vaginale fistel

2 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Bonusmemke
afbeelding van Bonusmemke
31 aug 2016 - 23:45
vaginale fistel

hallo dames,

Ik ben vier maanden terug bevallen van onze mooie dochter Femke, deze bevalling heeft wel wat achter gelaten voor mij. Een vaginale fistel dit houdt in dat er een gaatje tussen mijn darmwand naar mijn vagina toe loopt. Komt gelukkig maar heel weinig voor maar helaas bij mij wel.  Femke bleef tijdens het persen hangen met haar schoudertje. Er werd even heel heftig aan mijn benen getrokken en aan Femke. Ik zei na dit heftige moment waar ik het idee had dat ik een koe was die aan het kalven was meteen volgens mij ben ik nu volledig uitgescheurd. Op dat moment werd met rustig gezegt dat dat niet het geval was en ik maar een paar hechtingen hoefde. Helaas bleek dat na 1 week toch anders het geval.
Tijdens de bevalling heb ik maar weinig bloed verloren. Voelde me ook wel prima voor zover je je prima voelt na een bevalling. Mijn vriend ging naar huis en Femke en ik probeerde lekker te gaan rusten.
Na een klein uurtje voelde ik veel bloed uit mij stromen. Mij was vertelt dat ik me zoveel mogelijk zelf moest gaan redden deze nacht. Maar mijn vorige ervaring met bevallen was dat ik niet eens zelfstandig naar de wc kon ivm duizeligheid. Bij Johans bevalling was dat vooral omdat ik een hoge bloeddruk had. Maar daardoor had ik er niet zoveel vertrouwen in dat ik dit alleen kon. Dus ik maar op het belletje drukken om wat hulp.
Mijn bed moest verschoont worden en  ik probeerde naar de wc te gaan werd me niet echt hulp geboden.
Ik dacht alleen maar oh, tja dan moet ik het zelf maar doen..zal dan wel kunnen. Echter ook dit keer voelde ik me heel zwakjes mijn lichaam was nog steeds aan het na shaken van de bevalling en ik verloor vrij veel bloed.
 
later weer in mijn bed gegaan en na een half uur dacht ik weer dit gaat best pittig hier bij mij onder.
Met tegenzin maar weer op het belletje drukken. Daar kwam de verpleging van de nacht weer aan. Niet heel vrolijk typ. Voelde me niet echt begrepen dat ik me echt niet fijn voelde en dat werd ook steeds  minder.
Ze heeft weer mijn bed verschoont dit maal ook mijn dekens. Het bloeden was zo heftig dat alles er onder zat.
Zo is ze nog drie keer bij mij geweest om het bed te verschonen uiteindelijk bleef ik met alleen het laken over mij heen over. Redelijk frisjes. Maarja ik wou niet gaan klagen en pastte me maar even aan.
Bij de laatste keer op het belletje drukken moest ik nog weer naar de wc. Ik vroeg aan de zuster of ze me even kon ondersteunen want ik voelde me erg zwak. Ze hielp me uit bed en ik stond tegen het aanrechtje aan. Ik voelde me plots heel licht in me hoofd en voelde dat het niet goed ging. Snel gaf ik dit aan en ze zei dat ik moest gaan liggen. Mijn oren werden doof en me lijf tintelde ik zei dit tegen de zuster en kreeg als antwoord dat ik aan het flauwvallen was.
Toen ik weer redelijk bij de positieven was vroeg ik aan de zuster hoe het dan kon dat ik even doof werd.
Het antwoord weet ik niet meer.
De zuster vertelde me dat ze in overleg zou gaan met de dienstdoende arts over het vele bloedverlies van mij.
Ze gaf later aan dat als de arts tijd had hij/zij even langs zou komen. Om een aantal dingen te controleren.
Hele vervelende eerste nacht gehad en oh wat voelde ik mij alleen.
Mijn kracht haalde ik uit het staren naar mijn kleine meisje. Die heerlijk rustig naast me lag te slapen.
Ik heb volgens mij die nacht nog iemand geappt dat ik niet happy was en dat ik een nare nachtzuster had.
Ik weet nog dat ik dacht was F ( een vriendin die verpleegkundige is) hier nu maar. Die was hier heel anders mee omgegaan.
sochtends was haar dienst gelukkig afgelopen en kreeg ik een vrolijke zuster er voor terug.
Maar ik zelf was erg moe en heb wel verteld dat ik een heftige nacht had gehad.
De kinderarts moest nog voor Femke langs komen en als dat goed was zou ik naar huis mogen.
Ondertussen al wat visites gehad.
 
uiteindelijk had de kinderarts tijd en kwam voor Femke. Met Femke ging alles super goed.  Mama en heit helemaal gelukkig. Femke haar grote broer Johan kwam samen met heit in de ochtend langs.
Wat was Johan trots en verliefd. Heerlijk om te zien.
 
Wij mochten naar huis om een uurtje of drie meende ik.
De vrolijke zuster liep met ons mee naar beneden mama in de rolstoel met Femke in de maxicosi en heit alvast voor op met de spulletjes.  halverwege vond ik het al zwaar om Femke en de maxicosi beet te houden dus maar wat meer geklemt.
Beneden moesten we nog even wachten op Hendrik. Die de spulletjes naar de auto bracht en de auto voor zou rijden. Op dat moment voelde ik me echt min. De zuster zag dat ik me niet helemaal goed voelde en vroeg nog gaat het goed? waarop ik antwoorde nou ben beetje duizelig. Er is nog gevraagd of ik wel naar huis kon.  Na mijn weten kon dat wel want tja na een bevalling en slechte nacht kan ik me voorstellen dat ik me niet op en top voelde.
Zo ben ik in de auto gegaan en lekker naar huis.
 
de eerste paar dagen ging het eigelijk wel redelijk goed. Beneden was het bij de controle goed volgens de kraamverzorgster en ik voelde me ook wel top.
visites kwamen langs, consultatieburau dames kwamen voor de checks, de verloskundige en elke keer heb ik mijn verhaal ook wel gedaan over het ziekenhuis. Tot dat één van de verloskundige zei ik heb nergens wat gelezen over veel bloedverlies. Mijn kraamverzorgster ook niet. Dit was dus niet genoteerd door de verpleging van de nacht.
Ik had achteraf veel bloed verloren en daardoor werd ik na een paar dagen kramen helemaal niet lekker.
Ook waren mijn wc bezoekjes vreemd. Ik had het idee dat mijn ontlasting er via de voorkant uit kwam.
Mijn verloskundige gebelt en die vertelde dat als ik geen koorts had dat het wel goed was.
 
Na een paar dagen kwam ook mijn huisarts op visite voor Femke. Weer het verhaal gedaan en ook vertelt dat mijn wc bezoekjes voor de grote boodschap erg vreemd waren. Hij zei dat als het bij de volgende ontlasting nog zo was ik een bezoekje aan hem moest doen.
 
ondertussen had ik al even twee dagen een stop op kraamvisite. De afspraken die stonden heb ik afgebelt.
Ik voelde me lang niet goed.
 
Na een dikke week na de geboorte van Femke ben ik naar de huisarts gegaan. Die heeft het gecheckt en die noemde ik denk dat je een fistel heb ( huisarts in opleiding). Ze zou in overleg met huisarts mij morgen terug bellen over hoe en wat.
Had me ondertussen ook een beetje ingelezen over de vaginale fistel.
zo gezegt zo gedaan. paar dagen later zat ik bij de gyn en die deed haar ding en zei vrij snel. oh dit is flink balen. Tja, als je gyn dat zegt weet je dat het niet goed is.
ze belde me na het weekend op dat ze een naar een chirurg in de randstad ging. Die veel ervaring had op dit gebied. Uiteindelijk hebben mijn gyn en de chirurg mij verwezen naar de proctos kliniek in Bilthoven.
Hendrik en ik zijn daar heen geweest voor een gesprek en onderzoeken.
Voor echo's om te zien hoe groot het gat was en hoe nu verder.
het bleek een gat in trechter vorm te zijn van 7 mm.
Wij kregen vier opties ;
1. het gat proberen op te vullen met varkensprut ( ja,  zo noemde ze het echt )
50 procent kans van slagen maar mocht het niet werken zou er verder geen schade zijn.
2.  Een stukje van mijn schaamlip afhalen voor een luikje voor het gat.
deze had volgens mij 60 procent kans van slagen. Maarja mocht dit niet goed gaan mis ik dan wel mooi even een stukje schaamlip. ( Niet super erg natuurlijk maar als het even kan liever niet)
3. Was de keuze om mijn kringspier uit te rekken en.... ja hoe en wat weet ik niet meer precies.
Wel dat als ik deze operatie zou kiezen dat ik waarschijnlijk vroeg incontinent zou worden. Dus raadde ze mij deze al af.
4. De grootste operatie en zou pas van toepassing zijn als er andere keuzes al geprobeerd zouden zijn.
Deze was ook niet super omdat het gat bij mij vrij diep zit.
 
 
Ik moet eerlijk zeggen dat ik delen van het gesprek gemist heb. Mijn hoofd was op dat moment niet scherp.
Dat heb ik weken na de bevalling nog gehad. Kwam en komt bij mijn weten door het vele bloedverlies.
En daarbij ook nog is zwangerschaps dementie. ( Bij Johan had ik hier ook last van).
Dus blij dat Hendrik mee was.
De chirurg hadden we een goed gevoel bij. Nam de tijd en tekende het zo goed als ze kon nog even voor ons uit. 
we mochten er even over nadenken en ze zouden ons met een paar weken weer op bellen omdat er een hele kleine kans bestaat dat het vanzelf weer kleiner werd. Hier moest ik niet op rekenen maar ze wou mijn lichaam de kans wel geven op een klein wondertje en bovendien mijn lichaam had net een bevalling achter de rug dus moest ook even in de rust komen.
 
Niet van zelf dicht gegaan en op de afgesproken datum werd ik gebelt door de chirurg welke keuze dat we gemaakt hadden. Keuze nummer 1.
 
We zijn inmiddels bijna 4 maand na de bevalling. Er is wat mis gegaan bij de post daardoor hebben ze de brief niet ontvangen voor de pre operatieve dinges lijst.
balen en ik maar denken dat de kliniek ook even een zomerstop had ofzo. Dat het daardoor even duurde.
Ik had heen gebelt en kreeg gelukkig snel weer nieuwe formulieren en heb ik gevuld en opgestuurd.
 
Nu is het afwachten wanneer ik weer wat hoor en waarschijnlijk een datum voor de operatie.
Wij zijn ondertussen op zoek naar een aupair en ben achteraf ook wel blij dat ik de zomervakantie niet hoefde te herstellen van een operatie. Maar dat ik lekker kon genieten van ons nieuwe gezinnetje.
 
Mocht ik weer wat horen van de kliniek dan laat ik het via de blog weten!
Sommige dingen zullen misschien voor jullie niet duidelijk zijn.  Vraag het gerust dan probeer ik het uit te leggen of te antwoorden op je vraag.
 

 

Liefs Marije

 

http://happymommy.simpsite.nl/

Lisaja
afbeelding van Lisaja
24 jun 2019 - 13:25

Hoi!

Kwam je verhaal tegen. Zie dat het wat oud is maar ik kom graag met je in contact ivm hetzelfde probleem!
Is dat mogelijk voor je?

Groetjes!