Seksuele voorlichting

Seksuele voorlichting peuter kleuter

Kinderen willen overal het fijne van weten. Dus ook van de verschillende functies van het lichaam. Daarom moet je niet raar opkijken als je kind je al op jonge leeftijd vragen stelt over seksualiteit.

Vaak komt zo'n vraag naar boven naar aanleiding van een concrete belevenis. Maar ook iets wat hij heeft gehoord of gezien op televisie kan zijn nieuwsgierigheid aanwakkeren. Je kind is erg nieuwsgierig naar alles wat met lichamen en de verschillen tussen de seksen te maken heeft. Tot ca. vier jaar kun je hem leren hoe het eigen lichaam eruit ziet. Je kunt dit met behulp van een boek doen of aanwijzen en zeggen hoe alles heet. Gef alles een naam - ook de geslachtsdelen dus. Vanaf ca. vier jaar leer je je kind verschillen tussen jongens en meisjes.

Hoe ga je om met deze vragen?

Het is misschien even schrikken als je kind met een vraag over seks komt, die te maken heeft met seksualiteit. Maar voor je peuter is het alleen een fascinerend thema waar hij uit pure nieuwsgierigheid naar vraagt. Het gaat je kind niet om het seksuele aspect, maar om het technische aspect van de voortplanting: "Hoe werkt dat?" Verhaaltjes over de ooievaar zijn verwarrend voor je kleine.

De meeste ouders willen ook open en eerlijk antwoord geven. Het beste is om seks en seksualiteit bespreekbaar te houden tijdens de hele opvoeding. Een spontane vraag kun je luchtig en algemeen beantwoorden; je hoeft niet over je eigen seksualiteit te praten. Vaak heeft een jong kind aan een kort antwoord genoeg om zijn nieuwsgierigheid te bevredigen. Geef ook, als het gaat om knuffelen en lief zijn tegen elkaar, het goede voorbeeld als ouders. 

Het beestje bij de naam noemen

Jongetjes hebben een penis, meisjes een vagina. Natuurlijk kun je deze woorden gebruiken in je opvoeding, maar de meeste ouders hebben er andere woorden voor. Een paar suggesties voor als je het zelf moeilijk vindt:

Jongens

piemel(tje), pipi, plassertje, slurfje, fluitje, buitenplasser

Meisje

plasser, doosje, gleufje, streep, spleetje, bibs, poenie, binnenplasser

En als het gaat om seks zelf, houd het dan ook zo simpel mogelijk voor je kind. De seksuele ontwikkeling van je kind heeft nog weinig te maken met seks zoals wij dat kennen. Er zijn tal van boeken met goede illustraties verkrijgbaar of te leen bij de bibliotheek om alle vragen van je kind te beantwoorden. En natuurlijk is het leuk om te zien hoe een baby groeit in de buik van de mama. Vanaf ca. drie jaar krijgen kinderen door dat volwassenen een soort geheimzinnigheid hebben rondom seksualiteit. Ze gaan hun grenzen opzoeken door 'vieze' woorden te zeggen of in hun blootje rond te lopen. Kleuters gaan rollenspellen spelen: 'vadertje en moedertje' of 'doktertje' spelen.

Buiten vragen beantwoorden over seksueel gedrag leer je je kind wat wel en niet kan. Je kind hoort niet met zijn hand in zijn broek te zitten aan tafel en in het spel mogen kinderen elkaar geen pijn doen. Dat doen papa en mama ook niet. Bespreek dit rustig en open met je kind. Pikt hij 'vieze' woorden op van vriendjes of via computerspelletjes, dan kun je ook aangeven dat je dit niet wenselijk vindt. Geef - als tegenwicht - aan dat seks en seksualiteit mooi en liefdevol kunnen zijn. 

Gerelateerde artikelen

Reacties (4)

afbeelding van suuz-487023
20 mei 2014
Ik ben het er ook mee eens dat sommige van de genoemde benamingen wat verwarrend zijn. Gelukkig heb ik 2 zoontjes met gewone "piemels".
De optie van Lies vind ik persoonlijk ook geen ideale (tut), aangezien bij ons in Brabant een fopspeentje over het algemeen een tut wordt genoemd... Dat levert dan hele bijzondere gesprekken tussen kinderen op ;-)
Toen ik zwanger was van de 2e, vroeg mijn oudste natuurlijk ook een heleboel. Hij heeft niet gevraagd hoe de baby ín mama's buik kwam, maar wel hoe de baby er nou uit moest. Ik heb hem uitgelegd dat mama 3 gaatjes heeft: een plasgaatje, een poepgaatje en een babygaatje. Dat was een goede uitleg voor hem en hij was tevreden. Een hele simpele oplossing, maar ik heb het wel eerlijk verteld.
afbeelding van lies-209791
31 maart 2014
Sorry maar ik vind bepaalde genoemde namen voor het geslachtsdeel van kinderen ontzettend raar en belachelijk. Je gaat het geslachtsdeel voor een jongen toch geen "fluitje" noemen. Vind dat je met dat soort woorden verder moet denken. Als je zoontje bijv. zegt wil je mijn fluitje zien. Gaat iemand er vanuit dat hij een echte bedoelt. Zie je jezelf als ja zeggen en dan trekt je zoon z'n broek naar beneden.
Voor de meeste voor een meisje vind ik ontzettend raar. Bijv. Je laat je dochtertje toch niet zeggen ik heb last van mn doosje, sneetje of vlindertje. Ik zie doos namelijk meer als een negatieve dan positieve benaming. Bij mij werd het een tut genoemd.
afbeelding van paulacostasalonso
12 juni 2013
Handige informatie en tips. Even voor de duidelijkheid, de vagina is een gedeelte van de inwendige geslachtsorganen, het hele gebied van de uitwendige geslachtsorganen heet de vulva (http://www.menselijk-lichaam.com/algemeen/gynaecologische-organen).
afbeelding van abce-73746
11 april 2012
Mijn jongens, ruim 4 jaar, vragen van alles. " Hoe maken ze...." Brood, koekjes, appel, limonade etc. Ik geef ze korte antwoorden op korte vragen. Appels groeien aan bomen. Hoe maken ze babies? Die groeien in buiken.

Een nichtje van mij, ze was toen 5, vertelde me waar babies vandaan kwamen. Een baby gaat als ie piepklein is, via het onderbeen van de vader in het onderbeen van de moeder. Daar kruipt het omhoog en gaat in de buik zitten tot ie geboren wordt. Ik vertelde haar dat ik een ander verhaal had gehoord. En ik vertelde haar van het eitje en het zaadje. Ze keek me meewarig aan en zei: "Eitjes?" "Mensen zijn toch geen vogeltjes?" en "Zaadjes?" "Mensen zijn toch geen plantjes? "Na dat ik klaar was met mijn verhaal zei ze: "Je moet echt niet alles geloven wat ze vertellen."

Ik ben benieuwd wat de jongens mij straks gaan vertellen.