“Ik ben nu bijna 31 weken zwanger. Soms voelt het onwerkelijk. Alsof dit niet mijn leven is, maar dat van iemand anders. Sinds kort woon ik in Haarlem; ik ben hierheen verhuisd voor de liefde. Alles in mijn leven is nieuw: een nieuw land, een nieuwe taal, een nieuw gezin én een nieuwe baby. Toen ik hoorde dat ik zwanger was, was ik eerst vooral verbaasd. Na de eerste schrik voelde ik dankbaarheid: dat ik dit nog een keer mag meemaken, dat ik nog een kans krijg om moeder te zijn. Ook de reactie van mijn man speelt daarin mee, hij kijkt er echt naar uit.”

Cultuurverschillen

“Mijn eerste twee kinderen kreeg ik in China. Als ik daar nu aan denk, voelt het als een ander leven. Ik was jong, ambitieus en altijd onderweg. In China is alles snel: je werkt veel, je reist veel, je organiseert je leven. Je krijgt daarnaast ook veel hulp. Family, nanny’s en speciale zorg. Sommige vrouwen verblijven zelfs in ‘geboortehotels’, waar ze herstellen en leren hoe ze voor de baby moeten zorgen. Na de geboorte van mijn kinderen woonde een nanny weken bij ons in huis. Het moederschap was voor mij iets wat je regelde.”

“Soms schaam ik me een beetje als ik terugdenk aan die tijd. Ik was vaak weg: soms een maand op vakantie, soms op reis voor werk. Toen vond ik dat normaal, iedereen om me heen leefde zo. Nu vraag ik me weleens af: hoe was dat voor mijn kinderen? Ik heb het ze eigenlijk nooit gevraagd. Ik dacht: alles is goed, ze zijn gezond, veilig, en alles is geregeld. Ik was er wel, maar misschien niet echt …”

Ouder, rustiger, zachter

“Deze zwangerschap voelt anders. Deze baby komt op een ander moment in mijn leven. Ik ben ouder, rustiger, minder ambitieus. Ik wil niet meer rennen, ik wil vooral blijven. Ik ben 43 en een zwangerschap op mijn leeftijd vormt een risico, maar gelukkig gaat alles goed. In het zwangerschapsclubje bij de verloskundige ben ik de oudste. De meeste vrouwen zijn zwanger van hun eerste kind. Je zou zeggen dat ik de ervaren in de groep ben, maar toch voelt dat niet zo. Mijn laatste zwangerschap is zo lang geleden … En het was in een andere cultuur.”

Lees ook: Zwanger worden op latere leeftijd

Rol van partner

“Wat ik leuk vind aan mijn zwangerschap in Nederland, is de rol van de partner. Het wordt hier echt gestimuleerd om het samen te doen en de man wordt aangespoord om de vrouw te ontzorgen. De zorg ervaar ik ook als heel persoonlijk, de verloskundige kent mij, luistert naar me en dat maakt dat ik me zelfverzekerd voel. Er is ruimte voor mijn twijfels en emoties, zonder oordeel. In China voelde ik me vaak een nummer.”

Geen perfectie

“In Nederland zie ik dat kinderen minder gepusht worden. Dat vind ik fijn, je hoeft hier niet perfect te zijn. Vroeger wilde ik dat mijn kinderen de beste werden. Ik koos de beste scholen en had grote dromen voor hen. Ik dacht dat dat moederschap was. Succes stond voor mij gelijk aan liefde en toewijding. Nu denk ik daar anders over. Je hoeft je kind niet te vormen, je kunt ze laten worden wie ze zijn.”

Meertalige opvoeding

“Ik weet dat mijn baby opgroeit tussen verschillende culturen en in een meertalig gezin. Ik spreek Engels met mijn man, zelf spreek ik Chinees en mijn man spreekt Nederlands. Onze zoon zal ook drie talen gaan leren. Dat vind ik mooi, maar ook spannend. Soms denk ik: wordt het niet te moeilijk voor hem? Toch wil ik graag dat hij mijn cultuur kent. Misschien reizen we later wel tussen Nederland en China.”

Deze zwangerschap wil ik anders doen. Minder druk. Minder verwachtingen

Minder energie, meer geduld

“Deze zwangerschap wil ik het anders doen. Minder druk. Minder verwachtingen. Ik wil alleen dat mijn baby gezond en gelukkig is. Soms denk ik aan mijn oudere kinderen. Zij hadden een ander type moeder. Ik was strenger, harder, ambitieuzer. Nu ben ik zachter. Ik heb minder energie, maar meer geduld. Als ik aan de toekomst denk, droom ik niet groot. Ik wil rust in huis, samen zijn en dat we elkaar begrijpen. Vroeger dacht ik dat een goede moeder zijn betekende dat je meer moest doen, nu denk ik dat het betekent dat je blijft.”

Dit artikel is eerder verschenen in magazine WIJ.