Beoordeeld door

Leanne Pieters Minimalisme-expert

Wat het doet als de mental load grotendeels bij jou ligt

Je hoofd staat de hele dag aan. Je denkt aan de wasmand die overloopt, de rompertjes die alweer te klein zijn en het cadeautje voor dat kinderfeestje van zaterdag. En ergens tussen het avondeten en het badritueel knapt er iets bij je. Je snauwt tegen je peuter om een omgevallen beker en voelt je er de rest van de avond rot over. Je bent op dat moment niet de leuke, ontspannen moeder die je wil zijn. Tel daar de frustratie bij op dat je dit eigenlijk sámen wil doen, en het wordt er thuis niet gezelliger op.

Herkenbaar? Je bent niet de enige. In het onderzoek van minimalisme-expert Leanne onder vrouwen die graag minder spullen willen, zei 95% dat al die spullen voor onrust en overprikkeling zorgen. De helft raakt er gefrustreerd van. En voor bijna drie op de tien voelt het zelfs als falen. Dat kortere lontje voelt als tekortschieten. Vaak is het gewoon een te vol huis.

We zijn gaan geloven dat we méér moeten doen

Scroll even door Instagram en je ziet het overal. Na het eten de woonkamer resetten. ’s Avonds nog even het aanrecht leeg voor je naar bed gaat. De speelhoek sorteren op kleur en in bakken doen met handige labels. Een systeem met kleurgecodeerde wasmanden voor ieder gezinslid. Er is niks mis met een avondreset. Je huis wordt er ongetwijfeld heel netjes van. Maar al die klusjes zijn ongemerkt normaal geworden. Alsof het er gewoon bij hoort als je grip en overzicht wilt houden.

Alleen: dit houdt nooit op. Het is onderhoud dat elke dag opnieuw moet gebeuren. En hoe blij word je daar eigenlijk van? Je loopt over, wil af van die druk en begint (heel logisch) het gesprek met je partner: “Kan jij niet wat meer overnemen?”

Spullen zijn niet de enige bron van je mental load, wel de meest onderschatte

Alle spullen in huis vragen iets van je

En precies hier zit de blinde vlek. Spullen zijn niet de enige bron van je mental load, wel de meest onderschatte. Alles wat je in huis hebt, moet je iets mee. Het moet opgeruimd, verplaatst of gewassen worden. Het staat in de weg, het is kwijt, het moet gerepareerd of weggebracht worden.

En dan is er nog het deel dat zich in je hoofd afspeelt. Weten dat de zolder overvol staat. De doos babykleding in maatje 56 die je ooit nog eens wilt uitzoeken. Het speelgoed van opa en oma waar eigenlijk geen plek voor is (en het gesprek daarover dat je al maanden voor je uit schuift). Het schuldgevoel over die dure trui die je veel minder draagt dan je had gedacht. Elk ding is een klein openstaand tabblad in je hoofd. Samen zorgen ze voor dat continue gevoel van ‘aanstaan’.

Expert Leanne vroeg vrouwen in haar community wat hun ideale huis hen zou opleveren. Bijna de helft koos niet voor meer ruimte of vrije tijd, maar voor minder stress. We willen dus niet in de eerste plaats meer ruimte in ons huis. We willen minder onrust in ons hoofd. Het goede nieuws: dit deel van je mental load heb je zelf in de hand. Je hoeft er niemand voor te overtuigen en je kan nu beginnen.

Opruimen is geen ontspullen

Opruimen is verplaatsen. Je legt alles terug op zijn plek en over drie dagen mag je precies hetzelfde weer doen. Ontspullen is iets anders. Alles wat je ontspult, hoef je nooit meer iets mee. Niet meer opruimen, niet meer wassen, niet meer zoeken. “Ja, maar ontspullen kost ook tijd.” Klopt. Misschien voelt het als nóg een to-do op je lijstje. Maar opruimen komt elke dag terug en ontspullen doe je één keer. Elk item dat weg is, haalt een terugkerende taak voorgoed van je to-do-lijst.

Minder spullen gaat niet over versoberen. Het voelt eerder als luxe

Hoe expert Leanne daar zelf achter kwam

“Ruim tien jaar geleden stond ik altijd áán”, vertelt Leanne, inmiddels minimalisme-expert. “Ik hoopte dat een slim planningssysteem of een handige opberghack de onrust in huis en in mijn hoofd zou oplossen. Toen ben ik gaan ontspullen. Mijn huis werd een stuk opgeruimder en netter, maar het grootste verschil merkte ik in mijn hoofd. Het werd rustiger. Minder prikkels, minder om te doen. Minder dat overweldigende gevoel dat het nooit af is. En nee, ik woon niet in een strak, kaal en wit huis. Mijn dochter is gek op haar lichtgevende Barbie-eenhoorn met geluid. Minder spullen gaat niet over versoberen. Het voelt eerder als luxe.”

Zo begin je (en nee, niet op zolder)

Wat Leanne vrouwen vaak hoort zeggen: “Ik ga van het weekend echt eens de zolder aanpakken!” Begrijpelijk, maar volgens Leanne niet slim. Je bent er dagen zoet mee en merkt er in je dagelijks leven bijna niks van. Begin liever op een plek waar je morgen al plezier van hebt. Pak een kop thee, zeg dat je een half uurtje niet gestoord wil worden (dat klinkt alleen al heerlijk) en kies één plek die je dagelijks gebruikt. Het servieskastje, zodat het uitruimen van de vaatwasser morgen soepeler gaat. De schoenen in de hal, zodat je morgen als je thuiskomt niet meer je nek breekt. De la van de commode, zodat je vanavond met een spartelende baby op het aankleedkussen niet hoeft te graven naar een romper die nog past.

Pak die ene plek in één keer aan: haal alles eruit. Echt alles. Leg daarna alleen terug wat je echt gebruikt en niet zou willen missen. De rest mag weg. Je hoeft dan niet bij elk ding te twijfelen of het weg moet. Je kiest alleen wat mag blijven, en dat gaat een stuk sneller.

En dán pas die mental load verdelen

Er blijft altijd iets over. De boodschappen, de sportclubs, de kinderopvangtoeslag wijzigen. Dat mag en moet je samen verdelen. Maar kijk eerst eens hoe je die mental load kan verminderen. En daar kan je partner je misschien zelfs goed bij helpen. Wie minder ziet wat er allemaal moet, zoekt vaak de makkelijkste route. Vraag eens: “Hoe zou jij dit aanpakken?” De kans is groot dat er een verrassend simpele oplossing komt waar jij nog niet eens aan had gedacht. Eerst verkleinen, dan verdelen. Je zult zien dat er een stuk minder overblijft om over te praten.

Bron: onderzoek van The Minimalist Hub onder 1.000 vrouwen uit de eigen Instagram-community, februari 2024

Ontdek meer tips en adviezen van deskundige Leanne Pieters.