Kamperen met een baby? Lotte doet het nooit meer

Kamperen met een baby? Lotte doet het nooit meer

Van jongs af aan kampeert Lotte al. Als klein meisje met haar ouders, als puber op jongerencamping op Terschelling en toen ze haar, inmiddels, man leerde kennen, kochten ze al snel een camper. Toen er een baby kwam stond het dan ook als een pijl boven water: kamperen blijven we doen. TĆ³t die eerste vakantie met baby.

Geschreven door Lotte

Aangezien wij echte kampeerders zijn, besloten we dat het met een baby van 6 maanden prima zou kunnen. We zouden niet, zoals gewoonlijk, heel Europa door gaan crossen met onze camper, maar Frankrijk leek ons prima te doen. De camper lieten we ook even voor wat het was, we besloten een grote tent te kopen en dan met de auto daarheen te gaan. Zo zat baby lekkerder in het babystoeltje en hoefden we maar een keer alles uit te stallen. We deden het rustig aan, we reden in meerdere dagen naar een camping in Frankrijk waar we een week zouden blijven staan. Het rijden op zich ging goed, de baby sliep, we stopten vaak, de baby at goed. Wat dat betreft geen probleem.

Hotels met je baby

We sliepen onderweg in hotels, dat leek ons wel zo fijn. Om nou voor een nacht de hele tent op te zetten. Die hotels gingen prima, we hadden geregeld dat er een kinderbedje op de kamer stond en kozen kamers met balkon en bad. De baby kon na een dag reizen in bad, we aten wat, de baby ging slapen en wij konden op het balkon nog even lekker eten en een wijntje drinken. So far, so good.

Kamperen met je baby

Na vier dagen kwamen we op de camping in Frankrijk en daar kon het genieten beginnen. Tenminste, dat dachten we. Het was een ramp. Allereerst het opzetten van de tent met een baby erbij als het 35 graden is, dat is geen succes. Je moet dat eigenlijk samendoen, maar de baby sliep natuurlijk net niet en had honger.

Op vakantie met je kind

Terwijl ik onze kleine borstvoeding gaf, probeerde ik aanwijzingen te geven over de tent. Manlief werd hoe lang hoe chagrijniger en het zweet liep in straaltjes van zijn hoofd. Uiteindelijk is het gelukt. Tent stond, alles uitgepakt. We wilden wel even zwemmen. Normaal gesproken gaan we naar natuurwater, maar dat vonden we met de baby niet zo fijn. Het zwembad dus. Eenmaal in het zwembad wist ik niet wat ik zag. Wat ontiegelijk veel kinderen. Wat een geschreeuw. Wat een wespen. Wat een ellende.

Zon, zuipen, ziekenhuis: maar niet voor ons

Na even afkoelen verlieten we het zwembad, het was gewoon geen doen met baby, en zaten we voor de tent. En nu? Je hebt toch je handen minder vrij met een kind. Het werd avond, het koelde af, we zaten bij het water en er kwamen muggen. Baby lag inmiddels op bed in de tent, wij zaten ervoor, proberend de muggen van ons af te slaan. Anti insectenspray, citronella kaarsjes: we weten de trucs, probeerden alles, maar het had geen zin. Tot overmaat van ramp begon er verderop een feestje dat tot half 2 ā€™s nachts duurde en waar de baby wakker van werd. Met een huilende baby in de klamme tent, het was een groot succes.

Kamperen? Nooit meer

Na nog twee van dit soort fantastische nachten waren we er klaar mee. We hebben ons boeltje gepakt en zijn vertrokken naar een appartement in de buurt. Daar hebben we nog drie heerlijke dagen gehad, voordat we teruggingen. Kortom: kamperen met een baby leek ons fantastisch, maar wij doen het NOOIT meer.

Wil je ook een bijzonder, eerlijk, ontroerend en/of grappig verhaal met andere mama’s (to be) delen? Dat kan! Stuur je verhaal (+/- 800 woorden) naar redactie@wij.nl o.v.v. Mijn verhaal. Liever anoniem blijven? Vermeld dit er dan bij. De redactie neemt per e-mail contact met je op als je verhaal gepubliceerd wordt.