geboorteplan

38 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Femmmke
afbeelding van Femmmke
22 jun 2011 - 17:58
geboorteplan

Omdat ik nogal aanhik tegen de bevalling (eigenlijk meer dan gezond is voor mij en mijn omgeving en ook meer dan normaal om veel verschijdene redenen die ik hier nu liever niet uit de doeken doe) moet ik van mijn verloskundige een geboorteplan schrijven.

Heb al wat lopen surfen en heb ook nog wel de tijd, maar vind het nogal een onmogelijke opgave. Hoe kan ik nu weten wat ik wil als ik niet eens weet wat me eigenlijk gaat overkomen? tsja theoretisch wel maar verder.
Het enige wat ik weet is dat ik naar het ziekenhuis wil en ook moet ivm gewicht. Maar verder houdt het op. En ik kan lezen wat ik wil om meer kennis maar het enige wat dit tot nu toe oplevert is meer 'angst' en geen wensen.....

Tsja kan nu vragen om tips, maar ik begrijp wel heel goed dat dit persoonlijk is, wilde dit gewoon even wegtypen. Mijn man begrijpt het toch niet heel goed, dat ik eigenlijk vanaf de test al bezig ben met ow help ik moet bevallen...krijg dan de dooddoener er is er nog geen 1 blijven zitten. Hij weet ook gewoon niet wat te zeggen.. dus ik dacht ik tik het hier even van mij af.
Ik ben er gelukkig nog niet zo door geobserdeerd dat alles eronder leidt..werken en afleiding gaat prima..maar ja straks vakantie en daarna verlof en ik vrees voor alle vrije tijd en wat mijn hoofd en angst dan gaan doen.

Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 aug 2011 - 16:56

Joanne dat deed ik al, dat is nou juist het

probleem.. Zelfs gaan zitten in een stoel doet errug

zeer momenteel in mijn buik..

Doe verder veel vanaf stoelen enzo als ik al een

poging doe iets te doen..

Maar heel erg bedankt voor het meedenken..

Lilypie Pregnancy tickers

DELETED_Joanne_...
afbeelding van DELETED_Joanne_anonymized
25 aug 2011 - 16:33

ow dan heb ik een tip voor je: zet een opstapje voor je wasmachine, zo´n ding van 20 cm hoog ong. Ga daar wijdbeens op zitten zodat je buik tussen de benen hangt en knikker de was die erin moet gewoon in een lage wasmand of desnoods naast je op de grond, hij is toch vies. Je hoeft op die manier niet zo voorover te bukken. Bij het eventuele ophangen de mand op een stoel zetten, hoef je niet te bukken naar de grond om alles eruit te halen. Op die manier jezelf het een beetje makkelijker maken.


Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 aug 2011 - 12:51

Ik ben nu al bijna 5 weken vrij.. (leerkracht met goede planning verlof achter zomervakantie) maar eigenlijk kon ik toen ook al haast niets meer... heb mijn laatste weken werken al op mijn tandvlees gedaan, maar toen had ik gelukkig nog geen buikpijnen/krampen, misselijkheid, enorme dorst en de rest.. dus dat scheelde iets..
We zijn toen nog een midweek weggegaan en dat ging net nog en daarna werd het alleen maar minder.. Helaas.. had het graag anders gehad aangezien ik nog een leuk to do lijstje heb... maar heel voorzichtig probeer ik dat..maar heb net de wasmachine weer geprobeerd maar voorover bukken doet zo'n zeer in mijn buik (gek genoeg bovenin dus waar het nu leger is aangezien spruit gezakt is..) dus dat was eerst wel weer genoeg...

Lilypie Pregnancy tickers

Nina23
afbeelding van Nina23
25 aug 2011 - 12:33

Hoi Femke,

Wat rot dat je je zo naar voelt. Ik kan me voorstellen

dat je graag met week 38 gaat bevallen. En zelfs dat is

nog wel een eindje weg.

Ik hoop eigenlijk voor je dat je nog wel opknapt voor

die tijd. Het zou fijn zijn als je ook nog kunt genieten

van je zwangerschapsverlof.

Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 aug 2011 - 12:22

Ik hoop dat je gelijk hebt Ineke... ik kan echt praktisch niets meer en mijn man is aan het werk dus de dagen zijn echt heel lang.. veel voorweeen, indalingsweeen en dan nog alle andere klachten dus stiekem hoop ik gewoon dat het kindje rond een week of 38 komt..Wij zijn er helemaal klaar voor....

Lilypie Pregnancy tickers

babyluck
afbeelding van babyluck
25 aug 2011 - 12:20

wist je dat je sinds 2008 zelf kan beslissen of ze je inleiden vanaf week 41 ! dat is je eigen beslissing en niet van de GYN. of VK


( handig een dinnetje die nu oudste coschap verloskunde doet dan hoor je nog eens wat )


Spannend Femke !! komt nu dichterbij he ?




liefs Ineke en Lisa x
Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 aug 2011 - 12:19

eventueel...als de groei zo voor blijft lopen het hoofd en de buik liepen qua omvang ruim 2 weken voor en de benen trokken het iets recht.

Als het gewoon een spurtje was en straks loopt alles op schema dan vind ik het niet erg dan loop ik wel door tot 42.. alhoewel lopen doe ik niet veel meer helaas, doe eigenlijk niet veel meer dan liggen, zitten, tv kijken, lezen, internet surfen,...zelfs de supermarkt die 3 minuten lopen is, red ik lopend niet heen en weer zonder dat ik me beroerd akelig en naar voel


Lilypie Pregnancy tickers

Spintsje
afbeelding van Anoniem
25 aug 2011 - 12:12

Fijn dat het klaar is.


Hoop je eigenlijk dat je ingeleid wordt bij bijvoorbeeld 40 weken?

Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 aug 2011 - 12:07

Zo...geschreven..nu maar hopen dat het realistisch genoeg is. (want dat gaan we in week 36 bespreken)
Ik loop nog bij de verloskundige maar tegelijkertijd kom ik ook wel bij de gynaecoloog. ze hebben ook al contact gehad..want idd het kind lag bij de de laatste groei echo 2 weken voor op de groei (dus allerlei suikertesten lopen ook nog)... dus in week 35 nog een groei echo..Mocht de groei zijn aangehouden en geen spurt zijn geweest ga ik toch even drastisch praten... Om te kijken of ik niet helemaal tot week 42 'hoef' dan..

Stiekem hoop ik dat laatste ook aangezien ik me niet goed voel en eigenlijk praktisch niets meer kan en doe.

Lilypie Pregnancy tickers

rosipe
afbeelding van rosipe
27 jun 2011 - 23:03

hoi femke

hier ook niet gelachen om je uitleg vindt het heel knap dat je het neerzet

kan je niet helpen jammer genoeg je weet nooit van tevoren hoe het gaat ook niet bij een 2de dat kan heel erg verschillen

mijn bijde bevalingen zijn thuis gedaan en zonder

problemen

mischien kan de huisarts nog iets voor je doen of je doorsturen ??

ik hoop dat je een beetje rust krijgt dat is denk ik toch het beste en ja ik begrijp dat het moeilijk is

heel veel sterkte en het komt wel goed

groetjes

smiley

Gretha
afbeelding van Gretha
27 jun 2011 - 08:38

geen horror verhaal maar ook geen makkelijke bevalling hier.. ik ben vrij klein, smal bekken (wel enorme heupen... ) maar kleine zat klem.. ben ook een enorme miep qua controle.. heb dan geen controle verlies aanvallen enz. maar wel een controle freak.. vreselijk eigenwijs.. maar toen weeen sneller kwamen, kwam ik in een soort roes.. een soort trance.. ik heb alles over me heen laten komen.. bevalling was erg zwaar volgens t ziekenhuispersoneel (en dat zegt wat misschien ?) ze is gehaald met vacuumpomp, er flink uit getrokken terwijl ze op mn buik aan t duwen waren.. kleine was te moe om uit borst te drinken helaas. maar uiteindelijk ging t super! ik vond doordat ik alles over me heen liet komen de bevalling niet eens superzwaar, t kan veel erger idd.. maar het over je heen laten komen helpt wel.. en ik wil je niet beangstigen. het over je heen laten komen maakt de bevalling zelf niet altijd makkelijker, maar wel hoe je het zelf ervaart.

verder probeer je eigen gevoel te accepteren.. ipv af te keuren en eigenlijk je zelf belachelijk te vinden dat jeje zo voelt. je voelt je nu eenmaal zo. gevoel kan je niet uitzetten. probeer het te accepteren dat je je echt zo voelt!! en maak dat ook duidelijk aan zoals je nu al doet je vk maar ook voor en tijdens je bevalling!
veel sterkte en t komt goed uiteinelijk!!

Lilypie First Birthday tickers

babyluck
afbeelding van babyluck
27 jun 2011 - 01:59

is een doula niets voor je ??? zij is er juist voor vrouwen die met angst zitten zoals jij beschrijft !


Teddy Roorda is een heeeeeel goede en lieve doula !




liefs Ineke en Lisa x
Angelique79
afbeelding van Angelique79
27 jun 2011 - 00:06

Groeiecho zegt ook niet alles. Een vriendin zou

zwanger zijn van een reuzebaby. Enorme buik en

heel groot kind op de echo's en groeiecho's... bij

geboorte was het kind net iets ONDER het

gemiddelde...

Ik denk dat niets jou op dit gebied gerust kan

stellen, want er is niks dat je zekerheid zal geven.

Niemand kan je vertellen hoe groot je kind is, hoe

groot je bekken. Hoe je bevalling zal gaan, of er

complicaties zijn, of je de pijn niet kan handelen, of

dat het allemaal een makkie zal zijn. Ik denk dat het

grootste probleem idd in jezelf zit zoals je al aangaf.

Het beste wat je kan doen is voor jezelf opschrijven

wat je wel en niet wil zodat je in die zin voorbereid

bent.

Verder is de bevalling iets wat je moet ondergaan.

Je eraan over geven. Loslaten.

Je zult op dit forum idd geen antwoord vinden. Het

enige is wat je hier zal horen is dat niemand van te

voren wist hoe ze zouden gaan reageren op de

bevalling op de pijn. Ik werd ingeleid. Voordat ik het

infuus kreeg wist ik 'ok over een half uur begint de

pijn'. Je zou kunnen zeggen dat je dan aardig weet

waar je aan toe bent.. maar dan nog.. ik had geen

idee wat voor pijn en hoe enz Je weet het gewoon

niet. Dat vond ik het moeilijkste. Gezien je

medische situatie is het natuurlijk anders dan

gemiddeld, maar ook vrouwen in soortgelijke

situaties kunnen het.. Een vriendin van mij zegt

altijd 'als de Tokkies kunnen bevallen, dan kan ik

het ook'..

Mijn advies (na een lang verhaal) zorg dat je de

medische situatie duidelijk hebt, de mogelijkheden

enz (je man kan dan op het moment supreme je

hierin sturen) en voor daarbij. Laat het los en pak

de momenten om te ontspannen.

Sterkte!

Nina23
afbeelding van Nina23
26 jun 2011 - 22:51

Hoi Femke,


Hebben jullie wel afspraken gemaakt over bijvoorbeeld al snel een infuus plaatsen. Of over een ruggeprik als je dat zou willen? Kan dat in het ziekenhuis 24u per dag? Een deel van de ziekenhuizen heeft in praktijk toch alleen 'op christelijke tijden' de mogelijkheid tot een ruggeprik. Je verloskundige weet wel hoe het ziekenhuis echt is, als ze tenminste al wat langer in de buurt werkt. Ik kon kiezen uit drie ziekenhuizen. Toen ik met de VK besprak dat ik 24u per dag een ruggeprik zou willen bleef er volgens haar nog maar éen over. Uiteindelijk niet nodig gehad maar het idee dat het zou kunnen hielp mij wel in de aanloop er naar toe.


Spintsje
afbeelding van Anoniem
25 jun 2011 - 21:11

Second opinion bij een ander ziekenhuis? Is misschien wel wat verder weg, maar soms kan het wel eens verschil uitmaken. Ik weet niet meer bij wie het was op dit forum, maar die is ook naar een ander ziekenhuis gegaan omdat ze iets weigerden wat zij heel graag wilde.


Baat het niet, schaadt het niet? Ik weet niet of zoiets als second opinion wordt gezien en of je zorgverzekering zoiets vergoedt. Ik vind het het onderzoeken waard.

Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 jun 2011 - 20:26

Ik heb eerst bij de gyn gelopen en ook het hele

verhaal gedaan. Helaas was dit niet voldoende

reden. Ik krijg wel een groeiecho met 31 weken

maar dat is meer ivm de schildklier.

De verloskundige hetzelfde voorgelegd maar het is

in hun ogen niet voldoende.. Inschatting maken van

je bekken en het hoofd schjnt toch heel

onbetrouwbaar te zijn en daarom niet zinvol...

Helaas.. Dat was wel iets wat mij nog wat gerust

kon stellen...

Lilypie Pregnancy tickers

Nina23
afbeelding van Nina23
25 jun 2011 - 19:06

Ha femke,


Het is een heel verhaal hoor. Met dit alles bij elkaar zou iedereen er ernstig tegenop zien.


Ben je dan al eens bij een gynaecoloog geweest om dit alles te bespreken? Kunnen ze niet met extra echo's kijken hoe groot dat hoofdje is vlak voor de bevalling? Of kan dat niet meer als het kind al is ingedaald?


DELETED_Joanne_...
afbeelding van DELETED_Joanne_anonymized
25 jun 2011 - 14:01

Wow, wat knap!

Je hebt nu wel onder woorden weten te brengen wat er is, en dat alleen al geeft hopelijk een ienieminie klein beetje rust in je hoofd.

Waarom geven ze jou geen geplande keizersnede? want spintsje noemde het, terwijl ik dat zelf ook al in gedachten had om het je voor te stellen, want er is toch reden genoeg voor zou je zeggen. Ben erg benieuwd!
Of anders sowiezo een ruggenprik aan het begin van de bevalling, kan ook handig zijn omdat als je dan nog voor een spoed moet, ze die vaak kunnen gebruiken om hem wat hoger te spuiten hoef je niet onder narcose. Het bespaard je dan ook de pijn, want die leidt er toch toe dat je de controle verliest. En dat is in principe funest, want dan is ook de ademhaling op een gegeven moment niet meer goed, wat tot zuurstofproblemen kan leiden bij zowel jou als je kindje. Wil je niet nog meer angst aanpraten, maar het zijn wel serieuze dingen om te overwegen, die ruggenprik en misschien toch een geplande kz.

Knuffel voor jou!
Joanne



Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 jun 2011 - 00:25

Storm met het kraambezoek verwacht ik geen

problemen, ze moeten toch telefonisch een

afspraak maken en dan kan ik kijken hoe ik me

voel. Dat is echt ook iets waar ik me dan ook geen

zorgen over maak...

Lilypie Pregnancy tickers

Femmmke
afbeelding van Femmmke
25 jun 2011 - 00:23

Spintsje geplande keizersnee krijg ik niet is helaas

al uitgesloten, snap ik ook wel hoor.. Ze kunnen niet

aan de gang blijven.

Bloedprikken voor mijn schildklier komt nu vooral uit

mijn vinger gegarandeerd succes. Voor het

zwangerschapsscala aan onderzoeken heb ik drie

kwartier gezeten voor ze een ader hadden.

Gelukkig wel in mijn arm. Was best gezellig, we

hebben gelukkig een gezellig lab in het ziekenhuis

en ze kennen me zo onderhand...moet nog al eens

prikken....

Normaal vier keer per jaar en sinds ik zwanger ben

in 24 weken al een stuk of zeven keer.

Lilypie Pregnancy tickers

storm75
afbeelding van storm75
25 jun 2011 - 00:09

allereerst ik heb niet om je verhaal hoeven te lachen. Goed dat je probeert je angst te verwoorden.


Je geeft zelf al aan dat het belangrijk voor je is om je verhaal kwijt te kunnen.


Het vervelende is en blijft gewoon dat je niet weet wat er gaat komen of wat je kunt verwachten. Hoeveel pijn gaat het doen? hoe lang duurt het? Hoe reageer ik erop? enz. enz.


Ik ben zelf eind juli uitgeteld van ons tweede kindje. Ook al heb een hele vlotte bevalling gehad nu het einde weer in zicht komt komen ook de vragen weer terug..... zal de tweede weer makkelijk gaan? ziekenhuis of toch weer thuis?hoe voelde de pijn ook al weer (echt je vergeet het grootste deel) maar vooral hoe is mijn herstel na deze zwangerschap.


Over het kraambezoek kan ik heel simpel zijn: jij beslist hoe of wat. Voor de bevalling leek het me leuk: lekker pronken met de baby enzo. Omdat ik na de bevalling slecht sliep en de borstvoeding niet goed op gang kwam hebben we ervoor gekozen geen bezoek te ontvangen in de kraamweek.


Dan nog over het uithoudingsvermogen: het lukt je echt wel hetzij met of zonder hulp van de medische wereld Er zijn volgens mij meer moeders die niks aan sport doen dan wel en ook die krijgen de kindjes eruit.


succes

Spintsje
afbeelding van Anoniem
24 jun 2011 - 23:56

Ik heb geen seconde gelachen Femke. Hoe kom je erbij dat je uitgelachen wordt?! Je angsten zijn helemaal terecht. Ik kan me heel goed voorstellen dat het je wakker houdt. Ik had, in tegenstelling tot jou, geen reden om bang te zijn van te voren, maar ook ik was bang. Pas de laatste paar weken keek ik er relaxter tegenaan.


Ondanks dat je tegen medisch ingrepen opziet, is een geplande keizersnede misschien ook iets voor jou? Misschien dat dat de onrust bij jou wat wegneemt. Dan is er de tijd om infusen te prikken e.d. Je weet wat er komen gaat. Je hebt dan geen pijn van de weeën e.d.. Ook de kans op scheuren van het litteken is dan volgens mij niet aanwezig. Je weet dan ook dat het geen spoedkeizersnede zal worden. Ook is de kans veel kleiner denk ik dat je de controle over jezelf (zoals je zelf zegt) verliest. De nasleep is echter wel vervelend, omdat het herstel zo lang duurt, maar die herstelpijn is goed te dragen. (Ik ben ook kleinzerig, dus ik weet waar ik over praat)


Ik ben ook niet de gemakkelijkste om te prikken trouwens, maar zo moeilijk als het bij jou gaat heb ik nog nooit eerder gehoord. Wat vervelend. Ze hebben er bij mij een arts van de spoed-eisende-hulp bijgehaald om het infuus van de Remifentanil aan te prikken, omdat deze er meer ervaring in had.


Volgens mij gaan ze sowieso bloedprikken net voor de bevalling en net na de bevalling. Misschien wel even handig om te vragen aan je verloskundige hoe dat zit, omdat jij al moeite hebt met bloedprikken.


En je mag ook altijd even hier komen om je hart te luchten of we je nu wel/niet kunnen helpen met tips.


Veel succes verder met het opstellen van het geboorteplan.

Femmmke
afbeelding van Femmmke
24 jun 2011 - 22:55

Op zich zijn er geen problemen volgens mij met

mijn medicatie en pijnbestrijding.. Het is een

lichaamseigen stof, een hormoon.

Controleverlies, ook zoiets.. Over mezelf dan.. En

hoe moet ik dan weer tot de orde geroepen voelen,

tsja dat hebben we tot nu toe nog niet gevonden..

Meestal ben ik niet aanspreekbaar enzo tot alles

voorbij is en dan gaat het weer.

Ik heb op de plek des onheils voor straks littteken

weefsel zitten en de verloskundige dacht toch wel

dat dit voor eem groot scheurrisico zou zorgen

aangezien litttekenweefsel stug is.

Vooral grote hoofden aan beide kanten van de

familie. Die voor veel problemen hebben gezorgd..

En daardoor veel spoedkeizersneden....

Tsja je vraagt je misschien nu af (nu je uitgelachten

bent) met zoveel apen en beren op de weg in mijn

ogen, waarom dan zwanger..dat heb ik mij de

afgelopen weken ook al een paar keer afgevraagd.

Het is voor mij ook jaren de reden geweest om het

niet te willen, maar ja willen toch kinderen....ik kijk

dan ook ernstig uit naar de tijd na de eerste

kraamweek......

Spintsje gaf aan dat het me misschien niet uit zou

maken wie er allemaal om heen loopt en ook dat

weet ik niet.. ik denk het ergens wel maar wat ik

daarin wil..geen idee.....

Tot slot ben ik als persoon redelijk flexibel alleen

ervaring leert dat dit niet op medisch gebied

doorwerkt.. Ik moet nieuwe dingen, ingrpene en

behandelingen rustig en lang op me laten inwerken

en die tijd heb je waarschijnlijk niet als er iets nodig

is bij een bevalling

Ik weet ook wel dat er genoeg goede verhalen zijn

op het gebied van bevallen..zoals ik al

zei..verstandelijk kan ik alles wel plaatsen, maar

mijn gevoel wordt er niet beter op. En van meer info

wordt het niet echt beter...

Dus tsja..wat wil ik... Pijn nee, pijnstilling ook liever

niet.. Ik wou dat ik wist hoe ik controle over mezelf

(eventueel met hulp) weer terug kan krijgen in zulke

situaties.

Ik wou echt dat ik wist wat me zou helpen...dat zou

rust geven, maar ik weet het gewoon echt niet.

En wat ik in de eerste post ook al zei, ik denk niet

dat iemand me hier kan helpen, die illusie heb ik

niet. Wilde gewoon ergens het verhaal kwijt denk

ik.. Mijn lieve man vindt het toch moeilijk voor te

stellen en in te beelden en dat neem ik hem niet

kwalijk...

Aan yoga heb ik nog wel gedacht, maar ik wordt

daar heel nerveus van, het is ongetwijfeld goed

maar past echt niet bij mij.. We hebben gekozen

voor samen bevallen in de hoop dat mijn man op

het moment wel weet wat te doen en me nog

bereiken kan.

Lilypie Pregnancy tickers

Femmmke
afbeelding van Femmmke
24 jun 2011 - 22:39

Zo..tijd gevonden....

Eerst maar even antwoord op waar ik bang voor

ben.. Je kunt haast beter vragen waar niet voor....

Ik vind het alleen een beetje moeilijk om het op

papier te zetten omdat ik verstandelijk ook wel weet

dat ik er niemand mee help en het best belachelijk

klinkt.. Helaas werkt gevoel daar meestal niet in

mee.

Daarbij heb ik mezelf vast gezet door de angst en in

een vicueuze cirkel geplaatst, immers, je leest

overal angst bemoeilijkt de bevalling en ontsluiting

en ja hoor..dat zorgt voor nog meer angst en

spanning want dan duurt het nog langer voor de

pijn en alles over is.....

Even concreet (met het gevoel dat dus iedereen

straks lachend onder de bank ligt en me sneu vinst

maar vooruit).

Ik ben allereerst bang voor de uithouding en

energie die je nodig hebt. Dus eigenlijk de duur. Ik

weet wel de zinnen dat je meer kunt dan je denkt,

maar ik reageer ook niet gewenst op endorfine bij

sporten, niet een geweldige vergelijking, maar

toch... Ik heb altijd geprobeerd conditie op te

bouwen, maar het hielp niet echt, zelfs niet met

begeleiding op de sportschool enzo... Waarom,

weet ik niet, maar ik denk niet dat ik het volhoudt

zeg maar.

Ik ben bang voor pijn klopt, dat heeft spintsje goed..

Maar ook voor de pijnbestrtijding..lekker handig.

Mijn aderen zijn slecht te prikken, infusen raken

altijd verstopt bij mij..(moest een keer een

onderzoek met infuus.. In twee uur tijd drie nieuwe

infusen met verschillende naalden, zelfs gepraat

over een lange lijn ofzoiets en ze hebben zelfs half

ziekenhs rond gebeld om iemans te vinden die het

lukt om een infuus te prikken bij mij..geen ader te

vinden, zelfs in mijn handen niet zichtbaar.....voor

bloedprikken zelfs eens onderzocht bij enkels en

voeten in de hoop dat ze daar wel wat konden

vinden daar trok ik de grens....

Wordt vervolgd in nieuw bericht voor mijn eigen

overzicht...

Lilypie Pregnancy tickers

storm75
afbeelding van storm75
24 jun 2011 - 22:14

Vervelend dat je zo tegen de bevalling op ziet......(al kijkt elke vrouw met gezonde spanning tegen de bevalling aan) Je geeft aan dat er verschillende redenen zijn waardoor je angstig bent.


Het kan echter ook een vlotte eerste bevalling zijn. Ik had ook een soort planning. Ik zou samen met partner de weeen opvangen b.v. Om 1 uur s'nachts braken mijn vliezen. Samen hebben we het beddengoed vervangen en zijn weer naar bed gegaan. (vruchtwater was helder en het geen weeen) Om 2 uur begon het een beetje te rommelen en om 3 uur ben ik uit bed gegaan omdat de weeen sterker werden. Omdat ik de weeen goed alleen op kan vangen heb ik mijn vriend laten slapen. (hij heeft er ook niks van gemerkt) Om half 5 toch maar mijn vriend wakker gemaakt omdat de weeen al een uur om de 3 min. kwamen en ik dacht persdrang te hebben.


De vk gebeld maar omdat ik goed aanspreekbaar was en het ons eerste kindje betrof dacht ze dat het wel mee zou vallen. Na nog een keer bellen stond ze om 5 uur op de stoep om even te voelen hoe ver ik was Nou ze kon gelijk blijven; volledige ontsluiting. Dat had ik zelf ook niet gedacht. Ik schaamde me al dat ik zo snel gebeld had......


Om 5:42 was onze zoon geboren. Misschien heb je wel geluk en valt het reuze mee Probeer je er leterlijk aan over te geven en ontspan. Hoe beter je je kunt ontspannen hoe sneller het gaat.


groetjes


DELETED_Joanne_...
afbeelding van DELETED_Joanne_anonymized
23 jun 2011 - 15:49

wist je (ff op het non-horror aspect van dit topic ingaand) dat ik met 1 en hetzelfde lijf een trauma-bevalling en twee supergoede bevallingen gehad heb, waarvan ik de laatste zelfs supergrappig vind.

Bij de oudste viel zijn hartslag weg, dus eindigde ik op de ok. Bij de jongste wilde de vk mij gaan inknippen, kreeg ze de kans niet voor, want het hoofdje stond al (had ik ff voor gezorgd ), en toen kon ze die schaar gebruiken om de navelstreng door te knippen die strak om zijn nekje zat, daarna mocht ik verder en binnen 4 minuten (incl die pauze) was het hele persen klaar. Ik heb achteraf gezegd dat ik haar echt een schop gegeven had als ze mij daadwerkelijk wilde gaan knippen, want de tweede (eerste die vaginaal geboren is) was er met zijn ruim 7,5 pond ook met een miniem scheurtje uitgekomen, dus voor mij geen knip had ik mezelf voorgenomen.

Femmmke het is al gezegd, maar misschien dat voor jou complexe situatie met medicatie goed is van te voren uitgezocht te hebben welke pijnbestrijding mogelijk is zodat je iets rustiger het hele heftige gebeuren kan meemaken.


Biancakroon
afbeelding van Biancakroon
23 jun 2011 - 11:14

Hier dan een non-horror verhaal

ik spui gewoon even, dus weet niet of het helemaal slaat op wat bedoeld wordt.

Ik stond zelf heel open tegenover de bevalling. Ik heb 3 weken van te voren frambozenblaadjes thee gedronken (schijnt de baarmoedermond te openen, dus aanraader!! kruidenwinkel moet je zijn) In de nacht na 2de Kerstdag begon het geheel, best rustig.. breken van vliezen hoop naar de WC en op een gegeven moment heb je het; het is begonnen...Ik ben zelf rustig van wee naar wee gegaan. Op een gegeven moment verloskundige gebeld die kwam, toen mijn ouders (mijn man was uiteraard bij mijn zijde). Mijn ouders zijn de hele bevalling bij mij thuis geweest, tijdens de ' gewone weeen' kwamen ze af en toe de slaapkamer binnenlopen en zeiden dat ik het goed deed, bij de persweeen bleven ze beneden. (Ja ben thuis bevallen) Na 7 uur gewone weeen (die alleen op het laatst niet meer leuk zijn) begonnen de persweeen en ook dat was te doen.. ja echt waar... een uur later om 8.46 was mijn mooie dochter geboren.

Mijn hele bevalling is dus soepel verlopen in 8 uurtjes, dit terwijl mijn moeder en schoonmoeder een drama eerste bevalling hebben gehad.

Ik ben van mening dat je bevalling soepeler gaat, als je ervoor open staat. Mijn schoonzusje zag er erg tegen op en die bevalling ging ook goed hoor, maar duurde wel veel langer.

En het is echt zo; als je kindje is geboren ben je de ergste pijn vergeten. Een vriendin van mij heeft zelfs een chronische reuma achtige ziekte en deze heeft ook zonder pijnbestrijding de bevalling kunnen doen.. Je zult verbaast zijn wat je lichaam aankan tijdens een bevalling.

Weet niet of het voor iemand van enig nut is (bovenstaande) maar wellicht is het fijn om te horen dat er ook super bevallingen zijn ipv alleen maar horror

Femmmke
afbeelding van Femmmke
23 jun 2011 - 08:59

Ik reageer zaterdag even, ben de komende dagen

druk.en amper thuis

Lilypie Pregnancy tickers

Spintsje
afbeelding van Anoniem
23 jun 2011 - 00:56

@Mir78: Even offtopic hoor... Bedankt dat jij ook eens zegt dat het niet de mooiste dag van je leven was. Toen ik zei dat mijn trouwdag de mooiste dag van mijn leven was, kreeg ik me daar toch een commentaar op! De geboortedag van mijn zoon moest de mooiste dag van mijn leven zijn werd tegen me gezegd. Ik heb me toen verdedigd door te zeggen: "Nou nee, dat was nou juist niet mijn mooiste dag, maar de eerste keer dat ik mijn zoon in mijn armen kon sluiten was wel het mooiste moment van mijn leven." Ik dacht even dat ik de enige was die zo dacht.


@Femke: Zoals iedereen al zegt... elke bevalling is anders... en in die zin kun je je er dus ook nooit volledig op voorbereiden. Maar volgens mij ben jij nu al beter voorbereid dan menig ander. Soms is echter het lezen van alle bevallingsverhalen niet motiverend. Nou juist de 'horror'-verhalen doen de ronde en de verhalen van mensen die een 'makkie' hadden hoor je nauwelijks. Mijn advies op dat gebied is dan ook door niet meer de forumonderwerpen te lezen die staan bij 'complicaties'. Dan sta je namelijk meer stil bij alles wat er fout KAN gaan i.p.v. wat er goed gaat. En dan ga jij nog meer piekeren... en wordt je nog banger... etc...


In ieder geval veel succes bij het opstellen van het geboorteplan. Bij een eventuele volgende zwangerschap ga ik dat ook zeker doen. Nina heeft al veel tips gegeven. Hopelijk heb je er wat aan.

Mir78
afbeelding van Mir78
22 jun 2011 - 23:46

beste Femmmke,


Een bevalling is idd persoonlijk en intiem, maar je wilt toch weten hoe het zit.


Iedere bevalling is anders, zo is ook geen zwangerschap hetzelfde....


Zelf heb ik het een beetje laten gebeuren.... geen cursus, geen informatieavonden en m vriend kon mij toch niet gaan geruststellen want die zag het al helemaal niet gebeuren. Fijn....mannen haha


Wel had ik om een ruggeprik gevraagd vanwege een heupoperatie en er konden wat complicaties van komen.


In het ziekenhuis hebben ze me er prima doorheen geholpen, want ze hadden mijn "we zien wel" houding al snel door. Het was niet de mooiste dag van me leven, maar wel de intenste.


Het enige wat ik je wat mee wil geven is dat je een beetje vertrouwen in jezelf moet hebben, je bent een vrouw, zwanger en sterk! Je kan het, ik kon het ook en nog vele met me....


Ik praat er makkelijk over dus als je vragen hebt...... maar hoe het bij mij ging, zo gaat het lang niet bij andere. Maar blijf praten en lezen.... misschien lucht t wat op....



Spintsje
afbeelding van Anoniem
22 jun 2011 - 23:43

Als ik het zo hoor, dan wil je liever een 'pijnbestrijdingsplan' dan een 'geboorteplan'. Het kan je volgens mij niet zoveel schelen wat er om de bevalling heen komt kijken, maar het gaat je puur om de bevalling zelf waar je bang voor bent. Toch?


In verband met je gezondheid is het denk ik het beste om eerst te weten welke pijnbestrijding in theorie voor jou mogelijk is. Kan het in combinatie met bepaalde medicijnen bijvoorbeeld? Ik kan me namelijk ook voorstellen dat als iemand een zwak hart heeft, dat Remifentanil afgeraden wordt.


Je bent nu nog bij een verloskundige, maar je wordt straks zeker overgedragen aan een gynaecoloog? Mijn persoonlijke ervaring is dat de gyn maar een paar keer komt kijken en dat je verder 'overgeleverd' bent aan zusters die er vaker niet zijn dan wel. Ik weet niet of het wel eens gedaan wordt, maar zou het misschien ook mogelijk zijn dat je verloskundige er OOK bij is? Die kennen je beter. Ik zou eens vragen of dat mag.


Ik weet dat je ook gauw moe bent, daarom denk ik dat je qua pijnbestrijding het beste een ruggeprik kunt hebben. Voor de duidelijkheid, dat denk IK. Het is maar net hoe je er zelf tegenover staat. Het is echt niet alleen voor watjes. Nadeel daarvan is wel dat je niet meteen naar huis kunt, want het duurt even voordat je het gevoel weer terugkrijgt in je onderlichaam. Maar het voordeel daarentegen is dat je bij een eventuele spoedkeizersnede niet onder algehele narcose hoeft. Je maakt de geboorte dus sowieso bewust mee.


Heeft je verloskundige ook een geboorteplanvoorbeeld? Anders kun je even googlen op 'geboorteplan voorbeeld'. Maar dat heb je vast ook al zelf gedaan.


En trouwens... Geen enkele vrouw is tijdens een bevalling 'zichzelf' hoor.

Nina23
afbeelding van Nina23
22 jun 2011 - 22:47

Hoi Femmke,


Tips voor bevallingsplan;


waar?


Wie bel je als het begint? Wie zijn in de verloskamer erbij? Wie wachten er buiten op de gang of worden gebeld na de geboorte? Wie bel je niet? Zijn er ook mensen die niet welkom zijn die eerste periode?


Wil je lopen, zitten, liggen, staan? Maakt het je niet uit?


Wat wil je aan? Wat wil je aan als je weer naar huis gaat?


wat zijn daar de mogelijkheden voor pijnstilling? Ook als je dat nu niet wilt is het goed om te weten wat er wel en niet kan.


Wil je BV geven? Hoe ga je dat aanpakken? Wat wil je voor contact met je kind direct na geboorte? Als het een keizersnede wordt: hoe wil je dan graag het contact tussen jou en je kind? Als dat niet mogelijk is: wat kan je man dan doen om het contact over te nemen?


Realiseer je dat je niet kunt plannen hoe je wilt dat de bevalling zelf verloopt. Op hoe lang het duurt, hoeveel pijn het doet, of het 'natuurlijk' lukt heb je geen invloed.


Ben je bang dat je de controle over jezelf verliest? Hoe ziet dat er dan uit? Hoe wil je dat mensen dan met je omgaan? Lief, streng? Wat werkt wel, wat werkt niet? Hoever mag je je laten gaan van jezelf? Wat gebeurt er als je wel de controle verliest? Wat is daar erg aan?


Ik vond het heel genant maar was zelf best wel bang tijdens de bevalling. Opeens kon ik de schaamte daarover loslaten en ik heb geloof ik wel dertig keer tegen de VK gezegd dat ik bang was en wel tien keer gevraagd of ze er niets aan kon doen (nee dus ). Maar ik was het elke keer wel even kwijt. Lag mijn angst mooi op haar bordje en kon ik weer met mijn lijf bezig zijn ipv met hoe genant het is om bang te zijn.


Sterkte met het plan en de bevalling straks

Angelique79
afbeelding van Angelique79
22 jun 2011 - 20:54

Waar ben je precies bang voor? Voor de pijn? Of dat

het mis gaat tijdens de bevalling? Ik zou je

zwangerschapsyoga aanraden, dat is gericht op

jouzelf en het leren ontspannen tijdens je

zwangerschap en daarna voorbereiden op

ontspannen tijdens de bevalling. Hoe denk je over

pijnbestrijding? Je hoeft geen pijn te hebben als je daar

bang voor bent. Je kunt een ziekenhuis zoeken

waarbij 24/7 pijnbestrijding mogelijk is zodat je dat in je

achterhoofd weet en als je het niet meer trekt erom

kan vragen.

Femmmke
afbeelding van Femmmke
22 jun 2011 - 19:04

Gek genoeg kan ik me prima vinden bij na die tijd.

Daar weet ik precies wat ik wil en heb ook geen

moeite om dat aan te geven... Het is echt dat

moment.die uren/dagen...

De rest is zelfs al deels geregeld (moeder komt

poetsen de eerste zes weken, visite wel gewenst

mits telefonisch aangekondigd zodat we rust en

alles kunnen uitbalanceren.) manlief heeft vrije

dagen opgespaard voor als kraamzorg weg is. Alle

visite op1 dag is niets voor mij.. Past ook niet in het

huis trouwens.. Liever druppelgewijs desnoods een

half jaar lang...

Lilypie Pregnancy tickers

Femmmke
afbeelding van Femmmke
22 jun 2011 - 19:00

Ik ga idd een cursus doen. De redenen waar de

angst vandaan komt zijn bekend en helaas niet

allemaal onrealistisch. Ze zijn lichamelijk,

gezondheidstechnisch en gebaseerd op de meeste

bevallingen in de familie. Aan beide kanten helaas.

Ook wat verder terug nog maals helaas. Eerder

behaalde resultaten bieden geen garantie voor de

toekomst, maar na zoveel...hmmm ga je toch

denken

Voorbeelden te over maar hoe weet ik nou wat ik

wil. Ik weet niet wat ik wil als ik pijn heb dat is het

probleem, ik weet ook niet goed wat ik prettig

ontspannen vindt. Ik ben iemand die een groot deel

van mijn leven in mijn hoofd heeft geleefd omdat

mijn lichaam toch niet doet wat het hoort te doen.

Dus ik heb werkelijk geen idee wat mij zou kunnen

helpen ook niet na tig voorbeelden (die ik algelezen

heb) theorie over bevallen. Ik vind het dus heel

moeilijk. Ik heb geen antwoord op die vragen. Liever

niet meemaken is een wens, maar ja dat is wat

laat..

Mijn man wil ik erbij voor hem... Ik denk alleen dat

niemand vrijwillig bij me wil zijn dan..

Ik blijf in kringetjes ronddraaien, heb het geprobeerd

te parkeren, maar helaas laat het zich niet parkeren

in mijn hoofd.

Kijk het hele probleem is dat ik mezelf ken en dat ik

weet dat ik juist niet onder controle te houden ben

in dit soort situaties. Ik heb al geen controle over

mezelf bij de tandarts of specialisten, laat staan bij

zoiets groters. Komt bij dat mijn lichaam altijd net

niet reageert zoals het hoort.

Er is niets aan te doen trouwens het moet, ik heb

geen keus, verloskundige is al op de hoogte en

beaamd een boel dingen maar kan verder ook

weinig doen (daardoor weet ik ook dat het niet

allemaal onrealistsch in mijn hoofd is)

Kortom moeilijk....

Lilypie Pregnancy tickers

DELETED_Joanne_...
afbeelding van DELETED_Joanne_anonymized
22 jun 2011 - 18:59

Lees zojuist op een ander forumplekje meer, en wat ik je nog wil meegeven naar aanleiding daarvan is dat het goed is voor jou om ook voor de periode erna je wensen op papier te hebben, hoe moeilijk dat misschien nu ook is om te bedenken wat je nou wilt.

Want, heeeeel belangrijk, hoeveel visite zou jij willen in je kraamtijd? Is het misschien beter om iedereen behalve moeder en de mensen die jouw liggen en jouw echt kunnen helpen (dus niet alleen komen apengapen maar echt iets voor je doen) gewoon pas na twee maanden uit te nodigen op 1 dag en niet in jouw eigen huis. Soort kraamfeest zeg maar, kan je eerst zelf eens bijkomen van alle horror.

WIE mag jou kindje vasthouden, voeden, wie kan er lekker koken, wat zijn gerechten die je absoluut niet door je keel kan krijgen, hoe zou je je kindje gekleed willen hebben? Of maken dat soort dingen je dan allemaal niet meer uit? Lijkt mij van wel, dat het toch zo prettig mogelijk moet zijn voor je.

Hoe vind je het dat je misschien een nachtje in het ziekenhuis zou moeten blijven en wat zou je dan het hardst nodig hebben?

Van welke bijzondere momenten zou je echt een foto willen hebben?

Dat zijn zo nog even wat dingen die in me opkwamen en die je misschien kunnen helpen als onderwerp om over na te denken en iets over op te schrijven.

Groetjes Joanne


DELETED_Joanne_...
afbeelding van DELETED_Joanne_anonymized
22 jun 2011 - 18:34

ow meid wat vervelend om zo tegen de bevalling op te zien! Is het juist misschien doordat je niet weet wat je gaat overkomen. Heb je graag zelf de touwtjes in handen? Of is het een nare ervaring van iemand anders die erin gehakt is bij jou?

(ik verzin ook maar wat, maar het kan vaak helpen om na te denken over het waarom van de angst, om er achter te komen waar het vandaan komt, en dan kan je gerichter gaan werken aan oplossing ervan)

heb je tijd en gelegenheid om een cursus te doen? dat gaf mij veel kennis over het verloop van een bevalling, en ook over hoe je zelf wat controle kan houden, ademhalingstechnieken waar ik veel aan gehad heb. Gewoon het gewone wat al eeuwen gebruikt wordt, maar zo fijn als het je door een kundig iemand voorgedaan en aangeleerd wordt in een leuke sfeer.

tja, ik weet verder niet wat je over een geboorteplan allemaal bent tegengekomen, of er misschien voorbeelden zijn te vinden op internet zodat je weet welke onderwerpen erin kunnen of moeten.

Plaats van de bevalling is dus al bepaald, wie wil je erbij hebben, wat verwacht je van je partner als jij pijn hebt (moet hij je juist aanraken of juist met rust laten bijv.), zou je het fijn vinden om te ontspannen onder de douche, zou je pijnstilling willen en wat wel of niet, dat soort concrete zaken vormen samen toch al een beetje een plan.

Nou joh succes ermee!