Samen voor een tweede

Roxanne was blij dat ze haar eerste zwangerschap kon delen met Ellis. De vriendinnen gingen tegelijk voor een tweede, maar dit ging bij allebei niet zo gemakkelijk als verwacht…

Roxanne: Tijdens mijn eerste zwangerschap was ik actief op een forum, waar ik veel leuke vriendinnen heb leren kennen. Inmiddels zijn we een hechte groep van twaalf moeders die lief en leed delen. We whatsappen ons suf! We scheelden tijdens die zwangerschap maar een maand van elkaar. Onze kinderen zijn uiteindelijk in een tijd van zes weken van elkaar geboren. Hoe gezellig de groep ook is, met één van de meiden heb ik een heel bijzondere band: Ellis. Dit is heel spontaan ontstaan, en in de korte tijd dat we elkaar kennen (maart 2013) is ons vriendschap ontzettend sterk geworden.

Afgelopen zomer besloten mijn man en ik voor een tweede te gaan. Een maand later vertelde Ellis dat ook zij weer zwanger wilden worden. Samen hebben we deze periode heel intens beleefd. Ik had steeds vreemde cycli waardoor het niet helemaal ging zoals ik hoopte. Ellis begon met behandelingen bij de fertiliteitsarts, en ook bij haar ging het niet snel. Samen leefden we elke keer toe naar de eisprong en de testdag... Steeds die teleurstelling, ook steeds samen verdrietig. Als Ellis niet zwanger bleek voelde dat voor mij ook al een negatieve test.

Zelf had ik op 5 december een positieve test. En half januari vertelde Ellis me dat ook zij (helemaal spontaan) zwanger bleek. Onze kinderen schelen twaalf dagen. De baby’s zullen met iets meer leeftijdsverschil moeten dealen, maar dat mag de pret niet drukken! Ik vind het zó bijzonder om onze zwangerschap voor een tweede keer samen te beleven. Ik voel me dubbel zwanger!