Waarom zo negatief?

Charlotte: Toen ik zelf zwanger raakte en dolgelukkig was, viel het me op dat ik vaak negatieve berichten las en hoorde over zwangerschap. Ik ben vrij positief ingesteld en was zo blij dat ik zwanger was, ik wilde geen berichten lezen over wat er wel niet allemaal mis kan gaan of over vroeggeboorte. Ook van andere zwangere vrouwen hoorde ik eerst allemaal de kwaaltjes. Natuurlijk ben je misselijk, en vooral heel moe, maar is dat een reden dat het niet goed met je gaat? De kwaaltjes nam ik voor lief, natuurlijk gaat het goed met me, ik ben zwanger! Omdat mijn verloskundige zo blij was met mijn positiviteit, en dat veel meer vrouwen dat zouden moeten hebben, wil ik mijn verhaal doen.

Na een tijdje geprobeerd zwanger te raken, na wat ziekenhuisbezoekjes en hormoontabletten, was het zover. We hebben dus even gevoeld hoe het is om misschien geen kinderen te kunnen krijgen. Verschrikkelijke tijd, maar des te bijzonder en geweldig dat het dan toch zo mocht zijn. Vanaf dat de test positief was voelde het goed, het moest zo allemaal zijn. Ons kindje, eindelijk!

Ik heb een eigen zaak en wilde graag lang door blijven werken. Ik wilde me dus graag goed en vooral fit blijven voelen, ook om na de zwangerschap weer snel te beginnen. Ik heb lang doorgesport, gezwommen tot het eind, en ben naar therapie geweest om alle spieren en vooral het bekken goed te trainen. Ik heb tot 2 weken van te voren gewerkt en toen nog voelde ik me heel goed. Het verbaasde me dat mensen zeiden: 'Dat jij zolang door sport, dat je zo lang door werkt.' Ik dacht alleen maar: 'Hoe beter mijn conditie is hoe makkelijker zo’n bevalling zal gaan.'

In ieder tijdschrift over zwangerschap en ouderschap staan dingen als ‘help ik moet bevallen’ ‘alle mogelijke pijnbestrijding’. Waarom al die negativiteit? Je lichaam bereidt zich 9 maanden lang voor op een bevalling, er worden al eeuwen kinderen geboren, waarom wordt er nu zo naar over gedaan? 90% geeft bij de intake bij de verloskundige aan in het ziekenhuis te willen bevallen. Waarom? Er is niets fijner dan je eigen thuis, daar voel ik me veilig en vertrouwd. Ik wil niet naar een kil koud ziekenhuis, dat associeer ik toch met nare dingen. Niet met het mooiste moment uit je leven! En hoe ontspannender en relaxer je bent, hoe fijner een bevalling zal gaan.

Ik heb een fijne thuisbevalling gehad. Toen de weeën ‘s middags begonnen, dachten we alleen maar: 'Yes, we worden nu echt snel papa en mama!' En absoluut niet: 'Help nu komt de bevalling.' De weeën waren echt niet fijn, maar probeerde het allemaal te laten gebeuren en die pijn heb je nodig. Iedere week brengt je weer een stukje verder bij je kindje. Om iets voor 12.00 uur heb ik zelf onze zoon Siebe op mijn buik gelegd. Wat een geweldig en bijzonder moment! Hij was zo welkom, het voelde zo vertrouwd en wilde hem alleen maar bij me hebben. Je kunt het niet voorspellen maar ik had geen andere bevalling verwacht.

Zwanger zijn is bijzonder, geniet daar van en die bevalling zorgt voor iets geweldig moois. Ik wil alleen maar zeggen, geloof in jezelf, en vertrouw in je kindje en in je lichaam! En positief denken, dat zou iedereen goed doen!

Reacties (5)

afbeelding van doompjuh
26 september 2016
dankje gelukkig gaat alles goed met ons geniet ik erg el van de kleine:D
afbeelding van cari-1191832
24 september 2016
Van harte gefeliciteerd met je kindje! Ik wens jou en je gezin het allerbeste!
afbeelding van doompjuh
23 september 2016
fijn dat jij zo een fijne thuis bevalliing /zwangerschap hebt gehad . ik was ook van plan bu de eerste door te werken tot het einde maar echt gooide de zwangerschap zelf roet in het eten . was met acht weken al zo dik als iemand van 6-7 maanden, en niet alleen de de buik maar echt overal gezicht ,benen(bven+onder) armen handen ect . kreeg zwangerschapssuiker, carpaal tunnelsymdroom in handen en benen en als klap op de vuurpijl pre-eclampsie die naar 2 wk ziekenhuis help dreigde te worden. ben blij dat ik toen in het zkh lag mijn zoon werd met 35 wk geboren door inleiding , de ruggenprik verlichte de pijn en ongemakken gelukkig en heb toen idd ook een hele prettige bevalling gehad na al die ellende. ik heb bij mij dochter het minder zwaar gehad maar had wel zwangerschaps suiker daardoor is zei met 38 wk geboren maar ook hier weer bij het ziekehuis met ruggenprik. dus het hoeft niet altijd negtief te zijn het komt mischien wel zo over maar iedereen heeft zijn eigen keuze en elkezwangerschap is anders dat heb ik nu wel ervaren . het is wel makkelijk om te zeggen dat iedereen positief moet blijven denken , geloof me het is niet zo makkelijk als je denkt als je alles nog kunt is dat geen probleem( had ik bij nr 2 ook heb nog gefietst tot 1 wk voor de bevalling) maar als je ziek wordt /bent kun je niet zo snel positief blijven zeker als je bepaalde verwachtinegen hebt en deze niet uit komen.
afbeelding van andr
23 september 2016
Positiviteit is een geweldige eigenschap! Ik heb ook een goede eerste zwangerschap gehad! Bevalling begon zoals het boekje. Niets bijzonders dus. Tot het eindigde in een spoedkeizersnede. De tweede zwangerschap was met deze ervaring niet meer zo positief. Bang voor de bevalling. Last van buik tijdens zwangerschap en een lange nasleep na de tweede bevalling die gelukkig wel goed ging. Positiviteit is heel belangrijk. Maar van alle mensen die je spreekt en verhalen van leest weet je niet de achtergrond
afbeelding van Hennetje1988
23 september 2016
Ik ben blij dat jij een makkelijke zwangerschap hebt gehad en een thuisbevalling. Ondanks dat het even duurde voordat je zwanger mocht raken. En fijn dat je zo positief bent.. Alleen kan je niet oordelen over anderen. Niet iedereen heeft een fijne zwangerschap. Sommige vrouwen zijn 9 maanden lang misselijk, krijgen zwangerschaps diabetes, moeten eventueel zelfs insuline spuiten.. dat zijn de andere verhalen van een zwangerschap. Je doet het lijken of elke zwangerschap een 9 maanden feestje is.. helaas is dat niet altijd zo. Ik zelf wilde thuis bevallen, dit heb ik moeten laten varen door zwangerschaps diabetes en ben met 40 weken ingeleid. Tot overmaat van ramp had ik beenweeën waar je niks mee kan en die enorm pijn doen. Heeft het tot een wonder geleid? Absoluut! Maar de bevalling was verre van makkelijk. Na 2 en half uur been weeën weg puffen trok ik het niet meer. Ruggenprik gehad en wee opwekkers ging de hartslag van ons zoontje naar beneden. Ook mijn hartslag was soms gevaarlijk onstabiel. En wanneer dat eindelijk op orde is, mocht ik gaan persen. Yes dacht ik we hebben het beide veilig gehaald. Nu ben je er bijna. Maar meneertje was een sterrenkijker en tot 2 x toe de gynaecoloog gebeld of we hem toch niet moesten gaan halen met ofwel de zuignap ofwel een keizersnede.

Zoals je leest vind ik het dus fijn dat het voor jou een geweldige ervaring was maar dat is het dus niet voor iedereen.