Angst voor bevalling

13 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Jeska
afbeelding van Jeska
3 mrt 2009 - 23:03
Angst voor bevalling

Hallo Allemaal!


Mijn naam is Jeska, en ik ben nu 5 weken zwanger! Nog maar pas natuurlijk, en otzettend blij, maar ondanks dat is het enige dat veel in mijn hoofd omgaat: DE BEVALLING!! Ik ben er dus heel erg bang voor. Weet niet wat me te wachten staat, en hoor alleen maar enge verhalen...


Zijn er meer mensen die hier last van hebben, of zijn er mensen die mij wat op kunnen peppen? Ik weet wel dat je het er even voor over moet hebben, en ben zelf ook een vrij nuchter persoon, maar wil graag wat van die stres af.. Help!


Bedank! Liefs Jeska

barbie
afbeelding van barbie
29 mrt 2009 - 13:44

hai Saskia,


ik wil juist niet thuis bevallen, ik woon nog bij mijn ouders en 2 broers, en blijf daar ook nog een tijdje wonen:) En ik vond het dan juist prettiger om in het ziekenhuis te bevallen. is er dan wat aan de hand dan is medische hulp er snel bij:)


ja en over wat er allemaal kan gebeuren ja dat heb je toch niet zelf in de hand helaas:(


groetjes barbie

sas76
afbeelding van sas76
28 mrt 2009 - 20:39

Hoi Barbara,


Jouw instelling doet me een beetje aan mezelf denken, toen ik zwanger was van de eerste. Had ook zo'n instelling van: wat een ander overkomt, hoeft mij niet te overkomen. Vond dat toen wel een goede manier om erover na te denken. Nu nog wel, er zat voor mij alleen één maar aan, waar ik jou even voor wil waarschuwen. Ik was namelijk wel vergeten om na te denken over het feit dat het misschien allemaal anders zou kunnen gaan dan die droombevalling thuis en vond het vreselijk toen ik met persdrang naar het ziekenhuis afgevoerd moest worden. Dat was zo'n moeilijk moment tijdens mijn bevalling, gewoon omdat ik van tevoren niet bedacht had (of wilde bedenken...) dat dat ook kon gebeuren. Bij de tweede heb ik dan ook alle opties open gehouden en er goed over nagedacht wat ik wilde als ik wel in het ziekenhuis zou belanden. Da's wel belangrijk, zodat je, als het gebeurt, niet overvallen wordt door de hectiek van zo'n ziekenhuis en de artsen. Maar verder: hoe relaxter je de bevalling in kunt gaan, hoe beter natuurlijk!


Groetjes Saskia




barbie
afbeelding van barbie
28 mrt 2009 - 15:59

hoi allemaal,


nou ik zit waarschijnlijk nog in de ontkenningsfaseGeek mensen denken gelijk horror verhalen te moeten vertellen zodra ze weten dat je in verwachting ben heb ik gemerkt. Dus voor ze beginnen zeg ik al ja die horror verhalen heb ik allemaal al gehoord daar zit ik niet op te wachten. Maar als je een positief verhaal heb mag je dat allemaal vertellen.


Dit word mijn eerste kindje, en ben nog totaal niet bang voor de bevalling, kortom ik weet niet wat me te wachten staat, en de ene barende vrouw is de ander niet toch?


Nou geniet lekker meid voor je het weet is het voorbij


groetjes barbara

Tweet
afbeelding van Tweet
27 mrt 2009 - 23:10

Hoi Jeska,


Gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik zag al een hoop goeie tips hierboven. Ik ben tijdens mijn zwangerschap ook erg bang geweest voor de bevalling, vooral in het begin. Ik was ontzettend boos en opstandig dat je niet zomaar overal een ruggeprik kon krijgen, ik was ervan overtuigd dat ik dat wilde! Een vriendin zei al snel dat gedurende je zwangerschap automatisch het vertrouwen in je eigen lichaam groeit. Komt door de hormonen, blijkbaar! LOL Nou, zijn die ook nog ergens goed voor.


Ik heb zelf zwangerschapshaptonomie gedaan met mijn vriend. Ik heb er vooral wat aan gehad tijdens de bevalling, want je leert pijn te voelen en er mee om te gaan. Dat lukte, hoewel ik op het laatst wel even een beetje pijnbestrijding heb gebruikt (geen ruggeprik maar een infuus dat ik zelf kon toedienen - er zat natuurlijk wel een max op!)


Mijn tip als je tegen die tijd nog zo bang bent: zorg dat je weet wat je wil, wat er kan en bespreek dat vantevoren. Toen ik wist dat in mijn ziekenhuis een ruggeprik standaard wordt gegeven als de vrouw er om vraagt, was ik ineens vastbesloten om het zonder te doen. Dat vond ik wel weer erg grappig van mezelf (of van mijn hormonen haha)


En nog iets; laat je niet van de wijs brengen, het is JOUW bevalling. Dat geldt voor (ben even haar naam kwijt) degene die hier een topic is gestart over bevallen zonder begeleiding en net zo hard voor iemand die er op voorhand voor kiest om met een ruggeprik te bevallen.


Geniet van je zwangerschap! groetjes Tweet

redroseangel
afbeelding van redroseangel
6 mrt 2009 - 08:31

Ten eerste Gefeliciteerd met je zwangerschap hoor Jeska

Laat me je 1 tip geven en dat is : Zoek en lees niet teveel over bevallingen of andere zaken op het internet dan maak je jezelf alleen nog maar angstiger en onzekerder en dat werk alleen maar averechts .
Ieder mens en iedere bevalling is anders het is dus iets wat jezelf moet ondergaan en laat je dus totaal niks aanpraten



Ik kan zeggen het is zo en jij ondervind het straks heel anders en dan zit jij wel tot die tijd in de angst voor je bevalling ..
Ga er dus niet teveel boeken ofzo over zitten lezen ofzo , ik lees er zoiezo niks over want het is wat ik zeg iedere bevalling is anders en wordt anders ervaren

Sterkte in ieder geval en probeer je een beetje te ontspannen en je gedachten te verzetten (makkelijk gezegt ik weet het Wink


Groetjes Mandy

URL=http://lilypie.com]
[/URL]
Jeska
afbeelding van Jeska
5 mrt 2009 - 20:29

Bedankt allemaal voor de tips!! Ik ga dat boek zeker even zien te krijgen, en anders haal ik het zelf! Ga volgende week een afspraak maken bij de verloskundige, en bij haar zal ik het ook op tijd aangeven!!


Iedereen nogmaals bedankt en succes met jullie zwangerschappen!!


Liefs Jeska

xxxxx
sas76
afbeelding van sas76
4 mrt 2009 - 19:06

Hoi Jeska,


Ik snap het heel goed hoor, die angst voor de bevalling. Ik was voor mijn eerste bevalling redelijk relaxed (er zijn al zoveel vrouwen mij voorgegaan, dus zal ik het ook wel kunnen). Tijdens bevalling liep het echter niet allemaal zoals ik van te voren "gepland" had en mijn bevalling liep uit op een trauma (maar met dat horror-verhaal ga ik je nu niet lastig vallen, lijkt me niet handig). Ik was tijdens de zwangerschap van nummer 2 dan ook heel bang voor de bevalling. Toch heb ik erg mijn best gedaan om er anders naar toe te leven, ik had nu een kans om het allemaal anders te doen. En dat is redelijk gelukt, ik heb het veel ontspannener beleefd en veel minder pijn ervaren. Gevolg was een redelijk prettige ervaring.


Mijn tips:


*zorg vooraf dat je weet wat je wilt: ziekenhuis, pijnbestrijding, muziekjes, rust, wie wil je erbij. Zorg dat je zelf de regie zoveel mogelijk houd. Ik wilde bij nummer 2 precies weten wat ze allemaal met me gingen doen, dat was bij nummer 1 helemaal misgegaan en daar ben ik later erg boos om geweest.


*laat je voorlichten. Door de verloskundige bijvoorbeeld, maar ook een goede cursus kan helpen. Wij hebben bij nummer 1 ook Samen Bevallen gedaan en het is zo fijn dat je bewust met je man bezig bent met wat jullie gaan beleven.


*Wees realistisch. Een bevalling doet pijn, maar hoe meer je ontspant, hoe gemakkelijker het gaat. EN als het niet loopt zoals je graag zou willen, is dat jammer, maar soms is dat nou eenmaal zo. Ben daar vooraf op voorbereid.


Een fijne zwangerschap verder!




Marlala
afbeelding van Marlala
4 mrt 2009 - 14:54

Oja.. de verloskundige die aanwezig is bij je bevalling is ook heel belangrijk. Zij kan je van te voren al geruststellen, maar ook zeker tíjdens!


Marlala
afbeelding van Marlala
4 mrt 2009 - 14:51

Hoi hoi


Ik weet niet hoe nuchter jij doorgaans in 't leven staat, maar als je broodnuchter bent net als ik bijvoorbeeld, dan ben je op 't moment dat de bevalling begint heel rustig en kalm.
Ik had echt zoiets van; 'oké... kom maar op, we zien 't wel'.


Moet ook wel zeggen dat ik nu wel weer een beetje angst heb voor de pijn van de ontsluitingsweeen, net als de eerste keer, maar na "de magische 37 weken-grens" kon 't me allemaal niet meer interesseren. Vond 't ook wel welletjes, en goed als 't zou gebeuren.
Ik zie dat over een week of 2/3 wel weer gebeuren... dat ik alles wel best vind.


Mag ik je een boek aanraden? "Duik in je weeen" van Carita Salomé en Juliette de Wit. Is vast wel in de bieb te lenen, of misschien wel via via... En zo duur is 't ook niet om zelf te kopen (weet zo uit m'n hoofd niet hoeveel hoor).
Ik heb daar best wel wat aan gehad, moet ik zeggen.


Succes en geniet van je zwangerschap hè!! Voor je 't weet is 't voorbij....


Gr. Marla


kathinka
afbeelding van kathinka
4 mrt 2009 - 10:29

Hoi Jeska,

Ik was voor mijn eerste bevalling ook bang om te bevallen. Mijn moeder riep altijd och dat doe je even. En de rest van de wereld had horror verhalen.

Bloed heb ik niet gezien en ze hebben me in een spiegel laten kijken tijdens het persen.

Pijn ja weeën doen pijn maar echt het verhaal dat je van voor niet weet dat je van achter leeft ken ik ook niet. Ik was goed op de hoogte van mijn omgeving. Weeën heb ik bijna niet weg hoeven puffen en persen ja eigenlijk snapte ik alles wel wat langs kwam.

Uren baringsnood heb ik niet gehad Esther is in 2,5 uur geboren.

Pijnbestrijding, ik vond zelf het idee aan een ruggenprik dood eng en daarom ging ik juist mijn bevalling in met het motto ik doe het zonder naald.

Nu tips die ik je kan geven. Er zijn psychologen die naar je angst kunnen kijken en je met je angst kunnen helpen.

Je kan eens kijken of je een doula iets vind.

bespreek je angst rustig met je verloskundige of gynaecoloog. (doe dit wel vroeg in je zwangerschap want een verloskundige heeft de meeste tijd voor haar patiënten een gyn heeft heel weinig tijd is mijn ervaring. Hoe vroeger je verloskundige ook weet dat je angst heb hoe meer ze er aan kan doen. Ze zet het meteen in je dossier en blijft er met je over praten.)

Vraag eens aan mensen die nooit over hun bevalling praten hoe zij hun bevalling ervaren hebben. De mensen met de grootste mond hebben meestal de grootste verhalen de mensen die nooit iets vertellen en na vragen een beetje hun bevalling met je bespreken hebben meestal een totaal ander verhaal.

Heel veel sterkte straks met bevallen. Geniet lekker van je prille wonder.

Groetjes Kathinka

Esther 6-3-2007 en Manuël 22-04-2008
www.kathinka1984.hyves.nl
Jeska
afbeelding van Jeska
3 mrt 2009 - 23:40

Hallo Marleen.


Hartelijk dank voor je reactie, ik heb er zeker wat aan. Gelukkig voel ik me tot nu toe prima, nog nergens last van!


Ik ben zelf idd ook van plan om z'n soort curcus te gaan volgen. Iets meer ervan af weten kan je idd al een beter gevoel geven. Ik heb ook al iets gelezen over zwangerschapsyoga, misschien is dit ook wat.


Ik heb trouwens hetzelfde gevoel als wat jij had. Veilig in het ziekenhuis, dan is er iig pijnbestrijding in de buurt. Hoop dat mijn gevoel ook nog omkeerd.


Groetjes!!

xxxxx
Marleentje
afbeelding van Marleentje
3 mrt 2009 - 23:35

Hoi Jeska,


Allereerst gefeleiciteerd met je zwangerschap. Hopelijk voel je je goed!


Die angst is heel normaal hoor. Goed dat je er zo open over bent. Bij mijn eerste zwangerschap zag ik ook op tegen de bevalling. Wilde alle pijnbestrijding die mogelijk was en dus nam ik voor lief dat dit zou betekenen in het ziekenhuis. Tijdens mijn zwangerschap ben ik 100 % gedraaid. Ik wilde thuis bevallen en op eigen kracht. Hoe ik tot deze ommezwaai kwam? Samen met mijn man heb ik de cursus Samen Bevallen gedaan. De cursus gaat er van uit dat wanneer je de vrouw en haar partner precies verteld wat er in haar lijf gebeurd en wat er van verwacht wordt, dat je de vrouw macht en vertrouwen geeft. De cursus gaat ook in op wat als er iets niet goed gaat, wat gebeurd er dan en welke handelingen doen de specialisten om je heen.
Vooral dit vond ik erg prettig. Uiteindelijk ben ik met een vacuum bevallen, maar had zo'n pompje al gezien, waardoor dat iets was waar ik niet meer bang voor hoefde te zijn. Voor mijn gevoel heb ik (ondanks dat het een vacuum verlossing was) een droom bevalling gehad.
Kennis is macht is het motto!


Hopelijk heb je iets aan mijn verhaal.
Succes met je zwangerschap.

Groetjes, Marleen