De bevalling: 'Voor welke vorm van pijnbestrijding heb jij gekozen?'

WIJ fan Amanda: “Ik ben zeven maanden zwanger en de bevalling komt dichtbij. Ik ben er niet bang voor, maar ik hoor toch om me heen dat het écht pijn doet. Ik worstel met de vraag: hoort pijn nu bij de bevalling en laat ik het over me heen komen, zonder de nadelige effecten van de pijnbestrijding? Of kies ik voor de 21e eeuw en dus voor een ruggenprik of lachgas? Waarvoor hebben jullie gekozen?”

We stelden deze vraag onlangs aan onze fans op Facebook. Hierbij een greep uit de reacties en tips.

Ingrid – “Ik had geen pijnbestrijding en ben lekker thuis bevallen bij beiden. Vertrouw op je lichaam en over geven aan de natuur. Deed het pijn? Vast wel, maar het is mij niet bijgebleven. Zelfs na de bevalling, zonder dat ik wat op had, voelde ik me zo stoned als een garnaal en helemaal verliefd. Ik kon de lach niet meer van mijn gezicht afkrijgen”

Judith – “Het is goed om erover na te denken, maar vaak vooral bij de eerste bevalling heb je weinig keuze en loopt het vaak helemaal anders dan gedacht. Ik wilde bij de eerste thuis bevallen zonder medicatie, maar uiteindelijk moest ik naar het ziekenhuis, omdat het te lang duurde en kreeg ik een ruggenprik. Bij de tweede de moest ik naar het ziekenhuis vanwege complicaties bij de eerste, maar zat ik al op negen centimeter en kon ik niet meer naar het ziekenhuis gaan en is mijn zoontje binnen no time geboren. Ik heb het vertrouwen gelegd in de handen van de verloskundige, ook qua oordeel over medicatie of niet op dat moment. Ze wist wel hoe ik erin stond en heeft daar zoveel mogelijk rekening mee gehouden. Dus denk erover na, maar pin je nergens aan vast. En qua pijn, tja even doorzetten, maar je hebt zoveel oerkracht in je op dat moment dat je het allemaal aan kunt.”

 

Mandy – “Ik ben tweemaal zonder pijnbestrijding bevallen. Ja het is geen picknick, maar de kunst is dat je ontspannen moet blijven. Het hielp mij enorm te bedenken dat elke wee mij dichter bij ons kind bracht. En met je ademhaling kun je ook de scherpe randjes eraf halen. Ik ben in 5,5 en 4,5 uur bevallen, maar ik snap heel goed dat vrouwen wel voor pijnbestrijding kiezen na uren bevallen.”

Sharon – “Ik koos tweemaal ervoor om zonder pijnbestrijding te bevallen. Het is me ook gelukt. Heb dan ook liggen ronddobberen in een beval bad. Heerlijk, echt een aanrader. Maar je moet vooral doen wat voor jou goed voelt. Jouw bevalling, jouw lichaam en jouw pijngrens.”

Steffie – “Iedere bevalling is anders, iedere vrouw is anders en de pijn is bij iedere vrouw anders. Je bent niet minder stoer als je pijnbestrijding krijgt. Dat blabla over de natuur neemt het over, werkte bij mij dus niet. Ik was zo blij met de ruggenprik. Dus hulde aan iedere bevallende vrouw, met of zonder pijnbestrijding en natuurlijk de vrouwen die via een keizersnede zijn bevallen!”

Els – “De eerste keer heb ik een morfinepompje gehad, want naar twee dagen bevallen was ik op. Dat was tijdens de weeën erg prettig. Het deed nog steeds pijn, maar het was te doen. En als je persweeën krijgt wordt hij uitgezet, dus dan is het gelijk klaar. Bij de tweede keer ben ik zonder medicatie bevallen. Het ging erg snel, maar het deed pijn. Als je rustig blijft een goede houding vindt voor jezelf en de aanwijzingen van de verloskundige goed op volgt, is het prima te doen!”

Laura – “Eerste en tweede niks had ik niks. Bij derde had ik een pijn pompje gehad (was een half uurtje nodig) en bij de vierde waren we aan het wachten op de OK voor een ruggenprik. Maar die ging niet door, omdat ze al geboren werd. En pijn doet het ja ... Maar die ben je daarna snel vergeten!”

Carolien – “Ik was erg bang voor een ruggenprik en wou die ook echt niet hebben. Bij de eerste had in gewoon een hele grote wee, zonder pauze om op adem te komen. Hierdoor kreeg ik een pijnpompje, het was niet anders. Bij de tweede en derde had ik wel normale weeën met pauze ertussen, die kon ik goed wegpuffen. Het een zeer prettige en bijna pijnloze bevalling. Zou het zo weer over doen. Maar ieder mens is verschillend en ervaart pijn anders. Let vooral goed op je eigen lichaam als het zover is.”

Bianca – “Amanda, er zijn zo veel vrouwen jou voorgegaan met of zonder pijnbestrijding. Want ja, het voelt zo heftig voor je lichaam, maar ieder is er gemaakt en ster! Ik koos zeker voor thuisblijven en vertrouwde op mijn eigen oerkracht. Veel succes en sterkte.”

Vienna – “Afwachten tot het moment en laat het over je heen komen. Ik had geen seconde gedacht aan pijnbestrijding, maar na zo'n 24 uur met weeën die op en af gingen, waarbij de ontsluiting maar niet opschoot, was ik zo blij toen ik hoorde van een ruggenprik. Het kon toen ook niet snel genoeg gaan, want ik dacht dat ik doodging met die weeën opwekkers.”

Wil jij ook een vraag stellen aan andere ouders? Stuur je vraag naar redactie@wij.nl.