7 Sinterklaas blunders, want het gaat nog wel eens mis op Pakjesavond

7 Sinterklaas blunders, want het gaat nog wel eens mis op Pakjesavond

In het leven loopt niet alles zoals gepland. Dat geldt ook voor feestdagen en dan met name voor Sinterklaas. Want zo’n Goedheiligman vinden, behouden, de kadootjes op tijd binnenkrijgen én zorgen dat de kinderen dan nog een beetje gezellig zijn, dat is nogal een uitdaging. Lees en lach mee met de Sinterklaasblunders van deze ouders.

1. Sint leek wel heel veel op opa

“Op Pakjesavond kwam opa als Sinterklaas met vrienden als Pieten de kamer binnen. Vanaf het begin af aan zat ons oudste zoontje (5) de Goedheiligman behoorlijk observerend te bekijken. Op een gegeven moment deed Sint zijn mond open en zei mijn zoontje: “Waarom lijk jij zo veel op mijn opa?”. Iedereen verschoot van kleur en Sinterklaas zette ineens een heel ander stemmetje op. We hebben hem snel weggewerkt en gezorgd dat zoon niet op schoot bij hem kon zitten, want dan had hij het zéker door gehad.”

2. De baard

“Mijn meisje zit naast Sinterklaas op de bank en kijkt eens goed naar die baard. Je ziet haar denken: beetje gek … Ze trekt even en die baard laat los en valt op de grond. Huilend rent ze naar me toe, terwijl de Sint snel zijn baard weer op deed. ‘Mamaaaaaaa’. Tja, wat doe je dan? ‘Beetje gek hè? Die baard van deze Sint. Maar kijk: hij heeft hem alweer op’, zei ik. Ze snapte er niets van, dus de Sint zei: “Als je oud wordt, dan valt je haar soms uit. Sinterklaas is natuurlijk al heel oud, dus soms valt het haar af.” Sindsdien vraagt ze aan iedere man met baard of-ie nep of echt is.”

3. Klop-klop, val

“We hadden mijn broer gevraagd hard aan te kloppen, de zak kadootjes neer te zetten en dan snel weg te lopen. Er werd aangeklopt - we zeiden tegen de kinderen dat ze nog even moesten wachten - maar toen we de deur open deden, lag mijn broer daar op de grond. Hij was gevallen over een omhoogstaande stoeptegel. Hij mompelde iets over: “Ik zag Piet en Sinterklaas die kant op gaan” en ik hielp hem overeind. De kinderen hadden niets door. Dat is de kracht van het geloof in dit feest.”

Lees ook: Je kind in de stress door Sinterklaas: 6 tips tegen Sintstress

4. Vergeetpiet en zijn inpakpapier

“Nadat ik de kadootjes had ingepakt voor in de schoen, ben ik naar bed gegaan. ’s Ochtends kwamen we beneden en de kinderen liepen enthousiast naar hun schoentje, totdat mijn zoontje (6) zei: “Mama, waarom ligt daar nog inpakpapier, plakband en een schaar?” Oeps! “Dat moet Vergeetpiet geweest zijn”, was mijn antwoord. Ze slikten het nog ook.”

5. Cadeaus gevonden

“Onze kinderen hadden op 3 december de cadeautjes achterin mijn kledingkast gevonden. Ze waren ook al druk bezig met alles bekijken, toen ik bovenkwam en dit zag. Ik voelde me zó suf en had echt geen idee wat ik moest doen. Totdat mijn dochter (4,5) zei: “Sint zal wel heel druk zijn op Pakjesavond hè? Daarom liggen de cadeaus alvast hier.” Nog nooit zo blij geweest met haar fantasierijke geest.”

6. De Sint is hier, maar ook daar?

“Onze huizen zijn nogal gehorig, dus als er bij de buren wordt aangebeld, horen wij dat ook. Sinterklaas en zijn Pieten zaten bij ons op de bank, totdat we bij de buren drie harde kloppen op de deur hoorden. De meisjes keken door het raam naar buiten en daar stonden ze: nóg een Sinterklaas met zijn Pieten. Ze snapten er niets van. We hebben het maar op ‘hulppieten’ en ‘hulpsinterklazen’ gegooid. Die truc werkt nog steeds.”

7. Hetzelfde inpakpapier als de schoencadeautjes

“De fout die je wist dat zou komen: hetzelfde inpakpapier gebruiken voor de pakjes op Pakjesavond als de pakjes die ze in hun schoen hebben gevonden de afgelopen tijd. De hele kleintjes hebben dit niet door, maar mijn oudste wel. “Huh, waarom is het allemaal hetzelfde inpakpapier?”, zei hij. We zeiden maar dat ze zó veel kadootjes moeten inpakken, dat ze soms het papier pakken dat nog in het huis ligt van degene aan wie ze pakjes bezorgen.”

Ook je verhaal delen?

Heb jij een bijzonder, mooi, ontroerend of grappig verhaal en wil je die graag met andere mama’s (to be) delen? Deel je verhaal (500-800 woorden) via redactie@wij.nl. Anoniem blijven? Dat kan. Vermeld dit er dan bij. Let op: verhalen die elders al online verschenen zijn, worden niet gepubliceerd.