Natuurlijke bevalling of keizersnede?

9 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Riska92
afbeelding van Riska92
7 sep 2015 - 16:08
Natuurlijke bevalling of keizersnede?

Hoi allemaal, 

Vorige week ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van ons 2e kindje. Helemaal happy en gelukkig! Omdat ik wel ongesteld was geworden, maar me al 2 weken "zwanger" voelde toch maar een test gedaan, en die was positief. Nu 7 weken zwanger, en aankomende donderdag de eerste echo, spannend! 

Ik zit alleen in een lastige positie, en hoop dat jullie misschien advies kunnen geven.... 

Bij de geboorte van mijn dochter heb ik een extreme totaalruptuur opgelopen door een inschattingsfout van de verloskundige. 5 minuten na de geboorte lag ik dan ook op de OK. Ik kon me daar vrij snel bij neerleggen, had er niks van gevoeld en onze dochter maakt het hartstikke goed. 

Na een paar maanden geprobeerd om weer seks te hebben, maar dit deed zo vreselijk veel pijn dat we dachten dat we te vroeg waren.  Maar na een jaar ben ik toch naar de gynaecoloog gegaan, en heb toen een half jaar lang geoefend met zalfjes en staafjes om de boel ruimer te maken. Want volgens hun was er niks aan de hand... Maar ook dit werkte niet.... Ik ben toen voor een second opinion naar de Bergman Kliniek gegaan, en daar zagen ze het meteen, de "boel" was te netjes, of tewel veels te straks gehecht. Enigste oplossing was om het weer helemaal open te maken, en dan wat ruimer te hechten. Wat was ik blij! Eindelijk erkenning dat er echt iets aan de hand was, en dat na bijna 2 jaar. De operatie verliep hartstikke goed, en na 4 weken hebben we t weer geprobeerd, en het ging weer normaal zonder pijn. Nu is de kans groot dat bij de aankomende bevalling, de boel weer open gaat. En wat dan de ecologen zijn weten ze niet... Misschien gaat het goed, of ik loop na 2 jaar met een luier om... Dus mijn gynaecoloog snapt heel goed als ik voor een keizersnede ga. Maar dat is natuurlijk ook niet niks... Daar komt ook nog bij dat ik voor 5 jaar geleden al een zware operatie heb gehad bij mijn eierstokken, dus als ik ga voor een keizersnede is de kans op complicaties groter. Kortom, ik wil het eigenlijk allebei niet haha. Herkent iemand mijn dilemma? Of wat zouden jullie doen? Alvast bedankt voor de reacties!! 

 

 

 

 

 

 

 

 

litt-517892
afbeelding van litt-517892
14 mrt 2016 - 17:02

Hoi Bianca,

Mijn ervaring met gyneacologen en geplande keizersnedes is de volgende: Een moeilijke eerste bevalling schijnt vaak voor te komen en is in de ogen van gynaecologen heel normaal. Zij zien dit dan ook niet als reden om een tweede met een keizersnede te doen, tenzij er sprake is van bijv een medische reden. Over het algemeen gaat een tweede bevalling een heel stuk sneller en makkelijker. (Ik was de spreekwoordelijke uitzondering op de regel bleek later, maar dat ter zijde) Ik acht de kans dat je een geplande keizersnede krijgt dan ook minimaal. Wat ik je als advies mee zou willen geven is dit:

Wij hebben nadrukkelijk vast laten leggen dat we in overleg wilden als er bij de tweede weer allerlei problemen zouden komen. Zodat we A wisten wat er aan de hand was, en B betrokken zouden worden bij een beslisssing over een vervolg. Ik trof het met mijn gynaecoloog van dienst. Toen ik wederom in de problemen kwam hebben we de opties besproken en samen gekozen voor een spoedkeizersnede. MIjn derde is wel met een geplande keizersnede ter wereld gekomen. Dit omdat men vermoedde dat mijn bekken het probleem was. 

Succes en als je nog vragen hebt, hoor ik het wel!

BIANCA1976
afbeelding van BIANCA1976
14 mrt 2016 - 08:24

Hoihoi,

bedankt voor je reactie.  Nee, het is eerder andersom: iedereen gaat ervan uit dat je het gewoon op de vaginale manier gaat proberen omdat dat zo hoord. Tussen de regels door hoor je dan af en toe dat een geplande keizersnede ook mogelijk is.  Nu het wat dichterbij komt ga ik me wat meer verdiepen in de mogelijkheid om het toch gepland te doen, maar daar is maar bar weinig over te vinden. Uiteraard vind je verhalen van dames die niet "anders kunnen" vanwege een stuit ligging of te smalle bekken ed. Maar dat is bij mij niet het geval. Alleen de risico's welke een normale bevalling heeft na het al hebben gehad van een keizersnede.  Bij de vorige kwam mijn ontsluiting niet verder dan 6 cm.  Er is een kans dat dat nu ook weer zo zou zijn, maar ja,er wordt toch van je verwacht dat je het op de normale manier probeert. maar waarom?  Dat was meer mijn vraag. Waarom zou je het risisco nemen? nu ging alles goed met de kleine, maar wie zegt dat dat bij deze ook zo gaat; lijkt me verschrikkelijk om een spoed keizersnede te moeten ondergaan als het niet goed gaat met de kleine. Dus misschien wil ik dat voor zijn? Iemand "ervaring"?

Groetjes,

Bianca

litt-517892
afbeelding van litt-517892
2 mrt 2016 - 14:43

 

Hoi Bianca,

Ik zag je bericht toevallig net binnenkomen! Als ik jouw verhaal terug lees 'proef ik tussen de regels door' dat je het best wel natuurlijk wilt proberen maar nu twijfel je omdat men een paar keer over een keizersnede begint? Probeer eens helder te krijgen waarom men dat doet? Verwachten ze wederom problemen? Als ze de kans op een geslaagde natuurlijke bevalling groot achten, dan zou ik daar serieus over nadenken.

Bij mij heeft de grote kans op dezelfde problemen (niet vorderende uitdrijving) de doorslag gegeven om samen met mijn gynaecoloog te kiezen voor een keizersnede. De veiligheid van mijn baby stond daarbij voorop. 

Succes met je beslissing!

BIANCA1976
afbeelding van BIANCA1976
2 mrt 2016 - 14:06

Hoi allen,

sjee wat een horror verhalen joh...Ben eigenlijk wel benieuwd wat je nu besloten hebt Riska?

mijn verhaal is iets anders..Ik heb met mijn eerste, 2 dagen over de bevalling gedaan, niks horror, duurder lang maar alles ging wel voorspoedig, maar mijn lichaam stopte er op een gegeven moment mee, vond het wel welletjes en de weeen stopte bij 6 cm ontsluiting, dus keizersnede. Niks spoed, alles ging gewoon rustig. Geen trauma dus.

Nu is de 2e op komst en ik ben sowieso medisch en is mij de vraag gesteld of ik vaginaal of via een keizersnede wil bevallen. Nu ben  ik er een stuk minder mee bezig dan bij de eerste, en heb ook eigenlijk uit "gewoonte"gezegt dat ik het wel probeer op de "normale" manier.

Nu het mij meerdere keren gevraagd is, ga ik toch twijfelen. Waarom zou ik eigenlijk niet voor een geplande keizersnede gaan? omdat dat zo hoord?  als ik alles zo hoor, is het risico voor het kind kleiner dan bij een vaginale bevalling, is het voor moeder en kind eigenlijk "prettiger" (ik weet het, klinkt raar..) dus waarom niet? Alleen is het natuurlijk voor mij wat langer revalideren, maar daar kom ik wel overheen, als ik zo alle andere risico's hoor; dat zijn klachten die veel langer doorlopen.

Maar hoofdgedachte is bij mij: waarom zou ik het het kind moeilijk maken als er ook een mogelijkheid is om het op een makkelijkere manier te doen (voor het kind!)

Wat vinden jullie?

groetjes,

Bianca

 

 

jessie84
afbeelding van jessie84
5 dec 2015 - 21:17

Heb ook een totaal ruptuur gehad bij de geboorte van mijn zoontje het hoofdje was iets groter, nu meer dan twee jaar verder en ik heb nog steeds hiervan last, tijdens de seks en urine verlies, wordt het kouder dan voel ik het ook. Nu ben ik bij bijna uitgerekend van de 2e en deze is al goed ingedaald en drukt enorm kan soms bijna niet zitten, de 2e wordt gelukkig met een keizersnede gehaald omdat ik het niet meer durf. Was zo bang dat ik weer hetzelfde weer gebeurd bij deze is het hoofdje ook iets groter. Hierna willen ze gaan kijken wat het probleem is maar ik denk dat ze te ver gehecht hebben.

geer-256373
afbeelding van geer-256373
18 nov 2015 - 20:38

Hey Riska, 

Wat een naar verhaal en helaas voor mij herkenbaar. Ik had bij de geboorte van mn dochter (6 jaar) een totaal ruptuur. Kon ik ook wel begrijpen, want ze moest er op het laatste moment uit vanwege haar hartslag wat teveel kelderde. Dus het was een knip en een vacuumpomp en eruit. Na de bevalling was niets meer hetzelfde, ook bij de gyn gezeten omdat het vrijen teveel pijn deed. Die gaf aan: er staat een jaar voor, dus wacht af. Na een jaar was er wel iets verbetering, maar het was niet geweldig. Ik werd vlak daarna zwanger van mn tweede. Ook weer een bevalling met een totaal ruptuur, maar bij mn tweede ging het bevallen/persen  volgens het boekje. Op de OK kreeg ik toen te horen dat het aan mn weefsel zou liggen, ik had niet horen uit te scheuren. 

Nu ben ik zwanger van mn derde en had ik een gesprek aangevraagd in het ziekenhuis. Ik wil namelijk nooit meer een bevalling met het evt gevolg dat ik met een stoma loop. Na het onderzoek kreeg ik te horen dat ik een keizersnede mag omdat het weefsel van de kringspier zodanig is dat het niet wenselijk is dat het nog een keer scheurt. Maar ik werd ook gelijk doorgestuurd naar een bekkenfysiotherapeut, omdat ik nog steeds pijnklachten had met het vrijen en stressincontinent was. Ik moet eerlijk bekennen, na 5 behandelingen bij de bekkenfysiotherapeut zijn mijn pijnklachten met vrijen verdwenen en ben ook niet meer incontinent bij bijv. hele hoge nood.  (had een overactieve bekkenbodem)

Dus ik raad eigenlijk aan: bespreek het opnieuw met je gyn en vraag wat ze je aanraadt. Wat er heel vaak wordt gezegd is dat een tweede totaal ruptuur eigenlijk bijna nooit gebeurd. Laat alles in je dossier opnemen zodat iedereen die je behandelt hiervan afweet. 

slopeh
afbeelding van slopeh
9 nov 2015 - 22:47

 

Jeetje wat een naar verhaal, vooral het gedeelte doorlopen met klachten die niet erkend worden herken ik goed. Mijn verhaal was wel anders, ik had tijdens de zwangerschap van mijn (nu nog) jongste dochter dankzij een "inschattingsfoutje"  van mijn verloskundige wegens verwaarloosde nierbekkenontsteking en nierstuwing (doorgang werd door de baarmoeder geblokkeerd) een waternier en nierstenen, met als gevolg dat ik mijn nier bijna kwijt was. ik klaagde al 3 maanden over pijnaanvallen en ik kon niet plassen. Ik ben met 35 weken met spoed opgenomen omdat mijn nier nihil/niet meer functioneerde, ik lag met morfine en buscopan in het ziekenhuis. Ironisch genoeg was ik juist deze zwangerschap bang voor een totaalruptuur, gezien ik dat bij mijn 2e dochter ook had (ze was bijna 10 pond). Ik vroeg me af, hoe groot jouw kindje was en of ze met haar hoofdje goed lag, mijn 2e dochter was namelijk een sterrenkijkertje waardoor ze dus ook amper door het geboortekanaal kwam. goed, dit wordt een lang verhaal (sorry) ik had dus al met de gyn besproken dat ik zonder verwijzing van de verloskundige met 38 weken mocht komen om te kijken of dochter 3 niet te groot was anders zouden ze inleiden. nu bestond met 35 weken die angst dus niet voor mij of ze te groot was, eerder de angst of het niet te vroeg was. ik kreeg echter ook de keus vanwege mijn complicaties of ik met een keizersnede wou bevallen of ze zouden me inleiden. de keus was heel moeilijk, want ik twijfelde aan mezelf of ik met deze complicaties wel genoeg kracht zou hebben voor een natuurlijke bevalling. Ik heb toen met de gynacoloog afgesproken om wel in te leiden maar mocht ik van mening veranderen of er ook maar 1 dingetje zou wijzen op complicaties dat ik alsnog een keizersnede zou krijgen. Dat was voor mij een hele fijne gedachte, dat ik het wel kon proberen maar dat ik altijd nog de keus had. Er is eigenlijk maar 1 ding wat ik je wil aanraden en dat ik vertrouw op je gevoel, herstellen van een keizersnede is niet fijn, maar als de angst voor herhaling van je eerdere complicaties zo groot is, is het de afweging waard om voor een keizersnede te kiezen. Alleen jij kan die keuze maken voor jezelf. Oja mijn bevalling is dus heel vlot verlopen, mede omdat jenna maar 6 pond was (met 35wk en 4 dagen) en de bevalling was in 4 uur gepiept, maar de gedachte dat ik altijd een plan B had was voor mij een fijn idee. welke keus je ook maakt, probeer wel t genieten van je zwangerschap! x

 

 

 

litt-517892
afbeelding van litt-517892
8 sep 2015 - 20:41

 

Ik heb samen met de gynaecoloog nu bij ons derde kindje gekozen voor een geplande keizersnede. Dit vanwege een dramatische met allerlei complicaties verlopen eerste bevalling en een spoedkeizersnede na 11 uur bij nr 2. Onze afweging was de volgende:

Je weet nooit hoe een volgende bevalling verloopt, maar de kans op problemen bij een natuurlijke bevalling werd groot geacht. Ik mocht het nogmaals proberen met dit risico maar het hoefde niet. We kozen voor de keizersnede (deze week!) en ik voel me hier goed bij en heb hier vrede mee. Luister naar jezelf en neem weloverwogen een beslissing waar je achter staat. Het helpt als je een gynaecoloog hebt waar je je goed bij voelt en wiens oordeel je vertrouwt. Succes!!