Linda kreeg een mono-monotweeling

Deze maand in WIJ Jonge Ouders: de spannende zwangerschap van Linda. Haar zoontjes Wesley en Stef kwamen uiteindelijk met een keizersnee ter wereld. Hoe ging het daarna?

Linda: "Wesley wordt als eerste geboren om 13.30 uur en Stef nog geen halve minuut erna. Stef heeft gelijk wat ademhalingsondersteuning nodig om op gang te komen, Wesley komt nog even terug om te knuffelen en te zien en Stef die zie ik even in een dichte couveuse, ze gaan snel naar de Neonatologie. Met alles is rekening gehouden en er stond 11 man voor mij en de kleintjes klaar. Er zijn extra medicijnen voor het geval dat mijn baarmoeder te snel krimpt en baby 2 het dan lastig krijgt, maar ze komen zo snel dat dat niet nodig is. Het grote verschil is dat ze nu dus beiden uit één vruchtzak vandaan komen, dus ze moesten er ook snel uit. De navelstrengen zijn heel lang en zitten als een ‘wokkel’ in elkaar gedraaid, maar geen knoop of niks! Dus keurig samen gedraaid in plaats van apart. Ze hebben het duidelijk gewoon goed gehad en wat hebben wij een mazzel gehad! Twee gezonde kindjes met een gewicht van 2610 en 2470 gram! En dat voor 34 weken en 3 dagen zwangerschap!

Het hechten en liggen in de uitslaapkamer gaat in een roes aan me voorbij, dikke tranen en iedereen die me komt feliciteren en tegen me praat, het maakt me niks uit, ik wil naar mijn kinderen! Na een heel lang half uur wachten mag ik dan naar boven! Met bed en al lig ik tussen Wesley en Stef die ondertussen allebei aan de ademhalingsondersteuning (instant flow) liggen en ze kreunen in canon. Ze hebben het nog even lastig en worden goed geholpen. Ze hebben een infuus en liggen aan de monitor, het maakt niks uit! Ze doen het goed en wat zien ze er geweldig uit! Koppies met blond haar en hetzelfde gezichtje! Naomi komt haar broertjes even bewonderen, ze wijst en kijkt, maar het besef komt later wel, ze laat mij prima met rust en speelt om me heen. ‘s Avonds mogen ze allebei op mijn borst liggen en kan ik ze eindelijk knuffelen! Genieten!

Dag 1 mag Jos ze lekker allebei op zijn borst! Wat een mooi gezicht! Mijn prachtige mannen samen. Mijn katheter gaat eruit en ik moet dus zelf mijn bed uit. Wat een drama zeg. Pijn! Ga 100 keer door de grond voordat ik eindelijk op de wc zit. Mijn buik voelt zwaar en moet echt ondersteund worden. Gelukkig word dit elke dag iéts beter... Kolven gaat me veel te traag, maar komt gelukkig wel op gang. Stef kan na twee dagen al zonder de ademhalingsondersteuning en Wesley een halve dag later. Stef mag ik in de loop van de week al aan leggen en hij hapt zelfs toe! Daar ben ik zo blij mee!
Na zes dagen moet ik weer naar huis en laten we de mannen achter in de warmtekamer op de neonatologie, ze mogen al van de monitor af en doen het heel erg goed! Groei is goed, nu alleen nog alles via fles of borst drinken. Ze slapen nog veel en krijgen veel via sonde. Met mama gaat het wat minder goed, superemotioneel, mis mijn mannen, wil ze bij me hebben, maar het is wel weer heerlijk om thuis bij Jos en Naomi te zijn! Ik vergeet te slapen, doe veel teveel, huilen, huilen, huilen en ga steeds heen en weer naar ziekenhuis. Niks aan om kraamvrouw te zijn terwijl je baby’s niet thuis zijn. Nog even volhouden en hopen dat de mannen snel thuis komen. Ze doen het gelukkig erg goed. Ze hebben alleen nu nog de sonde en drinken nog niet goed zelf. Ze zijn qua leeftijd echt nog prematuur en moeten dat nog goed leren. Ze drinken aan de borst en fles, maar nog niet genoeg. Als ze dit goed doen, mogen ze pas naar huis. Ik voel me verschrikkelijk (bah, wat viel die keizersnee me tegen zeg! Pijn!). Ik moet nu twee keer per dag heen en weer en onze dochter erbij, om de drie uur kolven en ik ben superemotioneel!

Na tweeenhalve week ziekenhuis mogen ze mee naar huis! Ze hebben het ineens te pakken en drinken al snel alles uit fles. Heerlijk om met z'n allens thuis te zijn! De mannen doen het heel goed, zijn superrelaxt, maar slapen ook heel veel! Naomi vind ze ook helemaal geweldig, dus dat scheelt veel. Ze houdt ze goed in de gaten, stopt speentjes in en als ze wakker wordt, wil ze eerst bij haar broertjes kijken. Met borstvoeding ben ik gestopt, dat lukte helaas niet goed genoeg. Ze dronken niet genoeg en waren niet tevreden, moest ze wegen, bijvoeden, afkolven, omdat alles drinken nog te vermoeiend was. Werd gek en zwaar onzeker, dus voor mijn rust ben ik gestopt.We zijn lekker aan het knuffelen en doen lekker rustig aan! Ze drinken flessen om de 3 tot 4 uur en 's nachts zelfs soms om de 5 uur. Ik geef ze dan tegelijk de fles, kunnen we allemaal snel weer slapen en Jos gewoon door slapen. Wat een rijkdom, drie gezonde kindjes! Uiteindelijk lijkt het allemaal zo 'makkelijk' te zijn gegaan, maar we beseffen heel goed dat het ook heel anders had kunnen lopen...

Reacties (5)

afbeelding van Maai-1320753
3 september 2017
Hoi Linda! Het is al even geleden dat jij dit verhaal hebt geplaatst! Maar wat fijn om jou verhaal te lezen en dat alles goed is gegaan! Ik ben nu 16 weken in verwachting van een mono mono tweeling. In het begin was dat wel even slikken en zeker als je hoort wat er allemaal bij komt kijken en wat de complicaties zijn die bij zo'n zwangerschap komen kijken. Dit is mijn eerste zwangerschap, dus het feit dat het geen onbezorgde zou worden kwam bij mij wel even binnen. Er komt zoveel op je af! Maar ze houden de 2 super goed in de gaten met om de 2 weken een echo en zijn ook al in Rotterdam geweest voor een gesprek. De kindjes doen het tot nu toe heel erg goed dus dat geeft mij ook vertrouwen.

Ik weet niet of je dit nog leest, maar ben gewoon ontzettend nieuwsgierig naar je ervaringen tijdens de zwangerschap. Er is zo weinig over te vinden! Ben jij bijvoorbeeld ook met 24 weken al opgenomen in het ziekenhuis? Mocht iemand anders nog ervaringen willen delen? GRAAG! :) Liefs Maaike
afbeelding van lindamienes
8 oktober 2013
Hoi Meiden,
Bedankt voor jullie reactie! Als ik jullie reactie lees hebben wij nog mazzel gehad met 34 weken pas halen en maar 2,5 week ziekenhuis! Hier gaat het nog steeds heel goed! Het zijn echt heerlijke mannen en ze zoeken ontzettend veel contact met elkaar! Zodra ze elkaar kunnen aanraken zijn ze zoet/stil! Ervaren jullie dat ook zo? Zal dat echt te maken hebben dat ze geen tussenvlies hadden? Het is iig super schattig!
Goed om nu te lezen dat er meer mono mono tweelingen worden geboren. Zijn jullie er ook tegenaan gelopen dat er geen info over te vinden is op internet?
Groetjes Linda
afbeelding van Jooliv
28 september 2013
Hoi Linda,

Mooi geschreven en hoe herkenbaar (vooral ook je stuk uit de WIJ). Ik ben zelf 5 april dit jaar bevallen van twee gezonde meiden, ook een mono-mono tweeling. Met 32 weken werd een keizersnede gepland, een spannende tijd tot dan toe maar eigenlijk ging het achteraf gezien heel goed. Onze dames hebben 6 weken in het ziekenhuis gelegen. Het zijn twee pittige meiden, wat er waarschijnlijk ook wel voor heeft gezorgd dat ze het zo goed doen (beide een klaplong namelijk de eerste dag). Het lijkt me leuk een keer contact te hebben (en/of met de anderen die gereageerd hebben!)

Groetjes Mariska
afbeelding van Gien86
4 september 2013
Mooi hoor Linda! Ik ben ook in verwachting van een tweeling in 1 vruchtzak. Ben nu 30 weken. Super spannend allemaal! Gaat alles goed verder Saskia?
afbeelding van saskia kruger
3 september 2013
Hoi Linda
Ik weet precies hoe jij je gevoel moet hebben tijdens je zwangerschap. Ik heb nl in mei 2012 ook een mono mono tweeling gekregen. Mijn meiden zijn met 30 weken gehaald. En hebben daarna nog 10 weken ziekenhuis gehad. Als je een keer wil praten sta ik er open voor. Groetjes en heel veel sterkte met je een2 mooie mannen.
Saskia