Na een lange weg toch borstvoeding geven

Angelika: “Na een heftige periode met twee keer een missed abortion en een hoop verdriet was ik in juli weer zwanger! Wij hebben heerlijk gefeest (ik met 0,0% Radler) en onze vrienden hadden geen enkel vermoeden. Op naar de verloskundige.

We waren beiden gestrest en voorbereid op het allerergste. Maar de boodschap was goed! Het hartje klopte en het zag er goed uit. Eindelijk genieten van een normale zwangerschap. We hadden wel in ons achterhoofd dat het altijd mis kan gaan. Gelukkig was ook de 20 wekenecho prima. Het kindje was niet groot maar het paste bij ons.

Met 32 weken kreeg ik een hoge bloeddruk. Ik moest voor controle naar het ziekenhuis waar ze een groeiecho maakten. Hieruit bleek dat ons kleine wondertje een groeiachterstand heeft van ca. 4 weken. Een week later moest ik weer komen voor een groeiecho. Daar werd bevestigd dat de baby wel heel klein is. Ik werd getest op zwangerschapsvergiftiging, maar dat had ik niet. Ik kreeg medicijnen voor de hoge bloeddruk en mocht naar huis met het advies om zo min mogelijk te doen.

Bij de controle een week later was de baby iets gegroeid. Zo ging het door tot week 37 ( elke week ziekenhuis, ctg's en urine- en bloeddrukcontrole). De baby werd geschat op ca. 2100-2200 gram. Het hoofdje was zo ver ingedaald dat ze geen betrouwbare metingen meer konden verrichten. Ik werd ingeleid met precies 38 weken zwangerschap. De bevalling verliep goed. Net na 10:00 uur braken mijn vliezen en om 16:07 uur is Lex geboren. Hij lag daar zo bij mij en ik besefte dat dit het mooiste is wat mij ooit is overkomen!

Lex woog bij de geboorte 2174 gram en kon in het begin moeilijk zijn warmte vasthouden. Hij lag met 3 kruiken in de wieg onder dikke dekens en was ingepakt als een Eskimo. Maar wat deed hij het goed! Sterk ventje, zei iedereen. Hij sloeg zich er doorheen. Na 2 dagen in het ziekenhuis mochten we naar huis. Eigenlijk wilde ik niet. Ik was bang dat hij zonder die begeleiding zou gaan afvallen. En inderdaad, thuis ging het meteen mis. Hij wilde niet meer aan de borst drinken. Ik wilde geen kunstvoeding geven, dus schakelde ik een lactatiekundige in. Kolven en de moedermelk met een flesje geven, was het advies. Minimaal 1x per dag blijven aanleggen, ook al drinkt hij niet.

De eerste 4 weken waren voor ons een hel. Ik sliep niet of amper en Lex kwam bijna niet aan. Waarom doe je dit jezelf aan, zei mijn man. Kap ermee. Maar ik wilde doorgaan en het is gelukt! In week 5 begon Lex aan de borst te drinken. In week 6 zelfs volledig. Door het kolven had ik overproductie en moest ik nog 3-4 keer per dag kolven om stuwing te voorkomen. Sinds Lex volledig aan de borst begon te drinken kwam hij 200-300 gram per week aan. Op een gegeven moment was het kolven niet meer nodig en het gaat nog steeds fantastisch. Wat een geweldig gevoel om je kind te voeden! En wat ben ik trots op Lex en op mezelf dat het gelukt is.”