Ik kom zelf uit een gezin van vier kinderen en vond dat supergezellig. Mijn man is als enig kind opgegroeid en kreeg een zusje toen hij zelf 18 was. Hij had graag meer broertjes of zusjes willen hebben. We wilden zelf dus ook drie of vier kinderen. Onze zoon van zeven is de oudste en daarna werd onze dochter geboren, zij is nu vijf jaar oud. Het zwanger worden ging gelukkig makkelijk.

Verlies van mijn beste vriendin

Ik had eigenlijk gedacht dat onze derde sneller zou volgen. Maar nadat onze dochter geboren werd, hebben we te maken gehad met intens verlies. Mijn beste vriendin, die echt als een zus voor mij voelde, stapte uit het leven. Het was zo’n verdrietige tijd. Ik deelde alles met haar. Zij is zelfs virtueel bij de bevalling van onze zoon geweest, zij woonde toen in Amerika. Toen zij overleed, heb ik een tijd geen ruimte in mijn hoofd gehad om stil te staan bij opnieuw zwanger worden. Maar op een gegeven moment, terwijl het verdriet en het gemis mega groot bleef, heb je het er toch weer met elkaar over. We bespraken of dit de beste tijd was om weer zwanger te worden. En uiteindelijk dachten we: ‘Komt er een betere tijd? Laten we ervoor gaan, we zijn er klaar voor.’ En toen we het allebei weer wilden, lukte het snel.

Positieve test op Ibiza

Voor mijn rouwverwerking leek het mij goed om op reis te gaan naar Ibiza. Dat was echt het eiland van mijn vriendin en mij. Ik kon uiteindelijk met mijn man gaan, wat nog best een geregel bleek met een eigen bedrijf in party styling en twee kinderen, maar het lukte. In de dagen daarvoor deed ik thuis een test, die was negatief. Maar op de laatste dag van ons verblijf op Ibiza dacht ik: er klopt toch iets niet. We haalden een test en die bleek duidelijk positief. Dat ik op Ibiza positief testte, heeft echt zo moeten zijn. Het was een heel speciale en veelzeggende afsluiting. Het voelde alsof ik dat moment toch weer met haar kon delen.

Zwangerschap zonder veel klachten

Ik was veel meer vermoeid dan bij mijn vorige zwangerschappen, maar de zwangerschap is zonder veel klachten verlopen. Het leek ons leuk om er pas bij de geboorte achter te komen of het een jongetje of een meisje zou zijn. We hadden al een zoon en een dochter, dus beide geslachten waren voor ons goed. En hoe cliché het ook klinkt: als het maar gezond is. Het was echt apart en anders om het dit keer niet vooraf te weten. Echt heel leuk.

Bevallen op de warmste dag

Uiteindelijk is onze dochter met 40 weken en 6 dagen geboren. De bevalling is spontaan op gang gekomen, maar ik heb mij wel laten strippen. Dat had ik bij de andere twee niet gedaan, maar nu dacht ik: why not? Als ik daarmee een inleiding kan voorkomen, dan graag. Ik kreeg daarna wat krampen, maar het zette niet echt door. Van donderdag op vrijdag werden de krampen ineens heel heftig. Dat het vrijdag echt zou beginnen, had ik al verwacht. De hele week zou het ergens in de twintig graden worden, maar precies op vrijdag was 33 graden voorspeld. Ik had een sterk voorgevoel dat het dan zou gebeuren. En dat was dus ook zo.

Direct een weeënstorm

Ik had zes centimeter ontsluiting toen ze de vliezen braken. De weeënstorm die ik meteen daarna kreeg, vergeet ik nooit meer. De weeën bleven maar komen en ik kon niet op adem komen. Ik dacht: ‘Gaat er nog eens iemand kijken of ik mag persen?’ Maar ik kon niet praten door de weeënstorm en het dus niet vragen. Dat was een vreselijk moment. Toen kwam er iemand die vroeg: ‘Vind je het goed als ik even voel?’ Ik zei: ‘Ja! Alsjeblieft!’ En toen bleek dat ik mocht meepersen. Wat een opluchting. De gynaecoloog zei nog: ‘Het hoofdje staat, dit doet heel erg pijn.’ Maar ik dacht: ik heb net een weeënstorm gehad, laat mij maar persen. Tussen het breken van de vliezen en de geboorte zat uiteindelijk maar drie kwartier.

Eerste ontmoeting met onze dochter

Ik wilde mijn baby graag zelf aanpakken en dat was super bijzonder. Echt heel erg mooi. Het is het grootste geluk dat je kunt ervaren. De ontmoeting met je kind, ook al is het de derde, dat is het allerbijzonderste wat er is. Het gevoel is niet minder, het is puur geluk. Onze tweede dochter draagt als derde naam de naam van mijn dierbare vriendin. Die vernoeming wilde ik ook heel graag.

Nietsvermoedend thuiskomen

De oudste twee waren ook zo blij toen ze haar voor het eerst zagen. Ze zaten op school tijdens de geboorte en wisten niet dat ik aan het bevallen was. Ze zijn daarna bij een vriendje en vriendinnetje gaan spelen. Nietsvermoedend haalden mijn man ze op en zat ik thuis op de bank met hun zusje. Ze waren helemaal in de wolken. Dat moment hebben we ook vast laten leggen door een fotograaf. Dat was zo mooi.

Dankbaar voor onze dochter

Ik kijk heel goed terug op mijn bevalling. Ik heb de derde weer zonder pijnstilling kunnen doen en ondanks dat het heel intens was, was het echt een super bijzondere ervaring. Bij de eerste wee dacht ik wel weer: oh, zo voelt het ook alweer. Waarom wilde ik dit nog een keer?’ Maar het cadeau daarna, onze dochter die nu bij ons gezin hoort, dat is zo bijzonder. Ik ben dankbaar dat ik het voor de derde keer heb mogen meemaken. In principe hebben we besloten dat dit de laatste is, maar onze derde maakt het ons wel heel lastig om niet toch voor een vierde te gaan. Ze is zo leuk en gezellig.

Dit artikel is eerder verschenen in magazine WIJ.