buitenbaarmoederlijke zwangerschap

MEDEDELING: WIJ is gestopt met het Forum op WIJ.nl. Per 1 april kun je hier niet meer terecht om in contact te komen met andere zwangere vrouwen en moeders met jonge kinderen. Dit is wel mogelijk bij WIJ op Facebook en Instagram. Zien we je daar?

19 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Venusonherknees
afbeelding van Venusonherknees
7 mrt 2014 - 19:37
buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Hallo allemaal,

Hierbij een nieuw topic omdat de andere over bbz allemaal verouderd zijn. Aangezien ik me niet voor kan stellen dat ik momenteel de enige ben van wij.nl die dit meemaakt, en aangezien dit mij de beste plek lijkt voor dit topic, even een voorstelrondje:

Na een miskraam nu helaas ook een bbz in mijn rechtereileider. In eerste instantie werd gedacht aan een tweede miskraam, maar na behandeling met Cytotec stopte het vloeien na een week nog niet en kreeg ik ook andere klachten zoals pijn aan mijn schouder en een nieuw soort buikpijn (Geen krampen zoals met miskraam). Dus op naar het ziekenhuis waar al snel bleek dat mijn buikholte vol met bloed zat en een spoedoperatie was nodig. Helaas is toen mijn rechtereileider verwijderd.

Nu, een kleine week later, voel ik me verschrikkelijk. Bang dat het nu ontzettend lang zal duren voor het weer raak is, en vervolgens bang dat het weer mis zal gaan. Het vertrouwen in mijn lijf is volledig weg. Ik krijg ontzettend veel steun van vriendlief, mijn beste vriendin en mijn (schoon)ouders, maar ik wil eigenlijk alleen maar heel de dag in bed liggen en huilen. Hoewel huilen niet echt lukt; ik ben helemaal leeg.

Herstel van de operatie gaat goed: de wondjes zijn aan het genezen en kan me al goed voortbewegen, aankleden etc. Heb wel nog steeds last van het gas dat ze in me hebben gespoten om meer ''werkruimte'' in de buikholte te hebben, maar volgens de gynae-poli die ik vanochtend had gebeld, is dit normaal.

Ik hoop hier wat ervaringen uit te delen en mezelf en anderen steun te bieden.

Liefs, Venusonherknees

 

Wietske1978
afbeelding van Wietske1978
31 okt 2017 - 15:20

Ik heb in juni 2016 ook een bbz gehad, toen hebben ze bij mij de linkereileider weggehaald. 
Was zeer snel weer hersteld. Toen in februari 2017 een positieve test. Gelijk met 6 weken naar de vk. 
Het zat in de baarmoeder en we hebben het zelfs zien kloppen. Maar met 10 weken zagen ze dat het waarschijnlijk iets na de 1ste echo gestopt met kloppen was. Een enorme dreun voor ons beiden. Maar ook hier snel lichamelijk van hersteld maar geestelijk is het best nog wel een puinhoop ondertussen. Nu weer op weg voor een volgende ronde. Maar steeds weer die teleurstellingen is ook niet prettig. Ik hoop echt dat we nu met 3 nov een NOD hebben eindelijk eens weer positief nieuws hebben. 

avis-1293517
afbeelding van avis-1293517
3 okt 2017 - 10:04

Goedemorgen,

Ik had het inmiddels een plek gegeven. Nu hoorde ik vanmorgen dat ik weer een bbz heb. En de vraag is of mijn eileider bespaard kan blijven of dat het nu over is. Ik kan helaas weinig vinden over mensen die het zelfde hebben gehad.
Maar wat geweldig voor jou. je zal inmiddels wel al bevallen zijn of het zit er bijna aan te komen. Succes en veel liefde gewenst voor jou gezinnetje!

Gr Alana

Erikaaa
afbeelding van Erikaaa
7 mei 2017 - 06:53

Hoi Alana,

Wat een verhaal!
Een BBZ en het verwijderen van een eileider is ontzettend heftig.
Ik hoop dat je lichamelijk snel weer op de been bent.

Wel wil ik je meegeven om te proberen te vertrouwen op je lichaam. Ondanks dat je een eileider mist is de kans op een nieuwe zwangerschap nog steeds erg groot. Ik had in 2016 een BBZ en was ontzettend bang! Inmiddels heb ik een zoontje van 5 maanden en ben ik zwanger van ons tweede kindje.

Ik begrijp heel goed dat je op dit moment ontzettend bang en verdrietig bent. Probeer er goed over te praten en neem de tijd om het een plekje te geven.

Heel veel sterkte!

Liefs Erika

avis-1293517
afbeelding van avis-1293517
6 mei 2017 - 21:25

Goedeavond,

Ik was 7 weken zwanger en helaas na bloedverlies, dagelijks toch langs de VK geweest. En was niks te zien in de baarmoeder.. dus dachten aan een miskraam, maar de buikpijn kwam. En Door gestuurd naar de gyno dezelfde middag nog geopereerd aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. En mij rechter eileider is verwijderd. Wat een pittige ervaring is dat. Nu ontzettend veel pijn. Hopelijk snel weer erboven op! Gr Alana

mama van 2kids ...
afbeelding van mama van 2kids en 2vlindertjes
19 mei 2016 - 23:19

Lieve Erikaaa

Fijn om jouw verhaal te lezen. Gefeliciteerd met je zwangerschap!

Afgelopen zondag heb ik een operatie gehad als gevolg van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Het was voor ons een hele domper. In januari hebben we onze dochter verloren na 39 weken zwangerschap. 

Het verdriet is groot en het ongeloof ook. We zijn zondag in het diepe gegooid na een korte uitleg en hopen van de week antwoord te krijgen op onze vragen. Deze week is er ruimte voor verdriet en lichamelijk herstel, maar daarna wil ik de draad weer oppakken. Ik word er opstandig van mensen die het goed bedoelen en aangeven dat ik het rustig aan moet doen. We hadden het overlijden van onze dochter geaccepteerd, terug draaien kunnen we het niet maar wel doorleven met haar in onze gedachte. We zijn dit verschuldigd aan onze andere 2 kids... Soms moeilijk maar er zijn 2 lieve vlindertjes die ons helpen om door te gaan... Laat mij als het lukt lekker mijn ding doen en geef me ruimte als het even niet lukt....

Sorry moest even mijn verhaal kwijt! Jouw verhaal geeft mij positieve energie.... Wij hopen toch snel een goede zwangerschap te mogen ontvangen.... 

Liefs van een trotse mama van 4 kids!

 

Erikaaa
afbeelding van Erikaaa
19 mei 2016 - 22:24

Hoi meiden,

Op 28 februari 2016 heb ik ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad. Omdat het vruchtje niet vanzelf naar buiten kwam is het met een operatie verwijderd op 1 maart.

Helaas moesten ze ook mijn linker eileider en eierstok verwijderen. Ik was zo bang dat ik nu geen kinderen meer kon krijgen!

Gelukkig herstelde ik lichamelijk snel en was ik weer snel op de been. Mentaal vond ik het erg moeilijk. We waren zo blij met de zwangerschap!

Op dinsdag ben ik geopereerd en die vrijdag had ik al weer een menstruatie. Mijn lichaam werkte dus alweer heel snel.

Op 1 mei moest ik weer een menstruatie krijgen, maar die kwam niet. Ik heb drie dagen gewacht en toen had ik op 3 mei een positieve zwangerschapstest! Ontzettend blij maar ook bang voor wat er komen zal.

Afgelopen dinsdag heb in een echo gehad en alles is gelukkig goed. Het groeit in de baarmoeder en we hebben het hartje zien kloppen.

Ik wilde mijn verhaal kwijt om jullie te motiveren positief te blijven!

Liefs,
Erika

c.ev-225677
afbeelding van c.ev-225677
4 jan 2016 - 16:59

Hoi meiden,ik ben al heel lang niet op het forum geweest. Maar wilde graag even mijn verhaal kwijt. We hebben 2 gezonde jongens en wilde graag een derde,dit lukte niet vanzelf. Dus gingen we na een paar jaar proberen de medische molen in. En jahoor na de eerste iui was ik zwanger. Helaas werd dit een miskraam na 6 weken, we zijn daarna op natuurlijke wijze meteen zwanger geraakt en helemaal in de wolken natuurlijk. Tot ik eergister flinke krampen kreeg en bij de EHBO belande. Na urenlang wachten deden ze voor de zekerheid toch nog even snel kijken met een inwendige echo,want de klachten die ik had leken in de verste verte niet op een eug. Helaas zat er een mooi gegroeid vruchtje met kloppend hartje in mijn rechter eileider. Ik ben diezelfde nacht nog geopereerd en lig nu thuis bij te komen van de klap.  Ik wil graag nog zeggen tegen een ieder let aub op jezelf en neem klachten serieus,laat je niet wegsturen, ook als de klachten niet lijken te kloppen. ik ben echt fantastisch geholpen in het ziekenhuis. Maar ik lees hier ook vaak genoeg anders.

IJsvogel
afbeelding van IJsvogel
8 dec 2015 - 08:38

Ik weet niet hoe actief dit onderwerp nog is maar ik wil graag ook even mijn verhaal kwijt zodat ik het hierdoor misschien wat beter kan verwerken.

Wij waren al weer een half jaar bezig toen ik dacht he alweer mislukt ongesteld. Maar wel anders dan normaal. Ik had totaal geen pijn terwijl ik normaal ontzettend veel pijn heb ook waren er geen stolsels. Na een paar dagen toch maaar een test doen, deze was heel licht positief. Je denkt direct aan een miskraam. Een paar dagen later nog eens testen en die was dik positief. Na Het weekend de verloskundige opgebeld maar kreeg te horen dat het zeer waarschijnlijk een miskraam was en over TWEE weken kon ze dat pas op een echo zien. In die twee lange weken wachten kreeg ik wel steeds meer dezelde zwangerschaps kwaaltjes als bij onze eerste. dan denk je is het dan toch blijven zitten? De eerste bloeding had zo'n tien dagen geduurd.

Bij de verloskundige eem echo gehad; hierop kon ze niks zien en kregen dus te horen dat het een miskraam was geweest. Omdat ik wel aangaf dat ik toch hele sterke klachten had (Misselijk en niet meer rechtop kunnen zitten, deze had ik ook bij onze eerste) heeft ze met het ziekenhuis gebeld waar ik dezelfde dag nog terecht kon. In het ziekenhuis een inwendige echo gehad maar daar konden ze ook niks vinden ook niet in mijn eileiders. Wel moest ik nog bloed prikken. Dit was op een vrijdag en de dinsdag daarop moest ik voor de zekerheid nog eens bloedprikken. Het weekend door denk je nog steeds dat het een miskraam was en dat je weer verder kunt gaan.

Dan word je dinsdagmiddag gebeld door het ziekenhuis of je nog een keer kunt komen voor nog een echo. De hcg waarde was te hoog voor een miskraam en ook nog gestegen. Dus een bbz. maar ze konden hem niet vinden. wel zat er in een uithoek van mijn baarmoeder iets wat het zou kunnen zijn maar dat kon ook een vleesboom zijn. Het schijnt dat je ook een bbz in de baarmoeder kan hebben, deze heeft dan niet de ruimte om te groeien. In mijn geval zou hij dan de buik in groeien als dat hem was. Ik moest blijven en zou die zelfde avond of morgen ochtend geopereerd worden. De gynaecoloog zou nog bij een collega overleggen wat nu het beste was. 

Op een kamer aan gekomen stond er al een verpleegster klaar om ter voorbereiding al een infuus aan te leggen. Dit heb ik afgewimpeld omdat het ook kon zijn dat ik pas de volgende ochtend geopereerd werd en ik niet onnodig lang een naald in mijn hand wil. Onder tussen nog oppas regelen voor onze zoon. Ik had nog steeds geen pijn. Na een poosje kwam de gynaecoloog weer en die vertelde dat ik twee opties had een operetie waarbij ik een deel van de baarmoeder moest missen of een kuur met MTX injecties. MTX is een soort van chemokuur wat de snel deelende cellen dood. Wij hebben voor de MTX gekozen.

Dit was een kuur waarbij ik om de dag naar het ziekenhuis moest voor de injecties, 5 in totaal. Ondertussen waren er steeds bloedingen van een paar dagen wel en een paar dagen niet. Na afloop van de kuur heb ik nog een echo gehad maar dat was niks veranderd. Ik moest nu elke week bloedprikken om te zien of de hcg waarde daalden, zo niet dan moest ik nog een kuur hebben. gelukkig daalde de waarde zodat dat niet nodig was. Toen de waarde weer in de buurt van de 0 was hebben we nog een laatste echo en eind gesprek met de gynaecoloog gehad. Pas toen de hcg waarde weer heel laag was hielden de bloedigen op.

Op de echo was nog steeds hetzelfde te zien dus ik weet niet of of dat het nu was en in de loop van de tijd nog afgevoerd wordt door het lichaam of dat het toch ergens anders verstopt zat.

Door die MTX kuur moesten we tenminste 3 maanden wachten met zwanger worden. Zodat die troep uit het lichaam weg is. Sinds dien zijn we nu alweer 4 maanden aan het proberen en elke keer wanneer de ongesteldheid weer komt is dat toch zo´n grote teleurstelling! 

Groetjes.

 

Prins1988
afbeelding van Prins1988
4 aug 2015 - 16:04

Hoi post-217403

Dank je wel voor je berichtje. Alweer bijna een echo! Altijd fijn om je kindje even te zien en weten dat alles goed gaat daar binnen. Heb inderdaad vertrouwen in je lichaam. Is soms makkelijker gezegd dat gedaan. Ik had heel weinig vertrouwen in mijn lijf naar de bbz. Het vertrouwen was volledig weg. Totdat ik een positieve test had. Dat gaf me weer hoop en de echo's die volgde maakte het alleen maar beter. En je bent 2 maanden zwanger en een nooi kloppend hartje dus de kans dat het goed blijft gaan is vele malen groter dan de kans dat het alsnog mis gaat. Elke week neemt die kans weer een beetje af. Volgens mij is het nu zelfs onder de 2 procent ofzo dat het mis gaat. Garanties hebben we nooit maar houd je vast aan de grotere kans dat het goed zit. Hopelijk kan je gauw echt gaan ontspannen en genieten van jullie wonder. Jullie 1e kindje samen! Heel veel gezondheid in deze spannende maar ook leuke bijzondere tijd!

post-217403
afbeelding van post-217403
3 aug 2015 - 12:30

Hoi Prins1988,

Het doet zo goed te lezen dat jullie een gezonde zoon hebben! Ben inmiddels in week 8 aangekomen en heb nog geen bloedverlies gehad. Durf langzaam te ontspannen. Mijn man kon zich niet inhouden en heeft onze kinderen (samengesteld gezin) ingelicht en ik word de hele dag afgeleid met prietpraat van onze 5, 6 en 8 jarige als ze bij ons zijn.

Volgende week met 9 weken weer een echo. Ik heb met mezelf ook echt afgesproken dat met 12 weken ik echt helemaal het vertrouwen moet hebben. En dat we half maart ons eerste kindje samen mogen krijgen.
Geniet van je zoon, want ik weet van mijn dochter (nu alweer 6) dat het idd allemaal veel te snel gaat.

Prins1988
afbeelding van Prins1988
2 aug 2015 - 20:50

Hoi post-217403

Ik heb januari 2014 een buitenbaarmoederlijke zwangerschap helaas gehad. Mijn eerste zwangerschap. Ik ben geopereerd en ze hebben mijn linker eileider verwijderd.
In de maand april gingen mijn man en ik er weer voor. Begin juni had ik weer een positieve test in handen. Super blij maar ook doodsbang was ik. Se dagen tot de vroege echo leken voorbij de kropen. Met 5,5 week had ik mijn echo ( dit omdat het voorgaande keer met dat termijn goed mis ging) en met grote blijdschap zagen we het vruchtje in de baarmoeder zitten en zelfs het hartje klopte al. We waren dolblij dat het op de goede plek zat! Of het goed zou gaan verder dat is toch altijd afwachten en spannend. Garanties hebben we immers nooit. De 10 weken echo was ook prachtig enz. Maar ik snap jouw gevoel heel erg. Ik had in het begin 2 weken lang een me situatie gevoel. Doodeng vond ik het. Ik heb ook een lichte innestelings bloeding gehad weer angsten en elk keer inderdaad als ik naar het toilet moest was ik bang voor bloedverlies. Gelukkig is alles goed gegaan en in onze zoon gezond geboren en inmiddels alweer bijna een half jaar. Dus wees positief! Ik begrijp je angst maar heb vertrouwen in je kindje die in je buik keihard groeit! Fijne zwangerschap toegewenst!!!!!

Loussi
afbeelding van Loussi
2 aug 2015 - 13:46

Hoi venusonherknees,
we zijn inmiddels een aantal maanden verder. Ik was erg benieuwd hoe het met je gaat.
liefs Loussi

post-217403
afbeelding van post-217403
27 jul 2015 - 22:39

Hoi,

Ook ik heb vorig jaar een bbz gehad. Wij gingen met 10 weken voor een leuke echo naar de vk, om 2 uur lager met spoed geopereerd te worden. De schok kon niet groter omdat ik ook geen krampen en klachten heb gehad.

Ik heb me wel een maand in huis verstopt en nog een half jaar om de kleinste dingen moeten huilen.
Omdat onze (samengesteld gezin) kinderen niet van de zwangerschap wisten valt het aan hun ook niet uit te leggen waar mama last van heeft.
Met het ziekenhuis hadden we ondertussen de afspraak om in juli met IVF te starten. 
Maar wat blijkt! 2 dagen voor de afspraak in het ziekenhuis is de test positief! En heeft de natuur ons zelf een kindje gegund.

Maar de angst en onzekerheid vind ik vreselijk. Elke kramp is een stressaanval.
We hebben nu afgelopen donderdag de 7 weken echo gehad. En het zit op de goede plek! En het hartje klopt.
Opluchting alom. Want het vertrouwen in je lijf is helemaal weg.
Maar nu een aantal dagen na de echo merk ik dat het opgeluchte gevoel weg trekt, en elke kramp weer eng is.
Bij elk toilet bezoek ben ik bang voor bloedverlies. En de echo die we nu over 2,5 weken weer krijgen lijkt jaren weg.

Voor de dames die het na een bbz gelukt is weer zwanger te worden kennen jullie dit gevoel?
En voor de dames die het nog niet gelukt is om zwanger te worden. Hou toch hoop. Want het kan!

Rae
afbeelding van Rae
24 feb 2015 - 13:50

Hallo,

Ze zijn er wel maar ik denk dat weinig vrouwen hier op Wij willen praten.
Vorige week ook een bbz meegemaakt.
Al een week buikpijn, steken als er drang was om te poepen. Kon niet meer liggen vanwege steken inde rug/ schouder. Ik had geen bloedverlies!
De huisarts en VK zeiden dat het mijn darmen waren.
Na 4 dagen terug bij de HA en heeft mij direct verwezen naar zkhs. Binnen 4 uur was ik van thuis naar geopereerd. Rechter eileider weg met 10 weken levend embryo. Ze konden er niks meer aan doen. 1,5 liter bloed had ik in de buik en de eileider blokkeerde de darmen.
Thuis heel emotioneel omdat ik niks meer kon. De kids maakten ruzie en vochten en ik kon alleen maar huilen. Nu 6 dagen later ben ik nog een dweil en heb last van bloedingen. Zit er heel erg tegen op om weer te gaan werken...

Prins1988
afbeelding van Prins1988
20 sep 2014 - 17:40

Hoi Venusonherknees
Je topic is al een aantal maanden geleden maar misschien lees je het nog. Ik kan er helaas over meepraten. Begin dit jaar in januari heb ik ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap meegemaakt. De derde keer was het raak alleen wist ik toen niet dat ik zwanger was omdat ik gewoon ongesteld werd. Na vijf dagen was het klaar maar na drie dagen kreeg ik weer een ongesteldheids gevoel en verloor ik weer bloed en was ik duizelig en helemaal niet lekker. Toen toch voor de zekerheid een test gedaan en die was positief. Blijdschap sloeg gelijk om in angst en paniek. ( dit was op zondag)

Maandag gelijk naar de huisarts maar ik werd weggestuurd met de mededing het is vast een miskraam ga maar naar huis en wacht af. Donderdag bel ik u wel even om te vragen hoe het gaat. Ik was er niet gerust op en de dag erna(dinsdag) had ik zo ontzettend veel pijn en het idee dat elk moment kon weg vallen. Met mijn man die middag weer naar de dokter. Er zat toen een andere dokter en die ging wat aan mijn buik voelen en zij ja het kan ook een buikvirus zijn hoor die klachten ( ik had namelijk steeds aandrang maar moest niet naar de wc enz) ik heb toen gezegd dat ik niet naar huis zou gaan voordat ik duidelijkheid had. ( ik had namelijk veel symptomen van een Bbz alleen die dokter vroeg verder helemaal niet door en dacht dat het geen Bbz was ) ik ben uiteindelijk op aandringen van ons naar het ziekenhuis gestuurd en daar werd niet veel later duidelijk dat ik inderdaad een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had. En die nacht ben ik nog met spoed geopereerd en hebben ze ook mijn linker eileider weg moeten halen.
Daar lig je dan ineens zonder kindje meer in je buik en met een eileider minder. Ontzettend veel verdriet en ongeloof
Boos op twee huisartsen die je eigenlijk allebei naar huis stuurden. Terwijl mijn leven op het spel stond.
Voelde me helemaal niet serieus genomen en ben zo blij dat ik zelf goed naar mijn eigen lichaam geluisterd heb en aangedrongen heb om naar het ziekenhuis te gaan.

Die tijd erna ben ik vaak verdrietig geweest en bang voor de toekomst en het vertrouwen in mijn lijf kwijt. Zal ik ooit nog zwanger worden en Hoelang zal het wel niet duren. Allemaal vragen en scenario's spookte door mijn hoofd.
Ik werd ook pas twee maanden na de operatie pas weer voor het eerst ongesteld. Mijn man en ik zijn er toen weer voor gegaan en tot onze verrassing en blijdschap waren we weer de derde maand zwanger. Had ik nooit gedacht en durven dromen om in drie maanden weer zwanger te mogen zijn.
Hele vroege echo gehad met 5,5 week en we zagen het kindje mooi in de baarmoeder met een kloppend hartje.

Pure blijdschap bij ons dat het dit keer op de goede plek zit. En nu ben ik inmiddels bijna 20 weken in verwachting van onze zoon. As dinsdag hebben we de 20 weken echo. Ik weet niet of jij nu in de tussentijd opnieuw zwanger bent geworden
Maar wilde je heel graag een hart onder de riem steken omdat ik zo goed weet wat je door gemaakt hebt en dat er ook positieve aflopen zijn na een bbz. Hoop dat het inmiddels goed met je gaat!!

Veel liefs, prins

Venusonherknees
afbeelding van Venusonherknees
13 mrt 2014 - 13:50

Hoi Suus en Louissi,

Bedankt voor jullie berichten en bedankt voor de tips. Inmiddels gaat het geestelijk wat beter, we gaan gewoon vol goede moed de volgende ronde in. 3 keer is scheepsrecht!

Trouwens wel vreemd dat ik geen reacties krijg van andere vrouwen die een bbz hebben meegemaakt. Zijn die er niet op wij.nl? Des te beter natuurlijk, maar ik zou graag ervaringen willen delen en dan vooral hoe het was om weer opnieuw zwanger proberen te worden. 

Groetjes en aan Suus en Louissi een hele fijne zwangerschap!

suus1980
afbeelding van Anoniem
8 mrt 2014 - 14:50

@venusonherknees,  hè wat ontzettend naar !!!! 

ik heb er eigenlijk niet zoveel woorden voor.

ik hoop zo dat het snel beter met je gaat en dat je toch ondanks dat je dan nog maar 1 eileider hebt, toch snel zwanger mag worden en dat het allemaal goed mag gaan dan !!!

en het is niet erg om te huilen. praat huil, maar laat je emoties de vrije loop.

het is niet niks wat er is gebeurd.

ik hoop voor je dat de tips van loussi helpen tegen de pijn van 't gas.

heel veel sterkte meid!!!

liefs suus 

Loussi
afbeelding van Loussi
7 mrt 2014 - 20:28

Hey meid,

Wat ongelofelijk k*t voor je. Ik ben ook een jaar geleden geopereerd voor een waarschijnlijke bbz wat het uiteindelijk niet bleek te zijn. Verschillende gynaecologen hebben me toen wel verzekerd dat een zwangerschap absoluut mogelijk is ondanks het hebben van maar één eileider. In verloop van tijd zou de overgebleven eileider de functie overnemen van de verdwenen eileider, dus er is echt hoop! Het is alleen even een ellendige tijd waar je nu doorheen moet. Wat dat gas betreft: pijn doet dat hè? Veel bewegen helpt echt. Dus een beetje borstcrawl-achtige bewegingen. Dat helpt het gas via de schouders te ontsnappen.

Ik wens je heel veel sterkte en wees lief voor jezelf!