Thuis even weggaan

Ga nooit ongemerkt weg bij je kind, ook niet als hij rustig aan het spelen is en jij maar heel even iets wilt pakken. Wanneer hij opkijkt en je ineens niet ziet, kan dat paniek veroorzaken. Kondig daarom altijd aan waar je naartoe gaat en dat je zo weer terug bent.

Wat een kind vaak het moeilijkst vindt, is niet alleen het afscheid, maar vooral het alleen zijn. Achterblijven met iemand anders voelt meestal een stuk veiliger dan alleen blijven.

Bij de crèche of peuterspeelzaal

Veel ouders herkennen het: je laat je kind huilend achter bij de opvang en loopt zelf met een brok in je keel weg. Toch zegt huilen op het moment van afscheid niet alles. Als het verdriet snel zakt zodra jij weg bent en je kind daarna fijn speelt, kan hij het afscheid wel aan.

Blijft je kind langdurig ontroostbaar en lukt het niet om hem gerust te stellen, dan kan het zijn dat hij er nog niet klaar voor is. Forceer het niet en kijk of het na een paar maanden beter gaat.

Wat altijd helpt: neem zijn verdriet serieus. Benoem wat je ziet en laat merken dat je begrijpt dat afscheid nemen moeilijk is. Kinderen komen sneller tot rust wanneer hun gevoelens worden erkend.

Bij het slapengaan

Ook ’s avonds kan afscheid spannend zijn. Wil je kind niet dat je weggaat als hij in bed ligt, laat hem dan niet huilen tot hij uitgeput in slaap valt. Maar blijf ook niet eindeloos bij hem of neem hem weer mee naar beneden.

Geef duidelijkheid en vertrouwen. Vertel dat je dichtbij bent en dat je komt als hij je nodig heeft. Stop hem rustig in, wens hem welterusten en ga ontspannen weg. Gaat hij huilen, wacht dan even af. Blijft het aanhouden, ga kort terug om hem gerust te stellen. Houd het moment bewust kort, zodat hij leert dat slapen nu echt de bedoeling is.

Lees ook: Je kind wil niet slapen, wat kun je doen?

Met rust, voorspelbaarheid en begrip help je je kind stap voor stap om afscheid nemen minder spannend te maken.