Veel onbegrip over prenatale depressie

Whitley: “Ik ben pas bevallen van een mooie gezonde zoon en heb een hele mooie dochter van 2,5 jaar oud. Helaas was mijn zwangerschap heel zwaar. Ik heb een depressie opgelopen tijdens mijn zwangerschap, een prenatale depressie.

Daarvoor ben ik acht weken opgenomen geweest in het Erasmus Ziekenhuis Rotterdam op een psychiatrische afdeling met zwangeren en moeders met een postnatale depressie. Het was een film waar wij in zaten, wat maar niet ophield. In die zware tijd ben ik veel mensen in mijn omgeving kwijt geraakt, ook veel mensen die heel dichtbij mij stonden. De situatie waar ik in zat werd niet begrepen. Ik merkte dat er eigenlijk een taboe op is, op psychisch ziek zijn. Postnatale depressie, daar weten mensen wel wat van, maar een prenatale depressie was eigenlijk niet zoveel over bekend. Had ik maar een gebroken been, dan zagen mensen wat ik had. Tijdens de acht weken opname heb ik ook nog vier keer in het Sofia Kinderziekenhuis gelegen, twee keer voor een dreigende vroeggeboorte en twee keer voor andere lichamelijke klachten. De zware tijd waar wij in zaten, hield maar niet. In deze tijd heb ik heel veel aan mijn man gehad, zonder hem had ik het niet gered. Ik heb echt moeten vechten voor mijn kleine mooie jongen, die uiteindelijk nog 3,5 week te vroeg kwam. Maar wat doet hij het goed, zo zoet!”

Reacties (1)

afbeelding van valerievb
24 oktober 2017
Wat fijn om te lezen dat ik dus echt niet de enige ben hierin.. Ikzelf stond onder strenge controle van o.a. POP-poli (gyn, kinderarts en psychiater) tijdens de zwangerschap aan de antidepressiva, paar korte opnames en uiteindelijk vanaf week 36 opgenomen. De PAAZ vonden ze niet geschikt voor een hoogzwangere, ik kwam alleen op een kamer op de kraamafdeling. Hier heb ik in totaal bijna 4 weken doorgebracht en daarnaast nog een week met onze 3e op de couveuse afdeling. Ik ben er nu, na bijna 3 jaar weer wat bovenop. Succes!