klachten tijdens en na pre-eclampsie

29 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
kim12
afbeelding van kim12
21 mrt 2012 - 01:56
klachten tijdens en na pre-eclampsie

Hoi Meiden ik heb een zeer zware PE gehad. Ben uiteindelijk met 36 weken bevallen van een Dochter.

Ben nu 7 weken verder ongeveer en de klachten blijven nog, zware hoofdpijn, hoge bloeddruk, slechte concentratie, vermoeidheid enzo...

Zijn er meiden die dit ook mee gemaakt hebben en hoelang hielden jullie klachten er aan over?

En wat is jullie verhaal?

Miss-1223410
afbeelding van Miss-1223410
26 jun 2017 - 18:01

Dag damens,

İk ben 5 weken geleden bevallen van een prachtig zoontje ik heb pre eclampsie gehad en zwaar ook, men bloeddruk was hoog had hoofdpijn tintelende vingers /handen daardoor ben ik ook ingeleid met 36 weken nu is het 5 weken geleden en heb sinds vandaag last van tintelende vingers en verder voel ik me goed, is dit weer iets om me er over zorgen te maken? De verloskundige en huisarts zei wel de eerste 10 dagen na de bevalling is belangrijk daarna is het goed maar ik ga voor de zekerheid wel een afspraak maken bij de huisarts zodat ze weer me bloeddruk gaan meten .. dus ben benieuwd...

j.th-684765
afbeelding van j.th-684765
2 dec 2012 - 00:14

Heey Dames, Was met 41 weken pas ingeleid. Omdat ik veel vocht vast hield, Hoge bloeddruk en eiwitten in urine. Ik wist toen geen eens de gevaren. Omdat ik met 38 weken door de VK door gestuurd werd naar de GC en hij heeft me gewoon naar huis gestuurd omdat ik alleen hoge bloeddruk, vocht vast hield en klein beetje eiwitten in me urine had. Toen ik drie dagen voor me bevalling gestript was moest ik naar de GC om te kijken of het allemaal nog goed ging met onze kleine man. Toen was de de klachten er nog steeds, had een andere GC dan de vorige keer. Zij besloot om me meteen inteleiden om gevaren te verkomen. na 11 uur bevalling werd ik heel erg ziek. Ook nog eens drie liter bloed verloren. Ik moest week in ZH blijven. Was heel erg vervelend dat je dan geen eens voor je baby kan zorgen en dat je alles uit handen moet geven. (Dit heb ik wel geleerd in ZH en eerst aan me zelf en me kindje denken) maar helaas veel mensen en nou nog mensen die het maar niet begrijpen of in zien dat het nog steeds niet helemaal goed gaat met mij,.Is ook niet heel gek aankomende zondag is het een maand geleden.

Ik werd gek van mensen die na tweede dag al afspraak wilde maken om op kraamviste wilde komen. En nog steeds heb ik het gevoel dat mensen denken ik ben weer buiten enz. Dat het dan allemaal weer koek en ei is.

Dus meiden ik begrijp jullie. Jammer genoeg zijn er veel meiden die er last van hebben en zo veel klachten nog steeds hebben. Beterschap iedereen!!

 

Ik ben bang dat bij de volgende zwangerschap weer krijg :'(

 

Cynthia

nathalie1209
afbeelding van nathalie1209
14 sep 2012 - 17:50

Hoi Mira,

Erg herkenbaar. De prikkels, het vergeten en de moeheid heb ik nu nog last van. Trainen helpt niet. Ik merk nu dat als ik bijvoorbeeld wasmiddel in de machine doe (en hem niet meteen aan zet) ik het onthoud als ik hardop zeg dat er wasmiddel in zit. De flesjes van mijn dochter schrijf ik op, hoe laat en hoeveel ze op heeft. Dan weet ik het een paar uur later nog.

Ik heb inmiddels het boek "geen roze wolk" grotendeels gelezen. Ondanks dat lezen erg moeilijk is qua concentratie, vond ik het erg fijn om dingen te herkennen. Vaak voelde ik me erg alleen, onbegrepen en gefrustreerd. Nog steeds heb ik dagen dat als mijn man werkt, ik naar mijn moeder moet, omdat ik zo moe ben dat ik mijn dochter amper op kan tillen. Dan kan ik zo boos of gefrustreerd zijn. In het boek staan heel veel verhalen van andere vrouwen die het hebben meegemaakt en als ik dat lees mag ik van geluk spreken dat ik het zo laat heb ontwikkeld en ik mijn kind heb kunnen voldragen, omdat de symptomen niet allemaal wezen naar HELLP (geen eiwit in m'n urine, wel enorm veel vocht en wat grieperig en uiteindelijk enorme bandenpijn).

Ik merk nu dat het ministapje bij ministapje iets beter gaat, maar heb wel geleerd dat ik de hand voorlopig nog niet krijg als ik een vinger heb. En dat ik dat ook niet moet willen, want dan ben ik dagen kapot en heb enorme hoofdpijn.

Het in de steek gelaten voelen door mijn lichaam heb ik ook enorm last van gehad. Zeker ook omdat ik niet bij de keizersnede "was" (algehele narcose). Daarna kwam de borstvoeding niet op gang en uiteindelijk kon ik niet zelfstandig voor mijn kind zorgen. Wat een verschrikking, boos is niet eens het juiste woord zoals je je voelt. Ik kan nu of voor mezelf en m'n dochter zorgen of voor de hondjes of voor het huishouden. Inmiddels heb ik dat geaccepteerd en geniet liever van mijn dochter dan me nog druk te maken om de dingen die ik niet kan. Sommige momenten komt het thuis zitten wel op me af, ik was graag weer een (part time) werkende moeder, maar ik hoop dat eind dit jaar of begin volgend jaar weer langzaam op te kunnen bouwen.

Helaas zijn er geen middeltjes of hulpstukken om er overheen te komen. Rust en tijd schijnt het enige te zijn.

nathalie1209
afbeelding van nathalie1209
14 sep 2012 - 17:35

Hoi,

Volgende week is het een half jaar geleden dat ik ben bevallen. Na een zwangerschap van 41 weken begon ik HELLP te ontwikkelen. In een dusdanige snelheid dat er geen tijd meer was om mij stabiel naar een medisch centrum over te brengen. Gelukkig was ik al over tijd en had ik al ontsluiting, dus kon ik gelijk ingeleid worden. Binnen enkele uren was ik ziek, heel ziek. Er werd gesproken over bevallen op de IC, maar dat wilde ze daar niet, ivm overige patienten. Dus het IC-personeel werd naar mij gebracht. Uiteindelijk na 13 uur enorm ziek zijn en perswee-en inhouden, is er besloten tot een keizernede, algehele narcose, want een ruggeprik is geen optie voor iemand met dusdanige HELLP. Heel vreemd om wakker te worden en aan de arts moeten vragen of je een dochter of zoon hebt. Daarna overgebracht naar de IC (kreeg 4 bloedtransfusies) en lag 72 uur "kritiek".

Nu, ben ik nog steeds niet de oude. Hoofdpijn, moe, concentratie problemen en enorm last van m'n darmen. Werken kan/mag ik nog steeds niet. Lang achter de computer betekent daarna slapen en hoofdpijn. Mijn bloeddruk was een dag na m'n bevalling meteen weer goed.

Sommige momenten vind ik het heel moeilijk dat ik niet bij de bevalling aanwezig ben geweest. De eerste momenten heb ik compleet gemist. Op de IC hebben ze m'n dochter een paar minuten gebracht, daarna moest zij naar de neonatologie om af te kicken van de medicatie die ze tijdens de bevalling hebben moeten toedienen. En ik mocht niet teveel prikkels hebben. De dagen erna ook nog wel flink ziek geweest als ik te lang of te vaak bij haar was geweest.

Met autorijden, fietsen, winkelen en alles waar "teveel"mensen of dingen zijn heb ik nog steeds last van prikkels, dan ben ik daarna enorm moe (soms dagen lang) en heb onwijs hoofdpijn. Maar het geheugen gaat inmiddels iets beter, dus dat kleine stapje is voor mij erg positief en een stap op weg naar herstel.

mira-73318
afbeelding van mira-73318
4 jul 2012 - 11:50

ik ben zelf op 2 juni bevallen van een dochter na 2 weken ziekenhuisopname met pre eclampsie en lichte hellp... waren 2 zware weken in het ziekenhuis met elke keer pijn aanvallen (pijn op de borst en buik) vermoeidheid en hoge bloeddruk (gem. 160/170 - 100). Had medicijnen tegen de hogebloeddruk, magnesium en een katheter. 

De bevalling is ingeleid en was na 6 uur geklaard. Was zwaar, maar dat kwam omdat ik al zo verzwakt was. Bijna 3 uur na bevalling en de beschuit met muisjes ging het mis. Mijn lichaam raakte in shock en kreeg weer extreem hoge bloeddruk om vervolgens te zaken naar een erg lage (45/15). Kreeg zuurstof, hartbewaking, gingen op mijn buik duwen en mijn lichaam trilde aan alle kanten. Ging iets van 3 keer bijna van de kaart en uiteindelijk heb ik ter plekke een bloedtransfusie gekregen. Daarna naar de OK en hebben ze de baarmoeder schoongemaakt (zat vol met bloedstolstels). 

Daarna 4 dagen voor pampus gelegen. Kon niet zitten , niet zelf draaien, niet voor de kleine zorgen.. was helemaal op. Daarna nog 2 transfusies gehad want mijn Hb was veels te laag. En beetje bij beetje borstvoeding gaan geven. Na 1 week mocht ik naar huis en kreeg ik gelukkig nog extra kraamzorg (was nodig want verder dan bed en bank kwam ik niet).

Nu ben ik 3 weken verder en is ianna 1 maand oud en ze doet het super goed. Alleen wat voel ik me beroerd.. heb net genoeg energie 500 meter naar de supermarkt te lopen, kan wat eten koken en een was ophangen maar verder... lukt het eigenlijk niet. Ben zo moe als ik meer doe, krijg pijn aan mijn wond (knip linkse kant) en wil alleen maar slapen. 

Kon ik normaal 1 boek in 1 weekend uitlezen nu is zelfs een artikel uit de Vriendin bijv. nog te veel. Tv en drukke muziek kan ik niet aanhoren. Verlies mijn concentratie in gesprekken. Vergeet dingen die ik zei of moet doen. En voel me erg gefrustreerd dat ik het allemaal niet kan.. en daar voel ik me dan weer down over. Voel me schuldig tegenover mijn man die zoveel moet doen en dragen (ondanks dat het met liefde doet) en het voelt ook alsof mijn lichaam mij in de steek laat...

Als er tips zijn om hier overheen te komen.. ik hoor ze graag! Want wil oh zo graag dat het weer een beetje beter wordt..

kim12
afbeelding van kim12
21 jun 2012 - 15:37

Van harte met jullie dochter! Leuke naam ook.

Dat is idd flink voor 37 weken woog onze dochter met 3 maanden pas wink

Geniet er lekker van!

mamaCornel
afbeelding van mamaCornel
21 jun 2012 - 15:10

het is een meisje, Lotte en ze weegt 3840 gram. Een flinkerd voor 37 weken.

Bij mijn oudste dochter heb ik er ook langer last van gehouden.. na 6 maanden voelde ik me pas helemaal fit toen.

Hoop dat je je snel beter voelt!

 

kim12
afbeelding van kim12
21 jun 2012 - 14:53

Fijn dat alles goed is wat heb je gekregen zoon/dochter en hoe groot??

Ik ben inmiddels bijna 5 maanden verder heb nog altijd last van hoge bloeddruk terwijl hij juist zo netjes was..

mamaCornel
afbeelding van mamaCornel
21 jun 2012 - 14:47

alles is goed hier! na de bevalling voel ik me stukken beter. soms nog een hoge uitschieter met bloeddruk, verder geen klachten meer.

kim12
afbeelding van kim12
21 jun 2012 - 14:43

Vaak hebben de moeders toch gelijk je voelt het toch het beste aan jammer dat de artsen daar niet altijd aan mee willen..

Fijn dat je nog zo doorzetten en je niet weg liet sturen!

 

@mamaCornel

Spannend hoop dat alles goed mag gaan!

Jennifer-mv-5
afbeelding van Jennifer-mv-5
15 jun 2012 - 23:16

@Kim

Hij bewoog steeds niet en ik moest om de dag naar het ziekenhuis.
Heel soms kwam er dan een kleine beweging...

Die laatste dag moest ik wel weg... Maar omdat ik me niet meer zomaar weg liet sturen
en gewoon zei morgen is de baby dood mocht ik savonds terug komen naar het ziekenhuis...

De dag erna heeft ze gezegt: "ZO dat heb IK even goed ingeschat!!"
En die 1ste nacht is er iemand geweest die mijn gegeven doornam
terug zetten met een zo jullie hebben heel veel geluk gehad dat jullie er allebei nog zijn!
en liep ook zo weer weg. Zonder te kijken of kans te geven voor reactie.

Gelukkig is bij de 1ste daling van de hartslag het ok team bij elkaar gehaalt (savonds)
En is hij inmiddels een grote jongen van 6 jaar... Maar niemand die zeker kan zeggen
dat hij geen gevolgen heeft van die in elk geval 5 keer dalingen.

Klachten kunnen helaas zeker een jaar aanhouden...
Nu hebben we sinds 4 maanden een 5de wonder en nu dat het zeker is dat er geen bij komt
Zei de verloskundige o ja die pre emclapische aanval (bij de oudste)
Wat we al wisten omdat bij de 3de moesten we een gesprek hebben omdat ik zwangerschapsvergifting had
Dus toen is dat al bevestigt en ook dat de 2de zeer waarschijnlijk die oorzaak heeft gehad.

Neem waar kan idd rust en probeer het te accepteren dat het zo is en mensen die niet begrijpen heel jammer maar niet jou probleem (even makkelijk gezegt natuurlijk)...

mamaCornel
afbeelding van mamaCornel
15 jun 2012 - 16:24

hoi meiden..

Ik heb bij mijn oudste dochter het gehad.. en nu (36,2 week zwanger) ontwikkel ik weer een zwangerschapsvergiftiging..Heb nu medicatie voor mijn hoge bloeddruk. 2 dagen geleden begon het daarmee en nu een klein spoortje in mijn urine..

Gelukkig luister mijn gyn heel goed en word ik volgende week ingeleid! Wil niet het weer zo erg krijgen als vorige keer... toen lag ik uiteindelijk aan de zuurstof en had mijn kleine meid een klap van de medicatie gekregen (andere als die ik nu heb, want die wil ik niet meer).

Hoop voor jullie dat het snel over mag gaan.. want pff weet hoe beroerd het voelt. Luister zo veel mogelijk naar je lijf en neem de tijd die je nodig heb om te herstellen..Verderz lekker genieten van jullie kleintjes!

kim12
afbeelding van kim12
15 jun 2012 - 15:48

Jeetje monique toch blij dat ze uiteindelijk toch naar je moeder gevoel geluisterd hebben!

Mooie naam ook :)

Jeniffer lijkt me ook super moeilijk om te zien dat je kindje het zo moeiijk heeft in je buik.. Ben blij dat ze je toch nog gehouden hebben.

 

 

Ik ben nu 4,5 maand verder en ben nog onttzettend moe, slechte concentratie,en ook zo vergeetachtig heb zelfs soms zo erg dat ik ergens mee bezig en moet wat pakken of weg leggen de ik het op heel de verkeerde plek zoek of weg en later niet meer weet waar het is of juist wat wil en en dan sta ik daar en dan niet meer weten wat ik pakken moest.. Ben heeel blij met mijn telefoon en agenda haha schrijf alles op en mijn tel gaan hele de dag met puntjes die ik nog moet doen.. geen fut om dingen beet te pakken en nog heel de dag zware hoofdpijn en 's avonds krijg ik echt van hoofdpijn aanvallen.. ik ga binnenkort maar weer eens langs de ha ervoor.

Ik ben eigelijk vrij snel weer begonnen met werken we hebben een eigenzaak en die moet toch echt door gaan, ik ben ongeveer een maand na de bevalling weer aan het werk gegaan. Maar je moet echt je tijd nemen hoor als je lichaam zegt dat je moe ben moet je echt je rust pakken als het kan! Ik ga tussen de middag ook vaak nog een uurtje liggen en lig meestal rond 21u weer te bed.  Sta bijna altijd al om 6u op.

kim12
afbeelding van kim12
15 jun 2012 - 15:48

Jeetje monique toch blij dat ze uiteindelijk toch naar je moeder gevoel geluisterd hebben!

Mooie naam ook :)

Jeniffer lijkt me ook super moeilijk om te zien dat je kindje het zo moeiijk heeft in je buik.. Ben blij dat ze je toch nog gehouden hebben.

 

 

Ik ben nu 4,5 maand verder en ben nog onttzettend moe, slechte concentratie,en ook zo vergeetachtig heb zelfs soms zo erg dat ik ergens mee bezig en moet wat pakken of weg leggen de ik het op heel de verkeerde plek zoek of weg en later niet meer weet waar het is of juist wat wil en en dan sta ik daar en dan niet meer weten wat ik pakken moest.. Ben heeel blij met mijn telefoon en agenda haha schrijf alles op en mijn tel gaan hele de dag met puntjes die ik nog moet doen.. geen fut om dingen beet te pakken en nog heel de dag zware hoofdpijn en 's avonds krijg ik echt van hoofdpijn aanvallen.. ik ga binnenkort maar weer eens langs de ha ervoor.

Ik ben eigelijk vrij snel weer begonnen met werken we hebben een eigenzaak en die moet toch echt door gaan, ik ben ongeveer een maand na de bevalling weer aan het werk gegaan. Maar je moet echt je tijd nemen hoor als je lichaam zegt dat je moe ben moet je echt je rust pakken als het kan! Ik ga tussen de middag ook vaak nog een uurtje liggen en lig meestal rond 21u weer te bed.  Sta bijna altijd al om 6u op.

Jennifer-mv-5
afbeelding van Jennifer-mv-5
15 jun 2012 - 15:14

Jeetje Monique

Maar goed dus dat je naar je gevoel hebt geluistert
Ze zouden moeder gevoel toch eens serieus moeten nemen want die is (bijna) altijd goed.
Wij hebben bij de 2de gehad dat hij niet meer bewoog hartslag 120 want zou slapen
Na 13 dagen hartslag 150... Ja de baby slaapt vast... Nou waar komen die 30 slagen vandaan
Ze wilde geen echo maken want zou de dag erna weekmaken en de dag daarop inleiden.
Alleen als we op een echo stonden dan moest ze wel. Ja zei mijn man dan sta ik erop.
Ze liet een echo maken (deed ze niet zelf)... Die vrouw heeft geduwt.. en nog eens en heel vaak
en toen die gynacoloog terug kwam zei ze tegen haar er zit echt geen enkele beweging meer.
O nou dat is wel raar want er is toch alle tijd genomen. Ga maar naar huis en kom morgen terug...
Ik heb gezegt morgen is de baby dood indecision...
Omdat zij vond dat ik zo ongerust bleef wat ze ook zei (dicht bij en nog maar 2 dagen,,,)
mocht ik dan voor mijn geruststelling savonds een ctg laten maken en als het nog zo was
dan kon ik blijven en snachts nog een keer een ctg en kon ze vroeg gaan weekmaken....

 

Savonds werden we opgevangen maar moesten even wachten want was druk en alles was al uitgelopen..
Ok prima... Dus even gewacht en toen werd de ctg gemaakt. Weer hetzelfde geen bewegingen en hartslag van 150...
Tot dat ik een hele erge steek kreeg in mijn buik en vlak erna zakte zijn hartslag naar steeds langzamer ....
En toen was die weg .... 150...140... 125...95... 65...... stilte.... 65... oplopend naar 150...
Ik was niet echt gerust gesteld dus. Dat hebben we 5 keer gezien en gehoort en elke stilte ertussen duurde langer.

Ik ben dus blij dat we IN het ziekenhuis waren op dat moment want als dat thuis was gebeurt dan moesten we eerst bellen met de verloskundige dan nog naar ziekenhuis komen eerst aan de ctg gaan... Dan was het waarschijnlijk een stukje anders gegaan dan nu... Hij is met spoed in heel veel stilte gehaalt en die stilte duurde tot hij ging huilen.

Bij de 3de hoorde we dus dat zwangerschapsvergifting ook alleen de baby klachten kan geven.
Mijn bloeddruk was wel wat verhoogd maar niet boven de 100 uit... En dat het steeds 55 of 65 was de eerste maanden vonden ze niet meetellen...

Mooie naam trouwens

groetjes
Jennifer

Monique-Mae
afbeelding van Monique-Mae
15 jun 2012 - 14:18

Mn laatste stukje tekst is verdwenen;) 

Ik ben dus in ieder geval blij dat ik in het ziekenhuis ben gebleven met mn koorts, anders was het heel anders afgelopen... 

de dokter zei als we een uur later waren geweest...... 

Monique-Mae
afbeelding van Monique-Mae
15 jun 2012 - 14:15

Hey beetje late reactie, maar een baby maakt je leven druk he ;) haha

Mijn gevoel was juist, ik had heel erg het helpp syndroom ontwikkeld en de artsen kwamen er pas achter toen ik begon te stuipen, waarna ook een uur later mijn meisje is geboren via een spoedkeizersnede.. 

En dit allemaal een dag na mijn reactie, op 30 maart om half 11 savonds is mijn dochtertje Jaydee geboren, vandaar mijn nickname, mijn eigen naam is monique ;) ze woog 3040 gram en was 49 cm lang met 35w4d.. 

Ik heb later die dag 29 maart nog gebeld dat ik toch echt geen gerust gevoel had, en ik moest me de volgende dag weer melden voor een nieuwe ctg en verdere check-ups.. Ik ben vastgehouden puur en alleen omdat ik 38.3 graden ''koorts'' had.. ik had echt zoiets van als jullie me daarom hier willen houden dan laat maar! ik voel dat er iets anders gaande is maar werd niet serieus genomen. Heb toen later die dag weeenremmers gekregen omdat de voorweeen toch wel duidelijk en geregeld kwamen... voorweeeen?? maar goed.. die deden hun werk niet en na zoveel slapeloze nachten heeft de gynaecoloog om 8 uur savonds besloten dat ik een pethidineprik voor de nacht zou krijgen.. ik zou dan even lekker kunnen slapen en de vlgende dag konden we dan verder zien.. toen hij om half 9 weer bij me kwam had ie verwacht dat mijn pijn was afgenomen maar helaas... toen besloot ie dat ik eenruggenprik voor de nacht zou krijgen.. ik werd op een ander bed getild, want ik was even daarvoor flauwgevallen.. en van bed naar bed viel ik weer weg! voor de artsen nog geen teken dat er verder iets aan de hand kon zijn :-/ Toen ik werd weggereden ben ik buiten bewustzijn geraakt en was ik niet meer helder aanspreekbaar.. Een ruggeprik kregen ze er toen niet in en om half 10 (volgens mijn vriend ;) ) zagen ze dat ik aan het stuipen was... een uur later is mn meisje geboren en de volgende ochtend om half 12 mocht ik haar pas zien... een hele rare ervaring.. toen ik wakker werd na de operatie wist ik niet wat er allemaal was gebeurd en vroeg ik of ik nu mijn ruggeprik kreeg.... Ik lag toen op de ic en mocht nie tbij haar ivm teveel prikkels voor mij en jaydee mocht niet bij mij ivm teveel prikkels voor haar... 

Liefs, x Monique

mamaCornel
afbeelding van mamaCornel
14 jun 2012 - 16:26

hoi Fetsje,

Heel herkenbaar jou verhaal... Ik heb na de bevalling nog een half jaar last gehad van moeheid, vergeetachtigheid enz.. Na een half jaar merkte ik pas dat ik weer mezelf was en alles weer goed ging. Ik had (heb) het geluk dat ik thuismama ben, dus geen druk om te moeten werken.. Geef gewoon bij je baas aan waar je last van heb. En stapje voor stapje verder kijken hoe frustrerend het ook is!

suc6 ermee!

fetsje
afbeelding van fetsje
14 jun 2012 - 14:19

Hallo,

In maart ben ik opgenomen in het ziekenhuis omdat mijn bloeddruk ondanks de medicijnen steeds verder omhoog ging en had ik eiwitten in de urine.Medicatie werd steeds verder omhoog gebracht en ondanks dat bleven alle waarden stijgen. Met 36 wk en 4 dagen ben ik ingeleid en bevallen van een zoontje.

Ik ben het ziekenhuis ingegaan en had geen klachten, ik ben er uitgegaan met klachten. Ik was zo ontzettend moe en dat is na 13 weken wel verbeterd maar nog steeds niet over. Ik merk wel dat als ik voldoende rust krijg dat het dan beter gaat. Ook is mijn geheugen erg slecht, ik vertel dingen heel vaak dubbel soms na 5 minuten al weer. Ook is mijn concentratie niet goed, als er wat verteld wordt krijg ik het lang niet altijd mee.

 

Ik had nu eigenlijk weer aan het werk gemoeten maar kan het nog niet opbrengen. Zijn er meer vrouwen die nu nog klachten ondervinden van de pre eclampsie en hoelang heeft het bij jullie geduurd?

 

Groetjes

Fetsje

 

kim12
afbeelding van kim12
13 jun 2012 - 01:37

Jay hoe is het eigelijk verder met jouw afgelopen??

kim12
afbeelding van kim12
29 mrt 2012 - 20:46

je niet zomaar laten afwimpelen heb ik wel gedaan,je voelt je eigen lichaam het beste aan!!

ik ben met precies 36 weken bevallen kleine deed het gelijk super was klein poppetje van 45cm en 2345 gram, ze past nu net maatje 50 :-)

Mijn moeder had ongeveer een zelfde verhaal ook zware PE bij mij.. was zelf met 34weken geboren...  en lang ziekenhuis verleden als kind..

 

Monique-Mae
afbeelding van Monique-Mae
29 mrt 2012 - 20:36

Hoi,

 

bedankt voor de snelle reacties,ik moet me morgen om 8 uur weer melden in het ziekenhuis, omdat mijn leverfunctie dus op het randje van slecht zit, maar heb al vanaf het begin last van een veelste lage bloeddruk en die is nu dus normaal.. voor mijn doen dus hoog begrijp ik hieruit.. ik ben al heel lang aan het kwakkelen en heb nu ook flink last van hoofdpijn, zichtvermindering etc. al vanaf de 20ste week val ik wekelijks flauw, en dan is de laatste 2 weken soms wel 2 keer op een dag geweest.. heb dus voorweeen en weet niet meer echt hoe ik met de situatie aanmoet.. De gynaecoloog zei tegen me voor de bloeduitslagen binnen waren dat iedere vrouw wel met 36 weken wou bevallen.... 

 

@ kim met hoeveel weken ben je nu uiteindelijk bevallen? en deed de baby het goed?? 

Liefs, X Jay

kim12
afbeelding van kim12
29 mrt 2012 - 20:15

Bij mij begon het rond de 32 weken hield van de een op de andere dag veel vocht vast kwam per dag 1kg aan..

Bij mij gingen nog niet alarmbellen rinkelen ofzo (zit aan boord van een schip dus niet zomaar bij een arts in de buurt)

week 33 moest ik na de vk op een donderdag bloeddruk ging duidelijk omhoog urine werd nagekeken (die was gelukkig goed) moest gelijk de volgende week weer langs komen en kreeg een folder mee met symptomen van hellp/PE als ik ook maar iets anders voelde moest ik bellen! Dacht nog oke bel niet zo gauw zal wel los lopen..

Week erna op maandag kwam ik weer op controle bloeddruk was nog verder gestegen was toen 150/96 normaal was 110/70.. werd gelijk na t ziekenhuis gestuurd. Daar alles nagekeken ctg urine en bloed waren goed bloeddruk bleef nog stijgen.. moest toen woensdag weer terug komen. Kreeg wel meer last hoofdpijn maar ging wel..ben 's avonds nog na Duitsland gereden daar lag het schip..

woensdag ochtend ben ik weer vanaf Duitsland na rotterdam gereden ca.300km weer na t ziekehuis alles was weer goedbehalve bloeddruk weer na huis.. Ben donderdag weer na DL gereden ca 350km werd steeds beroerder die dag maar bijt wel door ben onderweg wel 6x gestopt.. rij normaal in 1 stuk door..
’s Avonds werd ik steeds beroerder gooide alles eruit en kreeg steeds meer last van hoofdpijn.
Die nacht flink aan het spoken geweest tot half 7 ’s ochtends bleef ik alles eruit gooien. Rond 12u heb ik me man wakker gemaakt die was die nacht aan het werk geweest. Dat het echt niet meer ging.. dat ik me echt super beroerd voelde. Uit eindelijk toch maar de vk gebeld van wat we moesten doen. Die zei gelijk ga naar het ziekenhuis. (ik met me eigenwijze hoofd wilde absoluut niet naar een duitsziekenhuis) Dus geregeld dat we ’s avonds in NL naar ons eigen ziekenhuis konden (liep daar al sinds een week i.v.m. met hoge bloeddruk.. Konden daar om 19.00 terecht.
Ik snel wat spullen verzameld en alles mee voor de kleine. was nog eenrit van 4 uur..

Om 19.00 waren we ook precies in het ziekenhuis. Daar halfuur aan het ctg en bloeddrukmeter bloed en urine werden gelijk na gekeken. Na een uur kregen we de uitslag. Bloeddruk bleef wel steigen maar bloed en urine waren goed. Kreeg nog medicijnen tegen het overgeven
En werd weer na huis gestuurd.. Me man heeft me thuis afgezet en is toen weer naar het schip in DL gereden.

zaterdag ben ik nog ff met me beroerde kop na de winkels geweest om toch nog wat eten voor het weekend in huis te halen. 's middags/avond gooide ik weer alles uit..
Zondag weer na het ziekenhuis weer bloed,urine en ctg en bloeddrukmeter.. bloeddruk bleef stijgen maar urine en bloed en ctg waren weer goed..
:(
Maandag werd het nog steeds erger het overgeven en de hoofdpijn zat echt me eigen in de weg..was ook alleen thuis. Uiteindelijk mijn moeder maar gebeld wat ik moest doen.. Die zei gelijk bel het ziekenhuis op en pak je koffer maar alvast in
:-|
Ik het ziekenhuis maar gebeld kon direct komen dus nog ff snel me man gebeld en een tante van me man om me naar het ziekenhuis te brengen..
Daar aangekomen weer het zelfde verhaal bloed etc.. Toen zagen ze toch dat me bloedwaardes stegen in negatieve zin..en me bloeddruk bleef nog door stijgen had bloeddruk van 160/110 gemiddeld..
Die nacht ontzettend aan het overgeven geweest zelfs een slokje water kwam er met de zelfde vaart weer uit en die hoofdpijn werd ik echt gek van..
Dinsdag werd ik met het uur beroerder ze zeiden al je gaat de 40 weken niet halen.. kreeg inmiddels al een infuus met vocht en extra vitaminen.
Die nacht vreselijke voorweeen gehad en aan het spoken geweest (gooide nog alles eruit ook al was ik leeg..)
Woensdag trok ik het haast niet had geen kracht meer om mezelf te wassen en kon alleen maar liggen had vreselijke hoofdpijn.. Weer bloedprikken enz. bloedwaardes bleven stijgen net als me bloeddruk.. Rond uur of 12 kwam de arts assistent melde dat ik rond half 3 ingeleid zou worden dit ging niet meer.. Ik me man opgebeld (was gelukkig met het schip inmiddels in NL).
Rond half 3 werd er een tablet ingebracht, rond 17u was me man er en 18.30 hebben ze me vliezen doorgeprikt. Kreeg inmiddels een 2e infuus en had gevraagd om een ruggenprik. Na de ruggenprik kreeg ik via het infuus gelijk weeën opwekkers. Tussen stuk ben ik helaas kwijt.. Rond een uur of half 2 zag ik dat de arts en zuster half in paniek raakte even eens me man.. me bloeddruk bleef steigen was inmiddels 230/125 kreeg zware medicatie om de boel na beneden te halen.. Rond 01.59 kreeg ik persweeën en 02.07 is uit onze dochter geboren. Ben toen ff helder geweest (denk puur op adraline) fam. gebeld etc.
In de ochtend na een paar uur slaap werd ik wakker met een helse hoofdpijn en zag alles dubbel en alles draaide zelfs me bed draaide voor me gevoel. Misselijkheid was gelukkig wel weg.. Verloop van die dag verder weet ik niet meer veel van ..
Die vrijdag erop nog helse hoofdpijn er werd een MRI-scan gemaakt (wat een martelwerktuig als je z'n hoofdpijn heb

:'( Daar kwam gelukkig niks uit.. Me bloeddruk was nog steeds redelijk hoog gem. 160/96..
Ik had inmiddels een morfine pomp gekregen om de pijn te onderdrukken..
t/m dinsdag 7 februari heb ik echt plat op bed gelegen nog geen de kracht om me te wassen ik werd op bed gewassen en dat koste al teveel energie..Kon zelfs niet genieten van onze kleine meid kon haar net een paar keer de fles geven voor de rest stond ze veel in de babykamer :-’(
Die middag is de neuroloog weer langs geweest en nog meer artsen ze wisten het ook allemaal niet meer.. kreeg toen andere pijnstillers en voelde me toen eindelijk wat opknappen. (hoofdpijn bleef maar was redelijk te doen..) die avond toch maar proberen wat meer rechtop te zitten en ging wel weer redelijk 's avonds kwam me man die was gelijk helemaal blij dus meld het gelijk aan de zuster, de blaaskatheter die ik sinds de bevalling had werd er gelijk uitgehaald en werd gelijk onder de douche gezet en daarna is het alleen maar weer de goede kant opgegaan.. voelde me steeds iets beter en kon eindelijk van onze kleine meid genieten die het trouwens super goed doet.
woensdag ging het weer wat beter kleine voor het eerst verschoond

heb nu medicijnen tegen de hoge bloeddruk zit nog steeds ongeveer 165/97gem.

gelukkig doet ons meisje het super en is ze inmiddels alweer 8 weken oud.

 

Jennifer-mv-5
afbeelding van Jennifer-mv-5
29 mrt 2012 - 15:36

@Jay

als jij niet gerust bent dan heel goed op jezelf letten!!
In het ziekenhuis gaan vaak pas alarmbellen als je onderdruk boven de 100 uitkomt
Terwijl het KAN starten vanaf een verhoging van 25. Dus als je normaal 60 hebt is dat boven de 85.

Hebben ze ook je urine getest op eiwitten? Anders zou je dat nog kunnen laten nakijken..

Als je het niet vertrouwd gewoon gelijk bellen. Dan maar "lastig" .. soms moet dat

mamaCornel
afbeelding van mamaCornel
29 mrt 2012 - 13:08

bij mij voelde het eerst aan als een verkoudheidje. pijnlijke benen, hoofdpijn, snel moe, steken in mijn bovenbuik... (verder weet ik even niet). Toen bleek bij vk controle dat ik hoge bloeddruk had, en eiwit in urine. De dag erna kon ik geen licht meer verdragen, was soms suffig. Ik kreeg bezoek in het ziekenhuis, maar kon het gesprek eigenlijk niet goed volgen.

2 dagen later lag ik aan het zuurstof en begon de bevalling vanzelf, maar kreeg ik wel wee opwekkers omdat het niet wilde vlotten.

Maar als je nog thuis mag blijven, dan is er nog geen heel groot gevaar denk ik. Anders hadden ze je wel al opgenomen.

Luister naar je lijf, doe rustig aan en als je het niet vertrouwt zou ik gewoon aan de bel trekken! Beter 9 keer te veel dan 1 keer te laat (zeiden ze bij mij elke keer).

Suc6 er mee en ik hoop dat het over gaat bij je!

Monique-Mae
afbeelding van Monique-Mae
29 mrt 2012 - 10:46

hallo, 

waar begonnen bij jullie de klachten mee? ik ben vandaag 35 weken en 4 dagen zwanger, en heb al enige tijd erg veel pijn onder mijn ribben aan de rechterkant.. na alle kwaaltjes gister opgenoemd te hebben bij de VK verwees ze me door daar de gynaecoloog.. Die kon op de ctg zien dat ik voorweeen heb, maar dat de baby het goed doet.. mijn bloeddruk was prima, (hij is normaal altijd te laag, dus denk ik dat ie wat hoog was voor mijn doen..) en uit de bloeduitslagen is gekomen dat mijn leverfunctie op het randje van slecht zit.. ik moet maandag of dinsdag terugkomen bij de gynaecoloog, maar ben er niet helemaal gerst op.. 

 

ik hoop van jullie te horen.. 

Liefs,, Jay

 

mamaCornel
afbeelding van mamaCornel
29 mrt 2012 - 09:04

hoi Kim,

Ik heb het 2,5 jaar terug gehad.. en dat is heel vervelend!.. Ik had geen hoofdpijn meer erna, maar was wel nog lange tijd erg moe en weinig concentratie.. Na een half jaar was ik pas echt weer een beetje de oude.

Luister naar je lijf, hoe moeilijk het soms ook is.. en neem de tijd ervoor.

Bij mij ontstond met 35,4 dagen en ben met 36,1 bevallen van een dochter. Zij moest nog 2 weken in het ziekenhuis blijven omdat ze er ook een klap van had gekregen. Nu gaat alles prima hier.

Begin jullie verwachten we een volgend kindje..

Hoe moeilijk het echt kan zijn.. neem de tijd, plan rust in en kijk per keer wat je kan en niet.

Jennifer-mv-5
afbeelding van Jennifer-mv-5
23 mrt 2012 - 13:23

op hyves heeft de stichting hellp iets. En er zijn ook een gesloten en open hyves erover.
Daar staan meerdere ervaring op. En ook over PE.

De klachten kunnen helaas ook nog wel een tijdje aanhouden. Proberen zoveel mogelijk rust te nemen
En er over hebben wanneer je er behoefte aan hebt.

Ik weet eigelijk niet meer hoe lang de klachten bleven maar het is per persoon verschillend.