Hoe voorkom ik juist nu ongelukken thuis?

Hoe voorkom ik juist nu ongelukken thuis?

“Jongens, kijk nou uit. We kunnen nu echt niet naar het ziekenhuis met een gebroken arm ofzo, dankzij dat hele corona-gedoe”, en opeens realiseer ik me. Oeps, we kunnen nu echt even niet naar het ziekenhuis, maar hoe voorkom ik juist nu ongelukken thuis?

Geschreven door Annette van de Berg

De meeste ongelukken gebeuren thuis zeggen ze altijd. Dat moet wel kloppen bedenk ik me terwijl ik naar mijn drie zoons kijk die als een stel jonge puppy’s op elkaar duiken. En ja, die van anderhalf jaar oud doet al net zo fanatiek mee als de andere twee.

Haren dwarrelen en hoofden bonken

Ledematen worden alle kanten op getrokken, haren dwarrelen in het rond en hoofden bonken meerdere keren op de grond. “Doe nou eens voorzichtig met elkaar!” Ik kan de waarschuwing net zo goed opnemen op een bandje en voortdurend afspelen, want dat gestoei krijg ik er met geen mogelijkheid uit.

De afgelopen jaren zijn we al meerdere keren naar de huisartsenpost in het ziekenhuis gereden met de jongens. Bijvoorbeeld die keer dat ze het een goed idee vonden, om in het donker keihard door hun slaapkamer te gaan rennen.

Jongens zijn nou eenmaal jongens

Of toen ze gingen kijken wie van het hoogste meubelstuk af kan springen en die keer dat ze dachten dat worstelen op televisie, iets is wat zij ook heel goed kunnen. Opeens bekruipt me het gevoel: Die ritjes naar het ziekenhuis kunnen we nu maar beter echt zien te vermijden!

Natuurlijk wil je zo’n bezoek aan een arts altijd voorkomen, maar jongens zijn nou eenmaal jongens en die moeten af en toe ook lekker wild kunnen ravotten. Dat schijnt goed te zijn voor de onderlinge broederband heb ik ooit eens gelezen.

Stoei-uurtjes drastisch toegenomen

Het zal wel, ik kom uit een meidengezin (sorry, enigste broer van me), dus ik kende het wilde gedrag totaal niet, maar iedereen met zoons zegt hetzelfde. Ja, het hoort erbij. Dus ik heb geleerd om het iets meer te laten gaan en alleen in te grijpen als het echt gevaarlijk wordt.

Sinds we in thuisisolatie zitten is het aantal stoei-uurtjes drastisch toegenomen. Niet verwonderlijk, ze zitten continu op elkaars lip en moeten toch ergens hun energie kwijt zien te raken. Ze hebben er de grootste lol in. Alleen grijp ik nu wel weer sneller in dan voorheen, want we moeten toch echt even wat voorzichtiger zijn in deze gekke tijden.

Voorzichtig zijn

In het ziekenhuis is het nu hartstikke druk, er zijn meer bedden bezet dan normaal en je loopt er ook nog eens het risico om corona op te pikken of door te geven aan kwetsbare patienten. Kortom: een plek waar ik altijd al niet graag kom, maar nu helemaal niet! Dus tot we allemaal weer ons normale leven mogen oppikken, moeten deze jonge vechtersbazen ook maar even wat voorzichtiger zijn.

Lees ook: Met je gezin in thuisisolatie: Annette probeert er het beste van te maken