Wel of niet een derde kindje?

29 reactie(s) / 0 nieuw
Laatste reactie
Boskatje
afbeelding van Boskatje
3 aug 2012 - 20:42
Wel of niet een derde kindje?

Hoi,

Ik vroeg me af of er meer mama's zijn die in dubio zitten tussen hun verstand en hun hart? Ik ben mama van twee kinderen, een jongen van net 4 jaar en een meisje van ruim 20 maanden. Vanaf het moment dat mijn meisje geboren werd zit de vraag wel of niet een derde kindje al in mijn hoofd.

Mijn verstand zegt nee: Ik heb alles wat ik me wensen kan, een gezond jongetje en een gezond meisje. We hebben een leuk leven, kunnen voor ons zelf en de kinderen wat sparen, lekker op vakantie, regelmatig iets leuks doen etc. Omdat mijn dochter inmiddels 20 maanden is, is het ook weer wat makkelijker om dingen met z'n allen te ondernemen. (Hoewel iedere moeder en ook ieder kind anders is, liet ik mijn baby's altijd in het bedje slapen en bij een dagje dierentuin gingen zij naar opa, oma of een andere oppas omdat zij daar naar mijn idee niets aan hebben en het voor ons ook niet handig was.)

Een derde kindje betekent niet alleen weer opnieuw de slapeloze nachten, gedoe met borstvoeding, beperking van je vrijheid en totale afhankelijkheid van een levend wezentje maar voor ons ook een verbouwing van ons huis (ouderslaapkamer terug naar twee kinderkamers en zelf naar de zolder) en de aanschaf van een nieuwe auto omdat in onze huidige auto geen drie stoeltjes naast elkaar passen. De verbouwing zou nog wel moeten lukken maar het budget voor een nieuwe auto schiet echt nog even te kort. En, hoewel mijn kinderen schatten zijn, vind ik het opvoeden af en toe ook best lastig en twijfel ik soms of ik drie kindjes wel aan zou kunnen.

Ook de zwangerschap kan nog een probleem worden, na twee maal een keizersnede, met bij de tweede keer een bijna baarmoederruptuur, is een derde zwangerschap in elk geval een risico. En wat als een derde kindje niet gezond blijkt te zijn en heel veel aandacht nodig heeft? Is dat eerlijk tegenover mijn lieve moppies?

Waarom schreeuwt mijn hart dan toch zo hard JAAAAA!!! Wil ik echt een derde kindje of is het dat geweldige gevoel van zwanger zijn, de band met dat kindje in je buik, het heerlijke kroelen met dat lieve hummeltje aan je borst waar ik naar verlang? Volgens mij is het meer dan dat en wil ik echt graag nog een derde kindje, ondanks alle redenen die ik kan bedenken waarom we het niet zouden moeten doen.

Gezien het leeftijdsverschil tussen mijn zoon en dochter en het eventuele leeftijdsverschil met een derde kindje voel ik de druk om een beslissing te nemen steeds meer maar ik blijf maar heen en weer slingeren.

Zijn er meer moeders die dit herkennen en hebben jullie al een beslissing genomen?

kimmuts
afbeelding van kimmuts
24 mrt 2019 - 16:44

En bij jou, Mari? Is het 'gevoel' gezakt, na het maken van een keuze met het hart?

kimmuts
afbeelding van kimmuts
24 mrt 2019 - 16:22

Boskatje, lang geleden dat je dit topic gestart bent, maar ik kom het nu tegen :)

Hoe is het je verder met je hart gegaan? Hier ook met verstand gekozen, maar het hart doet nog zo'n pijn. Is dat uiteindelijk (snel?) minder geworden? Gelukkig met de gemaakte keus uiteindelijk?

Ik vind het zwaar om de keus met het verstand te moeten maken...

dineke en angie
afbeelding van dineke en angie
4 apr 2013 - 16:38

ik ben nog niet zo lang moeder maar ik wil wil er nog wel eentje! en als er een 3de in zou zitten geweldig!

Lilypie Second Birthday tickers Daisypath Happy Birthday tickers

 

 

Boskatje
afbeelding van Boskatje
3 apr 2013 - 19:26

@Mari-529066: Wij hebben onze keuze gemaakt, er komt geen derde kindje. Hoewel ik het heel jammer vind dat ik nooit meer dat magische gevoel van een baby in je buik en dat prachtige proces van de ontwikkeling van een persoon zal mee maken wegen voor ons de nadelen toch zwaarder.

Lang leek het er op dat onze twee kindjes in onze beide families de enigen zouden blijven, inmiddels is er aan de ene kant een lief meisje geboren en aan de andere kant een kleine hummel op komst, dus kan ik toch nog een beetje mijn baby wens vervullen.

mari-529066
afbeelding van mari-529066
3 apr 2013 - 14:25

@boskatje; ik was heel benieuwd of je al een keuze hebt gemaakt?? Zelf zit ik ook in zware twijfel. Ik ben moeder van 2 meiden van 4 1/2 en bijna 3 jaar oud. Ik heb altijd een wens van 3 gehad en mijn man van 2. Ik heb ook altijd het gevoel gehad dat het nog niet klaar is. Alleen sinds een jaar ben ik aan het twijfelen; wil ik nog wel slapeloze nachten, je hebt nu meer vrijheid, blijft het financieeel dan ook goed gaan?, wat als het niet gezond is? In je verhaal kom ik heel veel herkenningspunten tegen.Mijn gevoel zegt nu we gaan ervoor, maar soms slaat de twijfel toe. Vandaar dat ik aan het googlen was gegaan om ervaringen van anderen te lezen.

MamaJoy
afbeelding van MamaJoy
11 aug 2012 - 10:20

Hoi hoi,

 

Ik ben ook van 1980, maar voor mij is mijn leeftijd nog geen punt hoor! Ik vind mezelf juist nog lekker jong. Hoeveel vrouwen beginnen er niet pas met mijn leeftijd, en ik heb er al 4 rondlopen! Oké, vanaf 35 wordt het trickyer, maar zeker niet onmogelijk. En de 35 is pas over 2,5 jaar.

 

Ik moet jullie bekennen dat mijn partner en ik wel de luxe hebben gehad, dat ik kon stoppen met werken, ook al was onze hypotheek gebaseerd op 2 salarissen. Het was een logische stap, de kosten van opvang waren hoger dan het salaris, en mijn partner is meer gaan verdienen (wij waren nog heel jong toen we de hypotheek afsloten, 26 en 19 jaar). Nu hebben we mijn salaris van de gastouderopvang wel echt nodig. Maar dat is om de clubjes van de meiden te bekostigen: de hockey, gym, dansles, pianoles etc. Vooral muziekles is amper te betalen tegenwoordig (72 euro p mnd), zo jammer want zo goed voor hun ontwikkeling ben ik persoonlijk van mening. Al die clubjes lopen toch wel op naar ruim 1000 euro per jaar en dan zit de jongste nog nergens op. Wanneer zij zo meteen op zwemles gaat komt er nog weer 40 per mnd aan zwemles bij.

Grappig genoeg denk je van te voren wel na over studies voor later, maar dit soort dingen totaal niet. Wij niet althans, terwijl het toch wel een grote kostenpost is. En ook niet iets waarvan je kunt zeggen sorry kids, maar dat gaat niet, vind ik persoonlijk. Gelukkig genieten mijn meiden ervan en doen ze er hun best. Onze 2e dochter zit er zelfs zo in dat ze 3 keer in de week wil trainen en dan ook nog een wedstrijd doet, zonder dat ik hoef te pushen. Ze wil het zelf ook al weet ze dat ze dan minder tijd voor vriendinnen heeft. Ze ziet zichzelf over 12-16 jaar op doel staan van het nederlandse team en ook een gouden plak op de olypische spelen winnen, hihihi!!

 

Net als de meeste sparen wij voor studie, maar verder sta ik er helemaal niet bij stil hoor. Ik hou me niet bezig met wat er in de toekomst nog aan vergoedingen zijn en hoe hoog de kosten van een studie. Ik weet dat een opleiding tot kapster op het MDGO 15 jaar terug al 5500 gulden kostte en nu dus wel ruim 3000 euro zal zijn. En dan ben je kapster. Niet om minder waardig te doen, maar dat is niet een mega hoge opleidinig. Het is een feit dat deste hoger de opleiding deste hoger de kosten. Voor 2000 per jaar heb je tegenwoordig geen volledig dagopleidingen meer volgens mij.

Groetjes MamaJoy

Lilypie Pregnancy tickers

Zonnebloem123
afbeelding van Zonnebloem123
10 aug 2012 - 21:54

Wow lopen de meningen uiteen. Bijzonder om te lezen hoe sommige het liefst dag bij dag leven terwijl anderen graag zoveel mogelijk zekerheid voor de toekomst willen.

ik denk dat het ook wel realistisch is om te stellen dat in de tijd waarin we nu leven deze keuze moeten maken. De meeste moeders moeten werken om financieel rond te komen. Aan de ene kant jammer, want zo worden keuzes die je financiele situatie beinvloeden, zoals bv een kindje, extra moeilijk. Aan de andere kant ben ik blij dat het nu wél gebruikelijk is dat vrouwen werken, want ik zou niet zonder mijn werk kunnen. Maar oh wat zou het lekker zijn als we gewoon voor onze lol konden werken en niet omdat het moet...

In ons geval ben ik er nog niet over uit of ik dag bij dag wil leven of ook zoveel mogelijk naar de toekomst wil kijken. De studie van mijn jongens vind ik persoonlijk erg belangrijk, de studiefinanciering zal tegen de tijd dat zij gaan studeren wel niet meer bestaan dus dan praat je al gauw over 2000,- euro per jaar en dan moeten ze niet op kamers gaan ; ) Wij storten de kinderbijslag op de spaarrekening van de jongens dus tegen de tijd dat zij gaan studeren zal dat wel daarmee betaald kunnen worden. Ook zou ik graag hun rijbewijs willen betalen, want dat heb ik ook gehad van mijn ouders. En het is toch leuk als je je kind een leuk bedrag kunt meegeven als ze hun eerste huis kopen. Kortom wij hebben nog aardig wat te sparen!!

Vakanties en dagjes uit kun je tegenwoordig ook zo duur maken als je wilt. Wij hebben een dierentuin abonnement voor 40 euro p.p per jaar en daar krijg dan ook 50% kortingsbonnen voor andere parken bij. Ook ben ik gek op vakantieveilingen.nl : ) Wat dat betreft ben ik een typische Nederlandse en zit ik graag voor een dubbeltje op de eerste rij..

Leeftijd speelt in mijn geval geen rol, ik ben pas 25. Al zou ik ook geen 5 jaar willen wachten. 

Boskatje
afbeelding van Boskatje
10 aug 2012 - 21:17

Als 1980 je geboortejaar is ben ik net een jaartje ouder, dus ja ook leeftijd speelt een rol. Ik heb echt het idee dat ik nu de beslissing moet nemen want ik wil ook het leeftijdsverschil tussen een tweede en een derde niet te groot laten worden. En wie weet hoe lang het duurt voordat ik eventueel zwanger ben?

Ik denk er wat de financiën betreft echt hetzelfde over als jij, natuurlijk kan een kind echt wel met minder af, maar je wilt ze gewoon geven wat jij het beste vindt en zoals ik dat nu voor ogen heb redden we dat niet met een derde.

Hoewel met heel veel pijn in mijn hart lijkt mijn beslissing genomen.

ab bab
afbeelding van ab bab
10 aug 2012 - 20:18

Hoe oud ben je zelf eigenlijk? Speelt je eigen leeftijd ook nog een rol of ben je nog dusdanig jong dat je nog wel even de tijd hebt? 

ab bab
afbeelding van ab bab
10 aug 2012 - 20:15

Ik leef enorm met je mee want wat is het een afschuwelijke keuze die je moet maken en helemaal als zoiets als geld een reden moet zijn. Echt waanzin vind ik het aan de ene kant dat je zoiets aan de kant moet schuiven vanwege geld... Dat we echt in zo'n geldafhankelijke maatschappij leven, echt verschrikkelijk. Mijn oma kon gewoon tien kinderen krijgen! Oke die moesten dan ook een appel met zijn vieren delen in de jaren na de oorlog..... 

 

Mijn ouders hadden geld zat. Blijkt achteraf. Want ik heb het niet gemerkt :-). Sterker nog, ik was er heilig van overtuigd dat mijn ouders geldproblemen hadden omdat mijn moeder altijd nogal aan het zuchten en steunen was over geld. Kwam ik jaaaaaaaaaren later achter dat mijn ouders goed geboerd hadden. Nou ja. Ik heb het niet gemist, alleen dat beeld van de geldzorgen van mijn ouders (die er dus niet waren), dat heeft wel indruk gemaakt. En ik zou niet willen dat mijn kinderen zouden kunnen zien dat wij ons zorgen maken daarover. Ze leren heus wel dat gebraden kippetjes niet vanzelf aan komen vliegen en dat je centjes moet betalen voor je nieuwe schoenen en dat je daar hard voor moet werken, dat krijgen ze heus wel geleerd. En wij leven niet in luxe, maar ook niet in armoede. Dit jaar hadden we voor het eerst in tien jaar tijd een vliegvakantie, meestal gaan wij ook gewoon met de auto naar Luxemburg of Duitsland, als we uberhaupt al gaan. Maar dat is het niet. Ik wil gewoon goed voor ze kunnen zorgen, elke dag vers vlees en verse groenten en vers fruit, goede kleding en goede schoenen en later een goede opleiding. En ja, daar gaan ze ook deels zelf voor werken natuurlijk. Maar dat gaat no way voldoende zijn om collegegeld te kunnen bekostigen dus ik wil er op dat punt voor ze zijn. 

 

Ik zou willen dat het nog zo makkelijk was als toen de mama's nog daadwerkelijk de keuze hadden om wel of niet te gaan werken en dat het meer dan normaal was om dat niet te doen. Nu brengen ze het alsof je een keuze hebt maar praktisch gezien moeten bijna alle moeders werken om als gezin rond te kunnen komen. 

 

Hoe dan ook..... Ik voel met je mee, echt waar.

 

Boskatje
afbeelding van Boskatje
10 aug 2012 - 20:05

Een groot deel van de oplossingen die door Spintsje en mamaJoy gegeven worden, vind ik om vrijwel dezelfde redenen als Anne_1980 voor mij geen oplossing. Wat de kinderopvang betreft, onze kindjes gaan één dag per week naar BSO/KDV en de overige twee dagen dat ik werk passen beide oma's op en halen mijn oudste uit school. Op zich dus niet de allerhoogste kosten en de oma's vinden oppassen heerlijk. Maar... de oma's worden ook ouder en willen misschien niet op een derde kindje passen.

Natuurlijk is een middagje vliegeren of een bezoek aan de kinderboerderij leuk, maar ik wil ook een keer naar de dierentuin of het sprookjesbos zonder hiervoor maanden te hoeven sparen. Misschien wil ik dus inderdaad zelf een deel van de luxe niet opgeven die we nu hebben en waar ik ook een beetje aan gewend ben. Vroeger bij ons thuis kon veel en hoewel we zeker niet alles kregen wat we wilden of elke zomer met het vliegtuig op vakantie gingen (we gingen uberhaupt niet elke zomer op vakantie), mijn ouders hoefden ook niet elk dubbeltje om te draaien, tenminste dat idee kreeg ik niet. Ik wil natuurlijk dat mijn kinderen leren dat je voor geld moet werken en dat alles niet zo maar aan komt waaien maar dat ligt meer aan je manier van opvoeden dan aan de dikte van je bankrekening.

Wat mijn partner betreft, mijn man heeft niet zo'n sterke wens naar een derde maar dat wordt ook grotendeels veroorzaakt door alle bezwaren die wij zien. Als geld geen rol zou spelen zou ook hij best een derde willen. Helaas speelt geld nou eenmaal wel een rol en zal deze keuze waarschijnlijk door mijn verstand gemaakt worden in plaats van door mijn hart.

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
9 aug 2012 - 13:20

@Anne: Voor jullie is een derde kindje helaas geen echte mogelijkheid, maar voor Boskatje misschien nog wel. Inderdaad is het voor de één een kwestie van iets inleveren en voor de ander geen optie. Het is voor iedereen een keuze en afweging die een ander niet voor hun kan maken. 

Ik ben zelf ook van mening dat ik niet zou beknibbelen op veiligheid. Mijn man heeft de auto overdag mee naar zijn werk. Het autostoeltje staat daar ook standaard in. Laatst vroeg mijn moeder of ik ook even mee wou naar de stad om ..., maar ik heb moeten zeggen dat het me wel leuk leek, maar dat het niet kan vanwege onze zoon. Die kon volgens haar wel in hun autostoeltje. Ze passen namelijk veel op op de kinderen van mijn zus die een stuk ouder zijn. Dit is echter het tweede vervolgstoeltje i.p.v. het eerste vervolgstoeltje. Ons zoontje is nog niet eens 2 en hij is al aan de korte kant, dus dat zag ik niet zitten. Ik heb ook tegen haar gezegd dat de kans natuurlijk klein is dat we een ongeluk krijgen, maar als dat wel gebeurd en hij mankeerd iets omdat hij in een autostoeltje zat die veels te groot voor hem was, dan zou ik mezelf dat ook nooit kunnen vergeven.

Zodra één kind alleen op een stoelverhoger kan zitten, dan kunnen er volgens mij wel 3 kinderen op de achterbank van een auto. 

En qua geld voor later... Tja, ik vind het mooi als men het kan. En respect voor degenen die het ook doen! Maar ik weet ook dat het leven vaak heel anders loopt dan verwacht/gepland/gehoopt. Er kunnen megagrote financiële tegenvallers zijn, door baanverlies, huisverkoop, hyperinflatie, arbeidsongeschiktheid of zelfs de dood. Maar het kan ook andersom, door promotie, andere baan, huisverkoop, verzekeringsuitkering, etc. Hoewel je rekening moet houden met eventuele financiële tegenslagen, kun je er niet altijd voor. Je kunt niet rekening met ALLES houden. En daarom moet je inderdaad een (financiële) keuze maken waar je je goed bij voelt.

In ieder geval was het niet mijn bedoeling om te oordelen over een ander, mocht het zo zijn overgekomen. 

 

Lilypie Third Birthday tickers

ab bab
afbeelding van ab bab
9 aug 2012 - 11:25

Nee ik snap wel dat je ze natuurlijk wel in de gordel zet hoor.

 

Maar ondanks dat ikzelf als klein kind wel gewoon door de auto stuiterde, zelfs niet eens met gordel......voel ik me er toch niet prettig bij om dat nu zelf bij een kind (laat staan MIJN kind) te doen. Kweenie...misschien ben ik overdreven bezorgd ofzo...en die van mij zijn nog klein (3 jaar en de ander 4 maanden). Ik vind het al doodeng als oma een dagje met de oudste op stap wil en ze gaan met de trein naar de dierentuin. Dan doet mijn hoofd echt AAAAAAAAAAAAAH DE TREIN EN EEN TREINPERRON EN DAAR KAN HIJ AFVALLEN EN ALS ZE HEM MAAR GOED VASTHOUDT EN ALS HIJ MAAR NIET WEGLOOPT EN ONTVOERD enz.

 

Oke overdreven, ik weet het.... Loslaten is ook iets wat je moet leren, duidelijk.... Maar das een hele andere discussie, haha.

MamaJoy
afbeelding van MamaJoy
9 aug 2012 - 11:18

Anne, de keuze is idd en natuurlijk heel persoonlijk!!

Wel even voor de duidelijkheid. Ik laat mijn kinderen ook absoluut niet loszitten in de auto. De auto zelf heeft ook een gordel in het midden waar je het kind mee vast kunt zetten. De stoeltjes waar het kind tussen zit bieden bescherming aan de zijkant.

En ze moeten dan wel ouder zijn dan 4, iig al wat groter vind ik persoonlijk. Nu heb ik dat probeelm niet niet en dat is wel makkelijker. We hebben nu een ruime auto en mijn meiden zijn al ouder. Alleen de jongste zit nog in een stoel.

 

Over iemands financiën ga ik niet oordelen, dat weet ieder voor zich. Oordeel liever helemaal niet, ieder zijn eigen keuzes.

(ik zeg ook niet dat iemand anders dat doet hoor! hihi)

Groetjes MamaJoy

Lilypie Pregnancy tickers

ab bab
afbeelding van ab bab
9 aug 2012 - 11:05

Uhm en voor de mensen met 2 kindjes van hetzelfde geslacht (zoals ik, 2 zoontjes) en je zou een derde willen om te proberen voor dat andere geslacht te gaan….dat is ook nogal een gok he. Zo heb ik een vrouw gekend die elke keer dochters kreeg en maar bleef proberen voor een zoontje te gaan. Dat echtpaar eindigde met 5 dochters en toen vonden ze het toch maar welletjes (arme man, 6 vrouwen in huis….).

ab bab
afbeelding van ab bab
9 aug 2012 - 11:02

Denk dat het voor een deel misschien is hoe je zelf er over denkt over wat ‘in te leveren’ en voor een ander deel voor sommige mensen ook echt onmogelijkheid.

 

Bijvoorbeeld over jouw voorbeeld van dat je oudste kind niet perse volgens de wet in een stoeltje hoeft te zitten als hij in het midden tussen 2 stoeltjes zit. Dat hoeft dan misschien van de wet niet, en ik en mijn broertje zaten vroeger ook niet in autostoeltjes en het kan allemaal vast wel. Maarrrrrrrr….ik zou me daar dus inderdaad niet prettig bij voelen. Ik wil mijn schatten zo veilig mogelijk vervoeren en ik zou het mezelf NOOIT vergeven als er iets zou gebeuren en ik had dat misschien kunnen voorkomen. Maar dat is dus mijn gevoel.

 

Hetzelfde geldt voor sparen voor later, voor de toekomst, hun toekomst. Ik vind dat dusdanig belangrijk dat ik er heel veel waarde aan hecht. En nee, 1000 euro nu is iets heel anders dan 1000 euro over 20 jaar. Maar het is nog steeds meer dan niets. En studeren is duur, zeker tegen de tijd dat mijn koters het gaan doen. Dan bestaat er echt geen studiefinanciering meer en God wat ze tegen die tijd nog meer allemaal afgeschaft hebben. Ik heb zelf overal keihard voor gewerkt en dan nog niet alles kunnen doen wat ik eigenlijk wilde, door een gebrek aan geld. Ik wil dat mijn kinderen de opleiding kunnen doen waar hun hart naar uitgaat. Als ze bij wijze van spreken in de VS willen gaan studeren, dan gaan ze. Dan zorg ik daarvoor. Die kans wil ik ze geven. Dat is mijn keus, ik vind dat belangrijk.

 

Dure vakanties e.d…..tja….ik was als kind net zo blij om naar het zwembad te gaan. Daar zou ik dus idd niet mee zitten. Een andere auto hoeft ook niet perse nieuw te zijn. Maar wel groter dus, zodat er wel 3 stoeltjes in passen, gewoon omdat ik me daar prettiger bij voel dan een kind los in de auto.

 

Gastouderopvang zou een optie kunnen zijn….maar ook dat is een keuze die erg persoonlijk is. Ik heb slechte ervaringen met een gastouder en ik kies er niet voor. Heb daar een hele waslijst met argumenten voor, maar die gelden voor mij en niet perse voor een ander. Daarbij, ik vond het ook niet heel veel goedkoper (maar dat hangt natuurlijk ook van meerdere persoonlijke factoren af). En dan nog, zelfs met iets goedkopere opvang redden wij het niet als dat voor 3 kinderen zou moeten.

 

Buiten dat, en dit geldt natuurlijk ook niet voor iedereen, ik vind mezelf er helaas te oud voor worden. 35 jaar is mijn persoonlijke grens voor zwanger zijn, gezien de verhoogde risico’s vanaf die leeftijd. En ik heb 2 gezonde kinderen waar ik al mijn aandacht aan wil geven, wil ik het risico nemen op de mogelijkheid een 3e kind te krijgen wat bijzondere aandacht nodig heeft? Of erger nog, wil ik voor de keus komen te staan een zwangerschap af te moeten breken vanwege medische redenen (en dan heb ik het dus niet over een handicap maar echt levensbedreigende medische redenen)? Kijk het kan natuurlijk allemaal hartstikke goed gaan en de kans dat zoiets gebeurd is er ook als je jonger bent. Maar de risico’s zijn er nou eenmaal en ze zijn aangetoond groter na je 35e en ik kies er dus bewust voor om dat risico niet te willen nemen.

 

Alles bij elkaar meer een keuze met verstand dan met hart….maar soms moet je ook realistisch zijn. Helaas. Ik wou dat het anders was.

MamaJoy
afbeelding van MamaJoy
9 aug 2012 - 10:42

Hoi hoi,

 

Ooit gekeken naar gastouderopvang? Dat is goedkoper dan een kinderdagverblijf naar mijn weten. En via een goed gastouderbureau krijg je het gewoon vergoed deels van de belasting en werkgever.

Maar misschien heb je dat al?

 

Wij hebben eerlijk gezegd nooit gekeken naar het financiele plaatje. Wij hebben het ook niet breed, hebben zelfs moeilijker periodes gekend. Maar misschien is het voor ons ook anders omdat we beide uit een groot gezin komen (4 en 5 kinderen). We weten dat je soms niet alles kunt krijgen en weten ook dat dat je echt niet in de weg staat om een goed persoon te worden en een leuk leven op te bouwen. We hebben beide geleerd om te werken voor je geld. We sparen wel voor hun studie later. Maar per maand is dat niet een heel groot bedrag per kind, dus dat kan er ook nog wel bij. Eenmaal van je rekening af mis je het niet meer. Dan is het maar een chipszak minder, hihi!!

 

Groetjes MamaJoy

Lilypie Pregnancy tickers

MamaJoy
afbeelding van MamaJoy
9 aug 2012 - 10:25

Hoi hoi,

 

De keuze is totaal aan jezelf!!!

Wij hebben 4 kinderen en hopen op een 5e kindje. Ook ik heb al jouw vragen gehad in mijn hoofd en soms nog wel. Maar het hart wint bij mij.  Wel wordt de keuze voor nog een kindje steeds bewuster, je denkt er steeds meer en beter over na.

Nu helemaal. Mijn laatste zwangerschap is allerminst makkelijk geweest. Heeeel veel pijnlijke harde buiken door stress. En de laatste maand kwam ik het huis amper uit, kon moeilijk lopen. Even naar school, stukje van 200 meter, was al teveel.

Nog een zwangerschap voelde in het begin daarom heel egoïstisch. Kan ik mijn kinderen dat wel aan doen. Wat als het weer gebeurd, ik kon toen amper voor ze zorgen en gezellig was ik ook niet.

Maar dan toch... Voor alle praktische dingen komen oplossingen ben ik altijd van overtuigd. Zo hebben wij bij onze 4e het 1e jaar bijna geen auto gereden, we hadden een stationcar. Veel laadruimte, maar idd niet voor autostoeltjes en max 3 kinderen. Maar als we met zijn alleen ergens moesten zijn konden er altijd wel 1 of 2 meiden met iemand anders meerijden. Er passen er wel 3 in hoor. Je oudste hoeft volgens de wet niet in een stoel wanneer hij in het midden tussen 2 stoeltjes in zit. Maar het kan zijn dat jij je daar zelf niet prettig bij voelt.

Ook in huis is er wel een oplossing te vinden.

 

Wat ik wel mis in je verhaal is, hoe je partner erover denkt. Wil hij toch ook wel een 3e? Of heeft hij toch wel veel angst door de laatste bevalling en/of ziet hij nu vooral de praktische kant die niet meewerkt?

 

Maar zoals ik al zei, de keuze is echt aan jezelf!! Een baarmoederruptuur is niet niks. Wanneer jullie wel besluiten voor een 3e te gaan en je hebt angst voor de bevalling, kan ik je wel aanraden om eens te kijken naar een doula. Zij begeleidt a.s. ouders tijdens de zwangerschap en bevalling. Meestal kan zij veel angst wegnemen door gesprekken en door allerlei dingen op papier te zetten.

 

Succes en veel wijsheid om de voor jullie juiste beslissing te maken.

Groetjes MamaJoy

Lilypie Pregnancy tickers

Ljochtsje
afbeelding van Ljochtsje
8 aug 2012 - 23:30

Waarom zou een derde kind een egoïstische actie zijn? Ik zie die link niet zo goed. 

Sparen voor later... Tja, ik sta iets anders tegenover sparen. Wat is € 1.000 van nu over 20 jaar waard? Het kan ook zo maar zo zijn dat die € 1.000 dan aanvoelt als een € 200. Wij sparen op dit moment niet of nauwelijks. We sparen dus ook niet voor onze zoon. We leven eigenlijk van één inkomen, terwijl ons huis gekocht is op twee inkomens. Maar het lukt ons allemaal nog wel om net normaal rond te komen. Onze zoon heeft een spaarrekening, maar daar komt het geld wat hij heeft gekregen van anderen op te staan. 

Mijn redenatie verder is dat ik nu niet veel geld in het laatje breng, maar als de kinderen wat ouder zijn dan kan ik wellicht meer tijd in mijn werk steken. Ik ben tegenwoordig namelijk een zzp'er, maar financieel levert dat op dit moment nog weinig op. Wie weet kan ik er dan veel meer geld uit halen en sparen we dan dubbel zo snel. Een moeder die nu 2 dagen per week werkt, kan misschien wel 4 of 5 dagen werken als het jongste kind 10 jaar is. Het sparen gaat dan stukken sneller.

Wat betreft een 'nieuwe' auto. Hoe nieuw moet die auto zijn? Is het zo erg als je er een paar bouwjaren op achteruit gaat?

Het allerbelangrijkste voor een kind is niet de luxe, maar de aandacht en liefde van papa en mama. En natuurlijk een slaapplaats en voldoende eten/drinken. Ik snap dat je ze een bepaalde vorm van luxe wilt bieden, maar aan de andere kant moet je die kinderen ook leren omgaan met die luxe. Als een kind veel luxe is gewend en vervolgens op zichzelf gaat wonen en die levensstijl wil voortzetten, dan hebben sommige kinderen een probleem. Je moet ze dan namelijk ook goed leren wat de waarde van geld/spullen is. Ik kom zelf uit een ondernemersgezin en mijn ouders hebben 7 vette jaren gehad, maar ook 7 magere jaren (nog net geen faillissement). Ik ken dus het redelijk rijke leventje (= iets boven modaal), maar ook het leventje van nog net niet elk dubbeltje omdraaien. Wat ik hiervan heb geleerd is dat je wel een bepaald bedrag moet proberen achter de hand te houden, maar dat je ook moet leven en genieten van het geld dat je wel hebt. Tevens weet ik dat je ook zonder al te veel (of zelfs helemaal geen) geld uit te geven leuke dingen kunt blijven doen. Een dagje dierentuin is mooi, maar ook heel duur. Kinderen vinden het bijvoorbeeld ook geweldig om met papa naar het strand te gaan en dan te gaan vliegeren. Of de kinderboerderij is een goedkoper alternatief voor de dierentuin. 

Anyway... Ik krijg het gevoel als ik jouw verhaal zo lees, dat je wel graag een derde kind wilt. Maar dat je niet wilt inleveren op jullie huidige luxe en status. Is het dan niet ergens egoïstisch om dan geen derde te willen? wink

Lilypie Third Birthday tickers

Boskatje
afbeelding van Boskatje
8 aug 2012 - 22:33

Gelukkig ben ik niet de enige die met dit dilemma zit, blijkt wel uit jullie reacties. Inderdaad toch wat raar dat er geen twijfels waren over een tweede maar dat bij een derde alles opeens lastig wordt. Ik ben heel blij dat ik een jongen en een meisje heb. Hoewel ik natuurlijk gek ben op mijn zoon, wilde ik ook zo graag een meisje. Als ik twee zonen had gehad was het waarschijnlijk nog lastiger geweest de keuze te maken. Hoewel ik er nog steeds niet helemaal uit ben lijkt mijn verstand het toch te gaan winnen van mijn hart.

 

Ik wil mijn kinderen ook graag een bepaalde vorm van luxe bieden, zoals een leuke vakantie met het vliegtuig. We zijn dit jaar met beide kinderen naar het buitenland geweest en ze vonden het geweldig! Het weer, het strand, alles was even leuk. Ik weet ook wel dat in Nederland vakantie vieren net zo leuk kan zijn, maar ik herinner me van vroeger onze vakantie naar Disney in Florida nog als de dag van gisteren, dat gun ik mijn kinderen ook. Ook wil ik voldoende voor ze kunnen sparen zodat ze, als ze groter zijn, zonder problemen en al te veel schulden de studie van hun keuze kunnen volgen of een mooie aanbetaling op een huis kunnen doen. Met een derde erbij lukt dit gewoon niet, of in elk geval niet zoals we dit nu voor ogen hebben.

Is het dan ergens niet een beetje egoïstisch om een derde te willen?

Zonnebloem123
afbeelding van Zonnebloem123
6 aug 2012 - 22:07

Haha Anne..ik zie mezelf ook niet met mijn billen tussen de autostoeltjes zitten : )

Ik kan ook niet thuiswerken en moet zeggen dat ik het tegenover mijn jongens ook niet eerlijk vind om meer uren buitenshuis te gaan werken omdat ik zo nodig nog een derde wil. Al heb ik super oppas en zou het best kunnen. Ik voel me al schuldig bij het idee..

Kortom... wat een verschrikkelijk dilemma is dit!!! Ik vind een bijna jammer dat ik een spiraal heb, want een ongelukje ziet nu wel in een heeeel klein hoekje... 

Liefs Stefanie

 

 

ab bab
afbeelding van ab bab
6 aug 2012 - 20:55

Achterin onze auto passen wel twee stoeltjes, maar dan pas ik er vervolgens met mijn kont niet tussen hoor. Voor ons zou het dus wel echt een andere auto moeten worden. Maar goed, de kosten van die auto en eventuele verbouwing, luiers en voeding enzo, die zijn het niet. 

 

Thuiswerken is helaas niet voor iedereen weggelegd en in ons geval onmogelijk...dus ja, dan zit je met de grote kosten van opvang en dan komen wij gewoon simpelweg niet uit. Dat maakt het onmogelijk. 

 

En stel dat het nou over een paar jaren financieel wel zou kunnen (net, want een vetpot wordt het dan echt nog steeds niet) dan ben ik weer te oud. Althans, te oud voor mijn eigen grens. Na mijn 35e vind ik mezelf een beetje te oud worden, verhoogde risico's enzo. Is absoluut geen oordeel naar andere vrouwen toe die er wel op oudere leeftijd moeder worden hoor! Is echt mijn eigen persoonlijke grens, niet dat iemand daarover valt want dat is niet de bedoeling. 

 

Maar ja, dat alles gezegd hebbende ...als het per ongeluk zou gebeuren door de anticonceptie heen, dan zou ik abortus toch nog steeds echt niet over mijn hart kunnen verkrijgen. Heel dubbel, het moet echt niet per ongeluk mis gaan want dan hebben we financieel gewoon een probleem, niet een uitdaging maar echt een probleem. Maar oh wat zou het leuk zijn. 

lutise77
afbeelding van lutise77
3 aug 2012 - 23:56

Wij zaten ook met die vragen over de praktische kant en risicovolle kant van een derde zwangerschap en zijn er uiteindelijk wel voor gegaan. Onze oude kamer is nu de babykamer en wij slapen op zolder. Wij hebben nu een zoon van 3,5, een dochter van 2 en een zoon van 3 maand.Mijn oudste zit in een stoeltje voorin de auto, mijn dochter daarachter, mijn jongste in de maxicosi in het midden en ik er naast en dat gaat prima! Ook erg handig want nu kan ik makkelijk bij mijn jongste voor een speen of aandacht...sparen en ' luxe' dingen doen we minder, maar daar hebben de kinderen geen last van. Zelf vonden we dat minder belangrijk dan een derde kindje. Probleem met opvang hebben we niet omdat ik bewust thuis werk...

Dit klinkt allemaal ideaal, maar natuurlijk is het ook wel eens pittig om 3 jonge kinderen te hebben...en voor iedereen is de situatie natuurlijk anders, maar ik misschien kun je er wat mee :-)
succes met beslissen!

mama0911
afbeelding van mama0911
3 aug 2012 - 21:55

ow wat een herkenbare verhalen van jullie!!

ik/wij hebben altijd gezegd dat we 2 kindjes wilde. maar de jongste is ondertussen alweer 14 maanden en ik zou zo graag nog een keer zwanger willen zijn, een babytje willen knuffelen/verzorgen/vertroetelen en weer iemand die compleet afhankelijk is van mij/ons. maar ja dat moet je wel met 2en willen en mijn vriend heeft altijd gezegd dat hij 2 kindjes genoeg vind!

Ook wij hebben 2jongens en ookal houd ik helemaal niet van roze toch zou het me zo leuk lijken om een meisje te hebben!! Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik dolgelukkig ben met mijn 2 knappe lieve mannekes (dat vinden natuurlijk alle moeders hihi) Mocht ik per ongeluk zwanger worden is ook bij ons abortus geen optie! en ook bij ons is de eerste door de pil heen gekomen. dus tja wie weet!

maar goed als ik ook echt realistisch kijk is 2 heel leuk. Financieel nog goed te doen en weet ik ook niet hoe we het met 3 kindjes rond zouden moeten krijgen. Dus ja verstand en gevoel ook bij mij best wel tegenstrijdig!

 

Mama0911

Zonnebloem123
afbeelding van Zonnebloem123
3 aug 2012 - 21:39

Ja die opvang! Echt onbetaalbaar voor meerdere kinderen! Gelukkig passen bij ons beide oma's op, heerlijk! Daar hebben wij heel veel geluk mee!

Ik twijfel vooral omdat ik een tijdelijk contract heb. Ik ben bang dat deze niet verlengd word als ik zwanger ben. Eigenlijk heel jammer dat het zo moet, maar de banen liggen niet voor het oprapen...

Haha ja die roze kleertjes en haartjes vlechten, lijkt me heerlijk! : D

Liefs Stefanie

ab bab
afbeelding van ab bab
3 aug 2012 - 21:29

Ik denk ook niet dat het probleem zit in kosten van een auto, verbouwen of luiers en eten. Dat is allemaal wel te overzien. Ons probleem zit hem in de opvang, omdat stoppen met werken/minder werken voor mij helaas geen optie is. Nu gaat de oudste volgend jaar wel naar school en ga ik schooltijden werken zodat hij niet naar de buitenschoolse opvang hoeft, maar hij moet wel naar vakantieopvang. Al die schoolvakanties kunnen wij echt niet opvangen met vrije dagen en hij zal toch ergens moeten zijn dan.  En zelfs alleen vakantieopvang is gruwelijk duur...plus de 2e op de opvang. Als er dan nog kosten voor een 3e op de opvang bij zouden komen...dat zijn de grote en vooral structureel grote kosten die ons de nek om zouden draaien. Zeker als ze nog meer gaan bezuinigen op die opvang... Helaas! 

 

Ik ken dat Stefanie, van een meisje! Lijkt me ook zooooo leuk, beetje tutten, roze kleertjes kopen :-). Ik ben enorm blij met mijn twee knullen, echt waar, en een derde knul daar zou ik net zoveel van houden, maar een meisje is toch ook wel heel leuk. Dan heb je allebei de 'smaken' zeg maar. Ik begrijp precies wat je bedoelt! 

Zonnebloem123
afbeelding van Zonnebloem123
3 aug 2012 - 21:21

Oh jullie schrijven precies wat ik ook denk! 

Mijn zoontjes zijn 3 en 1. Een derde zou ik ook zo leuk vinden! Maar manlief ziet het niet zo zitten en ook wij zitten financieel niet echt ruim. We redden het prima en sparen ook voor de studie van de jongens maar voor een derde wordt dat toch wat lastiger. Ook zouden wij de zolder moeten verbouwen en een andere auto aan moeten aanschaffen. Al denk ik soms ook wel eens dat de jongens best samen op een kamer zouden kunnen tot ze wat ouder zijn. En waar er 4 eten, eten er ook 5. Je kunt het jezelf natuurlijk ook moeilijk maken...

De 'beren' die ik nu zie zag ik bij de tweede helemaal niet, gek vind ik dat. Denken jullie ook dat dat komt doordat een 2de 'normaal' is om te krijgen maar een 3de niet? Als ik zeg dat ik graag drie kinderen zou willen reageren mensen altijd een beetje raar. Net alsof ik die keuze meer moet verdedigen dan bij een tweede kind.

Ik verdenk mezelf er soms ook van dat de wens voor een derde kindje komt omdat ik ook graag een meisje zou willen. Begrijp me niet verkeerd, een jongen zou ook erg welkom zijn maar een meisje lijkt me zo leuk..

Liefs Stefanie

 

ab bab
afbeelding van ab bab
3 aug 2012 - 21:02

Ja ik herken dat wel denk ik. Hoewel mijn jongste pas 4 maanden is, dus bij mij zijn het ook nog wel een hoop hormonen die een rol spelen. 

 

Ik zou heel graag een 3e willen. Of wil ik een 3e zwangerschap, kraamtijd, babytijd enz.? Of wil ik ook nog een meisje, na 2 knullen? Ik weet het (nog) niet, denk dat daar voor mij meer tijd overheen zal moeten gaan. Bij jou zijn met 20 maanden in ieder geval die hormonen je lijf wel uit :-). 

 

Bij ons wil mijn vriend alleen geen 3e. Hij vindt kinderen wel leuk, maar met babies heeft'ie niet zoveel. Hij is echt onwijs leuk en koddig met babies hoor, maar gewoon de vermoeidheid, gebroken nachten, het huilen, dat ziet hij allemaal niet zo zitten. En je moet het wel met z'n tweetjes willen natuurlijk. En daarnaast de financieen....ik ken het probleem. Het zou voor ons ook niet op te hoesten zijn. Niet alleen een auto, maar ook kinderopvang. Ik moet helaas werken, anders redden wij het financieel niet, en de kosten van een 3e op de opvang, dat gaat gewoon niet. Ik zou dan echt thuis moeten blijven omdat ik netto vele malen minder thuisbreng dan de kosten van opvang. Alleen van zijn salaris redden we het echter niet. Plus wij sparen per maand een vast toch wel aardig bedrag voor de studie van beide kinders die we nu hebben, aangezien tegen de tijd dat zij gaan studeren dat echt niet meer te betalen zal zijn en het geld dan hard nodig zal zijn. Dat sparen kunnen we met een 3e wel helemaal vergeten, aangezien we dan uberhaupt niet rond zouden komen. Doe ik dat die andere 2 aan? 

 

Ergens vind ik het belachelijk dat zo'n keuze om geld moet draaien, maar je moet toch ook realistisch kijken naar wat je een kind kunt bieden. Naar wat ik al mijn kinderen zou kunnen bieden. En helaas moet ik dan zeggen dat een derde er niet in zit, hoe graag ik ook zou willen. 

 

Wat er zou gebeuren als het per ongeluk gebeurd (kleine kans, maar de eerste kwam ook door de anticonceptie heen)? Nou dan komt er een derde...ik zou een abortus niet over mijn hart kunnen verkrijgen namelijk. En hoe we dat dan financieel moeten rondbreien? Geeeeeeeeeen idee. 

 

Moeilijk he? Ik begrijp precies wat je bedoelt. Ergens wil ik tegen je zeggen dat als jullie het wel kunnen dragen in financieel en praktisch opzicht, dat je dan je hart moet volgen. Maar je moet ook realistisch zijn en dat kan niemand voor je bepalen, alleen jullie zelf hebben dat inzicht. Makkelijk is anders...