Pompen en tangen

12 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Anoniem
afbeelding van Anoniem
31 okt 2011 - 13:26
Pompen en tangen

Hoi ladies,

Ik ben momenteel zwanger van ons tweede kindje.

De eerste is thuis geboren zonder problemen, ik moest alleen naderhand naar het ziekenhuis om gehecht te worden (subtotaal ruptuur). Alles prima hersteld en ik heb nergens last van.

Ik zit er nu over te denken of ik voor deze 2e weer thuis wil bevallen of toch in het ziekenhuis. Vooral mijn partner vindt thuis een beetje een 'eng' idee voor het geval er iets mis zou gaan. Ik heb dat zelf in iets mindere mate, maar inderdaad, stel dat er iets gebeurd moet je toch nog op de ambulance etc wachten.

Het idee dat in het ziekenhuis pijnbestrijding mogelijk en voorhanden is, vind ik ook wel een prettig idee. Geen idee of ik dat dan ook zou willen, maar gewoon het idee dat het er is, is al geruststellend.

Tegelijkertijd ben ik juist voor het ziekenhuis ook wel bang..... Want ik heb het idee dat men daar misschien wel veel sneller ingrijpt dan wanneer je thuis zou zijn gebleven.

En mijn angst ligt vooral in de martelinstrumenten die ze verlostangen en vacuumpompen noemen. Ik heb daar nog niet 1 positief verhaal over gehoord, of op zijn minst een verhaal wat geen ware horrorstory was.

Eerlijk gezegd vind ik het toucheren wel meer dan genoeg polonaise aan mijn lijf, en die pompen en/of tangen zie ik dus ECHT niet zitten.

Nu is mijn vraag, kun je daar afspraken over maken? Is het mogelijk om met je verloskundige af te spreken dat mocht iemand het nodig vinden die dingen tevoorschijn te halen, dat er iemand aan de bel trekt dat ik dat niet wil hebben? Dat ik dan liever een keizersnede heb? Of heb je geen keus op zo'n moment?

Ik hoor graag jullie reacties!

zoe85
afbeelding van zoe85
4 nov 2011 - 21:53

Ook hier absoluut geen enge herinneringen aan de pomo

mijn eerste is binnen 4,5 uur geboren vanaf de eerste wee.

tijdens deze 4,5 uur daalde de hartslag van jason. Om 13.45

had ik persweeen en op dat moment daalde zijn hartslag

nog verder hij moest echt met 3 persweeen mee komen zo

niet moesten ze ingrijpen. Helaas jason bleef hangen dus

met.spoed werd ik verdoofd wel is waar buiten een wee om

maar dit voelde ik niet eens meer (ik kreeg pas om 13.00

een.morfine pomp omdat een arts assistent het verkeerd in

me dossier had gezet) de knip hebben ze buiten de wee om

gedaan maar dit.voelde ik ook niet het was inmiddels

verdoofd van de pomp heb ik echt niks gevoeld ( ik vond

het tussendoor toucheren pijnlijker) ik denk dat het bij vele

mensen meer het idee is, maar ik ben wel van mening dat

als het moet dan moet het. Tuurlijk zullen er ook mensen

zijn die het als een horor ervaren het verschilt per persoon.



felicexxx
afbeelding van Anoniem
4 nov 2011 - 19:52

Hoi,

Bij mn 1ste ben ik ook gewoon in zhuis bevallen en

daar ben ik blij om...

Ik wilde pijnbestrijding en ten 2de kwam ze er niet

zelfstandig uit... geknipt en verlostangen.. deed pijn op

et moment maar dat ze eruit was, was et voorbij...

Anne_1980
afbeelding van Anoniem
1 nov 2011 - 14:36

Dank voor alle reacties! Zeker de ervaringsverhalen,

daar heb ik zeker wat aan, dat brengt de

horrorverhalen weer ietsie in balans.

Uiteraard ga ik dit zeker bespreken met de

verloskundige hoor!

Dian
afbeelding van Dian
31 okt 2011 - 21:39

Hoi,

Ik heb 2 x een vacuümverlossing gehad. Mijn

ervaring is dat ze die niet zomaar inzetten. Ik heb

er echt voor moeten vechten om die vacuüm te

krijgen. Ik heb bij beide keren meer dan 2 uur

moeten persen, en voelde steeds dat de kleintjes

terug schoten. Pas nadat met een echo werd

gekeken hoe dat kon, bleek dat ze te hoog lagen

en in een kruin, waardoor ze er niet zelf uit konden

komen. Dat was voor de gyn. pas aanleiding om

de vacuüm te gebruiken.

Verder merk je van het gebruik van de vacuüm niet

veel, de knip krijg je in een wee (tenminste ik) en

na een verdoving, en de vacuüm zelf merk je -

mede door die knip - ook niet heel erg veel. Alleen

het trekken merk je (branderig gevoel), maar dat

zal wel niet anders aanvoelen als dat de kids er uit

zichzelf uitkomen.

Ik raad je in elk geval wel aan om een geboorteplan

op te stellen en deze - tijdig - met de verloskundige

te bespreken. Ook al wordt de bevalling voordien

overgedragen aan de gyn. dan heb je altijd nog je

geboorteplan om op terug te vallen. En geef dan

ook direct aan - als je de pijn nog goed kunt

hanteren - dat je absoluut geen vacuüm of tang

wilt. Hoe langer je wacht tijdens de bevalling, hoe

minder goed je in staat zult zijn om je "eisenpakket"

op tafel te leggen.

Succes, en probeer je er vooral niet te druk om te

maken. Er is er nog nooit 1 blijven zitten. Geniet

vooral van je zwangerschap, de 9 maanden zijn

voorbij voor je het weet.



Nina23
afbeelding van Nina23
31 okt 2011 - 17:29

Ik heb mijn vacuum bepaald niet als een horrorstory ervaren. Achteraf weet ik niet zeker of het echt nodig was geweest als er eerder andere beslissingen genomen waren maar ik heb er absoluut geen negatieve ervaring/emotie aan overgehouden.


Ik zal mijn verhaal voor je opschrijven. Ik denk dat het maar een heel klein beetje tegenwicht biedt tegen alle horrorverhalen maar het is het enige wat ik voor je kan doen.


Ik ben bevallen van mijn eerste kind in totaal 11 uur tijd. Vanaf vijf cm ontsluiting naar ZKH. De ontsluiting vanaf de eerste wee tot volledige ontsluiting duurde ongeveer 7 uur en ging dus prima. Op het moment dat gecontstateerd werd dat er volledige ontsluiting had bleek ik geen persweeen te krijgen. Ook lag het kind nog vrij hoog in het geboortekanaal.


Ik heb altijd in mezelf gedacht dat ik zonder persdrang niet wilde persen. Maar toen het moment daar was dat de VK zei ga maar meepersen heb ik niet geprotesteerd en geprobeerd te persen. Dat heb ik bijna een half uur gedaan maar nou niet echt van harte en ook kwamen de weeen minder vaak. Niet meer om de twee minuten maar om de vier minuten. Toen moest de gyn komen en werd er stimulatie gegeven. Dat voelde voor mij onnodig en na 10 minuten moest het infuus ook al weer uit omdat de hartslag begon te dalen. Dat herstelde meteen na het stoppen van de stimulatie.


Daarna heb ik nog anderhalf uur weeen gehad en toen begon er iets van persneiging te ontstaan en werd het moeilijker de weeen op te vangen. Toen werd besloten om weer te gaan persen. Met iets meer enthousiasme dan de eerste keer ben ik toen gaan meepersen. Echt opschieten deed het niet. En na 1 uur en 20 minuten zei de gynaecoloog dat ze een vacuum wilde gaan doen omdat ik anders zou gaan uitputten. Met alle adrenaline van het persen in mijn lijf heb ik nog gezegd dat ik heus nog wel een uurtje doorkon. De gynaecoloog heeft daar even over nagedacht en zei toen heel duidelijk. Nee, ik denk dat we dan over een uur alsnog een vacuum moeten doen en dan heb jij de kracht niet meer om mee te persen omdat je uitgeput bent en moet er harder getrokken worden. Toen heb ik dat direct geaccepteerd (niet alleen met mijn hoofd, maar ook mijn gevoel vond het OK).


Nou ja, dan moest het maar. Ik was ook even bang dat het heel onaangenaam zou worden maar ze heeft in de vijf minuten erna verdoofd, de knip gezet en de cup op het hoofd geplaatst en ik zou echt niet weten wanneer ze dat nu gedaan heeft. Ik heb het niet gevoeld. Ik was er zelf totaal verbaasd over maar het is echt waar, niet gevoeld!. Daarna zei ze: bij de volgende wee nog een keer hard meepersen. Toen stond iedereen heel gespannen te wachten op de volgende wee. Ik vond het zelf op dat moment een heel fijn idee dat ik gewoon na de volgende wee mijn kind zou hebben! De wee liet even op zich wachten en men werd wat onrustig maar ik voelde dat mijn lijf even wachtte om kracht te verzamelen voor die laatste superwee en die kwam toen ook. En toen had ik een dochter!!!!! Ze bleek overigens net geen vier kilo te wegen en met haar hand naast haar hoofd te liggen. Niet vreemd dus dat het wat nauw voor haar was bij een moeder met een nogal slank figuur.


Achteraf vraag ik me wel heel erg af of ik niet beter toen de weeen wegzakten na de ontsluitingsfase wat had kunnen gaan rondlopen of hurken zodat de zwaartekracht een groot deel van het werk had kunnen doen. Dan was de vacuum waarschijnlijk niet nodig geweest (denk ik zelf) maar de knip wel.


KORTOM: absoluut geen horror hier. Gewoon een hele indrukwekkende en mooie dag met een prachtig kind als resultaat.




In Nederland zetten ze de verdoving via de ruggeprik uit tijdens het persen (vaak al net voor je volledige ontsluiting bereikt) juist omdat je dan beter zou voelen wat er gebeurt en actiever mee kunt werken en zo onnodige ingrepen als gevolg van de ruggeprik te voorkomen.



Gretha
afbeelding van Gretha
31 okt 2011 - 16:45

vacuumpomp is klein cupje op het hoofd van je baby wat vacuum trekt. hiermee kunnen ze je baby sneller naar buiten helpen door eraan te trekken tijdens een perswee... het is een heel klein cubje dus hier voel je niets van.

Lilypie First Birthday tickers

Femmmke
afbeelding van Femmmke
31 okt 2011 - 15:19

In principe gaat het eerst om een verplaatste

thuisbevalling onder leiding van je eigen

verloskundigepraktijk. Dus niks pompen, tangen

etc.. Pas als het niet lukt (wat thuis dan

waarschijnlijk ook was gebeurd) wordt de gyn erbij

gehaald en dan komen ook misschiien de pompen

en tangen.

Hier ook een pomp, omdat zijn hartslag niet goed

meer herstelde. Maar niet alle pompen zijn een

drama.. Hier is NIET geknipt, hij was al ver genoeg

om gewoon de pomp te plaatsen en het is maar

een klein scheurtje geweest.

Als ze zo'n ding gaan gebruiken kunnen ze ook

verdoven tenzii het echt een haastklus is. Zeg maar

verdoven voor de knip om ruimt te maken.

De pijnbestrijding kan ervoor zorgen dat je meteen

onder behandeling van de gyn komt al moet ik

zeggen dat dit bij mij wonderlijk genoeg niet zo was.

Ik werd wel begeleid door de verloskundige van het

ziekenhuis, misschien is dat het verschil. Ik heb dus

wel een ruggeprik gehad, maar omdat die niet goed

werkte kan ik je niet vertellen of je dat nog voelt of

niet.

Als je niet voor jezelf op kunt komen tijdens de

bevalling is een plan niet een gek idee. Maar hier

ligt ook een taak voor je man natuurlijk. Die moet

dan voor je opkomen en die moet weten wat je wilt.

Lilypie Pregnancy tickers

Anne_1980
afbeelding van Anoniem
31 okt 2011 - 15:08

Ik weet dat een keizersnede ook bepaald geen pretje

is, dat begrijp ik heel goed.

Maar ik heb al iets te vaak meegemaakt dat artsen

over mijn eigen grenzen heen gaan en zoals ik al zei,

er is een grens aan de hoeveelheid polonaise die ik

aan en vooral in mijn lijf wil hebben.

Uiteraard moet die baby er uit en als het niet anders

kan, dan kan het niet anders. Maar als het even te

vermijden is....dan graag.

Ervaring van de vorige keer leerde dat ik tijdens het

bevallen echt niet in staat ben om voor mezelf op te

komen, vandaar de vraag of je dit soort dingen van te

voren kunt bespreken of dat het echt situatie-

afhankelijk is en je wellicht geen keuze zou kunnen

hebben.

Stel dat je pijnbestrijding voor de weeen hebt middels

een ruggenprik, en tijdens het persen besluiten ze dan

eventueel zo'n ding te gebruiken, voel je dat dan? Of is

dat door die ruggenprik ook minder/anders/niet? Zijn

er vrouwen die zoiets hebben meegemaakt?

babyluck
afbeelding van babyluck
31 okt 2011 - 15:02

je kan een bevallingsplan opstellen met je verloskundige !
Ook zou je een doula kunnen inschakelen die bewaakt ook die processen voor je *soort vriendin maar dan anders* ik weet een heel goede !




liefs Ineke en Lisa x
Spintsje
afbeelding van Anoniem
31 okt 2011 - 15:01

Zelf heb ik dus een keizersnede gehad en hoewel ik op dat moment blij was dat er eindelijk een einde aan kwam, is de nasleep echt geen pretje. Denk niet te licht daarover. Ik heb nog geluk gehad dat ik een keizersnede met ruggeprik heb gehad. Als de baby snel moet komen en je wilt i.p.v. de pomp of tang een keizersnede, dan wordt het hoogstwaarschijnlijk een spoedkeizersnede onder narcose. Dan maak je helemaal niks meer van de geboorte mee. En dat is denk ik ook niet wat je wilt.


Zoals Gretha ook al zegt: De kans dat je nu met pomp of tang zult bevallen bij een tweede is klein. Dus ik zou me daar niet al te druk om maken. Toch snap ik heel goed dat het je bezighoudt. Ik ben niet eens zwanger en ik denk al "hoe zal die bevalling bij een eventuele tweede gaan???" Ik wil zo graag 'gewoon' bevallen.


Stel anders een geboorteplan op. Waarin staat wat je wilt.


Ik wens je een fijne zwangerschap en veel sterkte alvast bij de bevalling.

Gretha
afbeelding van Gretha
31 okt 2011 - 14:15

vacuumpomp op zich is geen martelwerktuig. tangen worden gelukkig steeds minder gebruikt.
ok het is niet fijn maar het was nodig om haar eruit te krijgen. keizersnede is gewoon een zware buik operatie... ik was vrij smal en kleine zat gewoon helemaal klem.. haar hartslag daalde bij elke wee.. ze moest er snel uit.. ik had al volledige ontsluiting, persen deed niet veel.. dan is nog geen 5 min met een vacuumpomp toch echt sneller dan een keizersnee.. en ook minder ingrijpend voor mij.. t was echt geen pretje idd maar dat was omdat ze klem zat. daarom was het ook nodig.
het is bij jou je 2e kindje, bij de eerste ging het goed in de zin van die paste er door ;) dus ik vermoed niet dat een tang of pomp nodig is.. maar die vragen kan je heel goed aan je vk of gyn stelle n;)

Lilypie First Birthday tickers