Bevallen middels geplande keizersnee (placenta voor uitgang)- ervaringen & adviezen gezocht

9 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Jacqueline.
afbeelding van Jacqueline.
8 jan 2016 - 16:42
Bevallen middels geplande keizersnee (placenta voor uitgang)- ervaringen & adviezen gezocht

Hi Allen,

Vanaf mijn 20 weken echo bij ons tweede kindje, kreeg ik al te horen dat de placenta niet goed ligt.
Bij latere controles blijkt nog steeds dat de placenta voor de uitgang ligt en heb ik dan ook bij de 28 weken te horen gekregen, dat ik me moet gaan voorbereiden op de keizersnee... Komende week gaan ze het nog één keer na, en dan word ik doorverwezen naar de Gyn.

De bevalling gaat dan plaatsvinden in Lange Land, Zoetermeer.
Wie heeft in deze ziekenhuis ervaring?

En daarnaast, wat is JOUW verhaal over een geplande keizersnee?
Ik zie er namelijk enorm tegenop, op allerlei vlakken, nachtmerries, en zoek enigzins wel positieve verhalen en tips, zodat ik goed voorbereid ervoor kan gaan en straks onze tweede zoon in mijn armen kan sluiten.
Voor mij is het enorm moeilijk om de controle uit handen te geven, naalden-angst, en de geur van ziekenhuis/ OK geeft me al een hyper gevoel. Het is dan wel een positieve operatie, je krijgt er iets prachtigs voor terug, dus leef ik nu in een waas naar de bevalling toe. Toch wil ik met beide benen op de grond staan en goed voorbereid deze operatie aangaan. Jullie ervaring is van harte welkom!

Liefs,
Jacqueline

mamaFay
afbeelding van mamaFay
10 feb 2016 - 23:56

Ikzelf heb ook een spoedkeizersnede gehad, van moment gebroken vliezen (op de onderzoekstafel) tot terug naar de kraamafdeling duurde nog geen 2 1/2 uur.
Katheter en infuus erin.
Ruggeprik op de OK zelf gekregen en daar zag ik nog het meeste tegenop maar die voelde ik niet eens, ligt denk ik wel aan degene die hem moet zetten! 2x geprobeerd en toen zat hij goed. Ik had 2 geweldige anesthesisten naast mijn hoofd zitten die bleven praten ook wat er ging gebeuren en om je gerust te stellen. Een andere assistente maakte fotos met onze camera. Doek ervoor en je word ingepakt omdat je lichaam snel afkoelt, soort verwarmingsslang erin maar daar kreeg ik het wel erg warm van dus zetten ze hem wat lager. Het moment van opensnijden voelde ik wel maar geen pijn, heel apart. En 5 minuten later was mijn meisje er al! Ze werd gelijk onderzocht door de kinderarts dus even over het doek en weg was ze, met mijn vriend mee die de navelstreng nog door mocht knippen voor de show, wel leuke fotos van! :) Dan duurde het hechten denk ik 15/20 minuten terwijl papa en dochter in de kamer aan het wachten waren en dan kan het knuffelen beginnen! Herstel erna vond ik ook vrij vlot gaan alleen ja als je de volgende dag uit bed moet is het geen pretje maar goed dat is nu eenmaal niet anders. Succes met alles hopelijk kan je het een beetje van je af zetten want de controle moet je wel uit handen geven!

GoldenGirl
afbeelding van GoldenGirl
9 feb 2016 - 17:18

Hoi Jaqueline,

Ik heb twee keer een spoedkeizersnede gehad. Bij de eerste was ik er eigenlijk helemaal niet op voorbereid, bij de tweede al veel meer. Ik lees dit topic ook even mee omdat nu (ben 31 weken zwanger van de derde) het sowieso een geplande keizersnee wordt en dat voelt voor mij toch ook weer anders dan de spoedkeizersnedes. Dus ik wil graag alvast wat ervaringen met je delen maar lees ook mee om zelf te kijken of ik er nog tips tussen zie staan waar ik nog niet aan gedacht had :D 

Beide ervaringen met de keizersnede zijn eigenlijk heel goed. En toch snap ik heel goed dat je er tegenop ziet! Het is ook echt niet niks en daar mag je alle tijd en ruimte voor nemen om aan het idee te wennen en er mee om te gaan zodat het voor jou een positieve ervaring wordt. Sowieso is mijn tip: bespreek al je wensen met de gyneacoloog. Zoals: wil je de baby direct bij je houden (als het medisch is toegestaan natuurlijk). Zeker bij een geplande keizersnee moeten ze daar ook qua personeelsplanning rekening mee houden. Dat is vaak het 'probleem' (was bij mij twee spoedkeizersnedes ook zo) dat er niet genoeg personeel is zodat er een verpleegkundige bij jullie kan blijven, en dat moet dan wel. Maar bij een geplande kunnen ze dat inplannen. Ik heb dat de eerste twee keer echt gemist, dus dat is voor mij nu een eis haha! Net zoals het wederom doorknippen van de navelstreng door mijn man, dan laten ze een symbolisch langer stuk navelstreng over na de keizersnee zodat de papa (of wie er dan ook bij je is) alsnog de navelstreng kan knippen, ook een bijzonder moment. Ikzelf wil graag dit keer geen doek ertussen maar meekijken met de geboorte, omdat ik dat bij de eerste twee wel gemist heb, het echte moment van je kind geboren zien worden. Maar dat is natuurlijk heel persoonlijk, of je daar tegen kunt enzo. 

Nog wat praktische tips: neem vast een babydekentje mee naar de OK waar je zelf al een paar keer mee geslapen hebt. Dan kan je baby meteen daarin in plaats van in een ziekenhuisdekentje, dan ligt de kleine meteen bij de vertrouwde geur van mama. Laat ook veel foto's maken in de OK van de bevalling, is fijn voor later. Doen de verpleegkundigen gewoon voor je als je een camera meegeeft. 

Nou, dat waren vast wat tips vanuit mijn eerdere ervaringen. Verder lees ik dus mee, want ik merk dat ik het voorbereiden op deze geplande keizersnee toch weer anders ervaar dan de vorige twee bevallingen, toen er nog een mogelijkheid was van een natuurlijke geboorte. Het doet mentaal toch wat anders met me merk ik. Vandaag nog lekker wat kleertjes geshopt om de positieve flow erin te houden ;) 

Liefs! Xx GG

simonemg
afbeelding van simonemg
12 jan 2016 - 14:13

Hoi Jacqueline,

Bij mij heeft het herstel niet heel lang geduurd. Door omstandigheden moest ik na 2,5 week alweer werken, achteraf gezien vind ik dat heel jammer, maar op dat moment was het niet anders. Ik heb niet meer last van de operatie gehad daardoor denk ik. Maar voor de tijd die je aan je pasgeboren kindje besteed is het niet goed. Ik denk niet dat je het herstel per persoon kunt vergelijken. Voor iedereen is het namelijk anders. De één voelt zich na een week alweer goed, de andere komt na 6 weken nog maar amper van de bank. Dat is met een natuurlijke bevalling ook zo. Belangrijker is dat je herstel vooruit gaat, soms kan dat ook in hele kleine stapjes zijn.

Met al die verjaardagen zou twee weken eerder idd wel fijn zijn. Maar ook dat is veel; zoals we weten valt het niet te plannen ;) 

Ik ben heel tevreden over mn litteken. De gynaecoloog zei tegen mij dat het wel netter kon!! Ik zei U hebt het gedaan. Een kant loopt iets naar beneden. Het is zeg maar geen rechte lijn. Maar een keurig wit lijntje in mijn ogen. Dus ik ben tevreden. En laten we eerlijk zijn, wie ziet het nou ;).

Jaqueline maak je niet te druk over de keizersnede, een gezond kindje is het belangrijkste en luister vooral naar je eigen gevoel en lichaam. 
Weet je eigenlijk wat het wordt?

X

simonemg
afbeelding van simonemg
12 jan 2016 - 14:03

Hoi Elmess,

Ik heb met je te doen. Wat vervelend dat je omgeving zo praat. Vertrouw op je eigen gevoel en bespreek het met de vk en ha. Nachtmerries, harde buiken en angst zijn echt geen goed begin. Het zou juist fijn zijn als je een beetje ontspannen (hoewel dat in jouw situatie wel lastig is, kan ik me voorstellen) de keizersnede in kan gaan. En ik zou zeker zeggen dat je geen arts in opleiding etc. aan je bed wil. Je mag dat altijd weigeren en na hechten dat twee uur duurde zou ik dat nu zeker doen. Op het moment dat jij in het ziekenhuis bent voor een keizersnede of wat dan ook, moet je vooral even aan jezelf denken en zorgen dat jij je op je gemak voelt (een beetje dan). 

Bij mij heeft het volgens mij 3 uur geduurd. Half 11 naar de OK voor de ruggeprik (die kreeg ik pas in de OK) en om half 2 was ik op de kraamafdeling. Vooral dat herstellen op de uitslaapkamer duurde heeeeeel lang. 

Sterkte en ik hoop dat je binnenkort iemand spreekt waar je wat aan hebt!

X

Jacqueline.
afbeelding van Jacqueline.
12 jan 2016 - 13:42

Hai Elmess,

Heel herkenbaar inderdaad! Nu de bevalling nadert, beginnen de nachtmerries toe te nemen, begin ik ook meer stress te ervaren (veel harde buiken) en angsten te ontwikkelen. Ik uit het eigenlijk niet, omdat in de omgeving mensen veelal zoiets dergelijks een 'mooie operatie' noemen. Je krijgt er iets moois voor én het alternatief is zeer nadelig. Feitelijk gezien moet ik als het ware blij zijn dat een keizersnee mogelijk is en dat de veiligheid van mij en mijn kindje gewaarborgd kan worden. Maar ik sta doodsangsten uit. De geur, de mogelijke complicaties... ook ik kamp met een lage bloeddruk. Vaak rond 116/63. Bij de eerste bevalling al veel bloed verloren, en toen ging het ook finaal fout; ik kon niet plassen en niet eens rechtop in bed zitten. Dat is nu bekend en eenieder bereidt zich voor nu, maar met de verdoving maak ik me ook enorm druk....

Als kind zijnde, had ik al met amandelen knippen dat de verdoving niet goed werkte... ik bleef maar bij en middels een kapje op de mond toen, kreeg ik narcose en toen lukte alles wel. Zo ook bij de tandarts, moet ik áltijd een zware dosis verdoving krijgen, want keer op keer voel ik a-l-l-e-s. En ook daarvoor ben ik bang bij de keizersnee. Elke keer nachtmerries dat de baby er is, en ik op de operatie tafel gil van de pijn, en doodbloed. 
Eerder wilde ik al eens met een psych erover praten, maar mijn omgeving gaf aan dat ik me mee slaat sleuren door de VK en huisarts die me dit aanboden; dat ik me aanstel en het gewoon over me heen moet laten komen. Dus.... ik stop het weg en dat resulteert zich in nare dromen, stress en harde buiken. 
Hetgeen wat me wél nu OPRECHT helpt, zijn jouw en verhalen van anderen. Mensen die écht het hebben meegemaakt en ook de waarheid kunnen vertellen. Prima, het gaat erna pijn doen, en ik hoor ook dat direct na de ruggeprik je al naar de OK gaat.
Vanaf aankomst ziekenhuis, totdat je baby er is, zou maar 1 uur duren. Het hechtwerk zou alleen wel erg lang duren???
Maar goed, bij de eerste duurde de hechtingen ook zo'n 2uur (stagiaire). 

Nu focus ik me op de naam van de kleine, de geboortekaartjes, de babykamer, enz. Een goede afleiding, maar ivm de bekken, zit ik al enige tijd thuis. Balen, had liever nog gewerkt, dan had ik extra afleiding, hahahaha

Nogmaals dank!

Liefs,

Jacqueline.
afbeelding van Jacqueline.
12 jan 2016 - 13:33

Hai Simone,

Ik ben op 16 maart uitgerekend. Eerlijk gezegd hoop ik bij een keizersnee, dat ik 2 weken eerder mag bevallen. Onze eerste zoon is namelijk op 14 maart geboren en stiekem heb ik er graag wat tijd tussen, tussen deze twee verjaardagen. Mijn man is ook weer op 11 maart jarig, dus maart gaat een drukke en feestelijke maand worden.

Hartelijk dank voor je verhaal. Echt super om een positief verhaal te horen. Vaak klap ik dicht en ben ik bang dat ik alles wegstop en ik er een klap van krijg. Je tips zal ik zeker gebruiken!

Wel flink balen voor je dat je maar 2 dagen van te voren te horen kreeg dat het een keizersnee zou worden... dan moet je ineens wel snel omschakelen met alles. Hoelang duurde in totaal je herstel verder? En ben je tevreden met het hechtwerk?

Liefs,
Jacqueline

simonemg
afbeelding van simonemg
9 jan 2016 - 08:57

Hoi Jacqueline,

Mn tweede zoontje is geboren met een keizersnede. Dit wist ik pas twee dagen van te voren, dus ik kon daar toen gelukkig niet veel over nadenken en omdat we het niet vertelden tegen anderen, heb ik gelukkig ook niet alle andere verhalen gehoord.

De keizersnede op zich was niet heel vervelend vond ik. De gynaecoloog deed het heel vriendelijk en liet ons echt een soort van de geboorte meemaken. Na de geboorte mocht mijn zoontje bijna direct bij me liggen. Maar ik vond dat echt vreselijk. Ik voelde me heel ongelukkig en een ontaarde moeder. Je bent door de ruggeprik vanaf je borst verdoofd en dan hebben ze allemaal doeken en een soort blower tussen je gezicht en je borst. Ik kreeg het er echt spaans benauwd van. Mn man heeft ons zoontje weggepakt en is meegegaan met aankleden enzo. Ik heb heel lang op de uitslaapkamer gelegen omdat mn bloeddruk bleef dalen. Ik had toen al een aantal operaties ondergaan en zei tegen de verpleegsters dat ik wat moest eten. Gelukkig kwam mn man uiteindelijk met chocomel en een boterham. Daarna ging het meteen goed en mocht ik naar de kraamafdeling. 
Geef dus goed aan wat je voelt, want zij blijven alleen maar medicijnen toedienen.

Op de kraamafdeling voelde ik me al een stuk beter en ik was heel blij dat mn zoontje gezond ter wereld is gekomen. Ik had wel ontzettende spierpijn in mn buik. Echt heel extreem. Omdraaien omhoog komen niezen lachen alles voel je. Ik mocht na één dag naar huis. Dat wilde ik ook heel graag. Maar ik zou nu iedereen adviseren om twee nachtjes in het ziekenhuis te blijven. Het bed daar is meer geschikt met verstellen en papegaai etc dan je bed thuis. 

Ik vond wel dat de pijn snel beter werd gelukkig.

Op dit moment ben ik 22.3 weken zwanger en heb ook een laagliggende placenta. De kans bestaat dat ik dus weer een keizersnede krijg. Uiteraard kan mn placenta nog omhoog groeien, dat hoop ik nu. (ik heb een ander onderwerp hierover gestart)
Maar ik zou het wel jammer vinden als het weer een keizersnede wordt. Uiteraard is het het belangrijkste dat ons kindje gezond ter wereld komt en als dat met een keizersnede is, dan moet dat maar. Maar liever niet.

Mn eerste kindje is via de natuurlijke weg geboren. Dat voel je natuurlijk ook, maar ik vond die pijn minder heftig dan de pijn na de keizersnede. Die pijn is ook wat natuurlijker ofzo. 

Ik zou niet weten hoe je je op een keizersnede moet voorbereiden. Ik denk wel dat het voor jezelf fijn is als je je een beetje kunt ontspannen. Dit is ook makkelijker voor het zetten van de ruggeprik. En bedenk ook dat een gynaecoloog heel vaak een keizersnede doet en dat als het gepland is, ze in alle rust en netjes je kindje ter wereld laten komen. En ze alle tijd nemen op jou op je gemak te stellen. Dus zeg wat je op je hart hebt, want zij willen ook graag dat je je op je gemak voelt. En in veel ziekenhuizen doen ze een gentle sectio en proberen ze het allemaal zo mooi en natuurlijk mogelijk te laten verlopen.

Hopelijk kun je mentaal een beetje voorbereiden voor jezelf en kun je je ontspannen. Wanneer ben je eigenlijk uitgerekend?

Groetjes,
Simone

 

elmess
afbeelding van elmess
9 jan 2016 - 00:06

Hoi jacqueline,

Jouw verhaal is precies het zelfde als hoe mijn 2e zwangerschap is verlopen. Ik kan ook niet tegen naalden, bloed en ziekenhuizen.
Ik kende helaas ook alleen maar de horror verhalen, en de andere die hun verhaal over de keizersnede vertelden begonnen als eerst met oooh een keizersnede das helemaal niet zo erg joh, en zo ging het verder en ik die maar alles in mijn hoofd voor me zag.
Ik was zo bang voor de keizersnede ik dacht echt ik wordt geopereerd door een soort van slager en het bloed zal overal aan zitten en je gaat alles voelen.
Maar gelukkig werd ik door mijn eigen gynaecoloog geopereerd en er waren hele aardige en zorgzame mensen die ik al eerder ontmoet had om me heen toen ik in de ok lag. En geloof me dat helpt enorm. Ik had toen ook het gevoel dat ik veilig was. De operatie ging eigenlijk sneller dan ik had verwacht en gelukkig is alles goed gekomen. Het herstel heeft wel langer geduurd bij mij maar dat komt doordat ik 1700ml bloed had verloren een lage bloeddruk had en een laag ijzer gehalte. En als ik jou een tip mag geven krijg geen lachbui in de dagen na de keizersnede want dat gaat pijn doen (ik spreek uit ervaring).
En ik wilde niet als tegelijkertijd weten wat ze gingen doen, maar pas als ze het gingen doen kreeg ik de info hoe en waarom. En dat vond ik prettig omdat je dan geen tijd hebt om je zorgen om te maken of ertegen op te zitten.
Ik hoop van harte dat je het straks allemaal vindt mee vallen en ik wens je nog veel succes en sterkte voor de rest van je zwangerschap en de bevalling. En ik hoop dat je een gezond kindje zal krijgen en dat jij zo snel mogelijk zult opknappen.
Groetjes elmess