Ervaring totaalruptuur na subtotaal?

29 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
ab bab
afbeelding van ab bab
10 feb 2012 - 09:59
Ervaring totaalruptuur na subtotaal?

Hoi Ladies,

Ik mag over pakweg 7 weken bevallen van mijn tweede kindje en ik heb hier de volgende angst over.

Mijn eerste bevalling ging heel goed en redelijk snel, thuis bevallen zoals ik graag wilde, ik eindigde alleen met een subtotaalruptuur. Die is in het ziekenhuis daarna prima gehecht door de gynaecoloog en goed genezen, ik heb nergens last van.

Alleen.....dit tweede kindje is ongeveer net zo groot als de eerste, zo niet zelfs nog ietsie groter, naar schatting van de verloskundige. Daarbij komt dat het littekenweefsel van de eerste ruptuur niet nog een keertje meerekt en bij deze tweede bevalling alleen nog maar sneller zal scheuren. Het klinkt voor mij als een bijna-garantie op een totaalruptuur en daar zit ik niet echt op te wachten.

Zeker niet omdat ik ook nog een chronische maag/darmziekte heb (Crohn) waardoor ik best wel vaak last heb van mijn darmen, diarree enz. Ik zit dan niet echt te wachten op nog weet ik veel hoeveel jaren last van een totaalruptuur en problemen in dat gebied.

Uiteraard lees ik op internet alleen maar horrorverhalen van vrouwen waar het gigantisch mis is gegaan en die stellen ook niet bepaald gerust....

Angsten uiteraard overlegd met de verloskundige, maar die kan me ook niet echt verder helpen. Een knip zetten uit voorzorg is alsnog geen garantie om doorscheuren te voorkomen. De enige manier om echt met garantie een totaalruptuur te voorkomen is een keizersnede. Daar zit ik natuurlijk ook niet op te wachten, liever natuurlijk bevallen dan via een keizersnede. Aan de andere kant heb ik wel degelijk liever een keizersnede dan mogelijk jarenlange problemen van een totaalruptuur. Ik zit er nu serieus over te denken om een afspraak te maken met de gyneacoloog om het hierover te hebben, maar ik begrijp ook wel dat ze geen keizersnee op bestelling doen (voorzover dit een bestelling is).

Ik had nog stiekem de stille hoop dat kindlief misschien in stuit zou gaan liggen, dan was de keuze een heel stuk makkelijker voor mij, maar hij ligt keurig netjes head first ingedaald, dus ik moet echt zelf de keuze maken.

Mijn vraag is nu zijn er dames met soortgelijke ervaringen die wellicht kunnen helpen in het maken van mijn keuze? Alvast veel dank!

ab bab
afbeelding van ab bab
6 apr 2012 - 20:30

Ja, ik ben mijn verloskundige ook heel erg dankbaar en denk dat ik haar bij de nacontrole straks ook een bos bloemen ga brengen :-). 

 

Goed dat je het nu al hebt aangegeven en dat ze er ook daadwerkelijk iets mee doen. Het valt natuurlijk niet altijd te voorkomen, dat was echt mijn grootste angst, maar het helpt wel als je weet dat iedereen er van op de hoogte is en moeite doet om weer een ruptuur te voorkomen. 

 

Je tweede bevalling gaat over het algemeen dus wel sneller dan een eerste, dat zeggen ze altijd en dat was bij mij dus ook echt het geval. Er was niet eens tijd voor pijnbestrijding.... En babe zelf was in minder dan 10 minuten geboren, dus best wel snel allemaal waardoor pijnbestrijding echt niet eens mogelijk was. Maar het is gelukkig goedgekomen en ik hoop bij jou dat het ook goed gaat komen! Hou ons op de hoogte!

MamavanMike
afbeelding van MamavanMike
6 apr 2012 - 20:24

Anne_1980 Wel fijn om zo'n verhaal als het jouwe te lezen. Ik heb na mijn eerste bevalling een totaalruptuur gehad. Kort na de bevalling ben ik naar de OK gebracht om daar onder narcose gehecht te worden. Helaas is de hele boel in de kraamtijd gaan ontsteken en heeft het herstel heel lang geduurd. Het litteken doet nog altijd pijn hoewel voor mijn huidige zwangerschap niet meer in het dagelijks leven, alleen na de sex. (Ook niet aangenaam en slecht voor je sexleven!) Tijdens deze zwangerschap heb ik constant pijn gehad aan het litteken. Je snapt dus wel dat ik gigantisch op zie tegen de volgende bevalling.

Dat heb ik dan ook heel goed aangegeven bij mijn verloskundigen. Weeen ben ik niet bang voor, de energie die het kost niet en alles niet. Alleen dat ik uitscheur! Daar ben ik doodsbang voor. Ik voel al 2,5 jaar de gevolgen van mn eerste bevalling en dat wil ik niet weer! De angst werd alleen maar groter toen ik hoorde dat dit kindje ook nog eens 2 weken voorliep in groei... Ik ben doorverwezen naar het ziekenhuis en sinds kort onder controle bij de gynaecoloog. Ze gaan mijn bevalling inleiden en daarna door onderandere pijnstilling onder controle brengen. Om zo te voorkomen dat ik weer uitscheur. Toch blijf ik er bang voor! Daarom vind ik het heel fijn om te lezen dat er bij jou controle is uitgevoerd op je persen en dat je niet uitgescheurd bent. Niet ernstig in elk geval! Thanx!!

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
29 mrt 2012 - 13:51

Van harte gefeliciteerd!!!

Fijn dat de bevalling zo goed is gegaan. Nu maar lekker genieten van jullie zoon en broertje!

Lilypie Third Birthday tickers

ab bab
afbeelding van ab bab
28 mrt 2012 - 11:21

Hij is er!!!!

 

Afgelopen zaterdagochtend om 6 uur dacht ik dat ik voorweeen had, voor de zekerheid vriendlief vast wakker gemaakt en gaan douchen zolang ik dat nog kon opbrengen. Zoon werd ondertussen wakker en om 7 uur zaten we aan het ontbijt. Half 8 wist ik het zeker...dit waren geen voorweeen meer maar behoorlijk stevige.

 

Verloskundige gebeld en oma gebeld, om 8 uur oma de deur uit met zoon en verloskundige de deur in, 3 cm ontsluiting. We zijn direct naar het ziekenhuis vertrokken, alwaar ik het na dat autoritje helemaal gehad had en pijnbestrijding wilde. Alleen daarvoor moeten ze dus eerst een half uur een ctg van de baby hebben, dus plakkers op mijn buik enz.

 

10 uur heeft de verloskundige vliezen gebroken en toen kwam ze heel droog met de mededeling dat ik al 5 cm had en of ik nog steeds pijnbestrijding wilde, want ze verwachtte dat ik binnen een uur een kind zou hebben. Waarop ik dacht 'hoezo binnen een uur, ik moet nog 5 cm???'. Omdat het gewoon echt niet tot me doordrong dat ze het meende (en dat ze wel eens gelijk kon hebben) wilde ik toch nog iets tegen de pijn.

 

Klinisch verloskundige erbij, die wilde om kwart over tien ook nog even voelen: 7 - 8 cm...... Net op het moment dat ze het infuus wil zetten om 5 voor half 11 heb ik d'r weggeduwd: NEEEEEEEE MOET PERSEN!!! En 10.38 2e zoon geboren.....

 

En: ZONDER grote scheur!!!! Alleen een hele kleine ruptuur in de vaginawand die de verloskundige zelf gehecht heeft, maar daar heb ik deze keer niets van gevoeld omdat het nu wel goed verdoofd was. Ik ben haar echt heel dankbaar want ze heeft bij het persen er echt voor gezorgd dat het niet ver(der) zou scheuren, ik had hem er namelijk in 1 perswee al zo goed als uitgewerkt en ze heeft hem toen tegengehouden en mij 2 - 3 persweeen tegen haar hand aan laten persen om de huid te laten oprekken en tijd te geven en hem daarna cm voor cm geboren laten worden. Ben er zooooo blij mee!

 

Het is nu namelijk echt een wereld van verschil hoe ik me nu voel en hoe ik me voelde na die subtotaal. Ik ben zoveel mobieler en ik voel me zoveel beter en het herstel gaat zoveel sneller! Echt heerlijk.

 

Waar ik alleen zo onderhand best wel kwaad om ben, hoe meer mensen ik dat vertel van die subtotaal die slecht verdoofd is, de gyneacoloog niet eens wilde verdoven en pas na heel veel heisa halfhalf heeft verdoofd en toen zonder dat het ingewerkt was al is begonnen enz. hoe meer verbaasde reacties ik krijg. Mensen die zeggen dat een subtotaal bijna altijd op de OK wordt gehecht en zeker niet op deze manier. Dus het had me de vorige keer wellicht bespaard kunnen zijn gebleven, die ervaring met hechten en wellicht mijn angsten van nu!? Man als ik die gyneacoloog nog eens tegenkom..... Nou ja, nu niets meer aan te doen natuurlijk en ik ben nu helemaal happy!

ab bab
afbeelding van ab bab
19 mrt 2012 - 11:04

Nope, nog geen baby! Ben benieuwd wanneer!!!! 

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
15 mrt 2012 - 11:18

Nou Anne, ik hoop voor je dat de kleine zich inmiddels al heeft aangediend. Maar dat zal wel niet. ;)

.

We horen graag van je hoe de bevalling nu uiteindelijk wel is gegaan. Maar natuurlijk moet je eerst ook genieten van je kraamtijd en 'rust'.

.

Nogmaals: veel sterkte en succes met de bevalling. 

Lilypie Third Birthday tickers

ab bab
afbeelding van ab bab
14 mrt 2012 - 09:48

Wow wat een reacties ineens ;-). 

Jullie hebben gelijk hoor, ik zie waarschijnlijk ook allemaal beren op de weg die er niet zijn. Maar ik merk dat hoe verdere deze zwangerschap vordert, hoe minder goed ik rationeel kan nadenken. Dus het helpt sowieso al om de boel op te schrijven, dat dwingt me tot formuleren en nadenken, en jullie nuchtere reacties helpen zeker. 

Je zou zeggen dat het makkelijker zou zijn in emotioneel opzicht zo'n tweede, maar dat is bij mij blijkbaar niet het geval, haha. Bij die eerste was ignorance wel echt bliss geloof ik, het kwam toen niet in me op om me zorgen te maken en nu.... 

Ik denk dat je gelijk hebt, als de weeen beginnen en ze zijn weer zo heftig als de vorige keer dan weet ik inmiddels dat ik direct de verloskundige ga bellen en inderdaad niet te lang ga wachten met naar het ziekenhuis gaan. En die oppas, dat loopt vast ook wel los. 

Nou alleen nog dat wachten....pffff....ik ben het wel goed zat hoor met 38 weken. Alles doet zeer, elke beweging en elke houding doet zeer.... Van mij mag'ie komen!! 

 

Gretha
afbeelding van Gretha
14 mrt 2012 - 07:07

elja:ik snap wel da tje het niet zo bedoelt maar het komt idd wel zo over

spintsje:en wel grappig om te lezen dat je schoonmoeder liever bevalt dan naar tandarts gaat. ik ben juist door mijn heel erg pijnlijke bevalling nog meer over mijn tandartsangst heen ;) vind alles bij de tandarts nu een eitje, nog wel spannend maar als ik terugdenk aan mijn bevalling stelt de tandarts juist niets voor haha. maar aan andere kant als je kijkt wat je terugkrijft voor een bevalling ;) dan zou ik liever bevallen omdat je daar een prachtig wonder voor terug krijgt natuurlijk. maar los daarvan.. nee bang voor de tandarts ben ik nu niet echt meer haha en veekl dingen heb ik nu zoiets van poeh ik kon mijn bevalling aan dus dit ook :p t heeft me wel sterker gemaakt. en pijnloos was t zeker niet met de ruggenprik. ik heb echt t hele ziekenhuis bij elkaar gegilt toen ze door mn bekken getrokken werd omdat ik dus uiteindelijk gewoon te smal ben. ze woog maar 2920 gram sdus tdaar lag t nie taan. en tuurlijk heb je dat er voor over, maar ik kan me voorstellen dat je er tegen op ziet. nu moet ik wel zeggen dat dit echt nqiet bij iedereen zo is. ik heb gewoon een smal bekken en ben maar 1.57 ;) dus kleine kon haar draai niet maken omdat ze klem zat tussen ribben en bekken.. dus dit is ook een heel andere bevalling dan normaal. enige nadeel.. dit verwacht ik ook voor de 2e... vanavond ff over hebben met vk hoe zei erover denkt qua mogelijkheden omdat meer info me vaak rustiger maakt en t anders maar blijft malen

 

Lilypie First Birthday tickers

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
13 mrt 2012 - 23:07

@Elja: Niet alleen Gretha voelde zich aangevallen, maar ik ook. De manier hoe je het er neerschreef, schoot ook bij mij een beetje in het verkeerde keelgat. Je zult het wel niet zo bedoeld hebben. Pijn is heel subjectief namelijk. Ik ben door de late pijnbestrijding welke trouwens ook nog niet eens hielp, best wel bang geweest voor een eventuele volgende bevalling. En dan heb ik 'maar' 10 uur weeën gehad. Op een schaal van 1 tot 10, ervaarde IK de laatste 4 uren de pijn als een 9,9. En ik probeerde me nog zo groot te houden en het zo lang mogelijk zonder te proberen. Toen ik al niet meer kon ben ik om pijnbestrijding gaan vragen/smeken. En toen duurde het nog 2 uur voor ik iets kreeg, wat niets hielp. Daar heb ik het best (lees: maanden en maanden) moeilijk mee gehad. Mijn schoonmoeder vind pijnbestrijding ook maar onzin. Die zegt zelfs dat ze liever 5 x bevalt, dan dat ze 1 x naar de tandarts gaat. En dat soort onbegrip kan ik slecht tegen. Dat staat bij mij in hetzelfde rijtje als iemand die zegt dat je het maar makkelijk hebt gehad als je een keizersnede hebt gekregen. Dan kookt mijn bloed. Mensen die dat zeggen, hebben het zelf namelijk niet (in die mate) meegemaakt. Misschien in het vervolg proberen je mening iets tactischer neer te zetten? ;)
.
@Anne: Elja heeft wel gelijk wat betreft dat je je iets meer moet ontspannen. Je ziet apen en beren die er niet zijn. Als de bevalling 's nachts begint dan kun je de babyfoon eerst bij de buren brengen. Dan hebben ouders/familieleden even de tijd om naar jullie huis te komen om op te passen. Die nemen het dan van de buren over. Simpel toch?! Je vriend werkt gelukkig niet zo heel ver weg van huis. Als de oppas niet op tijd kan komen, dan neem je eerst je kind mee en dan kan de oppas naar het ziekenhuis komen om de kleine vanuit daar op te halen. Het is misschien niet de meest wenselijke situatie, maar zo kun je wel in het ziekenhuis bevallen.
In ieder geval veel succes en ik hoop dat jullie binnenkort (zonder complicaties) een hele gezonde baby in jullie armen kunnen sluiten.

Lilypie Third Birthday tickers

elja-56603
afbeelding van elja-56603
13 mrt 2012 - 22:00

Hey Gretha, zo jij voelt je even aangevallen zeg .....
Wat ik bedoel is dat ik ( en voor de rest moet iedereen dat natuurlijk zelf weten) je kunt niet op voorhand zeggen dat je pijnbestrijding wil, wie weet valt het allemaal best mee, en als je dan eenmaal weeén hebt en ze zijn zo ondraaglijk zoals jij beschrijft dan kun je altijd dan nog beslissen wat je wel of niet wilt, maar volgens mij moet je niet op voorhand al voor pijnbestrijding gaan kiezen als het medisch gezien niet nodig is. Zoals ik al zei kan het ook behoorlijk mee vallen zo'n 2e keer, maar goed dat is voor iedereen anders, Het was zekers niet mijn bedoeling om over jouw of wie dan ook te oordelen, ik gaf gewoon mijn mening !!

Gretha
afbeelding van Gretha
13 mrt 2012 - 21:31

wat noem jij onzin bij niets bijzonders? wat betreft pijnbestrijding?
ik had 3 weeen achter elkaar en dan hooguit 30 sec ertussen.. dat is geen pretje als je pas op 6 cm zit, dat ga je niet vol houden. wee tniet of je dat iets bijzonders noemt ? ik noem t "gewoon" heftige weeen en dus niet iets bijzonders, maa rwel gewoon een reden voor pijnbestrijding...:S
de keus voor pijnbestrijding is denk ik erg persoonlijk en niet in woorden te omschrijven omdat de pijn bij een bevalling niet te omschrijven is.. je kan het proberen maar een ander voelt niet wat jij voelt..
ik vond mijn bevalling niet traumatisch, maar het ziekenhuispersoneel vond het een ERG heftige bevalling.. ehm ok.. zo kan t ook.. ik heb alles over me heen laten komen gelukkig, maar een pretje was het absoluut niet, en daar had ik me gelukkig op ingesteld.. ik ben altijd bang geweet om te bevallen, maar was erg rustig op de dag zelf. geen last van angst die me belemmerde. wel een te smal bekken, gebroken vliezen maar geen weeen en dus weeen opwekkers. 9u aan t infuus, 18.45 bevallen. 13.30 had ik een ruggenprik en kon ik bijkomen, bijna slapen zelfs maar de bevalling zelf daarna was hels. paste eigenlijk net niet dus ze is er bruut uitgetrokken met een vacuum. nadat kraamhulp weg was kon ik nog niet zelf veel lopen doordat ik erg last had van mn bekken
even geen rust in mn hoofd om er een logisch verhaal van te maken.. maar kan er slecht tegen als een ander denkt te kunnen oordelen over wel of geen ruggenprik... ik had ook maar gewoon weeen en niets bijzonders in de zin dat weeen bij een bevalling horen of dat nou een weeenstorm is of niet. maar ik vond het ondraaglijk. het personeel gelukkig ook en die hebben niet eens aangedrongen op andere pijnstilloing maar waren het direct met me eens dat het een ruggenprik werd.. zegt genoeg lijkt me ?

Lilypie First Birthday tickers

elja-56603
afbeelding van elja-56603
13 mrt 2012 - 16:14

Hey Anne ... relax relax
Je maakt jezelf denk ik veel te druk, zoals ik al eerder schreef heb ik hetzelfde meegemaakt als jij bij de bevalling van de eerste, en de tweede bevalling heb ik ook prima doorstaan, Ik denk dat je je niet overal zo druk om moet maken, je weet al helemaal niet hoe een bevalling gaat verlopen, en een tweede kan sneller en makkelijker gaan, maar dat gebeurt zeker niet altijd. Ik was van de 2e smorgens om 6 uur in het ziekenhuis met behoorlijke weeén alleen bij mij stopten de weeén op een gegeven moment en heb ik een spuit gehad voor een snellere ontsluiting .. toen zeiden ze dat het nog wel een paar uurtjes zou duren (4cm ontsluiting) en 10 minuten later werd ons meneertje in een rot tempo geboren ... maar wel zonder te scheuren en of knip en pijnbestrijding (persoonlijk vind ik pijnbestrijding een beetje flauwekul als er niets bijzonders aan de hand is) ik denk maar zo pijn hoort nou eenmaal bij een bevalling, en zodra je je kleintje in je armen hebt ben je dat allemaal weer vergeten
Maar goed gewoon rustig blijven en vooraf nog geen problemen bedenken, is voor jezelf ook veel lekkerder en kun je nog even lekker genieten van je zwangerschap en de rust.
Wij wonen een half uur van het ziekenhuis en ik heb de weeén in de auto prima doorstaan, je moet niet tot het laatste moment wachten maar gewoon een beetje op tijd, wanneer jij denkt dat dat nodig is ,,,, en dat merk je wel
Nou in ieder geval veel succes de komende tijd !!

ab bab
afbeelding van ab bab
13 mrt 2012 - 15:48

Heb ik al gedaan, ik wil naar het ziekenhuis. Het hangt alleen natuurlijk altijd van de situatie af, ik had de vorige keer ook een weeenstorm, al vanaf het begin van de allereerste wee, de hele bevalling duurde ook maar 5 uurtjes. Dus als dat nu weer gebeurd wordt die autorit sowieso geen pretje.

Daarnaast, wij hebben al een kleine van bijna 3 jaar waarvoor dan a la minute ook iets geregeld moet worden. Als de bevalling overdag begint, dan moet mijn vriend naar huis komen (15 - 20 minuten rijden) en in de tussentijd een oppas gevonden, als de bevalling 's avonds of 's nachts begint (zeker 's nachts) zitten we natuurlijk nog steeds met oppas. Geen familie/vrienden direct in de buurt en bij de buren kunnen we altijd een babyfoon droppen, hebben we ook al met ze besproken, maar ja, die moeten de volgende ochtend ook weer naar hun werk.

Dus ik weet inmiddels denk ik wel wat ik wil, het hangt alleen van het moment af hoe haalbaar het gaat worden. Maar dat heb je altijd denk ik wel.

Dank voor je nuchtere antwoorden in ieder geval. Normaal ben ik volgens mij ook wel zo nuchter, maar nu zo op het einde geloof ik dat ik niet meer zo goed in staat ben tot helder nadenken ofzo....

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
13 mrt 2012 - 13:17

Wat ik heb gehoord is dat je een knip niet voelt, omdat ze het tijdens een wee zetten. Ik heb het dus zelf niet meegemaakt, want ik heb uiteindelijk een keizersnede gehad. Het moet alleen later wel vervelend zijn met het plassen, maar dat is tijdelijk natuurlijk.
Ik weet niet hoe ver het ziekenhuis is, maar ik vond dat kwartier inderdaad niet prettig in de auto. Het was toen nog niet een weeënstorm, maar het was wel om de 2 minuten ofzo. Wat dat betreft ben ik blij dat we meteen naar het ziekenhuis moesten van de verloskundige i.v.m. dat hij in het vruchtwater had gepoept. Want als ik nog een paar uur eerst thuis was gebleven, dan was die autorit wel een echte hel geweest.
Is het ook beter voor je eigen gemoedsrust om de knoop nu maar door te hakken? Thuis of ziekenhuis? Want als je dat nog moet bepalen tijdens de bevalling....??? Dan staat je hoofd natuurlijk wel ergens anders naar.
Maar zoals ik al zei: Het blijft puur persoonlijk.

Lilypie Third Birthday tickers

ab bab
afbeelding van ab bab
13 mrt 2012 - 10:18

Ja ik denk dat je gelijk hebt. Ik neig toch wel erg naar het ziekenhuis deze keer en misschien ook wel voor pijnbestrijding. Geen idee of ik dat op het moment zelf nog steeds wil, maar dan is de mogelijkheid er in ieder geval. Ik weet inmiddels hoe weeen voelen, ik weet hoe het is om een kind op de wereld te zetten en eerlijk gezegd mag het van mij deze tweede keer wel een stukje makkelijk. Zie alleen op tegen dat autoritje richting ziekenhuis, haha. De vorige keer een weeenstorm waarbij ik er echt niet over piekerde om de auto in te stappen.

Andere, wellicht naieve vraag: doet het zetten van een knip eigenlijk pijn? Of voel je dat niet door de weeen/het persen heen? Of verdoven ze dat?

Pffff met inmiddels 38 weken ben ik het ook wel goed zat hoor. Van mij mag'ie komen!

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
8 mrt 2012 - 20:11

Het is lastig dat je nog niet beslist hebt waar je wilt bevallen. Dat is ook puur persoonlijk en ligt er misschien ook aan hoe ver je van het ziekenhuis woont. Bij een (groot) deel van de vrouwen komt de tweede wel wat sneller en in verhouding makkelijker, maar dat is echt niet per definitie zo. Over het algemeen komt een tweede wel sneller bij de persweeën, maar dit betekent nog niet meteen dat ook de ontsluitingsfase sneller en makkelijker is.
Ik weet niet hoe het bij jou in de regio is of hoe jullie verloskundigen zijn, maar ik heb hier wel gemerkt dat de verloskundigen een beetje willen aansturen op een thuisbevalling. En hoe je zegt hoe jouw verloskundige reageerde denk ik ook dat die gewoon liever een thuisbevalling heeft (zonder pottenkijkers die haar werk op de vingers kijken). Ik vind het namelijk een beetje kort door de bocht om te zeggen dat een tweede ZOOOOOVEEEEEEL makkelijker en sneller gaat.
Waar voel JIJ je het prettigst bij? Het is en blijft persoonlijk. Ik voel meer voor een ziekenhuisbevalling, omdat IK pijnbestrijding heel belangrijk vind en omdat IK bang was voor complicaties. Als de bevalling in het ziekenhuis is en het gaat allemaal goed en zonder pijnbestrijding denk je van: "zie je nou wel, ik had ook prima thuis kunnen bevallen". En als je thuis bevalt en je moet halsoverkop naar het ziekenhuis denk je weer: "zie je nou wel, het was toch veiliger in het ziekenhuis geweest." Achteraf is altijd makkelijk praten, maar je weet gewoon niet hoe het gaat lopen. Of het nu een eerste of een tweede is. Je moet in elk geval achter je keuze staan. Als jij graag thuis wilt bevallen en je hebt geen vergroot risico op complicaties, dan is het prima om thuis te bevallen. Dan hoef je echt niet achteraf er spijt van te hebben als het achteraf beter anders had gekund, ook al waren er complicaties. Maar ik vind wel dat je man en jij er beiden achter moeten staan. Het is en blijft lastig. Sterkte met het maken van de keus en heel veel succes met de aanstaande bevalling.

Lilypie Third Birthday tickers

ab bab
afbeelding van ab bab
8 mrt 2012 - 10:35

En vandaag bij de verloskundige, baby is keurig ingedaald, ik ben 37 weken dus hij mag officieel komen. Het maakt al die beslissingen alleen totaal niet makkelijker.

Wil ik thuis bevallen of in het ziekenhuis? De vorige is thuis geboren en dat was op zich wel heel fijn, de enige reden dat ik naar het ziekenhuis zou gaan is voor een gevoel van veiligheid (en dan wellicht nog iets meer voor de geruststelling van mijn vriend dan voor mezelf) en voor eventuele pijnbestrijding.

En dat brengt me op het volgende dillemma; wil ik pijnbestrijding ja of nee? Ik had zelf bedacht dat stel dat ik de ontsluitingsfase door zou komen met goede pijnbestrijding, dan ben ik veel rustiger en kalmer en uitgerust bij het persen en wellicht beter in staat om de coaching van de verloskundige te volgen en daarmee de kans op scheuren ook weer te verkleinen. Alleen...nu zegt de verloskundige dat dat geen ene bal uitmaakt omdat een tweede zoveel makkelijker en sneller komt dan een eerste.

Zucht.....waarom is het allemaal zo ingewikkeld??? De eerste keer was ik bang omdat ik geen idee had wat me precies te wachten stond, maar nu de tweede keer weet ik het wel en is het eigenlijk alleen nog maar enger!! Of maak ik voornamelijk mezelf gek? Zijn die 'normale' pre-bevallingsangsten?

trotsemamavan3
afbeelding van trotsemamavan3
6 mrt 2012 - 12:29

Nee eigenlijk geen last van gehad. En nu na de keizersnede ook geen last ervan. Bij ons eerste kindje een paar hechingen en daar heb ik langer last van gehad. Het is gelukkig wel op de ok gehecht

ab bab
afbeelding van ab bab
6 mrt 2012 - 09:36

Maar heb je last van die totaalruptuur die je bij de 2e hebt gehad? Is dat netjes gehecht en heb je er totaal geen problemen meer van? Is dat bij jou op de OK onder narcose gehecht?

trotsemamavan3
afbeelding van trotsemamavan3
5 mrt 2012 - 21:10

Ik heb ook een totaal ruptuur gehad bij m'n tweede kindje. Tijdens de derde zwangerschap bij het bekkenbodemcentrum geweest en daar onderzoeken gehad. De uitslag van dat onderzoek heeft de gyn doen besluiten om een keizersnede te plannen. Die heb ik nu achter de rug en ik heb geen spijt van mijn beslissing. Anders had ik kans gehad om op latere leeftijd incontinent te worden met de ontasting

ab bab
afbeelding van ab bab
5 mrt 2012 - 20:15

Nou, afspraak bij de gynaecoloog inmiddels gehad en zoals ik eigenlijk al verwacht had wil die niet aan een keizersnede. Hij nam het probleem en mijn angsten en zorgen wel heel erg serieus en dat was ook al heel wat. Zeker omdat de vorige ruptuur dus echt traumatisch was qua hechten en nazorg enzo, dat was echt een zak van een vent die dat deed. Deze man verzekerde me dat als ik dat wilde, we op de OK gingen hechten onder narcose. Zeker ingeval van een totaalruptuur zodat ze daar ook veel langer de tijd voor zouden kunnen nemen om alles goed en netjes te hechten zodat ik er geen latere complicaties aan over zou houden (en dat is hetgeen waar ik bang voor ben).

Goed, het gaat dus een natuurlijke bevalling worden, met zijn instructies voor coaching bij het persen door de verloskundige en preventief een knip zetten. Het is nog steeds geen garantie op voorkomen van een totaalruptuur, maar ik ben in ieder geval iets zekerder van goede nazorg.

Rest de vraag of ik thuis wil bevallen of in het ziekenhuis.....hmmm........ Thuis is gezelliger (ziekenhuis hier is echt foeilelijk) en lekker in mijn eigen omgeving en dat 'beviel' (haha) de vorige keer ook goed (op die ruptuur na dan), maar ziekenhuis is weer fijn voor eventuele pijnbestrijding. Man wat zijn die keuzes lastig.

ab bab
afbeelding van ab bab
21 feb 2012 - 10:59

Dank voor al jullie reacties! Vooral die van Lieschje is heel geruststellend. Ik heb toch een afspraak bij de gynaecoloog laten maken, maar daar kan ik pas vrijdag 2 maart terecht (en dan ben ik 36,5 week zwanger). Verloskundige denkt niet dat de gynaecoloog akkoord zou gaan met een keizersnede, maar ze vindt wel dat ik een punt heb en dat ik dat absoluut moet bespreken. Dus dat gaan we dan maar doen.... Tot die tijd geen nieuws vrees ik, en blijf ik met mijn zorgen zitten :-S.

liesjesch
afbeelding van liesjesch
15 feb 2012 - 13:42

hoi hoi,
ook ik had bij de 1e, thuisbevalling, een subtotaalrubtuur ondanks dat ik geknipt ben..netjes gehecht in het ziekenhuis en eigenlijk vrij snel geen last meer ervan. Bij de 2e zwangerschap vrij snel mijn angst besproken met de verloskundige..Was ban dat ik weer een subtotaalrubtuur op zal lopen..Zij konden mij niet voor 100% garanderen dat het niet weer zal gebeuren..Eigenlijk heb ik het regelmatig besproken omdat het toch mijn grootste angst was..Uiteindelijk moest ik de 2e keer in het ziekenhuis bevallen. Gelijk ook daar weer, volop in de weeën, het punt aangekaard..Zij verzekerde me het te proberen te voorkomen maar dan moest ik tijdens het persen goed naar ze luisteren en doen wat ze zeggen!! Dit resuteerde in (maar) 6 hechtingen, naast het litteken wat ik al had (deze is dus niet weer gescheurd)..Ik zal het goed bespreekbaar maken met je gyn/verloskundige en de voors en tegens tegen elkaar afwegen..succes met de beslissing..Ik ben achteraf blij dat ik gewoon ben bevallen, die 6 hechtingen waren een ietje vergelken met de 1e keer

RNJ
afbeelding van RNJ
13 feb 2012 - 09:21

Hai Anne, ik kan me voorstellen dat je je er zorgen over maakt. Het enige advies wat ik je kan geven is om ofwel met je vk ofwel met een gynaecoloog je angsten te delen en aan de hand van evt. een groei echo vast te stellen welke aanpak jullie gaan hanteren. Als ze tijdig ingrijpen met een knip heb je een veel grotere kans om niet in te scheuren. Het aller, aller, aller belangrijkste is dat je van te voren met een goed gevoel en voor zover mogelijk zonder angst de bevalling tegemoet kan gaan, want als je je veel zorgen maakt of zelfs stress hebt is dat nog veel vervelender voor het verloop van je bevalling. Veel praten en je hart luchten en je wensen doorgeven bij de professionals en met vertrouwen je bevalling in gaan, zodat je er met een goed gevoel weer op terug kan kijken.

Succes!

Gwen5
afbeelding van Gwen5
10 feb 2012 - 20:29

Hoi, echt het valt allemaal mee. Mijn tweede kindje woog ruim 4500 gram en werd geboren met haar armpje naast haar hoofd. Het resultaat een totaal ruptuur. Ik heb het niet gevoeld en het is netjes onder narcose gehecht. Super goed gedaan, want daarna geen last meer van gehad. Wel krijg je een tijdje laxeer om geen risico te lopen. Mijn derde kindje werd 14 maanden na de tweede geboren. Voor de zekerheid hebben ze een flinke knip gezet, ook dit heb ik niet gevoeld (ik had echt geen verdoving) hij was op 5 gram na 5 kilo en had een enorm hoofd. Maar door de knip ben ik niet ingescheurd. Ik weet niet of ik zonder knip wel ingescheurd zou zijn. Bespreek het, want dan kunne ze er rekening mee houden. Heel veel succes en laat je niet gek maken door andere. Mijn fijnste bevalling was de tweede bevalling en dat was die met een totaal ruptuur.

elja-56603
afbeelding van elja-56603
10 feb 2012 - 14:59

Hoi. Ik denk dat je niet zo angstig hoeft te zijn ... ikzelf heb het zelfde meegemaakt ook een makkelijke thuisbevalling, later naar het ziekenhuis om de boel te hechten (ook een subtotaal ruptuur bij de eerste) dit omdat onze dochter met haar armpje omhoog lag, en ik daardoor dus veel te ver scheurde. Ze was ook wel behoorlijk groot 4010 gr.. Bij de tweede waarvan de Gyn zei dat die ook behoorlijk groot zou worden echter niet gescheurd en ook niet geknipt .... tevens had ze de grootte wel verkeerd ingeschat want hij was toch een beetje kleiner als ze gedacht had, dus ik denk dat het best wel mee kan vallen .... maar het is wel goed om jouw gedachten te bespreken met de gyn, misschien kan zij je zorgen wegnemen. Enne niet al die horror verhalen van anderen geloven, sommigen kunnen natuurlijk ook behoorlijk overdrijven !!! Succes ...

Dian
afbeelding van Dian
10 feb 2012 - 13:27

Ik zou inderdaad gewoon het gesprek aangaan met de gyn. Gewoon bespreekbaar maken.



Esther75
afbeelding van Esther75
10 feb 2012 - 11:23

Hoi Anne, jammer dat je zo opziet tegen de komende bevalling. Natuurlijk weet ik ook wel dat bevallen sowieso geen pretje is, maar met de gedachte aan een totaalruptuur kan ik me voorstellen dat je er heel erg tegenop ziet. Helaas kan ik je niet helpen met het maken van een keuze, je zal dat inderdaad zelf moeten doen. En wat houdt je tegen om toch even met een gynaecoloog te spreken hierover. Misschien maakt een gesprek de keuze toch makkelijker. Succes en laat je nog even weten wat je doet?

Groetjes, Esther