
Tweelingvader Jan zwicht voor 'de babyborrel'
Nadat de hele bevalling achter de rug was en we weer heerlijk thuis waren met onze tweeling, diende het volgende zich vrijwel direct aan. Iedereen wil onze baby’s zien. Logisch ook; wij vinden ze zelf tenslotte ook het allermooiste dat er bestaat. Maar hoe gaan we dat regelen?
De opties
We kunnen ervoor kiezen om vier maanden lang iedere avond bezoek over de vloer te hebben - oh wat een luxeprobleem, kijk eens hoe populair wij zijn. Iedere dag beschuit met muisjes, koffie zetten, verhalen vertellen, weer opnieuw uitleggen hoe de bevalling ging. Of we kiezen ervoor twee babyborrels te doen, een voor vrienden en een voor familie, en als mensen niet kunnen dan hebben ze voorlopig even pech. En dat plan hebben we uitgevoerd.
Lees ook: Kies je voor kraamvisite of voor een kraamfeest?
Ik? Een babyborrel geven?
In een miljoen jaar had ik niet verwacht dat ook ik uiteindelijk zou zwichten voor het fenomeen babyborrel. Niet alleen dat, maar de vanzelfsprekendheid waarmee het werd besloten en georganiseerd was misschien nog wel beangstigender. Want laten we wel wezen, er bestaat weinig dat burgerlijker is dan een babyborrel. Vroeger rolde ik misschien een beetje met mijn ogen bij het woord alleen al. Ballonnen, veel mensen, een statafel hier en daar. Maar ineens stond ik zelf uitnodigingen te sturen en na te denken over hapjes. Aan de andere kant staat daar een typische boomer-uitspraak tegenover: “Het is wel praktisch.” En daar hebben ze wel een punt.
Met een tweeling is je energie en tijd sowieso al schaars. Twee ritmes, twee voedingen, twee keer troosten, twee keer in slaap wiegen. Het idee om wekenlang iedere avond kraamvisite te ontvangen voelde vooral als: nóg meer plannen, nóg meer ‘aan’ staan, nóg minder rust. Een babyborrel betekent: één, of in ons geval twee middagen knallen en daarna weer cocoonen met z’n vieren.

Maximaal cadeautjes!
Op zo’n dag is het net als met ieder ander feestje dat je organiseert; het is voorbij voor je er erg in hebt en je hebt lang niet iedereen gesproken die je had willen spreken. Je vliegt van de ene felicitatie naar de andere knuffel, ondertussen probeer je ook nog twee kleine mensjes tevreden te houden. Maar als iedereen het naar de zin heeft gehad zijn wij ook weer blij. En we mogen niet klagen, want zo’n dag is natuurlijk ook maximaal cadeautjes laaien!
Het geluk van de oudere generatie
De babyborrel van de familie is toch wel bijzonder. Zeker als een paar keer wordt stilgestaan bij het feit dat de familie nu eens een keer wordt uitgebreid, in plaats van kleiner wordt … Zeker bij de oudere generatie spat het geluk van de gezichten bij het zien en vasthouden van onze twee geschenkjes. Wel merken we dat zo’n dag een flinke aanslag is op het verwerkingsmechanisme van met name Livvy. Die is de hele avond, nacht, en soms zelfs dag erna, nog volledig van slag.

Op dat moment voel je toch even: was dit het waard? Maar dan denk ik weer aan al die blije gezichten. Aan het praktische voordeel dat we daarna weer weken rust hebben. Aan het feit dat we het op onze manier hebben gedaan, binnen onze grenzen. En voor ons, met twee kleine mensen en weinig slaap, was het vooral: praktisch. En stiekem ook gewoon heel gezellig.
Ook je verhaal delen?
Heb jij een bijzonder, mooi, ontroerend of grappig verhaal en wil je die graag met andere ouders (to be) delen? Deel je verhaal van ongeveer 500-800 woorden via redactie@wij.nl. Extra leuk als je ook 2 á 3 foto’s meestuurt. Wil je graag anoniem blijven? Dat kan. Vermeld dit er dan bij. Let op: verhalen die elders al online verschenen zijn, worden niet gepubliceerd.