vacuüm bevalling moeite met verwerken

1 bericht / 0 nieuw
cleesil
afbeelding van cleesil
20 mei 2013 - 12:12
vacuüm bevalling moeite met verwerken

Hallo

Ik ben afgelopen 8 mei bevallen van een prachtige zoon.
Rond 1200 uur ' s nachts kreeg ik mijn eerste weeën. Ik lag al in het ziekenhuis omdat ik hij controle al twee centimeter ontsluiting had. De volgende dag zouden mn weeën opgewekt worden.

Na een paar uur waren we weeën te heftig om nog op te kunnen vangen en kreeg ik een ruggenprik. Deze is perfect gezet en de pijn was weg. Na een aantal uren werd ik overvallen door pijn en persdrang.

Ik had 10 cm ontsluiting en mocht persen. Na een uur en kwartier persen was ik kapot. De babywas erg groot en iets gedraaid en zat vast. Er werd met spoed besloten een vacuümpomp te gebruiken

Ik werd ingeknipt en ze probeerden met een flexibele vacuüm pomp de baby te halen. De pomp schoot los en ik verging van de pijn. Er werd een massieve vacuumpomp ingebracht en ik voelde alles uitscheuren. Er kwam weer een perswee en ik perste met alle kracht die ik nog had. Ik hoorde de verloskundige bijna verontschuldigend zeggen dat ze flink mee had moeten trekken. Na twee helse persweeën en onbeschrijfelijk veel pijn werd onze zoon geboren. 55cm en 9 pond.

Onze zoon lag op mijn buik en ik werd vervult met liefde en warmte. Even voelde ik geen pijn meer en was alles goed.
Totdat ze me gingen hechten. Ik zat tegen het plafond. Ik heb een aantal keren moeten aangeven dat ik erg veel pijn viekde, ik voelde letterlijk de naald door mn huid gaan. Na verdoving ging het goed.

Ik ben nu anderhalve week verder. Ik kan niet zitten. Ik kan nauwelijks lopen. Plassen doet pijn en poepen helemaal. Ik ben totaan mn kont uitgescheurd. Ik plas staand in de douche boven een emmer en ik kan mn eigen zoon niet verzorgen. Darnaasr verga ik van de pijn in mn bekken en onderkant.
Ik vind het erg zwaar om te verwerken wat er gebeurd is tijdens de bevalling. En hoe ik me nu voel en dat ik niks kan helpt niet echt.

Er zijn maar weinig die me vragen hoe het met me gaat na de bevalling. Ik wil niet zeuren of klagen. Maar het gaat gewoon niet goed met me en mijn partner kan zich niet goed inleven.

Ik ben op zoek naar soortgelijke verhalen en vooral hoe jullie het verwerkt hebben.

Cleo