Beoordeeld door

Niels Meijerink

Vaderschapsexpert

Betrokken vaders ontstaan niet vanzelf

Veel vaders willen graag betrokken zijn, maar weten niet altijd hoe. Tijdens je zwangerschap voelt de baby voor jou vaak al heel echt, terwijl je partner het vooral moet doen met verhalen, echo’s en jouw ervaringen. Dat verschil kan onzekerheid geven. Niet omdat hij het niet belangrijk vindt, maar omdat hij zijn plek nog zoekt. Voor veel vaders (zo horen we dat regelmatig) is het pas ‘echt’ als de baby geboren is, dan pas voelen ze zich vader. Weten dat dit normaal is, helpt om elkaar beter te begrijpen en helpt in het scheppen van realistische verwachtingspatronen.

1. Nodig hem uit om mee te doen (ook als hij afwacht)

Voor jou is het misschien vanzelfsprekend om bezig te zijn met jullie baby. Voor je partner kan het voelen alsof hij ‘te gast’ is in jouw zwangerschap. Een eenvoudige uitnodiging kan veel verschil maken.

• Vraag hem mee te gaan naar afspraken of echo’s en vraag hem ook om alvast na te denken over vragen die hij heeft.
• Betrek hem bij het uitzoeken van spullen.
• Deel wat je voelt, lichamelijk én emotioneel. Door hem actief mee te nemen, laat je zien dat hij ertoe doet.

Leestip voor hem: Ik word vader, en nu?

2. Zie en benoem wat hij wél doet

Betrokkenheid bij je partner ziet er niet altijd uit zoals je verwacht. Misschien regelt hij praktische zaken, werkt hij extra over of zoekt hij informatie op zijn eigen manier. Dat zijn vaak uitingen van zorg en verantwoordelijkheid.

Door te benoemen wat je ziet: “Ik merk dat je hier echt over nadenkt” of “Fijn dat jij dit oppakt”, voelt hij zich gezien en groeit het vertrouwen om meer te doen.

3. Praat over verwachtingen, niet over ‘hoe het hoort’

Iedereen heeft een beeld van ouderschap, vaak onbewust gebaseerd op eigen opvoeding of voorbeelden. Het helpt om die beelden uit te spreken:

• Wat betekent ‘betrokken vader’ zijn voor jou?
• Wat verwacht hij van zichzelf?
• Waar kijken jullie naar uit, en wat vinden jullie spannend?

Zo voorkom je teleurstellingen en ontstaat er ruimte voor jullie eigen manier van samen ouders zijn.

4. Geef ruimte voor zijn eigen band met de baby

Na de geboorte kan het voelen alsof jij en de baby één geheel zijn - zeker als je herstelt of borstvoeding geeft. Toch is het belangrijk dat de vader ook zijn eigen momenten krijgt.

Dat kan zitten in:

• Huid-op-huidcontact (buidelen)
• Zijn eigen verzorgmomenten
• Wandelen, dragen of samen een ritueel opbouwen
• Solocare: momenten, dagdelen of hele dagen dat hij alleen voor jullie kind zorgt Het hoeft zeker niet precies hetzelfde te gaan als bij jou. Je partner zal zijn eigen weg vinden met jullie kleintje. In het begin is het wennen, maar hij zal zich steeds meer betrokken en verbonden voelen.

5. Wees eerlijk over wat je nodig hebt

Betrokkenheid groeit het beste als er openheid is. Durf uit te spreken waar je steun nodig hebt, maar ook wanneer je zelf even ruimte wilt. Dat geeft duidelijkheid en voorkomt frustratie. Opmerkingen als “Ik heb je hier echt nodig” of “Zullen we dit samen doen?” werken vaak beter dan stil hopen dat de ander het aanvoelt.

Lees ook: Dit zijn de voordelen van betrokken vaders

Geef het ruimte en tijd

Betrokken vaders ontstaan in een relatie waarin ruimte is voor verschillen, eerlijke gesprekken en vertrouwen. Als moeder hoef je het niet te dragen of te sturen, maar je kunt wél uitnodigen, benoemen en verbinden. Dat is geen extra taak, het is investeren in samen ouders zijn. En dat begint al vóór de geboorte.

Benieuwd naar ervaringen van vaders?

Vaders delen ook regelmatig hun persoonlijke verhaal met WIJ en daar zijn we heel blij mee! Hieronder vind je een aantal mooie verhalen van betrokken vaders. Lees je mee?

• Van nul naar twee: Jan over zijn start als tweelingvader

• Papa Rob: ‘Ik sta noodgedwongen mijn kind in het damestoilet te verschonen’

• Jerry Hormone: ‘Laat die baby maar komen. Ik ben er klaar voor’

• Het zoontje van Tim werd al met 24 weken geboren

Ontdek meer tips en adviezen van deskundige Niels Meijerink.