling overleden en vanochtend kwam dat verdriet weer helemaal naar boven en dat ik hem mis en zijn troost nodig had.
Überhaupt heb ik nadat ik ontdekte dat ik zwanger was twee avonden gehuild, omdat ik het zo erg vind dat mijn vader geen opa is geworden en we dit samen mee kunnen maken.

Maar wat betreft de miskraam kan ik het nu naast me neerleggen dat de cellen niet goed waren aangelegd en we het - wanneer we er aan toe zijn - gewoon nog een keer proberen. Ik heb ook niet het gevoel dat ik nu dít kindje mis, maar ik vind het wel erg jammer.

Nu heb ik volgende week dinsdag weer een echo ter bevestiging van de miskraam. De vk zei dat als er dan goed nieuws zou zijn het echt een wonder zou zijn. Dus ik ga er al 100 % vanuit dat het dan niet is gegroeid en ik een sowieso een miskraam zal krijgen.

Nu vroeg ik mij af hoe lang het duurde bij andere vrouwen tot de miskraam begon nadat de echo niet goed was. Ik wil de spontane miskraam graag afwachten, maar ik wil ook graag dat het achter de rug is. Ik ben al de hele dag aan het checken of ik bloedverlies heb.
Sinds eind van de middag voel ik wel steeds een pijnlijke steek in mijn onderrug en ook wel wat steken in mijn buik gehad, maar het kan natuurlijk ook gewoon spierpijn zijn of iets dergelijks.
Ik wil nu graag dat het allemaal voorbij is en weer zijn normale ritme heeft. Ik zal blij zijn als ik weer mijn eerstvolgende menstruatie heb gehad.
Alvast bedankt voor jullie reacties.

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
28 aug 2019 - 17:48

Inmiddels is het acht weken geleden dat mijn miskraam zich had voltooid. Het gaat fysiek best goed met me. Ik merk wel dat mijn weerstand een optater heeft gehad, want ik heb inmiddels al drie keer een virusinfectie gehad.

Nadat de miskraam was voltooid is alles vrij snel genezen. Na vijf weken kwam mijn menstruatie weer op gang en ook regelmatig, want mijn eerste eisprong was precies zoals voorspeld. Gelukkig.

Uit het onderzoek van de patholoog is niets meer gekomen. De conclusie was een normale miskraam. Geen afwijkingen aan mijn eigen cellen of die van het vruchtje.

Ik ben daarna nog vrij lang erg emotioneel geweest, dat ik dagelijks moest huilen. Dit kwam echt door de hormonen en gaat nu veel beter.

Hoe gaat het nu met jou @ikkl?

ikkl-1458189
afbeelding van ikkl-1458189
9 jul 2019 - 20:42

Was de eerste inderdaad na bijna een jaar proberen zwanger te raken. Meest kwalijke vind ik als mensen vragen was het gepland dan? Waarop al een paar keer heb gezegd nee natuurlijk had ik niet gepland dat het niet goed ging.
Bloeding valt bij mij ook heel erg mee, afgelopen zondag was het helemaal gestopt maar het begon gistermiddag weer maar heel licht roze.
Ik vind het nu een week later ook heel onwerkelijk dat ik 1,5 week geleden nog dacht zwanger te zijn en nu gewoon niet meer dat ik zelfs mijn pijnlijke borsten mis.
Over het algemeen gaat het hier allemaal wel goed lichamelijk ben ik ontzettend moe en af en toe heb ik Mn momenten dat het mij aanvliegt en ik alleen maar kan huilen.
Kwam er bij het onderzoek nog niets uit of werd er alleen gezegd dat het een aanleg fout is?

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
4 jul 2019 - 23:28

Nou, precies. Een miskraam doet gewoon hartstikke veel pijn. Toch ben ik blij voor je dat alles zo goed op gang kwam.

Met mij gaat het nu fysiek heel goed. Ik voelde maandag nog een druk onderin en dacht shit, er zit nog iets. Maar de VK vertelde dat er nog hormonen in je lichaam zitten die bewegingen opwekken in de regio, als een soort geheugen effect.

Ik verlies nu na 7 dagen ook alleen nog bruin bloed. Ik hoop dat het snel weg is.

Verder gaat het wel. Ik zie wel wat er komt. Ik moet het allemaal nog even laten bezinken en weer de regelmaat van het leven weer oppakken. Wel gek om niet meer zwanger te zijn. Ik vind het wel makkelijker te accepteren dat het vruchtje niet goed aangelegd was.

Veel sterkte! Was het ook je eerste?

ikkl-1458189
afbeelding van ikkl-1458189
4 jul 2019 - 13:55

Zelf zit ik helaas momenteel in hetzelfde schuitje. Ik kreeg vorige week met de 12 weken echo te horen dat het vruchtje twee weken ervoor gestopt was met groeien. Dit verklaarde ook een beetje waarom er geen hartslag kon ontdekt worden bij de vorige echo maar de lengte exact klopte met het termijn. Maar alsnog kwam het als donderslag bij heldere hemel voor mij vanwege allerlei zwangerschapskwalen waar ik behoorlijk last van had en ik er niet echt vanuit ging omdat ik die dag 12 weken was. Omdat het vruchtje nog keurig netjes in mn baarmoeder zit ben ik doorverwezen naar de gynocoloog afgelopen woensdag. Maar nu begon dinsdag op woensdagnacht alles spontaan op gang te komen. Ik wist van gekkigheid niet hoe ik moest liggen zitten staan of lopen een paar uur lang. Aan het einde van de ochtend verloor ik een heel groot stuk weefsel en sindsdien heb ik nauwelijks last van krampen en is het bloedverlies aanzienlijk minder. Ik ben nu wel ontzettend moe en voel me leeg en onwerkelijk wat er allemaal is gebeurt. Ook ben ik benieuwd hoe het nu met jou gaat Isabella

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
27 jun 2019 - 19:44

Laatste update:
De miskraam is eindelijk compleet. Al met al een goed einde. Twee dagen na misoprostol begon ik een druk te voelen van onderen en bemerkte ik een afwijkende geur (kraamzuivering misschien?). Een dag later had ik de echo bij de gynacoloog. Deze zag dat het vruchtzakje al voor de baarmoederhals lag. Hij heeft het met een tangetje en eendenbek uit de baarmoeder verwijderd. Het was ongeveer zo groot als een golfbal. Het vruchtzakje is echt wit, peesachtig weefsel. Het is nu opgezocht voor onderzoek. Echt een heftige ervaring, maar deed absoluut geen pijn.
De behandeling is nu klaar en ik kan gaan herstellen. Ik wilde het toch nog even laten weten voor wie dit later gaat lezen ivm een miskraam. Veel sterkte!
Als er niets uit het onderzoek komt, post ik niets meer. Als er nog iets bijzonders, uitkomt zal ik het hier posten.

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
24 jun 2019 - 10:38

Weer een update over de tweede dosis misoprostol 4 tabletten na 24 uur:
Er gebeurde niet echt heel veel. Ik had 2 uur vantevoren 1000 mg pcm + 50 mg diclofenac genomen. Dus ik had zeker geen pijn.
Na het inbrengen van de tabletten ben ik een uur gaan liggen. De tabletten lossen inderdaad slecht op, maar de werkende stof wordt snel opgenomen. Ik had namelijk last van rillerigheid als bijwerking en dat had ik nu ook.

De tweede dosis deed heel weinig. Ik had lichte pijn in mijn rug, af en toe bloedverlies en hele kleine stolseltjes.

Zou het dan nu toch echt schoon zijn? Ik was namelijk wel een groot stolsel verloren gisteren, waar volgens de VK het vruchtzakje in kon zitten. Helaas had ik het al door het toilet gespoeld, want in een glas water had ik het ws beter kunnen zien.

Hopelijk blijven de klachten nu weg.

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
22 jun 2019 - 21:08

Even een update (dag later):

Vandaag heb ik 4 tabletten misoprostol ingebracht en 2 paracetamol geslikt. Na een half uur begon het bloedverlies en verloor ik een groot stolsel. Ik had wat buikkrampen.
De pcm werkte daarna onvoldoende, ik kreeg erge rugweeën, dus ik heb nog 50 mg diclofenac genomen. Mijn baarmoeder ligt naar achteren, waardoor ik daar vooral pijn voel.
Eerlijk gezegd verliep het de uren daarna nogal heftig. Ik had erg veel pijn, kon niet poepen of plassen door de druk binnenin en voelde enorme druk op mijn vagina, wat een hele erge brandende pijn veroorzaakte (in de schede).
Uiteindelijk het zh gebeld, toen na 1,5 uur de pijnstilling zijn werk nog niet deed. Ik was echt wanhopig.

Daar stelde ze voor een koude washand op mijn vagina te houden. Dit hielp tegen de pijn daar. Daarna ben ik nog gaan douchen (dat stelde ze ook voor). Als dat niet hielp, zou ik moeten terugbellen voor een opname voor pijnstilling in het ziekenhuis, ws morfine.
Het douchen hield me bezig en uiteindelijk zijn de pijnstillers op hun hoogtepunt gekomen, waardoor de pijn afnam. Het is nog zeker een uur of twee heel erg heftig geweest.
Als ik dit had geweten, had ik gekozen voor een andere aanpak.

Nu kan ik gelukkig na een paar uur ook weer plassen.
Ik weet niet of de vruchtzak al is uitgedreven. Ik voel nog steeds krampen, dus ik denk van niet.
Morgen de tweede dosis misoprostol inbrengen.

Ik heb erg veel gehad aan de ervaringen van anderen op internet, dus daarom schrijf ik ook mijn ervaring op.

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
22 jun 2019 - 21:06

De miskraam voltooit zich niet goed, dus ik ben doorgestuurd naar gynacologie. De weeën begonnen steeds weer opnieuw icm met bloedverlies. In overleg met de vk dus doorgestuurd voor onderzoek. Op de echo bleek zowel de vruchtzak als het vruchtje er nog in te zitten. Wat een teleurstelling.
De klachten begonnen steeds weer opnieuw en ik heb erg veel pijn gehad. De afgelopen drie dagen begon zich een patroon te vormen. In de ochtend, middag en avond begon mijn baarmoeder samen te trekken, had ik erg veel pijn en kwam er weer bloedverlies. Ik ben één keer een groot stolsel verloren. In de tussentijd had ik geen pijn.
Ik heb nu misoprostol meegekregen, omdat het niet lukt op “eigen kracht” en mijn baarmoeder is nu ook nog steeds bezig om het eruit te krijgen. Dit kan net even het extra zetje geven.
Morgen moet ik dit toepassen. Hopelijk werkt het succesvol en wordt de miskraam compleet.
Ik vind het emotioneel wel zwaar worden. Ik heb erg veel stress dat de miskraam nog steeds niet heeft plaatsgevonden en het zo lang duurt.
Ik ben inmiddels een week ziekgemeld op werk.

kare-555391
afbeelding van kare-555391
20 jun 2019 - 06:21

Hey hey. Aan de ene kant fijn dat het op gang is, maar aan de andere kant ook weer vervelend natuurlijk. En dan druk ik het nog zacht uit. Het kan idd even duren, je lichaam moer zich toch als het ware schoon maken. Wil wel zeggen dat je lichaam het zelf goed doet. Neem de tijd voor jezelf. Dit is niet iets wat je “eventjes” doet en vervolgens vergeet. Rust uit, je lichaam is hard aan het werk. Sterkte. Liefs van Karen 

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
19 jun 2019 - 16:21

Nou, de miskraam is goed op gang gekomen, maar duurt wel lang. Het is een heel proces naar mijn idee.
Vorige week zondag begon het met bruine afscheiding en zwarte kleine stolsels en wit slijm. Dat bleef zo’n beetje voortzetten. Sinds vrijdag is het doorgezet met rood bloed en sinds zaterdagnacht ook krampen.
Nu heb ik met periodes een paar uur hevige krampen en pijn. Vanochtend was dit het ergste. Ik kan niets anders bedenken dan dat dit echt weeën waren. Ik moest huilen van de pijn en ik had al twee paracetamol + 200 mg ibuprofen genomen.
Maar ik ben dus geen herkenbaar vruchtje verloren. De VK zegt dat dit goed mogelijk is, omdat de vrucht met zes weken was gestopt met groeien.
Het bloedverlies is ook fiks en steeds verlies ik dik bloed en slijmvlies. Ze zegt dat dit maximaal een week mag duren. Hopelijk is het einde van de miskraam snel in zicht.

kare-555391
afbeelding van kare-555391
6 jun 2019 - 12:45

Wat vervelend dat het helaas zo is gelopen. Heel veel sterkte en succes met wat komen gaat. Neem de tijd en rust voor jezelf, dat is erg belangrijk. Laat idd even weten hoe het met je gaat. Liefs van Karen 

Isabelle01
afbeelding van Isabelle01
4 jun 2019 - 21:13

Bedankt voor je reactie. Vandaag hebben we de echo gehad ter bevestiging dat het vruchtje niet gegroeid zou zijn. We hadden een hele capabele echoscopiste en ze kon alles goed zien en heeft het goed uitgelegd. Het vruchtje moet al met zes weken zijn gestopt met groeien. Dus de miskraam is nu al het ware vier weken verder, dus ik hoop dat het binnenkort echt doorzet en mijn baarmoeder alles gaat opruimen. Op die manier is alles achter de rug en kan ik even terug naar normaal zoals ik mijn lichaam ken.
Gelukkig was alles op de echo wat ze kon zien wel goed gelukt in aanleg. Ze kon het vruchtzakje, het vruchtje en de dooierzak zien. Het is wel een geruststelling voor mij dat dit allemaal goed zat en geeft ook hoop dat het bij een volgende zwangerschap allemaal goed zal gaan.
Ik zal het nog laten weten als alles achter de rug is, evt. voor andere lezeressen die hetzelfde meemaken.
Ik ben iig al weer begonnen met sporten, want ik was al flink aangekomen vanwege de hormonen. Dus ik hoop binnenkort ook weer op gewicht te zijn en weer lekker in mijn vel te zitten!

kare-555391
afbeelding van kare-555391
29 mei 2019 - 21:27

Hey hey, wat vervelend dat je eerste echo zo gelopen is en alsnog gecondoleerd ivm je vader. Ik heb in 2016 een vergelijkend verhaal gehad. Met de gedachten dat ik 8 weken zwanger zou zijn ging ik naar de verloskundige voor de eerste echo. Toen de verloskundige de echo aan het maken was, zag het er meer naar uit dat ik 5/6 weken zwanger was en er was ook geen actie van een hartje. Ik moest het een weekje afwachten en dan voor een nieuwe echo terug komen om te kijken of het toch was gegroeid. Maar ik moest ook zeker in gedachte houden dat het ook een miskraam kon worden. Helaas werd de volgende ochtend een miskraam de werkelijkheid. Zoals jij zelf al zegt, ik was op dat moment ook een beetje opgelucht dat we nog niet verder waren in de zwangerschap. Ook dit hebben wij namelijk al eens meegemaakt. Heb voor mezelf altijd in gedachte gehouden dat iedere zwangerschap anders is en mezelf niet te bang moet (proberen te) maken met negatieve gedachten. Wij zijn uiteindelijk ouders geworden van 3 prachtige dochters op deze wereld. Ik wens je het beste toe. Veel liefs van Karen